Бриенн әулетінің мұрагері Изабелла: Афина мен Иерусалимге талапкерліктер тарихы
Isabella, Countess of Brienne
Изабелла де Бриенн: титулы, происхождение и борьба за Афинское герцогство. Наследница Иерусалимского королевства, дочь Вальтера V, трагически погибшего от каталонских наемников.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бриеннің Изабелласы (1306–1360) өз құқығымен Лечче және Конверсано графинясы, Афина герцогтығы мен Иерусалим Корольдігіне үміткер болған, және тағы да басқалары.
Isabella of Brienne (1306–1360) was suo jure Countess of Lecce and Conversano, claimant to the Duchy of Athens and Kingdom of Jerusalem, etc.
Ерте өмір
Изабелла – Афина герцогы Вальтер V Бриеннің және Жанна Шатильонның қызы еді. Бриеннің Гюінің немересі ретінде, Лечче графы және т.б., ол Иерусалим және Кипр патшаларының ұрпағы болды. Әкесінің өмірі көбінесе Грецияда өтті, ол анасының мұрасын, Афина герцогтігін қайтарып алуға тырысты. Вальтер V Бриен Роджер де Флор құрған жалдамалы әскерлер тобы – Каталон компаниясын Византияның Эпир және Никея мемлекеттеріне қарсы күресу үшін жалдады, бірақ ол оларды алдап өлтіруге тырысқанда, олар оны 1311 жылы Халмирос шайқасында өлтірді және герцогтікті басып алды, каталон тілін ресми тіл етіп жариялады, ал Ахея княздығының француз және византиялық заңдарын Каталония заңдарымен алмастырды, жақын арада оны Неопатрас герцогтігі деп атады. Герцог Готье өлтірілген кезде, Изабелланың анасы Жанна де Шатильон (1354 жылы қайтыс болды), Порсьен графының қызы, шабуылдаған каталондықтарға қарсы Афина Акрополін ұстауға тырысқан болуы мүмкін, бірақ ақырында оны тапсырды. Бриенн отбасының қызметшілері Фушеролл Вальтері басшылығымен Аргос және Науплия иелігін сақтап қалды. Алайда герцогиня Жоанна екі кішкентай баласымен бірге Францияға қашып кетті, онда отбасының Бриен-ле-Шато маңындағы Шампаньде жерлері болды. Тәуекел отбасы жақсырақ қамтамасыз ете алмады, сондықтан Изабелла Энгьеннің Вальтер III-іне үйленді, оның Энгьен және айналасындағы иеліктері маңызды болды (Конде, Энгьен).
Isabella was daughter of Walter V of Brienne, Duke of Athens, and Jeanne of Chatillon. As the granddaughter of Hugh of Brienne, Count of Lecce etc., she was a descendant of the Kings of Jerusalem and of Cyprus. Her father's life was largely spent in Greece, where he tried to win back his mother's inheritance, the Duchy of Athens. Walter V of Brienne hired the Catalan Company, a group of mercenaries founded by Roger de Flor, to fight against the Byzantine successor states of Epirus and Nicaea, but when he tried to cheat and kill them in 1311, they slew him at the Battle of Halmyros and took over the Duchy, making Catalan the official language and replacing the French and Byzantine derived laws of the Principality of Achaea with the laws of Catalonia, soon making it up as Duchy of Neopatras. When the duke Gauthier was killed, Isabella's mother Jeanne de Châtillon (died 1354), daughter of count of Porcien, may have tried to hold the Acropolis of Athens against the attacking Catalans, but eventually surrendered it. The Brienne family retainers continued to hold the Lordship of Argos and Nauplia under Walter of Foucherolles. Duchess Joanna however fled with her two young children to France, where the family had properties in Champagne, around Brienne le Chateau. The impoverished family was not able to provide better, and Isabella married Walter III of Enghien, whose lordships in and around the Hainaut were not unsubstantial (Condé, Enghien).
Лечче және Бриенн графесі
Оның ағасы Бриеннің Вальтер VI біртіндеп жақсырақ жағдайға ие болды және Неаполь Анжу корольдерімен одақтасып, итальяндық кейбір феодтарды қайта алды. 1356 жылы Пуатье шайқасында Францияның констеблі ретінде қаза тапты. Ол сондай-ақ Флоренцияның лорды, Франция маршалы, Лечче, Конверсано графтары және т.б. болды. Ол Неаполь Анжу әулетімен одақтас болды және Италиядағы олардың саясатына қатысты. Оның балалары жас кезінде қайтыс болды, бірінші әйелі Анжу-Таранто Маргаритасымен де, екінші әйелі, алыс туысы Жанна де Бриенмен де. Сондықтан оның иеліктері мен құқықтары оның қарындасы Изабелланың балаларына көшті. 1350 жылға дейін Изабелланың мұрагері Сохиер д’Энгиен Грецияда тұрып, Аргос пен Науплионды иеленді. Изабелла ағасынан кейін дүние салды, ол 1360 жылы қайтыс болды. Оның күйеуі Вальтер д’Энгиен 1345 жылы қайтыс болды. Бірнеше жыл бойы ол Лечче және Бриен графесі, сондай-ақ Афина герцогинясы және басқа да титулдардың иесі болды. Оның үлкен ұлы Готье ағасынан бұрын қайтыс болғандықтан, оның мұрагері екінші ұлы Сохиер д’Энгиен болды. Ол өмір бойындағы мұралық жерлерін көптеген балалары арасында бөлісуге рұқсат берді. Изабелланың ағасы Готье 1340 жылдары Грекиядан кеткен, ал оның аман қалған үлкен ұлы Сохиер д’Энгиен шамамен 1350 жылдан бастап Аргос пен Науплионның иесі болды. 1356-60 жылдар аралығында мұраны бөлісу кезінде ол Афина герцогы атағын және Аргос-Науплиондағы белгілі бір құқықтарды алды. Алайда, оның алтыншы ұлы Ги д’Энгиен Аргос пен Науплион иелігін алды және 1356 жылдан 1377 жылға дейін сол жерде билік етті. Ги кейде Афина герцогы деп те аталды, бірақ бұл титул ресми түрде оның үлкен ағасы мен ұлына тиесілі болды, және олар Афина герцогтары ретінде Ги мен оның мұрагерлеріне жоғары тұрды. Изабелланың төртінші ұлы Луи д’Энгиен, Конверсано лорды, 1381 жылы оның жүрегінің мұрасы бөлінген кезде Афина герцогтігін алды. Гидің қызы Мария д’Энгиен, Изабелланың немересі, венециялық Пьетро Корнароға үйленді. Олар 1388 жылы иелікті Венецияға сатты. Оның негізгі мұрасы, бірнеше тоқсыраудан кейін, оның үшінші ұлы Жан д’Энгиеннің балаларына көшті: Пьер I д’Энгиен, баласыз қайтыс болды, және Мари д’Энгиен (1367–1446).
Her brother Walter VI of Brienne gradually gained better positions, and by allying with the Angevin kings of Naples, recovered some Italian fiefs. As constable of France, he was killed in the battle of Poitiers in 1356. He had also been Lord of Florence, Marshal of France, Count of Lecce, Conversano etc. He was an ally of the Angevins of Naples, and participated in their policies in Italy. His children died young, both with his first wife Margherita of Anjou Tarent and his second, his distant kinswoman Jeanne de Brienne. His sister Isabella's children therefore succeeded to his possessions and claims. Already by 1350, Isabella's heir Sohier of Enghien resided in Greece and held Argos and Nauplia. Isabella survived her brother, whom she succeeded, and died in 1360. Her husband Walter of Enghien had died in 1345. For a few years, she was Countess of Lecce and Brienne, as well as titular Duchess of Athens and of other claimed titles. Since her eldest son Gauthier had died before her brother, her heir was her second son Sohier of Enghien. She allowed her inherited lands to be divided between her numerous children during her own lifetime. Isabella's brother Gauthier had left Greece sometime in the 1340s, and her eldest surviving son Sohier of Enghien apparently was resident lord of Argos and Nauplia from c. 1350. In the division of the inheritance in 1356–60, he received the title of Duke of Athens, and certain rights in Argos Nauplia. However, her sixth son Guy of Enghien received the lordship of Argos and Nauplia in the division and resided there as the lord from 1356 to 1377. Guy was also sometimes titled Duke of Athens, although the title officially belonged to his elder brother and the latter's son, and they as Dukes of Athens were overlords of Guy and Guy's heirs. Isabella's fourth son Louis of Enghien, Lord of Conversano, received the (titular) Duchy of Athens in 1381, when his nephew's inheritance was divided. Guy's daughter Maria d'Enghien, Isabella's granddaughter, married Pietro Cornaro, a Venetian. They sold the lordship to Venice in 1388. Her main inheritance went, after some interludes, to the children of her third son John of Enghien: Peter I of Enghien, who died childless, and Mary of Enghien (1367–1446).