Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының (LMS) және оның құрамдас компанияларына тиесілі локомотивтер үшін әртүрлі нөмірлеу және жіктеу жүйелері қолданылды. 1923 жылдың 1 қаңтарында көптеген кіші компаниялардың бірігуінен құрылған LMS құрамына Caledonian Railway (CR), Furness Railway (FR), Glasgow and South Western Railway (GSWR), Highland Railway (HR), Lancashire and Yorkshire Railway (LYR), London and North Western Railway (LNWR), Maryport and Carlisle Railway (MCR), Midland Railway (MR), North London Railway (NLR) және North Staffordshire Railway (NSR) кірді. Сонымен қатар, кішкентай Cleator and Workington Junction Railway (C&WJR), Glasgow and Paisley Joint Railway (G&PJR), Knott End Railway (KER), Stratford upon Avon and Midland Junction Railway (S&MJR) және Wirral Railway (WR) темір жолдары, ал 1936 жылдың қазан айынан бастап Somerset and Dorset Joint Railway (S&DJR) да қосылды.
A number of different numbering and classification schemes were used for the locomotives owned by the London, Midland and Scottish Railway (LMS) and its constituent companies. The LMS, formed on 1 January 1923 from many smaller companies included the Caledonian Railway (CR), Furness Railway (FR), Glasgow and South Western Railway (GSWR), Highland Railway (HR), Lancashire and Yorkshire Railway (LYR), London and North Western Railway (LNWR), Maryport and Carlisle Railway (MCR), Midland Railway (MR), North London Railway (NLR) and North Staffordshire Railway (NSR) as well as the minor
Cleator and Workington Junction Railway (C&WJR), Glasgow and Paisley Joint Railway (G&PJR), Knott End Railway (KER), Stratford upon Avon and Midland Junction Railway (S&MJR), and Wirral Railway (WR) and from October 1936 the Somerset and Dorset Joint Railway (S&DJR)
Жеке класс және локомотивтер туралы ақпарат алу үшін «Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының локомотивтері» еңбегін қараңыз.
For information about individual classes and locomotives, see Locomotives of the London, Midland and Scottish Railway.
Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы
LNWR өзінің нөмірлеу жүйесін құрамдас бөліктерінің бірі – Grand Junction Railway-ден мұра етті. Локомотивтер 1-ден басталатын серия бойынша нөмірленді. Серияда үзілістерге жол берілмеді, сондықтан жаңа локомотивтің нөмірі серияның соңындағы бос орынға немесе ескі локомотивтің нөміріне берілетін. Ескі локомотивтер кейін қызметтен шығарылып, не капиталдық емес, бірақ толықтай тозығы жетпеген локомотивтерге арналған "қайта тізім" сериясына қайта нөмірленді. Бұл локомотивтер уақыт өте келе әртүрлі серияларда нөмірленді: бастапқыда оларға бастапқы нөмірге "А" әрпі қосылды, содан кейін 1862 жылдан бастап 1100-ден жоғары, 1870 жылдан бастап 1800-ден жоғары, ал 1886 жылдан бастап 3xxx сериясында қайта нөмірленді. GJR және LNWR жолаушылар локомотивтерін де атады (барлық локомотивтер 1858 жылға дейін аталды), және көбінесе ескі локомотивтерді алмастырған жаңа локомотивтерге сол атау мен нөмірлердің комбинациясы берілді. 1863 жылдан кейін жүк локомотивтерінен атауларды алып тастау, оларды жолаушылар локомотивтерінің саны артуына, соның ішінде LNWR-дің бұрынғы Лондон және Бирмингем темір жолы аймағындағы локомотивтерге қайта қолдануға мүмкіндік берді, онда локомотивтерге атау берілмеген.
The LNWR inherited its numbering system from one of its constituents, the Grand Junction Railway. Locomotives were numbered in a series commencing at 1. No gaps were allowed in the series, so a new locomotive would either be numbered at the end of the series or would reuse the number of an older locomotive. Older locomotives would then be either withdrawn or renumbered into the 'duplicate list' series used for those no longer in capital stock but which not yet completely life expired. These engines were numbered in various series over time: initially they took an 'A' suffix to the original number, then from 1862 they were renumbered above 1100, from 1870 above 1800, and from 1886 in the 3xxx series. The GJR and LNWR also named their passenger tender locomotives (all locomotives were named until 1858), and often the same name and number combinations would be applied to new locomotives as they replaced older ones. The removal of names attached to freight engines after 1863 allowed them to be re applied to the increasing stock of passenger engines, including those running on the former London and Birmingham Railway area of the LNWR, where locomotives had not been named.
1932 қайта нөмірлеу
1932 жылы ескі локомотивтер қолдан алынып, жаңа стандартты LMS үлгілері көбірек таралғандықтан, нөмірлеу жүйесіне өзгерістер енгізу қажет деп шешілді. Айқайында, барлық LMS құрастырған локомотивтер 1–9999 сериясында нөмірленуі тиіс еді, ал топқа біріктіруге дейінгі локомотивтер оларды орналастыру үшін қажет болған жағдайда осы сериядан қайта нөмірленуі керек еді. Бұл схеманы енгізу жаңа және ескі локомотивтерді тиісті реттілікке қою үшін қайта нөмірлеуді қамтыды. 1930 жылдардың қалған бөлігінде жаңа локомотивтерге орын ашу үшін ескі локомотивтердің нөміріне 20000 қосылды. 1930 жылдардың басынан бастап пайда бола бастаған дизельдік локомотивтер бу локомотивтерімен бірдей серияда нөмірленді. Алғашқыда 7400 нөмірінен басталатын серия жоспарланған, бірақ бұл жеткілікті орын бермейтіні тез анықталды және ол 7050 нөмірінен басталатын сериямен ауыстырылды. Ұлттандыруға дейін, 1947 жылдың соңында пайда болған, алғашқы прототиптік дизельдік локомотивтерге 10000 және 10001 "ерекше нөмірлер" берілді.
In 1932, as older locomotives had been withdrawn and new standard LMS designs were becoming more common, it was decided that modifications should be made to the numbering system. In short, all LMS built locomotives were to have numbers in the 1–9999 series, with pre Grouping locomotives being renumbered out of that series as required to accommodate them. The introduction of this scheme involved renumbering both new and old locomotives to put them in the appropriate sequences. During the remainder of the 1930s, numbers were cleared for new locomotives by simply adding 20000 to the numbers of old locomotives. Diesel shunters, which started to appear from the early 1930s onwards, were numbered in the same series as steam locomotives. Originally a series commencing at 7400 was planned, but it was soon evident that this would not provide sufficient space and it was replaced by a series commencing at 7050. The prototype mainline diesel locomotives, the first of which was introduced at the end of 1947 just prior to Nationalisation were given the 'significant numbers' 10000 and 10001.
Британдық темір жол компаниясының өтініші
1948 жылы Ұлттандырудан кейін LMS үлгілері бойынша Британдық теміржолдары салып шығарған жаңа локомотивтер осы нөмірлеу жүйесін қолдануды жалғастырды, алайда басқа біріктірілген локомотивтермен нөмірлердің қайталануын болдырмау үшін нөмірлерге 40000 қосылды (BR локомотивтері мен көп бірліктердің нөмірленуі және жіктелуіне қараңыз). BR кейбір шағын өзгерістер енгізді: бұрынғы LMS дизель локомотивтері 10xxx сериясында (магистральдық локомотивтер) және 12xxx сериясында (маневрлік локомотивтер) нөмірленді. LMS-тің 20000 нөмірінен жоғары локомотивтері LNER локомотивтерімен нөмірлердің қайталануын болдырмау үшін 58xxx сериясына қайта нөмірленді.
New engines built by British Railways to ex LMS designs after Nationalisation in 1948 continued to use this numbering system, albeit with 40000 added to the numbers to avoid number conflicts with other absorbed engines (see BR locomotive and multiple unit numbering and classification). There were some minor amendments made by BR, however:
Former LMS diesel locomotives were numbered in the 10xxx series (mainline locomotives) and 12xxx series (shunters). Locomotives numbered above 20000 by the LMS were renumbered into the 58xxx series, in order to avoid number conflicts with ex LNER locomotives.