Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық солдат, антрополог және пэр (1885–1964)
British soldier, anthropologist and peer (1885–1964)
Фитцрой Ричард Сомерсет, 4-ші Барон Раглан FRAI (10 маусым 1885 – 14 қыркүйек 1964) – британдық солдат, жазушы және әуесқой антрополог. Оның кітаптарының ішінде "Батыр: дәстүр, миф және драма бойынша зерттеме" және Сирил Фокспен бірлескен "Монмутшир үйлері" бар.
Fitzroy Richard Somerset, 4th Baron Raglan FRAI (10 June 1885 – 14 September 1964) was a British soldier, author, and amateur anthropologist. His books include The Hero: A Study in Tradition, Myth and Drama and Monmouthshire Houses, with Cyril Fox.
Өмір
Фицрой Ричард Сомерсет, Барон Раглан тағының мұрагері, 1885 жылдың 10 маусымында Джордж Фицрой Генри Сомерсет, 3-ші Барон Раглан мен оның әйелі Леди Этель Джемима Понсонби отбасында дүниеге келді. Ол Сандройд мектебінде, Итон және Корольдік әскери колледжінде, Сандхерсте білім алды және 1902 жылдың 10 маусымында Корольдік Монмутшир корольдік инженерлерінің милиция полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды. 1905 жылы ол британ армиясына қабылданды және Гренадерлік гвардияға офицер болып кірді. Оның әскери мансабы Гонконг губернаторының көмекшісі қызметін, 1913-1919 жылдары Египет армиясындағы қызметін, Судандағы округ комиссары және Палестина мен Трансиорданиядағы саяси офицер болып жұмыс істеуін қамтыды. Египеттегі қызметі үшін ол Нил орденінің офицері атанды. 1922 жылы майор шындығында армиядан зейнетке шықты. 1921 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол 4-ші Барон Раглан тағын мұраға алды және армиядан зейнетке шыққаннан кейін Монмутширдегі Уск маңындағы Сефнтилла сотына оралды. Жергілікті мәселелерге белсенді қатысып, ол 1909 жылдан бастап округтің бейбіт судьясы болды және жиырма бір жыл (1928–1949) бұрынғы Монмутшир округтік кеңесінің мүшесі болды. Ол скаут қозғалысына үлкен қызығушылық танытты, 27 жыл бойы (1927–1954) Монмутшир округінің комиссары болды және 1942 жылдан 1964 жылға дейін Монмутширдің лорд-лейтенанты қызметін атқарды. Өмірі бойы антропология, саясаттану және архитектура сияқты тақырыптарды зерттеді және жазды. Монмутширдің ежелгі ескерткіштеріне деген қызығушылығы оны сэр Сирил Фокспен бірге округтің ортағасырлық және кейінгі тұрғын үй архитектурасы туралы үш томдық «Монмутшир үйлері» кітабын жазуға итермеледі. 1933 жылы ол Британдық ғылымды дамыту қауымдастығының H (антропология) бөлімінің президенті болды, ал 1945 жылдан 1947 жылға дейін Фольклор қоғамының президенті болды. Уэльс Ұлттық мұражайының өнер және археология комитетінің төрағасы (1949–1951) және 1957–1962 жылдары Уэльс Ұлттық мұражайының президенті, сондай-ақ 1955–1957 жылдары Корольдік антропологиялық институтының президенті болды. Лорд Раглан өмірі бойында түрлі дау-дамайлардың ошағы болды. 1938 жылы ол Ақпарат министрлігіндегі қызметінен бас тарту ниетін білдірді, себебі ол жалақысын ақтауға жеткілікті жұмыс істемейтінін мәлімдеді. 1958 жылы ол валли тілін «өлі тіл» деп жариялап, валли ұлтшылдық сезімдерін қоздырды. Оның Уэльс Ұлттық мұражайынан кетуін талап етті, бірақ ол өз ұстанымынан мойын бұрмады. (Раглан барондығының ұраны: Mutare vel timere sperno – «Мен өзгеруге немесе қорқуға қарсымын»). Лорд Раглан 1964 жылдың 14 қыркүйегінде қайтыс болды.
FitzRoy Richard Somerset, heir to the title of Baron Raglan, was born on 10 June 1885 to George Fitzroy Henry Somerset, 3rd Baron Raglan and his wife Lady Ethel Jemima Ponsonby. He was educated at Sandroyd School, Eton and the Royal Military College, Sandhurst, and received a commission as Second lieutenant in the Militia regiment the Royal Monmouthshire Royal Engineers on 10 June 1902. In 1905 he entered the British Army and was commissioned in the Grenadier Guards. His military career included working as an aide de camp to the governor of Hong Kong, service in the Egyptian army from 1913 to 1919, district commissioner in Sudan and as a political officer in Palestine and Transjordan. In recognition of his services in Egypt he was made an Officer of the Order of the Nile. He retired from the Army in 1922 as a major. With the death of his father in 1921, he assumed the title 4th Baron Raglan and, after retiring from the army, returned to his ancestral home, Cefntilla Court near Usk in Monmouthshire. Very active in local affairs, he was a Justice of the Peace for the county as early as 1909 and served for twenty one years (1928–49) as a member of the former Monmouthshire county council. He took a great interest in the Boy Scout movement, was county commissioner for Monmouthshire for 27 years (1927–54), and served as Lord Lieutenant of Monmouthshire from 1942 until 1964. During his life he studied and wrote on topics such as anthropology, political science, and architecture. His interest in the antiquities of Monmouthshire led him, with Sir Cyril Fox, to write three volumes on the county's medieval and later domestic architecture, Monmouthshire Houses. In 1933 he became president of Section H (Anthropology) of the British Association for the Advancement of Science, and from 1945 to 1947 he served as president of the Folklore Society. Chairman of the art and archaeology committee of the National Museum of Wales (1949–51) and president of the National Museum of Wales from 1957 to 1962, he was also president of the Royal Anthropological Institute from 1955 to 1957. Lord Raglan was the source of various controversies over the course of his life. In 1938 he declared his wish to give up his job at the Ministry of Information on the grounds that he was not doing enough work to justify his salary. In 1958 he agitated Welsh nationalist feelings by declaring Welsh a 'moribund' language. Demands were made for his resignation from the National Museum of Wales, but he stood fast. (The motto of the Raglan barony is Mutare vel timere sperno: 'I scorn to change or to fear'). Lord Raglan died on 14 September 1964.
Леди Раглан
1923 жылғы 9 сәуірде Раглан Джулия Гамильтонға (7 қаңтар 1901 жыл - 17 сәуір 1971 жыл) үйленді, ол лейтенант-полковник Роберт Гамильтон Уднидің, 11-ші Белхейвен және Стентон лордының Кэтлин Гонвилл Бромхедке үйленуінен туған қызы еді. Олардың бес баласы болды, ал біріншісі туғаннан кейін бірнеше күн өткен соң қайтыс болды. Леди Раглан халықтық мүсіндемелерді зерттеуге де үлес қосты. 1939 жылы «Folklore» журналында жарияланған мақаласында ол Еуропаның көптеген шіркеулерінде кездесетін жапырақты бас мүсіндерін атау үшін алғаш рет «Жасыл адам» терминін қолданды. Ол бұл терминді өзі ойлап тапқан деген қате пікір жиі айтылады, бірақ оның өзінің жазбаларын оқығанда немесе OED-ге жүгінгенде бұл жоққа шығарылады; бұл термин кем дегенде 16 ғасырдан бері мерекелерде костюм киген тұлғаларға, содан кейін пабтардың аттарына қолданылып келген.
On 9 April 1923 Raglan married Julia Hamilton (7 January 1901 – 17 April 1971), daughter of Lt. Col. Robert Hamilton Udny, 11th Lord Belhaven and Stenton by his marriage to Kathleen Gonville Bromhead. They had five children, the first of whom died a few days after birth. Lady Raglan also contributed to the study of folklore. In an article in the journal Folklore in 1939, she was the first to apply the name "Green Man" to the sculptures of foliate heads found in churches across much of Europe. It is often wrongly said that she invented the term, a belief that reading her own account, or consulting the OED, disproves; it was used since at least the 16th century for costumed figures in festivities, and later for the name of pubs.
Әдеби шығармалары
Ол көптеген қоғамдардың белсенді мүшесі болған және ұлттық институттардағы әкімшілік қызметке қызығушылық танытқан, сонымен қатар археология мен антропология саласында бірнеше кітаптар мен мақалалар жариялаған. Оның алғашқы кітабы – «Джокастаның қылмысы: инцест және инцест табуларын зерттеуге арналған антропологиялық зерттеу» 1933 жылы жарық көрді. Одан кейін ол соғыстың пайда болуы, дамуы және алдын алу туралы «Бейбітшілік ғылымы» атты еңбегін жариялады. Лорд Рагланның «Батыр: дәстүр, миф және драманы зерттеу» атты еңбегі 1936 жылы жарық көрді. Кітаптың негізгі тезисі – мифологиядағы батырлар тұлғалары тарихи факт емес, ритуалдық драмадан туындаған. Кітаптың ең әсерлі тарауында ол құдай-батырлардың 22 ортақ белгісін сипаттайды, оларды «мифтік батыр архетипі» деп атайды. Содан кейін Раглан бірнеше батырдың өмірін талдап, тақырыптық элементтер үшін ұпай (балл) береді, ең жоғары мүмкін ұпай – 22. Ол Эдип, Тесей, Ромул, Геракл, Персей, Ясон, Беллерофонт, Пелопс, Асклепий, Дионис, Аполлон, Зевс, Жозеф, Мұса, Ілияс, Вату Гунун, Никанг, Сигурд (немесе Зигфрид), Лью Ллавгифс, Артур және Робин Гудты қарастырады. Эдип 21 ұпаймен ең жоғары балл жинайды. Бұл үлгі басқа батырларға да қолданылды, соның ішінде Беовульф пен Гарри Поттерге де. Рагланның зерттеуінен Иса да бірқатар белгілерге сәйкес келсе де, оны зерттеуден шығарғаны маңызды. Кейінірек Раглан, баспагерімен келіспеушіліктен қашықтау үшін Исаны қоспағанын айтты. Ашық дінсіз және белсенді гуманист болған Раглан 1960 жылдары британдық парламентте барлық партиялық парламенттік гуманистік тобын құрған депутаттар мен пэрлердің қатарында болды. Ол Британ гуманистік қауымдастығының мүшесі болды және оның кеңесші кеңесінде қызмет етті.
Not only an active member of many societies and interested in administrative duties in national institutions, Lord Raglan also published a number of books and papers on archaeology and anthropology. His first book, Jocasta's Crime: An Anthropological Study, a study of incest and incest taboos, was published in 1933. He followed with The Science of Peace, a work on the origin, development, and prevention of war. Lord Raglan's work The Hero: A Study in Tradition, Myth and Drama was published in 1936. The book's central thesis is that hero figures of mythology have their origin in ritual drama, not historical fact. In the book's most influential chapter, he outlines 22 common traits of god heroes which he calls the "mythic hero archetype". Raglan then encapsulates the lives of several heroes and awards points (marks) for thematic elements for a possible score of 22. He dissects Oedipus, Theseus, Romulus, Heracles, Perseus, Jason, Bellerophon, Pelops, Asclepius, Dionysus, Apollo, Zeus, Joseph, Moses, Elijah, Watu Gunung, Nyikang, Sigurd (or Siegfried), Llew Llawgyffes, Arthur, and Robin Hood. Oedipus earns the highest score, with 21 marks. The pattern has been applied to other heroes including Beowulf and Harry Potter. Significantly, Raglan excludes Jesus from the study, even though Jesus matched a number of the identified traits. Raglan later claimed to have omitted Jesus to avoid conflict with his publisher. An outspoken atheist and active humanist, in the 1960s, Raglan was among the MPs and peers who established the All Party Parliamentary Humanist Group in the British Parliament. He was a member of the British Humanist Association, serving on its advisory council.