Кіріспе

Джованна д’Арко (Жанна д’Арк) – Джузеппе Вердидің прологы мен үш актісі бар опералық драма лирикасы, либреттосын Темистокле Солера жазған. Ол Вердидің жетінші операсы. Шығарма Жанна д’Арк тарихын ішінара көрсетеді және Фридрих фон Шиллердің 1801 жылғы «Орлеандық қыз» пьесасына шамамен негізделген. Верди музыканы 1844/45 жылдың күзі мен қысында жазды, ал операның тұңғыш қойылымы 1845 жылдың 15 ақпанында Милан қаласындағы Театро-алла-Скала сахнасында өтті. Бұл операны Россинидің 1832 жылы контральто және фортепианоға арнап жазған, сол аттас және шамамен 15 минуттық кантатасымен қабыстырмау керек.

Либретто

XIX ғасырдың ортасына қарай Жанна д'Арк оқиғасы көптеген опералардың негізі болды, оның ішінде Никола Ваккаи (1827) және Джованни Пачини (1830) опералары да бар, екеуі де Шиллердің пьесасын еске түсіретін. Вердидің баспагері Джованни Рикорди Солерадан оның либреттосы авторлық құқықты бұзбайтынына кепілдік беруді сұрады, сондай-ақ ол осы тақырыпты французша өңдеу туралы естігенін айтты. Солера Шиллердің пьесасының өзінің жұмысының бастауы екенін жоққа шығарды және бұл туынды "толыққанды түпнұсқа итальяндық драма [ ] мен Шиллердің немесе Шекспирдің ықпалына бойын алдырмадым [ ] Менің пьесам түпнұсқа" деп жазды (түпнұсқадағы баса назар). Музыкатанушы Джулиан Бадден "Солераның шығармашылық қабілеті жоғары емес" деп санайды және оның жұмысын "тек Шиллердің жұмсақ нұсқасы" деп сипаттайды. Ол либреттоның ағыны мен пьесаны салыстырып, "кейіпкерлер саны ең төменгі деңгейге дейін азайтылған" және "поэзия мен адамгершілік орнына театрлық сенсация ұсынылған" деп жазды.

Оркестрлеу

Джованна д'Арко пикколо үшін (қысқа ғана уақыт екінші флейтаны екі еселеу), флейта, екі гобой (екіншісі cor anglais-ты екі еселеу), екі кларнет, екі фагот, төрт валторна, екі труба, алты немесе тоғыз сахнадан тыс труба, үш тромбон, цимбассо, тимпани, барабан, бас барабан және сымбалдар (касса), сымбалдар (пиатти), үшбұрыш, қоңырау, зеңбірек, үрмелі аспаптар тобы, тек қола аспаптардан тұратын үрмелі аспаптар тобы, сахнадан тыс топ, үрмелі аспаптар тобы үшін бас барабан, арфа, гармоника, скрипкалар.

Музыка

Музыканың сапасына жоғары баға беретін ғалымдар аз. Дэвид Кимболл былай деп жазады: "Қазіргі заман құлақтары үшін Жованна д'Арко операсы Вердидің ең жақсы және ең нашар музыкасы арасындағы айырмашылықты ең қатты сезіндіреді". Ол кейбір соло және ансамбль музыкасын мақтайды, бірақ хорлардың "19 ғасырдың ең төменгі талғамдастығын" көрсетеді. Балдинидің бағасы аралас. Ол Массимо Миланың опері "қазіргі заманғы итальяндық театрларда кең таралған гедонистік және мәнсіз әуенді опера жасау тәсілін" көрсетеді деген пікірін қолдайды. Балдини Жованнаның прологтағы каватинасында – "Sempre all'alba ed alla sera" ("әрқашан таңертең және кешке") – күштерді басқаруға таңдалуы үшін дұға ететін бөлімін жоғары бағалайды. Бадден де оны "керемет үзінділерге" толы жұмыс деп атайды, "оның ең жақсы бөлімдері Вердидің сол кезге дейін жазған барлық туындыларынан асып түседі" дейді, сопрано партиясын "сирек кездесетін ерекшелік" деп табады, ал соло өнерлері мен көптеген ансамбльдердің "жоғары деңгейде" екенін айтады.