Кіріспе

Еврей Киелі кітаптарындағы "Халықтар тізімінде" (Жаратылыс 10) Ғомер (Gōmer; Γαμὲρ) Яфеттің (және Яфеттің ұрпақтарының) үлкен ұлы және Ашкеназ, Рифат және Тогарманың әкесі ретінде айтылады. "Жаһуди энциклопедиясын" дайындағандардың айтуынша, "барлық туысқандық қарым-қатынасты білдіретін" Ғомер, Езекиел кітабының 38:6 аятында Магог елінің басшысы Гогтың одақтасы ретінде еске алынады. Еврейше "Ғомер" деген есім Киммериялықтарды көрсетеді, олар Понт-Каспий даласында, "Кавказдың ар жағында" қоныстанды және б.з.д. VII ғасырында Ассирияға шабуыл жасады. Ассириялықтар оларды "Гиммерай" деп атады; Киммерия патшасы Тейшпа б.з.д. 681 және 668 жылдар аралығында Ассирияның Ассархадонынан жеңіліске ұшырады.

Дәстүрлі идентификациялар

Иосиф Флавий Гомер мен "Гомерліктерді" Анатолиядағы Галатияға орналастырды: "Гомер гректер қазір галаттар деп атаған, бірақ бұрын Гомерліктер деп аталғандарды құрды". Галатия өз атын сол жерге қоныстанған ежелгі галл (кельт) тайпаларынан алған. Алайда, шамамен 234 жылы Римдегі христиан жазушысы Гипполит Гомерді Галатияның көршілері – Каппадокия халқының атасы деп көрсеткен. Иероним (шамамен 390 ж.) және Севильялық Исидор (шамамен 600 ж.) Иосиф Флавийдің Гомерді галаттармен, галлдармен және кельттермен байланыстыруын қабылдады. "Йома" трактатында айтылғандай, Талмудта Гомер "Гермамия" деп танылады. Ислам фольклорында парсы тарихшысы Мұхаммед ибн Жарир әл-Табари (шамамен 915 ж.) Гомердің 1000 жылға дейін өмір сүргені туралы парсы дәстүрін баяндайды, бұл көрсеткіш Нимродтікімен теңестірілген, бірақ Тауратта аталған ешкімнен асып түспеген. Цимбрилер б.з.д. 200 жыл шамасында Германиядағы (қазіргі Дания) Ютланд түбегінде қоныстанған тайпа болды, олар көне заманда киммериялықтар, германдықтар немесе кельттер деп әртүрлі айтылды. Кейінірек, кейбір ғалымдар оларды уэльс халқымен және Гомердің ұрпақтарымен байланыстырды. Гомерді, киммериялықтарды және цимбрилерді уэльстің өзіндік атауы – Cymri-мен сәйкестендірген алғашқы авторлардың бірі – ағылшын антиквары Уильям Камден, оның "Britannia" еңбегі (алғаш рет 1586 жылы жарияланған). 1716 жылы жарық көрген "Drych y Prif Oesoedd" кітабында уэльс тарихшысы Теофилус Эванс уэльстердің киммериялықтар мен Гомерден тарағанын айтқан. Қазіргі кельт тіл білімінде бұл этимология жалған деп есептеледі, олар 1853 жылы Иоганн Каспар Зейсс ұсынған этимологияны қолдайды, ол Cymry сөзінің бритондық *Combrogos ("жерлес") сөзінен шыққандығын көрсетеді. Гомер есімі (мысалы, 19-шы ғасырдың редакторы және авторы Джозеф Харристің псевдонимі ретінде) және оның (қазіргі) уэльс туындылары, мысалы, Gomeraeg (уэльс тілінің баламалы атауы ретінде) бір кездері Уэльсте танымал болды, бірақ Гомер теориясының өзі ұзақ уақыттан бері тарихи немесе тілдік негізі жоқ антикварлық гипотеза ретінде қарастырылады. 1498 жылы Аннио да Витербо жалған деп саналатын "Псевдо-Берос" фрагменттерін жариялады, онда Вавилондық жазбалар Гомердің (Яфеттің ұлы) Комераға (қазіргі Италия) Нимродтың билігінің 10-шы жылында, халықтар тарағаннан кейін қоныстанғаны көрсетілген. Сонымен қатар, Псевдо-Берос Нойдың төртінші ұлы деп атаған Туискон, Германия/Скифияда бірінші болып билік еткен, кейінгі тарихшылар (мысалы, Йоханнес Авентин) оны Гомердің ұлы Ашкеназбен теңестірген.