Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейдегі темір жол станциясы, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Австралия
Railway station in Sydney, New South Wales, Australia
Стрэтфилд темір жол станциясы – мұраға алынған темір жол станциясы. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Стрэтфилд муниципалитетінің жергілікті басқару аймағындағы Сидней қаласының Стрэтфилд ауданындағы Main Suburban желісінде орналасқан. Станцияны Сидней пойыздарының T1 Солтүстік жағалау және Батыс желісі, T9 Солтүстік желісі және T2 Ішкі Батыс және Леппингтон желісі қала маңындағы қызметтері, сондай-ақ NSW TrainLink Intercity және аймақтық қызметтері пайдаланады. Станция Солтүстік және Батыс магистральдық темір жол желілерінің торабында орналасқан, бұл аймақтық және қала маңындағы пойыз қызметтері үшін маңызды торап болып табылады. Станция және оған қатысты инфрақұрылым 1999 жылдың 2 сәуірінде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мұра тізіміне енгізілді.
Strathfield railway station is a heritage listed railway station located on the Main Suburban line in the Sydney suburb of Strathfield in the Municipality of Strathfield local government area of New South Wales, Australia. The station is served by Sydney Trains T1 North Shore & Western Line, T9 Northern Line and T2 Inner West & Leppington Line suburban services as well as NSW TrainLink Intercity and regional services. The station is located on the Main Northern and Main Western railway lines, forming a major junction for regional and suburban rail services. The station and associated infrastructure was added to the New South Wales State Heritage Register on 2 April 1999.
Стратфилд маңындағы қала
Бұл Конкорд жазығынан Кукс өзеніне дейін созылған қала маңындағы аудан, колонияның алғашқы кезеңінде Либерти жазығы деп белгілі болған аймақтың бір бөлігі еді, себебі алғашқы еркін қоныс аударушылар осы жерде жер участалары алған. Джеймс Уилшир 1808 жылы жер алған және оны Уилшир фермасы деп атаған. Бұл жер участасы қазіргі Булевард, Чалмерс көшесі және Ливерпуль жолы көшелерінің арасында орналасқан. "Стратфилд" атауы алғаш рет 1886 жылдың 8 наурызында қолданылды және Джеймс Хардиге тиесілі Стратфилд үйінің құрметіне берілді. Strathfield станциясы Батыс желісінен бөлініп шығатын Main Northern желісінің салынуымен атақты болды. Хорнсби станциясына дейінгі алғашқы бөлігі 1886 жылдың 17 қыркүйегінде ашылды. Төрт платформа салынды, екеуі Батыс желісі үшін, екеуі Солтүстік желісі үшін. Батыс платформасының артында, төменгі жағында жаңа механикалық сигналдық пост салынды, ол Стратфилдтегі алғашқы сигналдық пост болды. 1900 жылы станция жаңа орынға, ал 1922 жылы тағы да қайта орналастырылды. Сонымен қатар, сегізінші платформаның оңтүстік жағында мәйіттерді қабылдау пункті бар платформа мен ғимарат салынды. Кейіннен ол станциядағы аспаздық бөлмеге айналдырылды. Станция аумағын қайта жаңарту және батыс және солтүстік теміржол желілерін электрлендіру мақсатында Стратфилдте жаңа Сигналдық пост салынды. Бұл (үшінші сигналдық пост) станцияның елдік бөлігіндегі Down Local желісіне параллель, Down жағында орналасқан. Ол солтүстік жағынан Main Western Line және оңтүстік жағынан Clarendon Street (Albert Road) көшелерімен шектелген үшбұрышты жер участасына салынды. Электр сигналдық пост Стратфилдте орнатылған үшінші сигналдық пост болды, ал бұрынғы екісі "механикалық сигналдық посттар" деп аталды. Strathfield электр сигналдық посты Сидней жағындағы Wentworth Road көпірінен (шығысқа қарай), Strathfield платформалары арқылы және көпірдің солтүстік және батыс жақтарындағы жолдардағы барлық пойыз қозғалысын бақылады.
This suburb, extending from Concord Plains to the Cooks River, was part of the area known (early in the colony) as Liberty Plains, so called because the first free settlers received grants there. James Wilshire received in 1808 and called it Wilshire Farm the grant lay between the present streets The Boulevarde, Chalmers Street and Liverpool Road. The first use of the present name "Strathfield" was adopted on 8 March 1886 and was named after the mansion Strathfield House, owned by James Hardy. Strathfield station came into prominence with the construction of the Main Northern line, which had its junction off the Western line at Strathfield. The first section to Hornsby station opened on 17 September 1886. Four platforms were provided, two for the Western line and two for the Northern line. A new mechanical signal box was built on the down side behind the down western platform, this was the first signal box at Strathfield. A station was built on a new site in 1900, and yet again in 1922. In addition, a platform and building was erected at the southern end of platform eight which provided a mortuary receiving facility. This was subsequently converted to a store for the railway refreshment room on the station. As part of reconstruction of the station area and for the future electrification of the western and northern rail lines a new Power Signal Box was built at Strathfield. This (the third signal box) was located on the Down side parallel to the Down Local at the country end of the station. It was built on a resumed, triangular block of land bounded by the Main Western Line to its north and Clarendon Street (Albert Road) to its south. The power signal box was the third signal box erected at Strathfield, the previous two signal boxes becoming "mechanical signal boxes". Strathfield power signal box controlled all train movements from the Sydney side of Wentworth Road overbridge (east), through Strathfield platforms and the tracks to the north and west of the flyover at the country end.
Стратфилд қосалқы станциясы
1927 жылы Стратфилдке дейінгі қала маңы желісінің бөлігі электрлендірілді және осы кезде Стратфилд қосалқы станциясы салынды. Қосалқы станция 1928 жылғы 27 тамызда пайдалануға берілді және 1926-1932 жылдар аралығында Сидней аймағында салынған 15 электрлік қосалқы станцияның бірі болды. Федералды астана Канберраға көшкен кезде, Стратфилдтен тікелей қатынас сол жаққа дейін созылды. 20 ғасырдың басында Стратфилд станциясының жанында тұрған басқа премьер-министрлердің арасында Джордж Рид және Франк Форд (Стратфилдте), Билли Хьюз (Хомбушта) және Уильям МакМахон (Бурвудта) болды. Дегенмен, 2013 жылы Шығыс Хиллз желісі жаңартылғаннан кейін, Сидней орталықтан Канберра және Мельбурнға оңтүстік-батысқа қарай бағытталған қалааралық пойыздар сол желіні пайдалана бастады, ал тек солтүстік және батысқа қарай бағытталған қалааралық пойыздар ғана Стратфилд станциясын пайдалануын жалғастырды.
In 1927, the section of the suburban line to Strathfield was electrified, and at this time the Strathfield Substation was built. The Substation came into use on 27 August 1928, and was one of the 15 electrical substations built in the Sydney area between 1926 and 1932. When the federal capital moved to Canberra, direct services from Strathfield extended there. Other prime ministers of the early 20th century who lived near Strathfield station included George Reid and Frank Forde (in Strathfield), Billy Hughes (in Homebush) and William McMahon (in Burwood). However, in 2013, with the upgrading of the East Hills line, intercity trains heading southwest to Canberra and Melbourne from Sydney Central began to use that line, leaving only intercity trains to the north and west to continue using Strathfield station.
Мұра тізімі
Аталған станция кешені мен оған байланысты инфрақұрылым 1927 жылы салынған, 18 платформасы бар 18-типті, шойын мен ағаштан тұрғызылған ғимаратты; 1–8 платформаларға арналған шойын мен ағаштан жасалған платформа шатырлары, сондай-ақ 1927 жылы салынған; бұрынғы сигналдық пост ретінде пайдаланылған кірпіш және фиброцементтен жасалған шатыры бар электр қоймасы, ол да 1927 жылы салынған; кірпіштен жасалған жұмалық бөлмесі және төменгі бағыт желісіндегі платформа; және үшбұрыштағы подстанцияны қамтиды. Басқа маңызды құрылымдарға 1927 жылы салынған, станцияның Сидней жағындағы кірпіштен жасалған жаяу өткелі; сондай-ақ 1927 жылы салынған, кірпіш қабырғалары бар барлық платформаларға бағытталған пандустар; және барлық рельстердің астында, батыс жағында орналасқан 1927 жылы салынған жаяу өткелі кіреді. Ландшафтық жұмыстарға 1-платформаның қарсаңындағы негізгі айналымдағы кірпіш қабырға жатады. Strathfield – бұл үйлесімді және біртекті құрылымдар жиынтығын ұсынатын ірі станцияның көрнекті мысалы. Бұл платформадағы қосымша ғимараттарсыз үлкен шатырлы станцияның жалғыз мысалы. Ол сегіз платформасы мен оларды қамтамасыз ететін күрделі жер асты жолдары бар маңызды түйісқан жерде орналасқан. Платформа құрылымдарының сапасы жоғары және сол кездегі Ұлыбританиядағы дизайнмен үйлесетін технологиялық жетістікті көрсетеді. Құрылымда тұғырлары мен капительдері бар бағаналардағы сәндік элементтер, әсем қисық жақшалар, өрнекті фасадтар қолданылған. Қисыққа орналасқандықтан, ол әсем әрі талғамды құрылымды ұсынады. Бұрынғы сигналдық пост – бұл станциялар тобына қосылған және өзіндік маңызға ие болатын, сақталған бірнеше ірі электр қоймаларының бірі. Жұмалық кеңсе – дербес стандартты құрылымның жақсы мысалы, олардың өте аз бөлігі бүгінгі күнге жеткен. Strathfield теміржол станциясы 1999 жылғы 2 сәуірде Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының мұра тізіміне енгізілді, себебі ол төмендегі критерийлерге сай келді. Бұл орын Жаңа Оңтүстік Уэльстің мәдени немесе табиғи тарихының ерекше, сирек немесе жойылып бара жатқан аспектілеріне ие. Бұл нысан тарихи тұрғыдан сирек деп бағаланады. Бұл нысан археологиялық тұрғыдан сирек деп бағаланады. Бұл нысан әлеуметтік тұрғыдан сирек деп бағаланады. Strathfield теміржол станциясының құрылыстарының мұра тізіміне Strathfield Triangle, Strathfield Flyover және Strathfield Underbridges теміржол құрылымдары да кіреді.
The listed station complex and associated infrastructure comprises a type 18, cast iron and timber building with 1 8 platforms, erected in 1927; cast iron and timber platform awnings for platforms 1–8, also erected in 1927; a brick and fibro gambrel roof power box that served as a former signal box, also erected in 1927; a brick parcels room and platform on the down local line; and a substation in triangle. Other major structures include a brick pedestrian subway at the Sydney end of the station, erected in 1927; ramps to all platforms with brick walls, also erected in 1927; and a pedestrian subway at the west end, under all tracks, also erected in 1927. Landscaped works include a brick wall opposite platform 1 on the up main loop. Strathfield is a superb example of a large station that presents a coherent and uniform set of structures. It is the only example of the large awning structure station without on platform buildings. It is located at a major junction with eight platforms and an elaborate subway system to service them. The quality of the platform structures is high and represents technological achievement that was compatible with design in Britain at the time. The structure uses decorative elements in the columns with plinths and capitals, elegant curved brackets, patterned fascias and being on a curve, presents an elegant and refined structure. The former signal box is one of a few surviving large power boxes that adds to the station group and is significant in its own right. The parcels office is a good example of a freestanding standard structure, very few of which survive. Strathfield railway station was listed on the New South Wales State Heritage Register on 2 April 1999 having satisfied the following criteria. The place possesses uncommon, rare or endangered aspects of the cultural or natural history of New South Wales. This item is assessed as historically rare. This item is assessed as archaeologically rare. This item is assessed as socially rare. The heritage listing of the Strathfield Railway Station group of structures includes the Strathfield Triangle, Strathfield Flyover and Strathfield Underbridges railway structures nearby.