Варшавадағы Ұлттық Қорғаныс Университетінің тарихы

Кіріспе

Варшава ұлттық қорғаныс университеті (Варшава ұлттық қорғаныс университеті) – Варшава қаласында орналасқан Польшаның азаматтық-әскери жоғары қорғаныс академиялық мекемесі. 2016 жылы оның орнына Соғыс зерттеулері университеті құрылды. Варшавадағы Ұлттық қорғаныс университеті 1990 жылдың 1 қазанында Бас штаб академиясы реформаланғаннан кейін ашылды. Ол қазіргі Польшаның Ұлттық қорғаныс академиясының (поляк тілінде Akademia Obrony Narodowej) алдағысы болды. Польша 1918 жылы қайта жараланғаннан кейін, поляк офицерлерінің жақсы даярланған және тәжірибелі кадрлары болды. Олар Ресей, Германия және Австрия-Мажарстан елдерінің әскерлерінде, сондай-ақ Францияда оқыған. Дегенмен, Польшаны басып алған елдер поляктарды жоғары лауазымдарға көтеруге асықпады, ал жаңадан құрылған Польша армиясында жалпы штаб жұмысына және әскерлерге басшылық етуге дайын офицерлер жетіспеді. Осы мәселені шешу үшін 1919 жылдың ортасында Польшадағы француз әскери миссиясымен және Париж қаласындағы Жоғары соғыс мектебімен бірлесіп, Генералдық штабтың соғыс мектебі (Szkoła Wojenna Sztabu Generalnego) құрылды. Польша-большевик соғысынан кейін, 1922 жылдың 16 тамызында мектеп Жоғары соғыс мектебі (Wyższa Szkoła Wojenna – WSW) деп қайта аталды. 1928 жылға дейін профессорлардың көп бөлігі француз болды, ал поляк офицерлері олардың көмекшілері ретінде жұмыс істеді. Олардың арасында Францияның болашақ президенті Шарль де Голль де бар еді, ол тактикадан сабақ берді. Оқу әскери мәселелермен ғана шектелмеді, сонымен қатар онда Тадеуш Котарбинский, Эдвард Липинский және Мариан Кукиел сияқты сол дәуірдің көрнекті ғалымдары жұмыс істеді. Теоретиктерден басқа, профессорлардың құрамында Бірінші дүниежүзілік соғыс, Польша-большевик соғысы, Польша-украин соғысы және Польша-литов соғысы, сондай-ақ Ұлы Польша көтерілісі мен Силезия көтерілісінде жауынгерлік тәжірибе алған көптеген офицерлер болды. Олардың тәжірибесі мектептің беделін арттырып, Франция, Грузия, Эстония, Латвия және тіпті Жапониядан келген көптеген студенттерді тартты. Олардың арасында Семен Петлюраның бұрынғы украин армиясының офицерлері мен ақ эмигранттар да болды. 20 жылдық өмірінде Жоғары соғыс мектебі Польша армиясының 1300-ден астам офицерін даярлады. Олардың көпшілігі 1939 жылғы Польшаның қорғаныс соғысы кезінде Польшаға деген қарызын өтеді, ал профессорлардың көп бөлігі 1939 жылғы науқандағы Польша армиясының ең табысты армиясы – Познань армиясының штабын құрады. Польша Германия мен Кеңес Одағының шабуылына ұшырағаннан кейін мектеп жабылды. Алайда, 1940 жылдың 11 қарашасында ол Лондон қаласында қайта құрылды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстың барлық майдандарында одақтастармен бірге күрескен Польша армиясының офицерлерін даярлады. Профессорлар Польша штабының белсенді офицерлерінен таңдалды, ал студенттердің арасында Польша күштерінің эмиграциядағы көптеген атақты генералдары болды. Бұған қоса, мектеп эмиграциядағы армияның барлық жоғары ранкті чехословакиялық офицерлерінің білім алатын орны болды. Ол 1946 жылы одақтастар Польша үкіметін қолдауын тоқтатқаннан кейін жабылды.

The National Defence University of Warsaw ( [[:pl:Akademia Obrony Narodowej – AON) was the civil military highest defence academic institution in Poland, located in Warszawa–Rembertów. In 2016 it was succeeded by the War Studies University. The National Defence University in Warsaw was established on 1 October 1990 after reform of the General Staff Academy It was a predecessor of Poland's present National Defense Academy (Polish: Akademia Obrony Narodowej). After the rebirth of Poland in 1918, there was already a well trained and experienced cadre of Polish field officers trained in the armies of the partitioners (Russia, Germany and Austria Hungary) as well as in France. However, the occupants of Poland rarely promoted the Poles to higher ranks and the reborn Polish Army was seriously lacking officers trained in general staff duties and in command of entire armies. To eliminate the problem, in cooperation with the French Military Mission to Poland and the Paris based École supérieure de guerre, a Szkoła Wojenna Sztabu Generalnego (War School of the General Staff) was formed in mid 1919. After the Polish–Bolshevik War, on August 16, 1922, the school was renamed to Wyższa Szkoła Wojenna (WSW, Higher War School). Until 1928, most professors were French, with Polish officers serving mostly as their assistants. Among them was Charles de Gaulle, the future president of France, who was a professor of tactics. The training was not limited to military affairs and among the civilians working there were some of the most notable scientists of the era, including Tadeusz Kotarbiński, Edward Lipiński and Marian Kukiel. Apart from the theoreticians, the professors included a large number of officers who gained combat experience in World War I, Polish–Bolshevik War, Polish–Ukrainian War and Polish–Lithuanian War, as well as the Greater Poland Uprising and Silesian Uprisings. Because of their experience, the school became prestigious and attracted many students from abroad, most notably from France, Georgia, Estonia, Latvia and even Japan. Among them were also the officers of the former Ukrainian army of Semen Petlura and White Russian emigrees. During the 20 years of its existence, the Wyższa Szkoła Wojenna trained more than 1300 officers of the Polish Army. Most of them repaid the debt for Poland during the Polish Defensive War of 1939, while the majority of professors formed the staff of Poznań Army, the most successful of Polish Armies in the 1939 campaign. After Poland was overrun by Germany and the Soviet Union, the school was closed. However, on November 11, 1940, it was recreated in London. It trained the officers of the Polish Army in Exile, fighting alongside the Allies on all fronts of World War II. The professors were recruited from among the active officers of the Polish HQ and the students included many of the notable generals of the Polish forces in Exile. In addition, the school was the alma mater of all highest ranking Czechoslovak officers of the exiled army. It was closed in 1946, after the Allies withdrew their support for the Polish government.

Қашудағы соғыс колледжі

Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы Соғыс колледжінің қызметін бірнеше айға ғана үзіліске түсірді. 1940 жылғы 11 қарашадағы Жоғарғы Бас Қолбасшының бұйрығымен, оның қызметі бастапқыда Лондон қаласында (Ұлыбритания) және кейін Шотландияда қайта жаңғыртылды. Көшпенді Соғыс колледжіне лейтенант және капитан шендерінде офицерлер тағайындалды. Студенттердің арасында Чехословакия армиясының офицерлері де болды. Білім берудің мақсаты – Батыстағы Польша Қарулы Күштерінің бригада және дивизия штабтарында қызмет ететін кадрларды даярлау болды. Оқу бағдарламасы мен әдістері Варшавадағы Соғыс колледжі кезеңіндегідей болды. Колледж британдық қарулы күштерінен оқу-жаттығулар, нұсқаулар және басқа да нормативтік құжаттар алды, бұл бірлескен операциялар жүргізуге мүмкіндік берді. Колледж қызметкерлері Польша штабының командирлерінен тағайындалған офицерлерден құралды. Көшпенді Соғыс колледжінің қызметі 1946 жылдың шілдесінде тоқтатылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Польшада жоғары әскери білім берудің дәстүрі жалғасты.

Бас штаб академиясы

1947 жылы Бас штаб академиясы құрылды. Оның түлектерінің қатарында Зигмунт Зиелинский, Болеслав Чоха, Антони Ясинский және Войцех Ярузельский болды.