Кіріспе
Француз психиатры Эжен (Евгений) Минковский (øʒɛn mɛ̃kɔwski; 17 сәуір 1885 – 17 қараша 1972) – еврей-поляк тегіндес француз психиатры, психопатологияға феноменологияны енгізуімен және «басынан өткізілген уақыт» ұғымын зерттеуімен белгілі. Эжен Блюлердің шәкірті болған ол Людвиг Бинсвангер және Анри Эйдің еңбектерімен де байланысты болды. Ол феноменологиялық философияның, Анри Бергсонның виталистік философиясының, сондай-ақ феноменологтар Эдмунд Гуссерл мен Макс Шелердің ықпалында болды; сондықтан оның жұмысы классикалық медициналық және психологиялық модельдерден ерекшеленді. Ол бірнеше тілде жемісті еңбек етті, көптеген еңбектер жазды және ұлы гуманист ретінде танылды. Минковский шизофренияның феноменологиялық мәнін «генеративті бұзылыс» («trouble générateur») деп қабылдады, ол «шындықпен тікелей байланыстың» жоғалуынан тұрады деп ойлады және бұл аутизм ретінде көрінеді.
Eugène (Eugeniusz) Minkowski (øʒɛn mɛ̃kɔwski; 17 April 1885 – 17 November 1972) was a French psychiatrist of Jewish Polish origin, known for his incorporation of phenomenology into psychopathology and for exploring the notion of "lived time". A student of Eugen Bleuler, he was also associated with the work of Ludwig Binswanger and Henri Ey. He was influenced by phenomenological philosophy and the vitalistic philosophy of Henri Bergson, and by the phenomenologists Edmund Husserl and Max Scheler; therefore his work departed from classical medical and psychological models. He was a prolific author in several languages and regarded, as a great humanitarian. Minkowski accepted the phenomenological essence of schizophrenia as the "trouble générateur" ("generative disturbance"), which he thought consists in a loss of "vital contact with reality" and shows itself as autism.
Философия және психопатология
Философиялық тұрғыдан Минковскийге Бергсон мен феноменолог Макс Шелер әсер етті, олар Уақыт туралы жеке есептерді жасады (Бергсонның 1889 жылғы "Уақыт және еркін ерік" еңбегін және оның уақыттың иррационалды сипатын талдауын қараңыз). Бергсонның élan vital тұжырымынан кейін Минковский өмірлік энергия деп атаған нәрсені, уақыттың мәнін түсіндірді. Ол сонымен қатар швейцариялық психиатр Эвген Блюлердің тәжірибесіне қызығушылық танытты және Карл Ясперске ұқсас тәсілмен психиатрия мен философиядан идеяларды синтездеуге тырысты. Ол феноменологияны психопатологияны зерттеу барысында қолданды. Ол осылайша уақыт және/немесе кеңістіктің бұрмалануынан зардап шегетін науқастардың тәжірибесін түсіндіруге ұмтылды. Минковскийдің шизофренияның психопатологиясына қатысты алғашқы зерттеулері Бергсоннан шабыттанды және оның 1927 жылғы "Шизофрения" еңбегінде жарияланды, онда ол мұны "интуицияның жетіспеушілігі, уақыт сезімі және кеңістіктік факторларды қабылдаудың прогрессивті гипертрофиясы" деп есептеді. Диссертациясына сүйене отырып, ол шизофрениямен ауыратын науқастар "нақты шындықпен байланысты жоғалту" көрсетеді деп санайды, ал басқалар өмірді "тірі синхронизм" немесе Эрнст Кречмерден алынған "синтония" ұғымы ретінде сезінеді. Р. Д. Лэйннің айтуынша, Минковский "психиатрияда екінші адамның өмірлік тәжірибесін қайта құруға жасалған алғашқы нақты әрекетті" жасады және "психиатрияда феноменологиялық зерттеулердің мәнін анық көрсеткен алғашқы тұлға" болды. Ол Лэйннің классикалық "Бөлінген өзім" кітабының бірінші бетінде былай делінген: "Мен мұнда субъективті шығарма ұсынамын, бірақ бұл шығарма объективтілікке бар күшімен ұмтылады". Мен сізге субъективті жұмыс ұсынамын, бірақ ол объективтілікке бар күшін жұмсайды. 1955 жылы Цюрих университетінің және 1965 жылы Варшава университетінің құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды.
"Je donne une œuvre subjective ici, œuvre cependant qui tend de toutes ses forces vers l'objectivité." I offer you a subjective work, but a work which nevertheless struggles with all its might towards objectivity. He was awarded honorary doctorates by the University of Zurich in 1955 and the University of Warsaw in 1965.
Француз тіліндегі мақалалар
1920 "Famille B et famille F, contribution à l'étude de l'hérédité des maladies mentales" (Ф. Минковскамен бірлесіп). Аналь медициналық психологиялық (Париж), LXXVII, 303–28. 1923 "Психологиялық зерттеу және шизофрениялық меланхолияның феноменологиялық талдауы". Journal de psychologie normale et pathologique, 20, 543–558. "Влияние идеяларының зерттелуіне үлес" (Р. Таргоуламен бірлесіп). "Энцефаль" журналы, XVIII, No 10, 652–59. 1925 "Шизофрения түсінігінің пайда болуы және оның негізгі белгілері", L'Évolution psychiatrique. 1927 "Морбидтік арманнан әсер етудегі қабылдауға дейін", L'Évolution psychiatrique. 1938 "Психикалық гигиена туралы: бірнеше ойлар", Annales médicopsychologiques, сәуір. 1946 "Эмоционалды анестезия", Annales Médico Psychologiques, 104, 80–88. 1952 "Ф. Минковскаяның еңбектеріндегі Роршах", Француздық Роршах тобының бюллетені. 1963 "Баскелардты қандай горизонттарға жеткізеді", Халықаралық философия журналы, 17-ші жыл, No. 66, 4-ші фаск. 1964 "Метафора және символ", Cahiers Internationaux de Symbolisme, No 5. 1965 "Бір және екі сан болып табылады ма? Монизм және дуализм туралы", Лувен философиялық журналы, 63.
Неміс тіліндегі мақалалар
1911 "Zur Müllerschen Lehre von den spezifischen Sinnesenergien" (Мүлердің ерекше сезім энергиялары туралы ілімі). "Психология және сезім мүшелерінің физиологиясы" журналы (Лейпциг), XLV, 129–52. 1913 "Ценкердің түс қабылдау теориясы (физиологиялық түс теорияларын тану және бағалауға үлес)". "Психология және сезім мүшелерінің физиологиясы" журналы, XLVII, No. 2, 211–22. 1914 "Психофизикалық параллелизм принципіне байланысты ойлар". "Психологияның толық архиві" (Лейпциг және Берлин), XXXI, 132–243. "Мазмұн, принцип ретіндегі біздің түсінігіміздің негізі ретіндегі символдық бейнелеу және сәйкестік принципінің негіздемесі". Жүйелі философия архиві (Берлин), XX, No. 2, 209–19. 1923 "Блюлердің шизофрениясы және синтониясы және уақытты сезіну". "Жалпы неврология және психиатрия" журналы (Берлин), LXXXII, 212–30. "Психиатриялық және генеалогиялық зерттеулер негізінде екі отбасыда психикалық аурулардың мұрагерлік проблемалары" (Ф. Минсковскаямен бірлесіп). "Неврология және психиатрияның швейцар архиві" (Цюрих), XII, 47–70.
Ағылшын тіліндегі негізгі еңбектері
Өмір сүрген уақыт: Феноменологиялық және психопатологиялық зерттеулер, Нэнси Метцель аудармасы, Солтүстік-Батыс университетінің баспасы, Эванстон. 1970 жыл.
Ағылшын тіліндегі мақалалар
1923 "Шизофрениялық депрессия жағдайындағы нәтижелер", Барбара Блис аудармасы, "Өмір: Психиатрия мен психологиядағы жаңа өлшем". (127–138 бб.) Нью-Йорк, АҚШ: Бастапқы кітаптар. Ролло Мей (ред.), 1958 ж. 1926 "Бергсонның психопатологияға қатысты түсініктері", "Жүйке және психикалық аурулар журналы", 63, №4, маусым, 553–568. 1947 "Депортацияланғандардың психологиясы", "Америкалық OSE шолуы" 4, жаз-күз.