Кіріспе

Американдық журналист Эми Хемпель (14 желтоқсан 1951 жылы туған) – американдық әңгімеші және журналист. Ол Миченер жазушылар орталығында шығармашылық жазудан сабақ береді.

Өмір

Хемпель Чикаго, Иллинойс штатында дүниеге келген. 16 жасында Калифорнияға көшіп, оның көптеген ерте шығармалары осы жерде өтеді. Ол жетпісінші жылдардың ортасында Нью-Йорк қаласына көшіп барды. Онда ол жазушы және редактор Гордон Лишпен танысып, онымен ұзақ кәсіби байланыс орнатты. Бұрын Флорида университетінде шығармашылық жазудан профессор болып жұмыс істеген. 2009 жылдан 2014 жылға дейін Гарвард университетінде ағылшын тілінен Бриггс Копленд лекциялық қызметін атқарды. Сонымен қатар, Беннингтон колледжіндегі жазу бойынша төмен тұрақтылықтағы МФА бағдарламасында көркем әдебиеттен сабақ берді. Ол бұрын Сара Лоуренс колледжінде, Дьюк университетінде, Нью-Скулда, Бруклин колледжінде және Принстон университетінде оқытқан. Ол сондай-ақ "Аляска тоқсандық шолуы" журналының редакторы болып табылады. Иттерді жақсы көретін Хемпель Дежа қорының негіздеуші кеңесінің мүшесі.

Мансап

Гемпель – Гордон Лиштың бұрынғы студенті, оның шеберханасында ол өзінің алғашқы бірнеше әңгімесін жазды. Лиш оның жұмысына қатты әсерленді, сондықтан ол оған өзінің алғашқы жинағын, «Өмір сүру себептері» (1985) жинағын жариялауға көмектесті, оның ішінде ол жазған алғашқы әңгімесі – «Ал Джолсон жерленген зиратта» да бар. Хемпель Лиштің ықпалын қысқа әңгімелер жазушы болуға бағытталғандықтан, романист болу үшін сезілген қысымның болмауына байланыстырып айтады. Алғаш рет 1983 жылы TriQuarterly журналында жарияланған «Ал Джолсон жерленген зиратта» әңгімесі – заманауи көркем әдебиеттегі ең көп жинаққа енгізілген әңгімелердің бірі. Хемпель тағы үш жинақ шығарды: «Жануарлар патшалығының қақпаларында» (1990), оның ішінде «Егін» әңгімесі бар; «Үйге қайту» (1997); және «Некедегі иттің» (2005) жинақтары. «Үйге қайту» – Хемпельдің алғашқы повесі, ол оны белгісіз адресатқа жазылған хат түрінде құрастырып, «Мен жазған ең жеке нәрсе» деп атады. «Ал Джолсон жерленген зиратта» және «Үйге қайту» екеуі де жануарлардың эмоцияларды білдіру қабілетін және оларды адамдардан шығаруын көрсетеді. BOMB Magazine журналына берген сұхбатында Хемпель: «Менің ойымша, адамдар оны іздесе немесе сәтті болса, таза сезімге ие бола алады» деді. Реймонд Карвер, Мэри Робисон және Фредерик Бартельме сияқты жазушылармен бірге минималист ретінде танылатын Хемпель – тек қысқа әңгімелерге негізделген өзіндік бедел құрған жазушылардың санатында. Хемпель әңгімелерінің кейіпкерлеріне ат қоймауға тырысады, себебі «кейіпкердің атын, жасын және өмірбаянын нақтыламағанда, мүмкіндіктер көбірек, себебі адамдар оларға бірдеңе қосып немесе алып кетуі мүмкін». Остиндегі Техас университетінде.

Марапаттар

2000 жылы Хемпель Хобсон сыйлығын алды және Гуггенхайм стипендиясымен марапатталды. 2006 жылы ол Американың ең көрнекті суретшілерін қолдау және насихаттауға арналған, АҚШ суретшілері қорынан грант алды. 2007 жылы ол "The Collected Stories" жинағы үшін "Ambassador Book Award" сыйлығын жеңіп алды, бұл кітап сонымен қатар "The New York Times" газетінің жылдың ең үздік он кітабының бірі деп танылды. 2008 жылы ол қысқа әңгімелер үшін Реа сыйлығын жеңіп алды. 2009 жылы ол Алистер МакЛеодпен бірге PEN/Malamud сыйлығын қысқа әдебиет үшін алды. 2015 жылы Хемпель Centenary колледжінен әдебиеттегі үздік жетістіктері үшін Джон Уильям Коррингтон сыйлығымен марапатталды.