Кіріспе

Рут Ларедо (20 қараша 1937 – 25 мамыр 2005) – американдық классикалық пианист. Ол 1970-ші жылдары, әсіресе Скрябиннің 10 сонатасының және Рахманиновтың толық соло фортепиано туындыларының тұңғыш жазбаларымен, Равельдің жазбаларымен және өмірінің соңғы он алты жарым жылында Метрополитен өнер мұражайындағы «Түсіндірмелермен концерттер» циклымен танымал болды. Оны жиі «Американың фортепианоның бірінші ханымы» деп атады.

Өмірбаян

Рут Меклер 1937 жылғы 20 қарашада Мичиган штатының Детройт қаласында дүниеге келді. Ол екі жаста болғанда анасының фортепианосында "God Bless America" әнін ойнай алды. Рут сегіз жасқа келгенде анасы оны Детройттегі Масондық аудиторияда Владимир Хоровицтің концертіне алып барды. Концерттен кейін Рут концерттік пианист болуға уәде берді. 1974-1979 жылдар аралығында жазылған Рахманиновтың жазбалары (1981 жылы шыққан соңғы альбомы) оның жеке мансабына серпіліс берді. Оның маңызды жазбаларынан кейін халықаралық музыка баспашысы C. F. Peters Рут Ларедоға Рахманиновтың толық 24 прелюдиясының жаңа Urtext басылымын редакциялауды тапсырды, ол 1981 (Op. 3, No. 2), 1985 (Op. 23) және 1991 (Op. 32) жылдары жарық көрді. Ларедо көптеген нұсқаулардың Рахманиновтың шығармаларында болмағанын ойлады. Конгресс кітапханасындағы және Вашингтондағы Рахманинов архивіндегі, сондай-ақ 1989 жылы Ресейге сапары кезінде Глинка мұражайында тапқан түпнұсқа қолжазбаларды зерттегеннен кейін оның күдігі расталды. Оның басылымдары композитордың түпнұсқа қолжазбаларына жақын болды. Ларедо "Piano Today" және "Keyboard Classics" журналдарына мақалалар жазды, сондай-ақ "National Public Radio (NPR)", "Performance Today" және "Morning Edition" бағдарламаларын, және Нью-Йорктегі классикалық радиостанция "WQXR" ("Жас концерттік өнерпаздармен бірінші тыңдау және сахнада") бағдарламаларын жүргізді. 2000 жылы Ларедо Вуди Алленнің "Small Time Crooks" фильмінің эпизодында ойнады, онда Хью Грант кейіпкері Трейси Уллман кейіпкерін таң қалдыру үшін оны пианино концертіне апарып, онда Рут Ларедо Рахманиновті орындайды. Ларедо сахнада әдемі көйлектер (көпшілігі Линкольн орталығының костюм дизайнері Кэтрин Хейзердің қолымен тігілген) киіп жүрді, олар сән журналдарында жиі көрсетілді. Ол Манхэттеннің Үсті-Батыс жағында, тұратын жерінде велосипедпен жүріп немесе Фил Коллинздің немесе Genesis тобының музыкасын тыңдап, жүгіріп жүргенін көруге болар еді. Ларедо еврей дәстүріне берілген адам болды. Феликс Мендельсон туралы "Концерттермен түсініктемелер" сериясындағы лекциясында ол композитордың еврей тегінің маңыздылығы мен тереңдігі туралы айтты. Ларедоның айтуынша, Абрахам Мендельсон Бартольдидің протестантизмге өтуі – оның ұлының Германиядағы музыкалық мансабына жол ашудың практикалық жолы болды. 2005 жылғы 25 мамырда Ларедо төрт жыл бұрын диагнозы қойылған жұмыртқа безінің қатерлі ісігінен үйінде ұйықтап жатқанда қайтыс болды, бірақ бұл оны концерттер бергеннен тоқтатып қоймады. Ол Нью-Йорк штатының Вальхалла қаласындағы Кенсико қорымында, өміріне маңызды болған Сергей Рахманиновтің қабірінен бірнеше метр қашықтықта жерленген. 2005 жылғы 31 мамырда өткен жерлеу рәсімінде оның ең жақын әріптестері – Шанхай квартетінің мүшесі Вэй Ган Ли және Куртенэй Будд, Санкт-Петербургтік скрипкалық квартетімен бірге 2005 жылғы 6 мамырда өткен соңғы "Концертпен түсініктемелер" концертіне қатысты. 2006 жылғы 18 мамырда оның қызы Дженнифер Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайының Грейс Рейни Роджерс аудиториясында естелік концерт ұйымдастырды. Концертте Гварнери квартеті (Дженнифердің күйеуі Пол Уоткинспен), Куртенэй Будд, Николас Кендалл, Пей Яо Ван, Эдмунд Баттерсби, Джеймс Токко, жас концерттік өнерпаздар директоры Сьюзан Уодсворт және флейташы Паула Робисон қатысты. Куртенэй Будд Рут Ларедоның сүйікті әнін – Франц Шуберттің "An die Musik" әнін орындады, оның атауын Дженнифер анасының қабіріне жаздырды. 2007 жылы Рут Ларедоның естелік сыйлығы жас концерттік өнерпаздардың халықаралық конкурсында оның отбасы, достары мен жанкүйерлерінің қаржылық көмегімен құрылды. Ларедо 1962 жылы жас концерттік өнерпаздардың халықаралық конкурсының сыйлығын жеңіп алды және кейіннен конкурстың қазылар алқасының тұрақты мүшесі болды. Мемориалдық сыйлықтың иегерлері: Германиялық пианист Бенджамин Мозер, Болгариялық скрипкашы Белла Христова, АҚШ-тың пианисті Чарли Олбрайт және АҚШ-тың пианисті Джордж Ли.

Білім

Рут Ларедоның анасы Мириам Меклер, көбінесе балаларға фортепиано сабақтарын беретін мұғалім, алдымен Рутты өзі оқытқан. 1947 жылы формалды оқуға келгенде, ол оны Эдвард Бредшаллға жіберді. Бредшалл Парижде Надя Буланжемен оқыған және тиімді оқыту әдістерімен танымал болған. Ол онымен төрт жыл оқыды, сондай-ақ оған Прокофьев, Стравинский және Кабалевский сияқты басқа орыс композиторларының музыкасын таныстырды. Оның талғамы Моцарт, Бетховен, Шуберт және Брамс сияқты Орталық Еуропа композиторларына жақын болды. Дегенмен, Рут Ларедо кейіннен Скрябин мен Рахманиновтың жазбалары мен орындарымен танымал болды. Рут Ларедо көптеген жаздарды Вермонт штатының Браттлборо қаласына жақын орналасқан Марлборо музыка мектебі мен фестивалінде өткізді, ол 1950 жылы Рудольф Серкин мен Адольф Бушпен құрылған (кейін Музыка мектебі деп аталды). Ол онда Серкинмен оқуын жалғастырды және виолончелист Пабло Касальс оны камералық музыка бойынша баптады. Студенттердің арасында Мюррей Перахия, Ричард Гуд (қазір фестивальдің көркемдік директоры, Мицуко Учидамен бірге), Эмануэль Акс және Йо-Йо Ма болды. Әр фестивальдің соңында дәстүрлі түрде Бетховеннің "Хорлық фантазиясы" (Op. 80) орындалды, Рудольф Серкин солист ретінде, ал Марлборо қауымы хор ретінде қатысты. Рут Ларедо 1960 жылы Кертис музыка институтының дипломын және Пенсильвания университетінің Музыка бакалавры дәрежесін алды. Ол жеке орындаушы ретінде танылуына біршама уақыт кетті. Ол "Марлбородан музыка" концерттерінің негізін қалаушы мүшесі болды және 1965 жылы олардың алғашқы гастроліне қатысты, оның ішінде Израильге сапар жасады, онда ол Рудольф және Питер Серкинмен бірге Иоганн Себастьян Бахтың ре минорындағы үш фортепианоға арналған концертін орындады. Ол Нью-Йорктегі Карнеги залында өткен "Исаак Стерн және достары" атты "Марлбородан музыка" концертінің алғашқы концертіне қатысты. Оның жеке мансабы 1974 жылы Нью-Йорктегі Линкольн орталығында Авери Фишер залында дебют жасағанда үлкен серпіліс алды. Пьер Булездің дирижерлігімен Нью-Йорк филармониясымен Морис Равельдің G мажордағы фортепиано концертін орындауы сыншылардың ыстық ықыласына ие болды. 1976 жылы Young Concert Artists Линкольн орталығындағы Элис Тулли залында Бетховен, Скрябин, Рахманинов және Равельдің шығармаларымен оның жеке концерттік дебютін ұсынды, оның "La Valse" шығармасы оның визиттік карточкасына айналды. Осы концерттегі бис-ы Гершвиннің екінші фортепиано прелюдиясы болды. 1981 жылы ол Карнеги залында "Рахманиновқа арналған құрмет" атты бағдарламамен жеке концерттік дебютін жасады, онда Шопен, Бетховен және Скрябиннің шығармалары орындалды. 1988 жылы Ларедо алғашқы Steinway пианиносының 135 жылдығын мерекелеуге қатысты, сондай-ақ компанияның 500 000-шы пианиносын жасау мерекесіне қатысты. Ван Клиберн ұйымдастырған концертте Альфред Брендель, Шура Черкасский, Мюррей Перахия, Рудольф Серкин және Алексис Вайсенберг сияқты 27 атақты пианист өнер көрсетті. Ларедо Рахманиновтың "Прелюдия" Op. 32, № 5 және Роберт Шуманның "Карнавал" романынан "Кокет" шығармасын орындады. Нью-Йорк пен Детройттан басқа, Ларедо Вашингтонда (Кеннеди орталығы, Конгресс кітапханасы, 1966 жылы Ақ үйінде сол кездегі күйеуі Джейме Ларедомен бірге президент Линдон Б. Джонсон үшін), Бостон, Буффало, Чикаго, Кливленд, Хьюстон, Индианаполис, Мэриленд, Нэшвилл, Филадельфия, Сан-Франциско, Санта-Барбара және Торонтода көптеген фестивальдерде өнер көрсетті, соның ішінде Нью-Джерсидегі Амадей фестивалі / жазғы түндер фестивалі, Аспендегі Аспен музыка фестивалі және мектебі, Колорадо штатының Аспен қаласында Бриджгегемптон камералық музыка фестивалі, Нью-Йорк штатының Бриджгегемптон қаласында Бриджгегемптон камералық музыка фестивалі, Катонахтағы Карамур халықаралық музыка фестивалі, Нью-Йорк, Гринсбородағы Шығыс музыка фестивалі, Солтүстік Каролина, Нью-Йорк, Хёрлидегі Маверик концерт фестивалі, АҚШ-тың Шарлстондағы Сполето фестивалі, Оңтүстік Каролина, Детройттағы камералық музыка фестивалі, Монте Фолллл, Конне, Сан-Рикодағы Кас. Ол 1976/1977 жылдары Еуропаға (Нидерланды, Германия) және Жапонияға, ал 1979 жылы Жапония мен Гонконгқа гастрольдік сапар жасады. Бағдарлама оның 1976 жылғы дебютіне ұқсас болды және Шопеннің Вальс Op. 69, № 1 рет қайталау. 2004 жылдың қыркүйегінде Ларедоны Ресей Мәдениет министрлігі Санкт-Петербургтегі Римский-Корсаков атындағы мемлекеттік консерваториясының Халықаралық фестиваліне қатысуға шақырды. Ресей композиторы Михаил Глинканың 200 жылдығына арналған бұл шарада ол камералық музыканы, сондай-ақ жеке концерттерді орындады және ресейлік студенттерге шеберлік класын өткізді. Ол камералық музыкаға берілгендігімен және солистердің, әсіресе үлкен оркестрлермен концерттерге дайындалу үшін осы тәжірибеге мұқтаж екенін айтты. "Оның жетіспеушілігі солист оркестрді жай ғана сүйемелдеуші ретінде орындағанда байқалады", - деді Ларедо. 1980 жылы Элис Тулли залында алғашқы кездесулерінен бастап, ол әр маусымда флейтист Паула Робисонмен "Паула және Рут" дуэті ретінде гастрольдік сапарлар жасады. Рут Ларедо карьерасының басында, әсіресе Марлборода заманауи музыканы орындады. Бұл Пабло Касальсқа ұнамады, ол Брамс дәуірінен кейінгі музыканы ұнатпады. Леон Кирхнер Марлбороға концертке келгенде ол үйде қалатын. Оның репертуарына Франц Лист, Арнольд Шёнберг, Бела Барток, Антон Веберн және Альбан Бергтің шығармалары да кірді. 1994 жылы Ларедо джаз пианисті Мариан Макпартландпен, ал 1996 жылдан бастап онымен және Дик Хайманмен "Үш фортепианоның тоғысуы" атты бағдарламалармен бірге өнер көрсетті. Өмірінің соңғы жылдары оркестрмен жеке орындаушы ретіндегі мансабы сарқылып, ол концерттер мен камералық концерттердің үйлесімімен көңіл көшірді. Ларедо АҚШ-та концерттерді тікелей жазу және эфирге тарату тенденциясын "мазасыз" деп сынады. Ол радио студияларында музыканы жазып, кейін эфирге таратуды еуропалық әдіс деп санайтын.

Жазбалар

1967 жылы Рут Ларедо француз композиторы Морис Равельдің фортепиано музыкасынан тұратын, жақсы қабылданылған альбомды жазды, ол фортепианошыларға арналған қиын міндеттерге толы музыкасымен де танымал еді. 1970 жылы Ларедо Скрябиннің 10 сонатасын Connoisseur Society үшін үш LP тақтасында жазды (кейін 1984 жылы Nonesuch Records компаниясы үш LP тақтадан тұратын жинақ ретінде және 1996 жылы екі дискілік CD ретінде қайта шығарды). Жазбалар Нью-Йорк қаласындағы Колумбия университетінің Сент-Полс шіркеуінде Baldwin SD 10 роялінде жасалды. Скрябиннің LP тақталары Скрябиннің музыкасының аз қолжетімді болған кезеңде жарық көрді, ал Ларедоның жазбалары АҚШ-та оның танымалдылығының артуына ықпал етті. "Мен оның музыкасын жақтаушы болғанмын", - деді Ларедо. Кейін ол бұл атауды өзінің кітабында және веб-сайтында пайдаланды. Рахманиновтың жеке фортепиано туындыларын жазуға дайындық өте шаршатушы болды. Ларедо енді кейбір шығармалардың ешкім орындамағанын түсіндіретінін айтты: себебі олар тым қиын болған. Рут Ларедо басқа композиторлардың шығармаларын қамтитын 20-дан астам альбомды да жазды, олардың ішінде Исаак Альбенис, Бах, Бетховен, Лили Булангер, Брамс, Шопен, Фалья, Дебюсси, Хачатурян, Форе, Моцарт, Пуленк, Равель, Клара және Роберт Шуман, Чайковский, сондай-ақ американдық композиторлар Барбер, Аарон Копланд, Айвс, Ладерман, Кирхнер, Роррем және Зигмейстер бар. Әсіресе, Джеймс Токкомен бірге жазған Стравинскийдің "Көктем құрбаны" (The Rite of Spring) екі фортепианоға арналған нұсқасы Gasparo Records үшін жоғары бағаланды. Ларедо 1999 жылы Шанхай квартетімен соңғы жазбаларын жасады, олар оны "Шанхай квартетінің бесінші мүшесі" деп атады (Брамстың фортепиано квартеттері, Arabesque Records). Сонымен қатар, Ұлы көлдер камералық музыка фестивалінде скрипкашы Филипп Сетцермен бірге Newport Classic лейблы үшін Нед Рорремнің "Күндізгі музыкасы" ("Day Music") жазылды; CD-де басқа да орындаушылардың, соның ішінде композитордың өзінің орындауындағы Норемнің "Соғыс көріністері" ("War Scenes") және "Жаз соңы" ("End of Summer") да бар. Екі CD де 2000 жылы жарық көрді. 2004 жылдың 19 ақпанында NPR үшін джаз пианині Мариан Макпартлендпен бірге түсірілген бағдарлама, шамасы, радиодағы соңғы бағдарлама болды.

Дискография

Моцарт/Бах. Музыка Марлборо фестивалінен; Моцарт: Екі пианиноға арналған Ми-бемоль мажорлық концерті (Рудольф Серкин, Петер Серкин); Бах: Үш пианиноға арналған До мажорлық концерті (Миццислав Хорцзовский, Петер Серкин, Рудольф Серкин), Үш пианиноға арналған ре минорлық концерті (Рудольф Серкин, Миццислав Хорцзовский, Рут Ларедо); Марлборо фестивалі оркестрі (Александр Шнайдер). LP, CBS Masterworks ML 6247, 1964.
Бах. Бранденбург концерті №1, BWV 1046: Марлборо фестивалінің мүшелері және Майрон Блум, Роберт Джонсон (валторналар), Джон Мак, Рональд Ричардс, Петер Кристо (гобойлар), Дональд Маккорт (фагот), Александр Шнайдер (скрипка); Бранденбург концерті №2, BWV 1047: Марлборо фестивалінің мүшелері және Роберт Нагель (труба), Эрнульф Гулбрансен (флейта), Джон Мак (гобой); Александр Шнайдер (скрипка); Бранденбург концерті №3, BWV 1048; Оркестрлік сюита №1, BWV 1066: Марлборо фестивалінің мүшелері және Джон Мак, Джозеф Тернер (гобойлар), Джойс Келли (фагот), Рут Ларедо (пиано); Марлборо фестивалінің оркестрі: Пабло Касалс. CD, Sony Classical SMK 46253, 1990; 1964 жылы жазылған (Бранденбург концерті №1 және №3), 1965 (Бранденбург концерті №2) және 1966 (Оркестрлік сюита).
Бах. Бранденбург концерті №4, BWV 1049: Марлборо фестивалінің мүшелері және Александр Шнайдер (скрипка), Эрнульф Гулбрансен, Нэнси Далли (флейталар), Рудольф Серкин (пиано); Бранденбург концерті №5, BWV 1050: Марлборо фестивалінің мүшелері және Эрнульф Гулбрансен (флейта), Александр Шнайдер (скрипка), Рудольф Серкин (пиано); Бранденбург концерті №6, BWV 1051: Марлборо фестивалінің мүшелері және Петер Серкин (континуо); Оркестрлік сюита №4, BWV 1069: Марлборо фестивалінің мүшелері және Генри Новак, Уилмер Уайз, Луи Опалески (трубалар), Джон Мак, Джозеф Тернер, Патрисия Григнет (гобойлар), Джойс Келли (фагот), Джон Уайр (литавра), Рут Ларедо (пиано); Марлборо фестивалінің оркестрі: Пабло Касалс. CD, Sony Classical SMK 46254, 1990; 1964 жылы жазылған (Бранденбург концерттері) және 1966 жылы жазылған (Оркестрлік сюита).
Бах. Гольдберг вариациялары, BWV 1087: Марлборо фестивалінің мүшелері және Рудольф Серкин (пиано); Оркестрлік сюита №2, BWV 1067: Марлборо фестивалінің мүшелері және Эрнульф Гулбрансен (флейта), Рут Ларедо (континуо); Оркестрлік сюита №3, BWV 1068: Марлборо фестивалінің мүшелері және Генри Новак, Уилмер Уайз, Луи Опалески (трубалар), Джон Мак, Патрисия Григнет (гобойлар), Джон Уайр (литавра), Рут Ларедо (континуо); Марлборо фестивалінің оркестрі: Пабло Касалс. CD, Sony Classical SMK 45892, 1990; 1976 жылы жазылған (Гольдберг вариациялары) және 1966 жылы жазылған (Оркестрлік сюиталар).
Равель. Гаспар де ла Нуит, "Байлар мен сезімталдық вальсі", "Вальс". LP, Connoisseur Society CS 2005, 1968.
Скрябин. Толық пианинолық сонаталар, соната №1, Op. 6; Этюд, Op. 2, №1; Соната №2, Op. 19; Сегіз этюд, Op. 42; Соната №3, Op. 23; Соната №4, Op. 30; Соната №5, Op. 53; Соната №6, Op. 62; "Тілек", Op. 57, №1; "Билейтін ласка", Op. 57, №2; Соната №7, Op. 64; Соната №8, Op. 66; Соната №9, Op. 68; Соната №10, Op. 70; "Жалынға қарай", Op. 72. 2 CD, Nonesuch 5973035 2, 1996 (Connoisseur Society CS 2032/CS 2034/CS 2035, 1970/Nonesuch 73035, 1984 жылғы 3 LP-нің жаңа басылымы).
Роберт Шуман. Пианино мен скрипкаға арналған музыка; Рут Ларедо (пиано), Хайме Ларедо (скрипка); Соната №1, Op. 105; Соната №2, Op. 121; F. A. E. Сонатасынан интермеццо. LP, Desto DC 6442, 1979; 1970 жылы жазылған.
Ладерман/Зигмайстер. Езра Ладерман: Скрипка мен пианиноға арналған дуэт; Эли Зигмайстер: Соната №2; Хайме Ларедо (скрипка), Рут Ларедо (пиано). Desto Records LP DC 7125, 1971.
Скрябин. 24 прелюдия, Op. 11 (оның ішінде №9 және №10); 5 прелюдия, Op. 74 (оның ішінде №2); Өлең, Op. 32, №1. CD, Phoenix USA PHCD 114, 1990 (LP Desto DC 7145, 1972 жылғы жаңа басылымы).
Рорем/Киршнер. Нед Рорем: Күндізгі музыка, Леон Киршнер: Концерттік соната; Хайме Лоредо (скрипка), Рут Ларедо (пиано). LP, Desto DC 7151, 1973.
Рорем. Күндізгі музыка: Хайме Ларедо (скрипка), Рут Ларедо (пиано); Түнгі музыка: Эрл Карлисс (скрипка), Энн Шейн (пиано). CD, Phoenix USA PHCD123, 1991 (Day Music бұрын Desto DC 7151 LP-де жарық көрген, 1973; Night Music Desto DC 7174 LP-де жарық көрген, 1974).
Скрябин. Ең танымал туындылар; Мортон Эстрин/Рут Ларедо; Рут Ларедо Этюд, Op. 2, №1; Соната №4, Op. 30; Этюдтар, Op. 42, №3 және №4; "Жалынға қарай", Op. 72; Соната №5, Op. 53. LP, Connoisseur Society CS 2046, 1973.
Равель. Марлбородан музыка, Марлборо музыка фестивалі, Рудольф Серкин (директор); Скрипка, виолончель және пианиноға арналған трио: Хайме Ларедо (скрипка), Рут Ларедо (пиано), Джеффри Солоу (виолончель); Скрипка мен виолончельге арналған соната: Хайме Ларедо (скрипка), Лесли Парнас (виолончель). LP, CBS Masterworks M 33529, 1973.
Киршнер/Копланд/Айвз/Лис. Скрипка мен пианиноға арналған музыка; Леон Киршнер: Концерттік соната (Хайме Ларедо, скрипка; Рут Ларедо, пианино); Аарон Копланд: Скрипка мен пианиноға арналған соната (Хайме Ларедо, скрипка; Энн Шейн, пианино); Чарльз Айвз: Скрипка мен пианиноға арналған №4 соната (Хайме Ларедо, скрипка; Энн Шейн, пианино); Бенджамин Лис: №2 соната (1973; Рафаэль Друиан, скрипка; Ильзе фон Альпенхайм, пианино). CD, Phoenix USA PHCD 136, 1997 (Киршнер бұрын Desto DC 7151 LP-де жарық көрген, 1973, Копланд және Айвз Desto DC 6439 LP-де жарық көрген, 1975, Лис Desto DC 7174 LP-де жарық көрген, 1974).
Рахманинов. Толық соло пианинолық музыка, 1-том; Фантазиялық пьесалар, Op. 3 (оның ішінде До-диез минорындағы прелюдия); Салондық пьесалар, Op. 10; Музыкалық сәттер, Op. 16. CD, Sony Classical SMK 48468, 1993 (5 CD-дегі толық туындылардың жаңа басылымы, 7 LP-де CBS Masterworks M 32938/M 33430/M 33998/M 34532/M 35151/M 35836/M 35881, 1974–1981).
Рахманинов. Толық соло пианинолық музыка, 2-том; Пианинолық транскрипциялар; Шопен вариациялары. CD, Sony Classical SMK 48469, 1993 (5 CD-дегі толық туындылардың жаңа басылымы, 7 LP-де CBS Masterworks M 32938/M 33430/M 33998/M 34532/M 35151/M 35836/M 35881, 1974–1981).
Рахманинов. Толық соло пианинолық музыка, 3-том; Сонаталар №1, Op. 28 және №2, Op. 36; Корелли вариациялары. CD, Sony Classical SMK 48470, 1993 (5 CD-дегі толық туындылардың жаңа басылымы, 7 LP-де CBS Masterworks M 32938/M 33430/M 33998/M 34532/M 35151/M 35836/M 35881, 1974–1981).
Рахманинов. Толық соло пианинолық музыка, 4-том; Прелюдиялар Op. 23 және Op. 32. CD, Sony Classical SMK 48471, 1993 (5 CD-дегі толық туындылардың жаңа басылымы, 7 LP-де CBS Masterworks M 32938/M 33430/M 33998/M 34532/M 35151/M 35836/M 35881, 1974–1981).
Рахманинов. Толық соло пианинолық музыка, 5-том; Этюд-кескіндер, Op. 33 және Op. 39; Үзінділер; Сирень гүлдері; Дала гүлдері; Шығыс эскизі; Екі фантазиялық пьеса. CD, Sony Classical SMK 48472, 1993 (5 CD-дегі толық туындылардың жаңа басылымы, 7 LP-де CBS Masterworks M 32938/M 33430/M 33998/M 34532/M 35151/M 35836/M 35881, 1974–1981).
Рахманинов. Романтикалық пианинолық пьесалар: Morceaux de fantaisie, Op. 3; Morceaux de salon, Op. 10; Moments musicaux, Op. 16; 3,5; Прелюдиялар, Op. 23; 1,3,4,5,6,10; Прелюдиялар, Op. 32; 2,5,10,12,13, Этюд-кескіндер, Op. 33; 7 және Op. 39; 2. CD, Sony Classical, SMK 89950, 2002 (бұрын жарық көрген материалдардың жинағы, 1974–1977).
Рахманинов/Дебюсси/Скрябин/Прокофьев. Түйіндеме; Рахманинов: До-диез минорындағы прелюдия, Op. 3, №2; Дебюсси: От-шашу, Брусника, Зығыр шашы бар қыз, Судағы көріністер; Скрябин: До-диез минорындағы этюд, Op. 2, №1; Өлең, Op. 32, №1; "Қара жаралы" (Op. 68-дегі №9 соната); Прокофьев: Ля минорындағы №3 соната, Op. 28. CD, Connoisseur Society 30CD 3020, 1980.
Дебюсси/Скрябин/Рахманинов. Essential Piano Library, Студенттерге арналған қажетті классика, Earl Wild, Santiago Rodriguez, David Bar Illan, Jorge Bolet, Gilbert Kalish қатысуымен; Рут Ларедо Дебюссидің "Зығыр шашы бар қыз" (Прелюдиялар, 1-кітап), "Судағы көріністер" (Суреттер, 1-кітап), "От-шашу" (Прелюдиялар, 2-кітап) орындайды; Скрябин, До-диез минорындағы этюд Op. 2, №1; Рахманинов, До-диез минорындағы прелюдия, Op. 3, №2. 2 LP Baldwin Piano Artists BDW 700/701, 1981.
Скрябин/Прокофьев/Барбер. Essential Piano L...