Бірінші дүниежүзілік соғысының соңғы қаһарманы Альфред Финниган
Alfred Finnigan
Альфред Финниган: британский солдат Первой мировой войны, доживший до 108 лет. Участник битв на Сомме и Капоретто, один из последних ветеранов. Ұлыбритания, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альфред Бенджамин Финниган (18 қыркүйек 1896 – 11 мамыр 2005) – Ұлыбритания армиясындағы Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысқан және ұзақ өмір сүргенімен танымал болған солдат. 108 жасқа толғанда қайтыс болған кезде ол сол соғыстан аман қалған 14 британдықтан бірі болды.
Alfred Benjamin Finnigan (18 September 1896 – 11 May 2005) was a United Kingdom soldier who fought in World War I and gained fame because of his longevity. At the time of his death at age 108, he had been one of only 14 known British survivors of that war.
Ерте өмір
Финниганның отбасы ол бала кезінде Австралияға көшіп кеткен, онда ол жылқымен тәжірибе жинады, бұл 1914 жылы әскерге қабылданғанда оған көмектесті. 1916 жылы ол Францияға 15-ші бригада Корольдік далалық артиллериясының 18 фунттық зеңбірегін алты жылқымен тартатын команданың жүргізушісі ретінде жіберілді.
Finnigan's family emigrated to Australia when he was a boy, where he gained experience with horses that was to stand him in good stead when he joined the Army in 1914. He was posted to France in 1916 as the driver of a team of six horses pulling an 18 pounder gun with the 15th Brigade Royal Field Artillery.
Ұлттық қызмет
1916 жылы Сомма шабуылындағы қазаны көргеннен кейін Финниганның батареясы Капореттодағы итальяндықтарға көмек көрсету үшін жіберілгендердің бірі болды. 1918 жылға қарай батарея Солтүстік Францияға қайтып келді, соңғы үлкен неміс шабуылын тоқтатуға көмектесу үшін. Финниган Вими қырқасындағы шайқаста да соғысты және Пасшендейлде газға түсті. Алфред соғыс туралы көп айтпады, бірақ оның шөбересі Марк Альфредті қатты мазалаған нәрселердің бірі – жылқылардың өлімі мен азаптары болғанын еске алады, себебі ол жануарларды өте жақсы көретін. Финниган соғыстан кейін Австралияға оралды, бірақ Англияда қоныстанды, 1927 жылы теңізші болып үйіне қайтты. Кеме «Сэр Уильям Митчел» деп аталды және Австралиядан Англияға жүзіп өткен соңғы кеме болды. Альфред – жол ақысын жұмыспен өтеген жалғыз экипаж мүшесі еді, ол оқи білгендіктен кеме журналын жазды, бұл журнал Лондондағы Гринвич теңіз мұражайында сақтаулы. Жеке өмірінде Финниган алкоголь ішпеді, себебі оның анасы мас әкесінен қатты зорлық көрді. Финниган сонымен қатар атеист болды, негізінен оның анасы қатал католик болғандықтан, ол өте қиын өмір сүрді және қатерлі ісіктен қорлықпен қайтыс болды. Финниган, егер Құдай болса, анасы сияқты қатал католик және мейірімді әйелге осылай қатысып, осылай өлуге рұхсат бермес еді, деді.
After witnessing the carnage of the Somme offensive of 1916, Finnigan's battery was one of those sent to assist the Italians after their reverses at Caporetto. By 1918, however, the battery had returned to Northern France to help stall the last great German offensive of the war. Finnigan also fought at the battle of Vimy Ridge, and was gassed in Passchendaele. In much later life, Alfred did not speak much of the war, but his great nephew Mark recalls that one of the things that upset Alfred greatly was the death and suffering to the horses, as he was a great animal lover. Finnigan returned to Australia after the war, but opted to settle in England, working his passage back home as a seaman in 1927; the ship was called the Sir William Mitchel and was the last sailing to sail from Australia to England. Alfred was one of the only crew who were working their passage who could read and therefore wrote the ship's log, this log can be found in the Greenwich Maritime Museum in London. In his personal life, Finnigan did not drink alcohol because his mother was treated so badly by his father, who was a drunk. Finnigan was also an atheist, mainly because his mother was a strict Catholic who had a very hard life and died a terrible death with cancer. Finnigan said if there was a God he would never have let a strict Catholic and kind lady like his mother be treated like this and die in such a way.
Тану
Бірінші дүниежүзілік соғысынан аман қалған басқа әскерилермен бірге ол 1998 жылы француздық Құрмет Легионы орденімен марапатталды.
Along with other surviving World War I servicemen, he was awarded the French Légion d’Honneur in 1998.