Кіріспе

Австралиялық суфражист (1847–1925)
британдық социалистік саясаткер

Әйелдер құқығы жөніндегі жұмыс

Скотт негізінен жекелейшіл, бірақ догматикалық емес, оны Джон Стюарт Миллдің либерализмін ұстанатын адам деп айтуға болады. Ол утилитаризм көзқарасын ұстанды, еркін сауданы жақтады, бейбітшілікке бейімділігімен және әйелдер құқықтарын қатты қолдауымен ерекшеленді. 1882 жылы Скотт Сиднейдегі үйінде апта сайын салон өткізе бастады. Осы жиындар арқылы ол саясаткерлер, судьялар, меценаттар, жазушылар мен ақындар арасында кеңінен танылды. 1889 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльс әйелдерінің сайлау құқығы лигасына айналған Әйелдер әдеби қоғамын құруға көмектесті. Комитет отырыстарында сөйлеу оған сенімділік сыйлады, нәтижесінде ол шебер дебатшыға айналды. 1892 жылдың сәуір айында ол әріптес сайлау құқығы жақтасы Элиза Эштонмен некеге қатысты даулы мәселелер бойынша пікірсайысқа қатысты. 1896 жылы Скотттың анасы қайтыс болды, оған үйі және өмірлік қажеттіліктерін қамтамасыз ететін жеткілікті кіріс қалды. Әйелдерге дауыс беру құқығына деген қызығушылығы оны қоғамдағы әйелдердің жағдайына терең зерттеулер жасауға итерді, ол жас қыздардың дүкендерде күндізгі 8-ден 9-ға дейін, ал сенбі күндері 11-ге дейін жұмыс істейтінін анықтады. Ол кейбір қыздарды сенбі күні үйіне шақырып, жұмыс жағдайларын баяндауды сұрады, сол кезде Бернхард Уайз, Уильям Холман, В.М. Хьюз және Томас Бавин сияқты жетекші саясаткерлер жиналып, ақырында 1899 жылғы ерте жабылу заңына айналған заң жобасын талқылады. Олар сондай-ақ полиция бөлімшелерінде медбикелерді, фабрикалар мен дүкендерде әйел инспекторларды тағайындау және әйелдер түрмелеріндегі жағдайды жақсарту сияқты басқа да реформаларды жақтады, олар кейін іске асырылды. Скотт 1902 жылы Әйелдер саяси білім беру лигасының алғашқы президенті болды және 1910 жылға дейін осы лауазымды иеленді. 1908 жылы ол Сиднейдегі Бейбітшілік қоғамы филиалының президенті болды. Ол қатысқан басқа да сайлау құқығынан кейінгі феминистік реформаларға Отбасылық күтім және балаларға қамқорлық (1916), Әйелдердің құқықтық жағдайы (1918) және 1918 жылғы Бірінші қылмыскерлер (әйелдер) заңдары кірді. Ол сонымен қатар Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Ұлттық әйелдер кеңесінің көп жылдар бойы халықаралық хатшысы болды. 1921 жылы зейнеткерлікке шыққанда, оған Сидней университетінде әйел студенттерге арналған Rose Scott Prize for Proficiency at Graduation by a Woman Candidate сыйлығын құру үшін ақша табыс етілді. Тағы бір жиын Джон Лонгстаффтың портретін салу үшін жасалды. Бұл портрет қазір Сиднейдегі өнер галереясында ілулі тұр. Скотт Федерацияға және міндетті әскери қызметке қарсы болды. Ол англикандық дінге сенуші еді.

Федерацияға қарсылық

1890 жылдардың соңында Скотт Федерация идеясына қарсы белсенді және жетекші оппонент болды. Оның пікірінше, бұл "Австралияға ең қауіпті нәрсе" еді. "Бірлікке шақыру болды", - деді ол көптеген тыңдаушыларға, - "бірақ осы атпен көптеген қылмыстар жасалғаны естен шығарылды". Ол қоғамдық пікірдің Федерацияға қарай бұрылуын "Австралия халқының еркіндігі" "тыйымсалмалы түрде оңай қол жеткізілгендіктен, сондықтан да құндылығы төмен бағаланған" деп түсіндірді.

Өлім

Ол 1925 жылғы 20 сәуірде Вуллахрадағы Джерси-роуд көшесіндегі Линтон үйінде қатерлі ісіктен көз жұмды. Канберра қаласының Чишолм ауданындағы Роза Скотт айналымы оның құрметіне аталған.

Ресурстар

Аллен, Джудит А. Роуз Скотт: Феминизмдегі көзқарас және қайта қарау. Оксфорд университетінің баспасы, 1994. ISBN 0195548469. Австралияның Ұлттық кітапханасы. Скотт, Роуз (1847–1925). Австралияның Ұлттық кітапханасының Федерациялық порталы. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының кітапханасы. Скотт отбасының құжаттары, 1777–1925 (ML MSS 38).