Кіріспе

Ежелгі Мысыр символы

Ежелгі Мысырда шен сақинасы – иероглифтерде түйіннің стилденген бейнесі ретінде көрсетілген, оған жанасатын сызығы бар шеңбер. "Шен" сөзі ежелгі мысыр тілінде "қоршау" деген мағынаны білдіреді, ал шен сақинасы мәңгілік қорғанысты символдайды. Гарднердің таңбалар тізімінде V9 таңбасымен белгіленген.

Шен сақинасының иконографияда қолданылуы

Шен сақинасын көбінесе соқыр құдай Горус тақиды, бірақ оны құс құдайы Нехбет те алып жүреді. Ол үшінші династия кезінде қолданылған, оны Джозердің қадамдық пирамида кешеніндегі бейнелерде көруге болады. Символ басқа заттарды қамту үшін созылуы мүмкін, содан кейін олар шен сақинасымен мәңгілікке қорғалады деп есептелді. Шен сақинасы созылған түрінде патшалық есімді қоршап, қорғайтын картушқа айналды. Хекет ("Бақа") әйел құдайы көбінесе шенудің үстінде отырады. Мәңгілік үшін ренпит, папирус сабағы әдетте Шен сақинасының үстіне орналастырылады. Мысыр құдайы Хуға қараңыз. (Сенусрет I-де осыны көрсететін танымал Линтел бейнесі бар.) Шен сақинасы көбінесе билік таяғына немесе күш таяғына бекітіледі, бұл күштің мәңгілік билігін көрсетеді. Изида және Нехбет құдайлары жиі тізе бүгіп, қолдарын шенуге сүйеніп бейнеленеді. Жыртқыш құс (Горус) және құс (Мут құдайы) шенуді тырнақтарында ұстап, қанаттарын жайып, бейнеленген көріністің үстінде бейнеленеді. "Қанаттарын жайған Горус", тырнақтарындағы шенумен, Луврдегі патшалық әулетке арналған кеуде брошының мысалы саналады. Мысырдан тыс, Тартессия археологиялық қазбасында, Испанияның оңтүстігіндегі Канчо Роанода шен сақинасы пішіндес құрбандық алаңы бар.