Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық импульстік ұшақтармен жасалатын қамығу шабуылына арналған ұшақ
Japanese pulsejet suicide attack aircraft
Каваниси Байка (梅花) – Императорлық жапон теңіз күштері үшін Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында жасалып жатқан импульстік қозғалтқышпен жұмыс істейтін қамығу ("құдайдың желдісі") ұшағы. Соғыс аяқталғаннан кейін ешқайсысы да салынбады.
The Kawanishi Baika (梅花) was a pulsejet powered kamikaze ("divine wind") aircraft under development for the Imperial Japanese Navy towards the end of World War II. The war ended before any were built.
Тарих
Нацистік Германия жапондықтарға көптеген техникалық деректерді, оның ішінде Argus As 014 импульстік реактивті қозғалтқышының толық сипаттамасын ұсынды. Бұл техникалық деректерде V1-дің үлгілері болған-жоқпыны, тіпті пилотты Fieseler Fi 103R (Reichenberg) туралы мәселе даулы болып қалуда. Соғыс жылдарындағы АҚШ барлау қызметінің хабарламаларында жапондықтардың V1 туралы 1943 жылдың қазанында білгені, ал бір хабарламада 1944 жылдың қарашасында бір үлгі алғаны айтылған. Сондай-ақ, жапондықтар немістердің V1-ді әуеден ұшыру әдістеріне үлкен қызығушылық танытқан. 1946 жылғы АҚШ Әскери-әуе күштерінің бір құжатында Байка, Reichenberg-тің көшірмесі ретінде көрсетілген. Жапондық I 29 суасты қайығының жүк тізімінде бір V 1 фюзеляжы жабдықпен бірге тасымалданғаны тіркелген. Кейбір қазіргі заманғы жапон тарихшылары жапондықтарға V 1 және Fi 103R деректерінің қандай көлемде жеткені және Байка мүлдем дербес жоба болған-жоқпыны туралы пікірталас жүргізуде. Дегенмен, Остік державалардың ынтымақтастығының жалғыз нақты нәтижесі – Байканы қуаттандыруға арналған Maru Ka10 импульстік реактивті қозғалтқышының прототиптерін жасау болды.
Nazi Germany supplied the Japanese with a great deal of technical data, including details of the Argus As 014 pulse jet engine. It remains debatable whether that technical data included examples of the V1, let alone the piloted Fieseler Fi 103R (Reichenberg). It is noted that wartime U. S. intelligence reports stated that the Japanese knew of the V 1 by October 1943, and one report stated that Japan received one example in November 1944. The reports also suggested that the Japanese were very interested in the V 1 air launching techniques as used by the Germans. One U. S. Army Air Force document from 1946 shows the Baika as being a copy of the Reichenberg. The cargo manifest of the Japanese submarine I 29 lists a single V 1 fuselage as being included in a shipment of equipment. Some contemporary Japanese historians debate on what, if any, V 1 and Fi 103R data the Japanese actually received and whether the Baika may simply have been an independent design. The only tangible outcome of the Axis cooperation, however, was the construction of prototypes of the Maru Ka10 pulse jet engine which was to power the Baika.
Нұсқалар
IPulsejet типті ауа түсіру құрылғысы пилот кабинасының үстінде және артында орналасқан, қону шассисі түсіріледі. Өз күшімен (мүмкін, түсірілетін ракеталық күштеуіштердің көмегімен) қалыпты ұшып шығуға арналған. II типI типке ұқсас, бірақ импульстік реактивті қозғалтқышы алға жылжытылған, қону шассисі жоқ. Суастынан ұшыруға арналған. III типІмпульстік реактивті қозғалтқышы төменгі жағына орнатылған, қону шассисі жоқ. Бұл нұсқа Mitsubishi G4M, Nakajima G8N немесе Yokosuka P1Y сияқты орта бомбардировщиктермен әуеге ұшыруға арналған болжамдалады. Байканың қазіргі қолданыстағы суреттері 1953 жылы жарық көрген "Koku Gijutsu No Zenbo" кітабынан алынған, онда Техникалық командир Ивая (Me 163 және BMW 003 туралы ақпаратты Жапонияға әкелген адам) Байканың барлық үш нұсқасының суреттерін ұсынған, барлық нұсқалары үш дөңгелекті қону шассисімен көрсетілген.
Type IPulsejet intake located above and behind the cockpit, droppable landing gear. Intended for conventional take off on own power (possibly with the help of droppable rocket boosters). Type IISimilar to Type I, but with pulsejet moved forwards, no landing gear. Intended for submarine launch. Type IIIPulsejet mounted ventrally, no landing gear. Presumably, this version was intended to be air launched by medium bombers such as the Mitsubishi G4M, Nakajima G8N or Yokosuka P1Y. The currently accepted illustrations of the Baika come from the 1953 published book Koku Gijutsu No Zenbo in which Technical Commander Iwaya (the man who brought the Me 163 and BMW 003 info to Japan) provided drawings of all three versions of the Baika with all versions shown with tricycle landing gear in place.