Кіріспе
Уил Маккартидің 1998 жылғы ғылыми-фантастикалық романы «Bloom» – Уил Маккартидің жазған бесінші ғылыми-фантастикалық романы. Алғаш рет 1998 жылдың қыркүйегінде қатты мұқабамен жарық көрді. Шамамен бір жыл өткен соң, 1999 жылдың тамызында, оның көптеп таратылатын басылымы жарыққа шықты. 2011 жылы электрондық кітап ретінде қайта басылды. «Bloom» кітабы «Borders» журналының «1998 жылғы ең жақсы 10 кітаптың» бірі және «New York Times» газетінің «Ерекше кітаптар» тізіміне енді. Кітаптың негізгі идеясы – адам бақылауынан шығып кеткен технологияны қалай басқару мәселесін қарастырады.
Bloom, written in 1998, is the fifth science fiction novel written by Wil McCarthy. It was first released as a hardcover in September 1998. Almost a year later, in August 1999, its first mass market edition was published. An ebook reprint was published in 2011. Bloom is one of Borders' "Best 10 Books of 1998" and is a New York Times Notable Book. The premise of the book is how to handle human technology that has evolved beyond human control.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Bloom оқиғасы 2106 жылы, "Микора" деп аталатын өзін-өзі көбейтіп жасайтын наномашиналар Жерді және ішкі Күн жүйесінің басқа планеталарын жалмап, адамзатты астероидтар мен Галилей айларында қиын өмір сүруге мәжбүрлеген әлемде өтеді. Адамзаттың екі тобы сипатталады: "Жарға" технологиясын және толықтырылған шындықты қолданатын, Юпитердің айларында тұратын "Иммунитет" және адам интеллектін күшейту мен жасанды интеллектті пайдаланатын, астероид белдеуінде өмір сүретін "Гладхолдерлер". Оқиға Ганимедте "гүлдеу", яғни Микораның таралуы туралы мақаламен басталады, бұл техногендік өмірдің (TGL) қауіптілігі мен қорқынышын көрсетеді. Мақаланы басты баяндаушы Страсхайм жазады. Ол алғаш рет Ганимедтің тиімді басшысы Лоттиктың кеңсесінде көрінеді, ол оны белгісіз мақсатпен шақырған. Лоттик Страсхаймға Микора адам жасаған қорғаныс нанотехнологияларын ұрлап немесе сіңіріп алғанын айтады, және сыртқы Күн жүйесінің суығына төзімділік дамытуы мүмкін екені алаңдатады. Марстың, Жердің және Айдың полярлық мұз қабаттарына TGL детекторларын жіберу жоспарлануда, және Лоттик Страсхаймнан репортер ретінде бірге баруын сұрайды. Ұзақ мерзімді жоспарда, Микорадан бұрын басқа жұлдыз жүйелерін отарлау үшін жұлдыз кемесі салынуда. Страсхайм келіседі, содан кейін басқа экипаж мүшелерімен кездесіп, "Луи Пастер" деп аталатын кемені тексеріп көреді. Кеме Микорадан экипажды қорғау үшін технологиялық жағынан жасырылған. Террорлық шабуылдан кейін ангарда Микора гүлі тарап, бір экипаж мүшесі қаза болады, ал қалғандары Пастерді ұшырып, қашып құтылады – жоспарланғаннан үш апта бұрын және жеткілікті жабдықсыз. Мәжбүрлі ұшырылу салдарынан Пастер Гладхолдерлердің орташа өлшемді "Флорал" астероиді Сент-Хелиерге жабдық алу үшін қонады. Олар онда мәдениетке бірнеше рет таңғалады, бірақ оларды ең қатты таңқалдырғаны – астероид тұрғындарының қуатты телескоптар арқылы Жер мен Венерада Микорамен бірге өмір сүретін адамдарды тапқаны. "Пастерді" Трансценденттік Эволюция ғибадатханаларының кемелері қуып жетеді, бұл саяси-діни топ Микораның қасиетті екеніне сенеді және оларды зерттеуге көп ақша жұмсайды. Храм кемелеріне қарсы қорғаныс жолдарын іздеу кезінде экипаж миссияның олар ойлағаннан гөрі зорлық-зомбылыққа толы мақсатқа ие екенін біледі. Осы уақытқа дейін Марсқа, Жерге және Айға түсірілген "детекторларды" "каскадтық синтез" құрылғылары ретінде қайта пайдалануға болады. Экипаж миссияны саботаж жасап жатқан бір мүшені анықтайды. Саботажник – Микорея маманы Баукум, ол Страсхайммен жеке қарым-қатынас орнатқан. Ол құпия түрде Трансценденттік Эволюция ғибадатханасының мүшесі болып шығады, және табылғаннан кейін Баукум өзінің ішінде Микора спораларын алып жүрген сақтау қапшығын жарып тастайды. Қорқып қалған экипаж жауап береді, Страсхайм өзі Баукумды Микора оны жалмап алмас бұрын әуе шлюзінен шығарып жібереді. Миссияның нақты мақсаты детекторларды/бомбаларды үш планеталық денеде шағын тіректер құру үшін пайдалану болды, бірақ Страсхаймға егер мұндай құрылғы Күнде жарылса, төмендетілген темірдің үлкен жарылысы ішкі Күн жүйесіндегі Микораның көп бөлігін жояды деген ой келеді. Марстан бері оларды қуып келген Храм кемелерінің бірнешеуі қазір осы мүмкіндікке қарсы Пастерді жоюға тырысуда (Пастер Микосистемадан қашу үшін Күнге қарай траекториядан шығып барады, бірақ Храм агенттері бұл әрекетті басқаша түсіндіруі мүмкін еді). Бұл мүмкіндікті анықтағаннан кейін экипаж оны іздемеуге шешім қабылдайды, бірақ оның орнына осы қарудың бар екенін сыртқы Күн жүйесіне хабарлайды. Осы жоғары қуатты трансляцияның нәтижесінде Микора Пастердің корпусын бұзып, гүлдейді және күтпеген жерден жалған адам түрінде сөйлейтін өкілге айналады. Микораның ақылды екені және адамдарға қарсы ешқандай қастандық жасамағаны белгілі болады. Коммуникация қысқа, бірақ парадигманы өзгертеді. Елші Жердің жойылған кезінде немесе эвакуация кезінде жойылған адамдардың көпшілігі Микосистемаға қосылғанын және белгілі бір мағынада әлі де тірі екенін түсіндіреді, олардың санасы мен интеллектуалдығы Микораның жасушалық автоматтар сияқты субстратында жұмыс істеуге бейімделген немесе "Бөлінген". Экипажға Микосистемаға кіруге тыйым салынған аумақтарды белгілеу туралы ақпарат беріледі. Оларға адамзат "толық еркіндікке" ие екені айтылады. "Өміріңізді классикалық жолмен жүргізуге, осы Күн жүйесінен қашуға, жұлдыздарды мекендеуге, қаласаңыз, Бөлінуге". Кітап шамамен он үш жылдан кейін аяқталады, Пастердің капитанының қатерлі ауруға шалдыққанын және Страсхаймды (қазір сәтті медиа магнаты) оның Микораға қосылуына куәгер ретінде шақыратынын сипаттайды.
Кейіпкерлер
Джон Страсхайм – Басты кейіпкер. Ганимедте аяқкиімші болып жұмыс істейді, сонымен қатар өте жақсы әуесқой журналист. Осы соңғы дағдысы оны Жерге сапарға таңдауға себеп болады. Вацлав Лоттик – Күн жүйесіндегі ең күшті адам ретінде таныстырылады, ол Иммунитеттің зерттеу бөлімінің басшысы және Страсхаймды Жер миссиясына шақырған адам. Даррен Уоллич – "Луи Пастер" кемесінің капитаны, оған "күлкілі конденсатор" импланты салынған, бұл оның мінезін көбірек ұнатуға ықпал етеді. Тоска Лейне – Тағы бір экипаж мүшесі. Пастердің сыртын Микосистеманың бөлігі ретінде көрсету үшін қаптайтын t теңгерімінің бірнеше авторының бірі. Дженна Давенрой – қырық жасқа жуық ядролық инженер. Ол Пастердегі түсіру бойынша сарапшы және оның басты қозғалтқышын бақылаушысы. Tug Jinacio – Пастердегі төтенше жағдайларды басқаруға жауапты жедел жәрдем лейтенанты (мысалы, өрт, гүлдену және т.б.). Аңғардағы гүлдену кезінде қаза тапқан. Рената Бокум – Пастердің биоаналитигі, ол сатқын болып шығады. Ол өзінің ішіндегі Микораны жарып жібергенде қаза табады, ал Страсхайм оны ауа шлюзінен сыртқа шығарып жібереді. Судир Раписарди – Пастер Жерге орналастыратын TGL (техногендік өмір) детекторларының дизайнын үйлестірді, олар Микораны бақылауға арналған. Пастердің биофизигі. Крис Дибринді губернатор Пастер экипажына Сент-Хелиерді көрсету үшін жіберді. Оның миына жасанды интеллект имплантталған, ол оған жылдам ойлауға мүмкіндік береді.