Сиқырдың таңқаларлық «Out of This World» тәсілі: Көрермен қарамастан карталарды түсініп жатады! 1942 жылдан бері танымал, Уинстон Черчилльді де таң қалдырған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Out of This World – 1942 жылы сиқыршы Пол Карри жасаған карта трюгі. Онда көрерменнен карталардың жиынтығын қызыл және қара түс бойынша сұрыптау сұралады, бірақ карталардың бетін қарауға рұқсат етілмейді. Көптеген орындаушылар осы трюктің өз нұсқаларын жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның қалай орындалғаны туралы әңгімеге байланысты, бұл трюк көбінесе «Уинстон Черчилльді шатастырған трюк» деп аталады. Трюктің өзі қарапайым және дерлік өздігінен жұмыс істейді, ал орындаушының шеберлігі мен сиқырдың басқа принциптерін қолдану арқылы оны одан әрі жетілдіруге болады.
Out of This World is a card trick created by magician Paul Curry in 1942, in which an audience member is asked to sort a deck into piles of red and black cards, without looking at the faces. Many performers have devised their own variations of this trick. It is often billed as "the trick that fooled Winston Churchill" due to a story describing how it was performed for him during World War II. The method behind the trick is simple and essentially self working, and can be enhanced by the presentation of the performer and the use of other principles of magic.
Тиімділігі
Орындаушы карталар палубасын алады және үстелге екі бетімен "белгі" карталарын қояды, бірі қара, бірі қызыл; қара карта сол жақта, ал қызыл карта оң жақта. Орындаушы көрерменге карталарды палубадан беті төмен қаратып бөліп беретінін айтады және жаттығудың мақсаты – қатысушының өз сезімін пайдаланып, палубадағы әрбір картаның қара немесе қызыл екенін анықтауы. Орындаушы бір-бірлеп картаны палубадан алып, бетін төмен қаратып, қатысушыдан оның қара немесе қызыл екенін болжауға тырысуын сұрайды. Қатысушы өз таңдауын айтады, содан кейін орындаушы картаны тиісті түсті белгі картасымен қатар қояды, оны төменгі жағынан жауып тұрады. Палубаның шамамен жартысына жеткенде, орындаушы тоқтап, нәтижелерді шатастырмау үшін, бір жаққа екінші жақтан артық көңіл бөлмеу үшін жақтарын ауыстыру қажет екенін хабарлайды. Орындаушы екі жаңа белгі картасын қолданыстағы қатарларға қояды: сол жақтағы қызыл карта, ал оң жақтағы қара карта. Орындаушы бұрынғысынша жалғастырады, карталарды палубадан қатысушы таңдаған қара немесе қызыл қатарға қарай беті төмен қаратып бөліп береді. Палуба біткенде, орындаушы қатысушыға жинап, сол жақ карталар қатарын ашуды бұйырады; орындаушы оң жақ қатармен де солай істейді. Ашылған қатарлар қатысушының барлық болжамы дұрыс болғанын көрсетеді, ал қара және қызыл карталар түстері бойынша нақты реттелген.
The performer takes a deck of cards, and places on the table two face up "marker" cards, one black and one red; the black on the left and the red on the right. The performer tells the spectator that he or she is going to deal cards face down from the deck and the object of the exercise is for the subject to use their intuition to identify whether each card in the deck is black or red. The performer takes one card at a time from the deck, face down, and asks the subject to attempt to divine whether it is black or red. The subject states their choice, and the performer then places the card in line with the appropriately coloured marker card, overlapping it at the bottom. About halfway through the deck, the performer stops and announces that it is necessary to switch sides, in order to prevent a possible preference for one side over another from confusing the results. The performer deals two new marker cards onto the existing lines: a red one on the left, and a black one on the right. The performer then continues as before, dealing cards face down from the deck onto the subject's choice of the black or red line. When the deck is exhausted, the performer instructs the subject to gather up and somehow reveal the left hand line of cards; the performer does the same for the right hand line. The exposed lines reveal that every one of the subject's guesses was correct, and the black and red cards have been exactly sorted by colour.
Әдіс
Қолданыстағы колода орындау алдында толығымен немесе жартылай жинақталады, немесе орындау барысында жартылай немесе толық колодаға айналдырылады, онда қызыл және қара карталардың арасында бөлініс жасалады. Әр түстің қатары колоданың жартысын немесе колоданың жоғарғы бөлігіндегі маңызды бөлігін құрайды. Жүздері төмен қаратылған карталарды бөлудің бірінші кезеңінде, бөлінетін барлық карталар бір түсті болады. Колоданың ортасында ауысу орын алады, себебі сол сәтте бірінші түстің карталары таусылып, екінші түстің карталары бөліне бастайды. Бұл тәсілдің неліктен жұмыс істейтінін түсіну үшін, тәсілдің соңында екі қатардағы карталарда не болатынын ойлап көріңіз. Сол жақ қатар (мысалы) қара маркерлік картадан басталады (бастапқыда қойылған), содан кейін колоданың жоғарғы жағынан қара карталар, содан кейін қызыл маркерлік карта (жақ ауыстырылғанда қойылған), содан кейін колоданың төменгі жағынан қызыл карталар келеді. Яғни (қара маркер) (қара карталар) (қызыл маркер) (қызыл карталар). Басқаша айтқанда, бұл қатар толығымен дұрыс, және оны жинау үшін қатысушыға беріледі. Оң жақ қатар қызыл маркерлік картадан басталады (бастапқыда қойылған), содан кейін колоданың жоғарғы жағынан қара карталар, содан кейін қара маркерлік карта (жақ ауыстырылғанда қойылған), содан кейін колоданың төменгі жағынан қызыл карталар келеді. Яғни (қызыл маркер) (қара карталар) (қара маркер) (қызыл карталар). Бұл дұрыс болмаса да, қызыл маркерлік картаны қатардың бір шетінен екінші шетіне жылжыту арқылы немесе қатардағы барлық басқа карталардың ретін кері қайтару арқылы оны бірден дұрыс етіп көрсетуге болады. Бұл амалды фокусник оң жақ карталар қатарын жинағанда орындауы керек, ал қатысушы өз қатарын жинаумен айналысқанда алаңдатылады.
The deck in use is either stacked or partially stacked prior to performance, or manipulated in the course of performance to form a partial or full stack, in which there is a separation between the red and black cards, with a run of each colour comprising either half the deck or a substantial portion of the stack near the top. In the first round of dealing face down cards, all of the cards dealt will be of one colour. The switching of sides occurs at the halfway point through the deck because that is the point at which the first colour cards will be exhausted and the second colour of cards will begin to be dealt. To understand why this enables the trick to work, think about what will be in the two lines of cards at the end of the trick. The left hand line will begin with (for example) a black marker card (placed at the start), followed by the face down black cards from the top of the deck, then the red marker card (placed at the side switch), then the face down red cards from the bottom of the deck. That's (black marker) (black cards) (red marker) (red cards). In other words, this line is exactly right, and is given to the subject to gather up. The right hand line will begin with the red marker card (placed at the start), followed by the face down black cards from the top of the deck, then the black marker card (placed at the side switch), then the face down red cards from the bottom of the deck. That's (red marker) (black cards) (black marker) (red cards). Although incorrect, this can be instantly made to appear correct by moving the red marker card from one end of the line to the other, or by reversing the order of all other cards in the line. This must be performed by the magician during the act of gathering up the right hand line of cards, while the subject is distracted by gathering up their own line.
Уинстон Черчилльмен байланыс
Пол Карридің "Магик магиясы" кітабының 13-тарауында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған бір кешкі ас сипатталады, онда Гарри Грин есімді әдемі әйел Уинстон Черчилльге бір әдіс көрсеткен. Кітапта айтылғандай, Черчилль осы әдісті шамамен алты рет қайталап көрсетуді талап еткен және "қайта-қайта шатасқан".
Chapter 13 of the book Magician's Magic by Paul Curry describes a dinner party during World War II at which a magician named Harry Green performed the trick for Winston Churchill. According to the book, Churchill insisted that the trick be performed for him half a dozen times, and was "repeatedly baffled".