Америкалық хирург Уильям Джеймс Май және Майо клиникасының негізі қалаушылары
William James Mayo
Уильям Джеймс Мейо – американдық хирург, Mayo Clinic-тің негіздеушісі. Дәрігерлік практиканы дамытып, қайырымдылық клиника құрды. Тарихы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық хирург
American surgeon
Уильям Джеймс Мейо (29 маусым 1861 – 28 шілде 1939) – Америка Құрама Штаттарындағы дәрігер және хирург, Мейо клиникасының жеті негізін қалаушысының бірі. Ол және оның інісі Чарльз Хорас Мейо 1880 жылдары медициналық мектепті бітіргеннен кейін АҚШ-тың Миннесота штатындағы Рочестер қаласындағы әкесінің жеке медициналық практикасына қосылды. 1919 жылы бұл практика коммерциялық емес Мейо клиникасына айналды. Уильям Уорралл Мейо 1892 жылы Аугуст Стинчфилдті медициналық практикаға қабылдауды ұсынды. Стинчфилд жұмысқа орналасқаннан кейін, В. В. Мейо 73 жасында зейнетке шықты. Осы кәсіпорынға шақырылғандардың арасында С. Грэм, Э. Старр Джадд, Генри Стэнли Пламмер, Мелвин Миллет және Дональд Балфур болды.
William James Mayo (June 29, 1861 – July 28, 1939) was a physician and surgeon in the United States and one of the seven founders of the Mayo Clinic. He and his brother, Charles Horace Mayo, both joined their father's private medical practice in Rochester, Minnesota, US, after graduating from medical school in the 1880s. In 1919, that practice became the not for profit Mayo Clinic. Augustus Stinchfield was also asked to join the medical practice in 1892 by William Worrall Mayo. Once Stinchfield was hired, W. W. Mayo retired at age 73. Others who were invited to be part of the enterprise were C. Graham, E. Starr Judd, Henry Stanley Plummer, Melvin Millet and Donald Balfour.
Алғашқы жылдар
Уильям Джеймс Мейо Уильям Ворралл Мейо мен оның әйелі Луизаның отбасында, Миннесота штатындағы Ле-Сюэр қаласында, ата-анасының үйінде дүниеге келді. Бала кезінде Уильям мен інісі Чарльз әкесінің пионер дәрігер ретіндегі қызметінде жиі көмектесетін. Олар бастапқыда ең қарапайым жұмыстармен айналысты, бірте-бірте оларға жауапкершілік артты. Соңында, ұлдар наркоз салуға және қан тамырларын байлауға көмектесе бастады. Бір күні, 16 жасында Уилл әкесімен бірге Мейоның қарт пациентінің үй күзетшісі болып жұмыс істейтін тастап кетілген қонақ үйге барды. Пациент сол жерде қайтыс болды, ал Мейо оның денесін қарап тексеруге дайындалып жатты. Уилл процедураны бақылап тұрды, шамамен бір сағаттан кейін басқа пациенттің үйіне бару керек болды. Мейо ұлына үйде қалып, тазалау жұмыстарын тапсырды. "Жараларды тігіп, кір жуғышпен денеге жапқыш жап. Аяқтасқан соң, дереу үйге қайт", - деді. Уилл дененің жараларын тігуге кірісті және көп жылдар өткен соң оқиғаны еске алып былай деді: "Мен басқа нәрсеге мәжбүрлегенімдей, сол жерден қашып кетпей, тынықтап кеткенім үшін де мақтан тұтам".
William James Mayo was born to William Worrall Mayo and his wife Louise in Le Sueur, Minnesota, in his parents' home. As a child, William and his brother Charles frequently accompanied their father as he went about his business as a pioneer physician. They began by helping out with very menial tasks, and were gradually given more responsibility. Eventually, the boys were administering anesthesia and tying off blood vessels. One night at the age of 16, Will accompanied his father to an abandoned hotel where one of the elder Mayo's patients worked as the caretaker. The patient had just died and Mayo was going to perform an autopsy. Will stood by and watched the procedure and after about an hour, it was time to go to another patient's home. Mayo asked his son to stay behind and clean up. "Sew up the incisions and then tuck the sheet around the corpse. When you finish, go right home." Will nervously began to stitch up the incisions on the body and recounted the incident many years later saying, "I'm about as proud of the fact that I walked out of there, instead of ran, as of anything else I ever made myself do".
Білім және мансап
Мейо 1883 жылы Мичиган университетінің медицина мектебінде медициналық білім алып, Nu Sigma Nu Medical Fraternity ұйымын құрушылардың бірі болды. Содан кейін ол Рочестерге оралып, әкесі мен інісі Чарльзбен бірге медициналық тәжірибе жинады. 1883 жылдың 21 тамызында Рочестерді торнадо шапты, нәтижесінде 29 адам қаза тауып, 55-тен астам адам ауыр жарақат алды. Қаланың үштен бірі қирады, бірақ жас Уилл мен оның отбасы ауыр зардаптардан құтылды. Зардап шеккендерге көмек көрсету жұмыстары дереу басталды, қалалық би кешенінде уақытша аурухана құрылды. Мейо ағалары жарақат алғандарды емдеуге белсенді қатысты. Альфред Моес анасы мен Сент-Франциск сестерін медбикелер ретінде шақырды (олар мұғалімдер болып дайындалған және медициналық тәжірибелері шамалы болған). Дағдарыс басылғаннан кейін Альфред Моес анасы Уильям Ворралл Мейоға Рочестерде аурухана ашу туралы ұсыныс жасады. 1889 жылдың 30 қыркүйегінде Сент-Мэри ауруханасы есігін ашты. 70 жастағы У. В. Мейо аурухананың консалтингтік дәрігері және хирургi болып тағайындалды, ал оның екі ұлы Сент-Франциск сестерінің көмегімен науқастарды қабылдап, операциялар жасауға кірісті.
Mayo earned his medical degree at the University of Michigan Medical School in 1883, where he became a founder of Nu Sigma Nu Medical Fraternity. Afterwards he returned to Rochester to practice medicine alongside his father and his brother Charles. On August 21, 1883, a tornado struck Rochester, killing 29 people and seriously injuring over 55 others. One third of the town was destroyed, but young Will and his family escaped serious harm. The relief efforts began immediately with a temporary hospital being established at the town's dance hall. The Mayo brothers were extensively involved in treating the injured who were brought there for help. Mother Alfred Moes and the Sisters of Saint Francis were called in to act as nurses (despite the fact they were trained as teachers and had little if any medical experience). After the crisis had subsided, Mother Alfred Moes approached William Worrall Mayo about establishing a hospital in Rochester. On September 30, 1889, Saint Mary's Hospital opened. W. W. Mayo, 70 years old, became the consulting physician and surgeon at the hospital, and his two sons began seeing patients and performing surgery with the assistance of the Sisters of Saint Francis.
Жеке өмір және өлім
Уильям Дж. Мейо 1884 жылы Хэтти Мари Дэймонға (1864–1952) үйленді. Олардың 5 баласы болды, оның екеуі ересекке дейін жетті. Кэрри 1887 жылы, ал Феоби 1897 жылы дүниеге келді. Екеуі де Мейо клиникасындағы дәрігерлерге тұрмысқа шықты. Ол 1939 жылдың шілде айында Рочестерде (Миннесота штаты) асқазан қатерлі ісігінен (асқазан рагы) қайтыс болды. Осы түрдегі ісік оның хирургиялық практикасының басты назарында болған. Майо Рочестердегі Оукуд зиратында ата-анасы мен ағасының қасындағы отбасы мүшелерімен бірге жерленген. 1964 жылдың 11 қыркүйегінде АҚШ пошта қызметі оның және оның ағасы Чарльз Хорас Майоның суреті бар марка шығарды. Уиллдің әкесі мен ағасы Чарльз Х. Мейо Миннесота штатының Ұлы ложасының белгілі масондары және Рочестер ложасының №21 мүшелері болды. Уилл ложаға қосылуға өтініш берді, бірақ оның медициналық практикасы мен отбасымен өткізген уақыты оған бауырластыққа қатысуға мүмкіндік бермеді. Рочестердегі доктор Уильям Дж. Мейо үйі АҚШ Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
William J. Mayo married Hattie Marie Damon (1864–1952) in 1884. They had 5 children, two of whom survived infancy. Carrie born in 1887 and Pheobe in 1897 both married physicians at the Mayo Clinic. He died in July 1939 of gastric carcinoma (stomach cancer) in Rochester, Minnesota. That type of tumor had been a major focus of his surgical practice. Mayo is buried with his family members near his parents and brother at Oakwood Cemetery in Rochester. The United States Postal Service printed a stamp depicting him and his brother, Charles Horace Mayo, on September 11, 1964. Will's father and his brother Charles H. Mayo were prominent Freemasons of the Grand Lodge of Minnesota, and members of Rochester Lodge #21. Will petitioned the lodge but his medical practice and time with his family did not allow him the time to join the fraternity. The Dr. William J. Mayo House in Rochester is listed on the U. S. National Register of Historic Places.
Әскери қызмет
Уильям Дж. Мейо Бірінші дүниежүзілік соғыста полковник (O6) шенімен, АҚШ Армиясы хирургиялық қызметтеріне бас кеңесші ретінде, АҚШ Армиясы Бас хирургінің кеңсесінде қызмет етті. Оның інісі Чарльз да АҚШ Армиясы Медициналық корпусында полковник болды және Уильяммен кезектесіп, АҚШ Армиясының сарбаздарына хирургиялық көмек көрсету жөніндегі бас кеңесшінің орынбасары болды. 1916 жылы президент Вудро Вильсон Медициналық дайындық жөніндегі американдық дәрігерлер комитетін құрғанда, Уильям төраға болып тағайындалды, ал Чарльз – мүшелерінің бірі. Бұл комитет кейіннен Ұлттық қорғаныс кеңесінің Бас медициналық кеңесіне айналды. Уильям оның атқару комитетінің мүшесі, ал Чарльз оның орынбасары болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мейо клиникасы үздіксіз жұмыс істеді. Көптеген жас сарбаздар медициналық тексеруден өтті және медициналық корпустағы жаңа дәрігерлерге әскери дайындық курстары ұйымдастырылды. Уильям мен Чарльз әскери дәрігерлерді соңғы ғылыми және хирургиялық жаңалықтармен таныстыру үшін курстар жасады. Екі бауыр Рочестер мен Вашингтондағы міндеттерін бөлісіп, біреуі әрдайым клиникада болуын қамтамасыз етті. Мұндай кесте олардың денсаулығына кері әсер етті; Чарльз Вашингтондағы бір сапарында пневмонияға шалдықты, ал Уильям 1918 жылы Рочестерде гепатит ауруын жұқтырды. 1918 жылдың қарашасында соғыс аяқталғаннан кейін екі Майо бауыры да АҚШ Армиясының резервіндегі бригадир-генерал (O7) шеніне көтерілді. Бұған қоса, олар екеуі де елге соғыс кезінде көрсеткен қызметтері үшін АҚШ-тың Ерекше қызмет медалімен марапатталды.
William J. Mayo served in World War I at the rank of colonel (O6), as chief adviser for U. S. Army surgical services in the office of the U. S. Army Surgeon General. His brother Charles was also a Colonel in the U. S. Army Medical Corps and alternated with William as the associate chief adviser for surgical care of U. S. Army soldiers. When President Woodrow Wilson organized the Committee of American Physicians for Medical Preparedness in 1916, William was named its chairman and Charles as one of its members. That committee subsequently became the General Medical Board of the Council for National Defense. William was made a member of its executive committee and Charles was his alternate. During World War I, the Mayo Clinic continued to be busy. Many draftees were examined and war training classes were conducted for new physicians in the medical corps. William and Charles designed courses to educate military doctors on the latest scientific and surgical developments. The two brothers divided their time between Rochester and their duties in Washington, D. C. so that one of them would always be at the Clinic. This schedule took a toll on their health; Charles contracted pneumonia during one of his stints in Washington, and William developed hepatitis while in Rochester in 1918. After hostilities ended in November 1918, both of the Mayo brothers were promoted to the rank of brigadier general (O7) in the U. S. Army Reserve. In addition, they both received the U. S. Distinguished Service Medal for their wartime service to the country.
Болжамдар
1931 жылдың қыркүйегінде Мейо және сол кездегі басқа да белгілі тұлғалар «Нью-Йорк Таймс» газетінің шақыруымен 1851 жылы құрылған газетінің 160 жылдығын тойлау мақсатында, 80 жылдан кейін, яғни 2011 жылы әлемнің болашағы туралы болжам жасауға қатысты. Мейоның болжамына сәйкес, дамыған елдердегі өмір күтілуі 70 жасқа жетеді, ал 1931 жылы ол 60 жастан кем болған. Жұқпалы және инфекциялық аурулардың үлкен бөлігі жеңіліп, адамның орташа өмір сүру ұзақтығы 58 жасқа ұлғайды. Орта және ересек жастағы өлімнің басты себептері – жүрек, қан тамырлары және бүйрек аурулары, нерв жүйесінің аурулары және қатерлі ісіктер. Қазіргі үрдістер осы болжамды іске асыру мерзімінде өркениетті адамның орташа өмір сүру ұзақтығы Киелі кітапта айтылғандай, "жеті ондыққа" жетеді дегенді көрсетеді. "Жеті ондық" – 70 жылды білдіреді. 2010 жылы АҚШ-та орташа өмір күтілуі шамамен 78 жылды құрады, ал Жапония сияқты басқа елдерде 80 жастан асты.
In September 1931, Mayo and other prominent individuals of the time were invited by The New York Times to make a prediction concerning the world in eighty years time in the future, in 2011, to celebrate the paper's hundred and sixtieth anniversary since its establishment in 1851. Mayo's prediction was that the life expectancy of developed countries would reach 70 years, compared to less than sixty years in 1931. Contagious and infectious diseases have been largely overcome, and the average length of life of man has increased to fifty eight years. The great causes of death in middle and later life are diseases of heart, blood vessels and kidneys, diseases of the nervous system, and cancer. The progress that is being made would suggest that within the measure of time for this forecast the average life time of civilized man would be raised to the biblical term of three score and ten. "Three score and ten" means 70 years. The average life expectancy in the United States was approximately 78 years as of 2010, and it exceeded 80 years in other countries such as Japan.