Брэдфорд соборы: Тарихы мен архитектурасы

Кіріспе

Англияның Батыс Йоркшир аймағындағы шіркеу

Брэдфорд соборы, немесе Әулие Петр соборы – Англияның Брэдфорд қаласындағы англикандық собор. Ол Лидс діоцезіндегі үш теңдес собордың бірі, ал қалғандары Рипон және Уэйкфилд соборлары. Бұл жерде 7 ғасырдан бері христиандық құлшылық өтіліп келеді, сол кезде Дьюсберидегі миссионерлер аймақты жаңаруға шақырып, уағыз айтқан. Көп ғасырлар бойы ол Әулие Петрдің приход шіркеуі болды және 1919 жылы собор мәртебесіне ие болды. Собор I санаттағы ескерткіш болып табылады.

Өмірбаян

Бұл жердегі алғашқы шіркеу англо-саксон дәуірінде салынған деп есептеледі және 1066 жылы нормандар басып алғаннан кейін қирап кеткен. 1200 жыл шамасында екінші шіркеу салынды. Брэдфорд шіркеуінің Деусбери шіркеуінен бөлек екендігі туралы алғашқы жазба 1281 жылы Йорк архиепископының тізілімінде кездеседі. Эдмунд де Лейсидің әйелі, Элис де Лейси, Ильберт де Лейси ұрпақтарының бірі, Брэдфорд шіркеуіне Уиквэйн архиепископының тізілімінде тіркелген сыйлық берді. 1327 жыл шамасында шотланд шабуылшылары осы тас шіркеудің көп бөлігін өртеп жіберді. 14 ғасырда шіркеу қайта салынды, ал қайта құрылыс кезінде ескі қабырғалардың бір бөлігі қолданылған болуы мүмкін. Үшінші шіркеудің құрылысы 1458 жылы аяқталды. Перпендикуляр стиліндегі мұнара батыс жағына қосылып, 1508 жылы бітірілді. 15 ғасырдың соңында мұнараның үстіне қосымша үйлер салынды. Левенторп отбасы шіркеудің солтүстік жағында, ал Боллинг Холл иелері оңтүстік жағында жеке капеллалар ашты. 1854 жылы Роберт Мауэр шіркеу үшін Каен тасынан жаңа рередос жасады. Оның суреті шіркеу мұрағатында сақталған. Бұл рередос 1950 жылдарда Эдвард Мауф шіркеуді қайта жаңарту кезінде жоғалып кетті. Бастапқыда Йорк епархиясына қарасты шіркеу, 1919 жылы Брэдфорд епархиясы құрылғанда Рипон епархиясына көшті, содан кейін 20 сәуірде 2014 жылы құрылған жаңа Лидс епархиясының үш тең құқықты соборының біріне айналды. Ғимарат 1950-1960 жылдары Эдвард Мауфпен кеңейтілді. Собордың шығыс бөлігі және ән айту залы мен собор кеңселері орналасқан екі батыс қанаты Мауфтың жұмысы. Ол шығыс жағындағы кеңейтуде Morris & Co. шыныларын ескі шығыс терезеден қайта пайдаланды. Ғимараттың ішінде Виктория дәуірінен қалған шыны терезелер бар, оның ішінде батыс жағында Библиядағы әйелдерді бейнелейтін терезе және 1921 жылы орнатылған Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіш терезесі бар. Көптеген қабырғалық ескерткіштердің арасында Джон Флэксменнің мүсіні де бар. 1987 жылы кеме мен батыс жағы қайта жөнделді, себебі келушілер саны артып келе жатқан еді. Шатырдың панельдері тазартылып, қалпына келтірілді және жаңа жарықтандыру орнатылды. Пайдаланудың ыңғайлы болуы үшін Виктория дәуіріндегі орындықтар орындықтармен ауыстырылды. Кемедегі орган алынып, батыс жағында көбірек жарық пен кеңістік жасалды, содан кейін хор органын толықтыратын Брэдфорд компьютерлік органы орнатылды, бірақ ол қазір қолданылмайды. 21 ғасырдың басында собор басшылығы Сент-Петр үйінде (19 ғасырда Брэдфордтың бас поштасы ретінде салынған) дін мұражайын ашуға шешім қабылдады. Бірақ келушілер саны күтілгеннен кем болды, жоба сәтсіз аяқталды және собор қарызға батты, ол 2007 жылы төленді. Қазір Сент-Петр үйі Оңтүстік Азия өнері тобы – Кала Сангамға тиесілі. Собор солтүстік жағында орналасқан шағын қорғалатын аймақта орналасқан. Бұл аймақ декан мен канондарға арналған заманауи тұрғын үйлерді қамтамасыз етеді, ал епископтың ресми резиденциясы, Bishopcroft, қала орталығынан шамамен 3 миль (5 км) қашықтықтағы Хитон қаласында орналасқан. Собор мен оның алдыңғы шіркеулер Брэдфорд Бек өзенінің солтүстікке бұрылатын жеріне аллювиалды жердің сөресіне салынған, бірақ қала өзеннің екінші жағындағы төменгі жерде өсті, сондықтан шіркеу әрқашан қала орталығынан тыс жерде болды. 19 және 20 ғасырларда собор орталықтан ғимараттармен жартылай жасырылды, алдымен, одан төменгі пошта кеңсесімен, содан кейін 1960 жылдары Форстер сквері мен Питергейттің құрылысымен. Соңғы аймақтар 2006 жылы бұзылды, содан кейін собор көп жылдар бойы 2015 жылы Бродвей орталығы аяқталғанға дейін көрінетін болды.

The first church on the site was believed to have been built in Anglo Saxon times and fell into ruin after the Norman Conquest in 1066. A second church was built around 1200. The first mention of the parish of Bradford as distinct from being part of the parish of Dewsbury appears in the register of the Archbishop of York in 1281. Alice de Lacy, widow of Edmund de Lacy, one of the descendants of Ilbert de Lacy, gave a grant to the parish of Bradford that is recorded in the register of the Archbishop Wickwayne. Around 1327, Scottish raiders burnt down most of this stone church. During the 14th century the church was rebuilt and some of the older masonry may have been used in the reconstruction of the nave. The construction of the third church was completed in 1458. The tower in the Perpendicular style was added to the west end and finished in 1508. A clerestory was added by the end of the 15th century. Proprietary chapels were founded, on the north side of the chancel by the Leventhorpe family, and on the south by the owners of Bolling Hall. In 1854 Robert Mawer carved a new reredos in Caen stone for the church. There is a photograph of it in the church archive. This reredos was lost during the 1950s rebuild by Edward Maufe. Originally in the Diocese of York, the church was in the Diocese of Ripon before becoming a cathedral in 1919, when the Diocese of Bradford was created; it became one of three co equal cathedrals of the new Diocese of Leeds upon its creation on 20 April 2014. The building was extended in the 1950s and 1960s by Edward Maufe. The east end of the cathedral is Maufe's work, as well as the two west wings which contain the Song Room and Cathedral offices. In his east end extension he reused the Morris & Co. stained glass from the old east window. There is Victorian stained glass throughout the building including at the west end, where there is a window showing women of the Bible, and stained glass in the First World War memorial window dating from 1921. The many wall monuments include a sculpture by John Flaxman. In 1987 the nave and west end were re ordered to accommodate a growing number of visitors. The roof panelling was cleaned and restored, and new lighting was installed. To enable flexibility of use, the Victorian pews were replaced by chairs. The nave organ was removed to give more light and space at the west end, and a Bradford Computer Organ was installed, complementing the pipe organ in the choir with loudspeakers in the nave, though this is no longer in use. At the beginning of the 21st century, the cathedral authorities decided to develop a museum of religion in St Peter's House (built in the 19th century as Bradford's main post office). The visitor numbers were much lower than expected, and the project collapsed, leaving the cathedral in debt, from which it was discharged in 2007. St Peter's House is now owned by a South Asian arts group, Kala Sangam. The cathedral is set in a small conservation area which includes the close to its north. The close provides modern housing for the dean and canons residentiary, the bishop's official residence, Bishopcroft, being in Heaton, approximately 3 mile (5 km) from the city centre. The cathedral and its predecessors were built on the shelf of alluvial land that had formed on the outside of the bend where Bradford Beck turns north, but the town grew up on the lower ground on the other side of the beck, so the church was always just outside the centre of town. In the 19th and 20th centuries the cathedral was partly hidden from the centre by buildings, first by the post office just below it, and subsequently by the 1960s developments of Forster Square and Petergate. The latter areas were demolished in 2006, leaving the cathedral more visible than for many years prior to the completion of the Broadway Centre in 2015.