Екінші дүниежүзілік соғысындағы қаһарман – Ян Пивник
Jan Piwnik
Жан Пивник (1912-1944) – Польшаның 2-ші дүйн. соғысының батыры, «Қараңғы» лақабымен белгілі, Армия үйінің жетекшісі. Биографиясы, әскери жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ян Пивник (31 тамыз 1912 – 16 маусым 1944) – екінші дүниежүзілік соғыстағы польшалық солдат, "цихоцеминь" және Святокружские тауларындағы Армия Крайованың (Отандық армия) көрнекті басшысы. Ол "Понуры" ("Сұмдық" немесе "Қатал") және "Донат" аттарымен танымал болды.
Jan Piwnik (31 August 1912 – 16 June 1944) was a Polish World War II soldier, a cichociemny and a notable leader of the Home Army in the Świętokrzyskie Mountains. He used the nickname Ponury ("Gloomy" or "Grim") and Donat.
Өмірбаян
Ян Пивник дүниеге 31 тамыз 1912 жылы Кильце воеводшасының (1919–39) Яновице ауылында, Екінші Польша Республикасында, фермер Ян мен Зофия (Клоника) Пивник отбасында келген. 1933 жылы Влоцмиер Волиньскидегі резервтік офицерлік артиллерия мектебін бітірді. 1935 жылы Польша полициясына офицер болып қабылданып, қызмет етті. 1939 жылы Германияның Польшаға басып кіру кезінде полицияның моторизацияланған бөлімін басқарды. Кеңес әскерлері де шабуыл жасағанда, 23 қыркүйекте ол өзінің бөлімшесімен бірге Венгрия шекарасын өтіп, тұтқынға алынды. Пивник тұтқын лагерінен қашуға үкілі болды. 1939 жылғы қарашада ол Паридегі Польша Үкіметіне есеп берді. Сол кезде Францияда қайта құрылған Польша армиясына қосылып, 4-ші атқыштар бригадасына тағайындалды. Францияның құлауынан кейін Ұлыбританияға эвакуацияланғаннан кейін генерал Станислав Сосабовский басқаратын Польшаның 1-ші тәуелсіз парашют бригадасына қосылды. Пивникке Cichociemni құрамының құрылуы туралы хабарланды, ол оған қосылды. Күрделі дайындықтан өткен соң, 7 қараша 1941 жылы Польшаға жіберілді. Онде ол Армияға қосылып, түрлі лауазымдарда қызмет етті. 1942 жылғы жазда ол Польшаның шығысындағы Ровно қаласынан (қазіргі Украинаның батысындағы Ровно) әрекет ететін Wachlarz бөлімдерінің бірін басқаруға тағайындалды. Гестапоға ұсталған ол неміс түрмесінен қашып, Варшаваға жетті. Онда оған Wachlarz мүшелерін Пинск түрмесінен босатуға миссия дайындау тапсырылды. 18 қаңтар 1943 жылы ол және оның адамдары неміс түрмесіне шабуыл жасап, барлық тұтқындар мен кепілдіктерді босатып, Варшаваға қауіпсіз жеткізді. Осы ісі үшін ол прапорщик шеніне көтеріліп, наурыз айында Радом-Кильце Ішкі әскер аймағындағы барлық Kedyw күштерінің командирі болып тағайындалды. Жібекті және тығыз орманды жергілікті жағдай партизандық соғысқа өте қолайлы болғандықтан, Пивник көптеген кіші, бұрыннан бар топтардан ірі партизандық бөлім құруға кірісті. Оның Уайкус маңындағы ормандарда орналасқан бөлімі "Понури" деп аталған Армия партизандық тобы болды. Бұл аймақтағы ең табысты бөлімдердің бірі, ол неміс көліктерін тоқтатып, неміс гарнизондарын мазалады. Алайда, неміс контршабуылы оның бөліміне ауыр шығын келтірді және олар Желенов маңындағы ормандарға қарай шығысқа қарай жылжуға мәжбүр болды. 1943 жылғы желтоқсанда Пивник партизандық бөлімдерін басқарудан босатылып, келесі жылғы ақпанда Новогродек Ішкі әскер аймағына тағайындалды, онда ол шағын партизандық бөлім құрды. "Темпе" операциясы басталғаннан кейін, оның бөлімі 77-ші Армия жаяу әскер полкінің VII батальонына қайта құрылып, неміс тылында көптеген сәтті әрекеттерге қатысты. 16 маусым 1944 жылы Вильнюске жақын Евляши ауылының маңында неміс әскерлеріне қарсы сәтті шабуыл кезінде қаза тапты. Ол жарақат алған әріптесін көтеріп алып бара жатқанда, неміс дезертирі оның арқасына оқ атқан.
Jan Piwnik was born on 31 August 1912 in the village of Janowice, Kielce Voivodeship (1919–39), Second Polish Republic, to Jan, a farmer, and Zofia (Kłonica) Piwnik. In 1933, he graduated from a reserve NCO artillery school in Włodzimierz Wołyński. In 1935, he joined the Polish police, where he served as an officer. Mobilized in 1939, during the invasion of Poland by Germany, he commanded a motorized unit of the police. When the Soviets also attacked, on 23 September he and his unit crossed the Hungarian border and were interned. Piwnik managed to escape from the internment camp. In November 1939, he reported to the Polish Government in Exile in Paris. He joined the Polish Army, reconstituted in France at that time and was assigned to the 4th Rifle Brigade (en cadre). After evacuation to Great Britain following the fall of France, he joined the Polish 1st Independent Parachute Brigade under General Stanisław Sosabowski. Piwnik was informed of creation of the Cichociemni formation, which he joined. After receiving extensive training, he was transported to Poland on 7 November 1941. There he joined the Home Army and served at various posts. In the summer of 1942, he was assigned to head one of the Wachlarz units operating from Równe in eastern Poland (now Rivne in western Ukraine). Arrested by the Gestapo, he managed to escape from the German prison and reached Warsaw. There he was ordered to prepare a mission to rescue his fellow Wachlarz members from the prison in Pińsk. On 18 January 1943, he and his men successfully stormed the German prison, liberated all the prisoners and hostages, and transported them safely to Warsaw. For his action, he was promoted to ensign and in March was assigned to the Radom Kielce Home Army Area as the commanding officer of all Kedyw forces there. As the hilly and densely forested terrain was ideal for partisan warfare, Piwnik started to organise a large partisan unit out of many smaller, pre existing groups. His unit, based in the forests around Wykus, was named the Home Army Partisan Group "Ponury". One of the most successful units in the area, it disrupted German transport and harassed German garrisons. However, a German counter attack caused heavy losses to his unit and it was forced to move eastwards, towards the forests near Jeleniów. In December 1943, Piwnik was dismissed from command of the partisan units and in February of the following year, he was assigned to the Nowogródek Home Army Area, where he formed a small partisan unit. After the start of the Operation Tempest, his unit was reformed into the VII battalion of the 77th Home Army Infantry Regiment and took part in many successful actions behind German lines. He was killed in action in a successful attack against German troops near the village of Yewlashy near Vilnius on 16 June 1944. He had been shot in the back while retrieving a wounded comrade by a German deserter.
Өлімнен кейін
Пивник қайтыс болғаннан кейін майор шеніне және одан кейін полковник шеніне көтерілді (2012 жылы Польшаның қорғаныс министрінің бұйрығымен). Соғыстан кейін оның өмірі Святокружиске аймағының халықтық мәдениетінің бір бөлігіне айналды. 1988 жылдың шілдесінде оның денесі қайта жерленді және Веңхок цистерциандық монастырының мазарға көшірілді.
Piwnik was posthumously promoted to the rank of major and next to colonel (by a Polish Minister of Defense, in year 2012). After the war, his life became part of the popular culture of the Świętokrzyskie area. In July 1988, his body was exhumed and transferred to a crypt in the Cistercian monastery in Wąchock.
Отбасы
1943 жылы қарашада Пивник Эмилия Малессаға үйленді.
In November 1943, Piwnik married Emilia Malessa.
Отбасы
Барбара Пивник - польшалық судья және бұрынғы әділет министрі, Ян Пивниктің қызы.
Barbara Piwnik, a Polish judge and former minister of justice, is Jan Piwnik's niece.