Кіріспе

Бұл Батыс Азияның Левант аймағы деп аталатын шығыс Жерорта теңізі өңіріндегі ірімшіктердің тізімі. Аймақта ежелгі заманнан бері мал шаруашылығы мен егіншіліктің дамыған тарихы болғандықтан, Левант елдері өте ұқсас тағамдарды, әсіресе ірімшік сияқты сүт өнімдерін бөліседі. Левант аймағында ең көп таралған дәстүрлі ірімшіктердің бірнеше түрі бар, олардың ішінде аккави, балади, джибне араби, джибне мшаллале, набульси және сурке.

Аквави

Аквави (ақави, аккави және акавье деп те аталады) – күрделі дәмі бар ақ ірімшік. Бұл араб палестиналық ірімшік, ол палестиналық Акка портынан шыққан, қазір Израильдің Акра қаласы (арабша Акка) деп белгілі. Бұл ірімшік көбінесе пастеризацияланған сиыр сүтінен жасалады, бірақ ешкі немесе қой сүтінен де жасалуы мүмкін. Ол Израиль, Иордания, Сирия және Палестинада кең көлемде өндіріледі.

Балади

Балади – жұмсақ, ақ, тегіс, қаймақты дәмді, көбінесе жаңа нанға немесе кеспе нанға жағылып, әдетте таңғы асқа немесе шағын тамақ ретінде желінетін ірімшік. Балади – жаңа, дәстүрлі түрде пастеризацияланбаған, ашытылмаған және ешкі, сиыр және қой сүтінің қоспасынан жасалады. Оның әртүрлі микрофлорасы, жоғары ылғалдылығы, ашытылмаған және пастеризацияланбаған қасиеттері сақтау мерзімін үш күнге дейін шектейді.

Джибне Арабие

Джибне Арабие (араб тілінде "араб ірімшігі") сонымен қатар Джибне Байда ("ақ ірімшік") деп аталады. Ол Таяу Шығыс аймағында кең таралған, әсіресе Мысыр мен Шығыс Арабияда танымал. Бұл жаңа піскен, сүтті дәмі бар, айқын тұздылығымен, орташа қаттылығымен және тамаша балқу қабілетімен ерекшеленетін ірімшік. Оны жеу алдында қайнатуға да болады. Бұл өнімнің бастауы бедуиндерге ешкі немесе қой сүтін пайдаланумен байланысты болса, қазір көбінесе сиыр сүті қолданылады және "біршама тұзды, тәтті және жаңғақты" дәм беру үшін Prunus mahaleb шиесінің қабықтарынан алынған маһлеб дәмдеуіші қосылады. Джибне Арабие тағамдар дайындау үшін немесе үстелге қойылатын ірімшік ретінде қолданылады.

Мадждул

Маджул (немесе маджул) араб тілінде "өрілген" дегенді білдіреді. Бұл қалың жіптерден өрілген, тұзды ақ жіп ірімшік.

Набульси

Набульси – жартылай қатты ірімшік, оны кейде палестиналық десерт атауымен – кенафа немесе кунафе деп те атайды. Оның құрылымы тығыз және ол оңай ериді. Бұл ірімшік тұзды немесе тұзсыз болуы мүмкін және қой, ешкі немесе түйенің пастеризацияланған сүтінен жасалады. Сонымен қатар, ол басқа тәтті ірімшіктерден жасалған десерттердің негізі ретінде де қолданылады.

Шелал

Шелал (мшальше деп те аталады) – бір-біріне тоқылған жіптерден тұратын ащы, ақ жіпті ірімшік. Ол көбінесе Ливан және Сирияда желінеді.

Сурке

Сурке (сондай-ақ сорке немесе шанклиш деп аталады) – дәмдеуіштер қосылған піскен ірімшік. Ол көбінесе за’тар оркиль ұнтағымен немесе басқа құрғақ шөптермен (бидайық, ақшөп, сарымсақ және/немесе чили бұрышы) жабылған шарлар түрінде ұсынылады.

Джибне Мшаллале

Джибне машаллале (немесе, трэс сыры) – Сирияда пайда болған жіп тәрізді ірімшік. Ол әдетте сиыр, қой және ешкі сүтінің қоспасынан жасалған жаңа ірімшік.

Түркімен

Түркомани (Түркмен деп те аталады) – жұмсақ, кеуекті, нәзік дәмді ірімшік. Оны жаңа түскен күйінде немесе жануар терісінен тігілген қаптарда сақтап пісіруге болады. Оны майсыздандырылған сиыр сүтінен немесе қой сүтінен дайындауға болады. "Түркмен" термині этностық белгіні көрсетудің орнына, Осман империясы тұсында Батыс және Орталық Азиядағы көшпелі халықтардың өмір салтын білдіретін жалпы атау болған.