Кіріспе

Голланд теңізші офицері және Колдицтен қашқан адам Фрэнсис Штайнметц (20 қыркүйек 1914 – 2 қаңтар 2006) – Голландия Корольдік Әскери-теңіз күштерінің офицері, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның тұтқын лагері Колдиц замкісінің IV C Oflag лагерінен қашып, қауіпсіздікке "үйге қарай" жеткен.

Ерте өмір

Штайнметц 1914 жылдың 20 қыркүйегінде Голландияның Батавия қаласында дүниеге келді. 1932 жылдың қыркүйегінде Голландия Корольдік теңіз флотына қабылданды. Әртүрлі кемелерде қызметтен кейін, ол су асты кемелер тобына жіберілді. 1940 жылы Амстердамда неміс әскерлері тарапынан тұтқындалды. Бастапқыда Германияның Зост қаласындағы тұтқын лагеріне жіберілген Штейнметц кейін Силезиядағы соғыс тұтқындары лагеріне ауыстырылды. Германияға қарсы кез келген жауынгерлік әрекеттен бас тартатынын айтып, неміс келісіміне қол қоюдан бас тартты және Колдиц қамалындағы IVC арнайы лагеріне (Sonderlager) ауыстырылды.

Кольдицтен қашу

Колдицте голландтық қашудың барлық әрекеттерін голландтық қашу офицері капитан Махиел ван ден Хьювел үйлестірді, британдықтар оны "Вэнди" деп атады. Ван ден Хьювел жаттығулар паркінің мүмкіндіктерін тез мойындады және көп ұзамай өзінің алғашқы қашу жоспарын жасады. 1941 жылдың 15 тамызында Штайнметц пен Ханс Лариве регби шарпылысының арасында, люк астына жасырынып, көзге түспеуге тырысты. Кейін лейтенант Геррит Дамс тікенді сымды кесіп, алаңдатушылық тудырды, содан кейін өзін ұстауға рұқсат берді, ал ойдан шығарылған қашушыларға қашуға бұйрық берді, осылайша немістер жоғалған офицерлердің қашқандығын ойлады. Ларив пен Штайнметц бірнеше сағат бойы жасырынып жүрді. Люк ауыр бұрандамен бекітілген, бірақ Ван ден Хьювел оны шыныдан жасалған жалған бұрандамен ауыстырды. Қараңғы түскеннен кейін екі адам люкті төменнен ашып, бұзылған шыны бұранданы бастапқысына ауыстырды. Содан кейін олар қамалдан шығып кетті. (Осы қашу әдісі 1941 жылдың 20 қыркүйегінде тағы екі голланд офицері, К. Гибель мен О. Л. Драйбер тарапынан қайталанды.). Лейснигте Штайнметц пен Ларив пойызға мініп, Нюрнбергке барды, онда жақын маңдағы саябақта келесі пойызды күтті. Көзге түспеу үшін олар бір-біріне жақын, сүйісіп отырған жұп болып көрінді, Штайнметц шорттарының үстінен көрпе жамылып, оны юбка сияқты көрсетті. Олар 1941 жылдың 18 тамызында Швейцария шекарасын өтті. Швейцарияның бейтараптық заңына сәйкес олар елден шығуға құқылы емес еді, сондықтан Голландия елшілігі оларды Кубаға бара жатқан қант плантаторлары ретінде сипаттаған жалған құжаттармен қамтамасыз етті. Олар Франция арқылы Испанияға өте алатын жабық вагонда саяхаттады. Барселонада олар Гаванаға бағытталған бейтарап кеме, "Исла-де-Тенерифеге" отырды. Кеме Гибралтар бұғазында Корольдік теңіз күштерінің катерімен тоқтатылды, және екі адам 4 қарашада Гибралтарға жетті. Содан кейін олар HNLMS O 21 су асты кемесімен Англияға аттанып, 1941 жылдың 17 желтоқсанында Лондонға келді. Британдықтардың сұрақтарынан кейін Штайнметц моторлы торпедалық қайықтарда қызмет етті, MTB 222-ні Батыс Үнді аралдарына жеткізді. Кейіннен ол Қиыр Шығыста голландтық моторлы торпедалық қайықтарға қолбасшылық етті.

Соғыстан кейінгі мансап

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Штайнметц Голландияға оралып, Хилверсумдағы теңіздік жаттығу лагерінде қызмет етті. 1950 жылдың желтоқсанында ол Голландиялық Жаңа Гвинеяда "Боэро" мина тазартқышының командирі болды, ал кейін Вооршотендегі теңіздік жаттығу орталығына оралды. Штайнметц соңынан "De Bitter" мина тазартқышы мен "De Zeeuw" фрегатына қолбасшылық етті, одан кейін Голландияның Теңіз істері министрлігіне қосылды. Оның соңғы кемесі "Лимбург" эсминеці болды. Зейнетке шыққаннан кейін Штайнметц Даниядағы Оле Андерсон үшін жұмыс істеп, желдеткіш пернелерін жасады.

Отбасы

Штайнметц екі рет үйленді, алғаш 1946 жылы Регина Генриетта Норенге (1974 жылы қайтыс болғанға дейін); кейін Пегги Джорджқа, ол одан бұрын қайтыс болды. Бірінші некесінен бір ұлы болды, екінші некесінен екі келіншегі болды.