Пьер Беарн: Француз ақыны мен жазушысының өмірі мен шығармалары
Pierre Béarn
Француз жазушысы Пьер Беарн (1902-2004) өмірі мен шығармашылығы. "Метро, жұмыс, бистро, тағылым, ұйқы, нөл" атты әйгілі өлеңі, өмір жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пьер Беарн (beaʁn; 15 маусым 1902 – 27 қазан 2004) – француз жазушысы. Ол Румынияның Бухарест қаласында Луи Габриэль Беснард болып дүниеге келген. Ағылшын тілінде сөйлейтін оқырман қауымға ол "Couleurs d'usine" өлеңі арқылы белгілі, ондағы "Métro, boulot, bistrots, mégots, dodo, zéro" деген жол ("Метро, жұмыс, кафелер, темекі қалдықтары, ұйқы, ештеңе") деп аударылады.
Pierre Béarn (beaʁn; 15 June 1902 – 27 October 2004) was a French writer. He was born Louis Gabriel Besnard in Bucharest, Romania. He is known to Anglophones for his poem "Couleurs d'usine", which includes the line Métro, boulot, bistrots, mégots, dodo, zéro (translation: "Subway, work, bars, (cigarette) butts, sleep, nothing")
Өмірбаян
Көп қырлы тұлға – бір кезде журналист, романист, ақын, баспагер және гуманист болған Беарн тоғыз жасында өзінің "табиғи" тілі – француз жарғағында жазуды бастады. Әкесі ерте қайтыс болғандықтан, 14 жасында анасын қаржылай қолдау үшін механик болып жұмыс істеді. Осы еңбек өмірі 1968 жылғы мамыр айындағы "métro boulot dodo" ("метрода жұмыс, ұйқы") деген наразылық ұранына шабыт берген өлеңнің тууына себеп болды, ол сол кездегі жұмысшылардың ауыр жағдайын айыптады. 1940 жылы француз эвакуациясына көмектесу үшін траулерлік кемені басқарғанда тұтқындалып, Айнтридегі концлагерде қамалды. Осы оқиғадан кейін оның өлеңдері теңіз және соғыс тақырыбына арналды. Соғыстан кейін Африкада баспасөз атташесі қызметін атқарды. 1969 жылы өзі үшін ғана арналған үш ай сайын жарық көретін "Le Lien" (Байланыс) журналын құрды. 1975 жылы Монлериге көшіп, ондағы тыныштық оған көптеген аңыздар жазуға мүмкіндік берді. 1998 жылы оның толық шығармаларының бірінші томы жарық көрді: "L'arc en ciel de ma vie" (Менің өмірімнің көкжиегі). 1999 жылы "300 fables d'aujourd'hui" (300 бүгінгі аңыздар) жинағы жарық көрді. Үшінші том, "Couleurs charnelles" (Дене түстері), 2004 жылдың 27 қазанында, 102 жасында қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бұрын жарық көрді. Көпшілік назарынан тыс қалған Беарн, Верлен сыйлығы (1940), 1971 жылы генерал Шарль де Голль ұсынған Халықаралық поэзияның үлкен сыйлығы, 1981 және 1995 жылдары Франция академиясының үлкен сыйлығы сияқты бірқатар әдеби сыйлықтарға ие болды. Сондай-ақ, 1944 жылы Парижті азат етуге қатысқаны үшін Кедергіге қарсы медалін және 1990 жылы Франсуа Миттераннан Құрмет легионы орденін алды. 1995 жылы Жак Ширактың "Ordre national du Mérite" орденінің офицері, 2000 жылы мәдениет министрі Кэтрин Тасканың "Ordre des Arts et des Lettres" орденінің командирі атанды.
A multifaceted personality—at one time a journalist, novelist, poet, fabulist and humanist—, at age nine Béarn began writing in French slang, his "natural" language. His father having died prematurely, at the age of 14 he became a mechanic to financially support his mother. This working life inspired the poem from which came one of the May 1968 protest slogans "métro boulot dodo" ("subway work sleep") that denounced the shocking workers' conditions at the time. While commanding a trawler to aid the French evacuations in 1940, he was captured and was detained in the concentration camp at Aintree. His poems from that point onwards centred on the sea and the war. After the war he took a post as a press attaché in Africa. In 1969, he created a quarterly magazine for himself alone: Le Lien (The Link). In 1975, he withdrew to Montlhéry where the peace allowed him to write many fables. In 1998, the first volume of his complete works was published: L'arc en ciel de ma vie (The rainbow of my life). This was followed in 1999 by volume 2, 300 fables d'aujourd'hui (300 fables of today). The third volume, Couleurs charnelles (Carnal colours), was released just months before his death on October 27, 2004, during his 102nd year. While generally ignored by the wider public, Béarn received a number of literary prizes such as the Prix de Verlaine (1940), the Grand Prix International de Poésie awarded by General Charles de Gaulle in 1971, the Grand prix de l'Académie française in 1981 and again in 1995 for his fables. He also received the Médaille de la Résistance for his participation in the Liberation of Paris in 1944 and the Légion d'honneur in 1990 from François Mitterrand. He was also named Officer of the Ordre national du Mérite in 1995 by Jacques Chirac, and Commander of the Ordre des Arts et des Lettres in 2000 by the minister of culture, Catherine Tasca.