1918 жылғы ұшақ тасушы кеме «Eagle» тарихы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

HMS Eagle – Корольдік теңіз күштерінің алғашқы әуе кемесі. Чилидің тапсырысымен Оңтүстік Америкадағы «Дредноут» жарысында «Альмиране Кокрейн» деп аталған, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын құрылысын бастады. 1918 жылдың басында Ұлыбритания оны әуе кемесіне айналдыру үшін сатып алды, ал жұмыс 1924 жылы аяқталды. Еңбек даулары, Чилидің оны қайтадан соғыс кемесіне айналдыру мүмкіндігі және әуе кемелері үшін ең қолайлы жобаны анықтау үшін салыстыру сынақтарының қажеттілігі оның аяқталуын кешіктірді. Кеме бастапқыда Жерорта теңіз флотына, содан кейін Қытай бекетіне бекітілді, және үнемі жөндеуге түскеннен басқа, ана тілінде аз ғана уақыт өткізді. «Eagle» Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы тоғыз айында Үнді мұхитында неміс саудалық рейдерлерін іздеумен айналысты. Соғыстың басында Әскери-әуе күштерінде истребительлер жетіспеді, сондықтан «Eagle» 1940 жылдың соңына дейін тек «Fairey Swordfish» торпедалық бомбалаушыларымен жабдықталды. 1940 жылдың мамырында Жерорта теңізіне ауыстырылды, ол Мальта мен Грекияға конвойлерді сүйемелдеді, сондай-ақ Шығыс Жерорта теңізіндегі итальяндық кемелерге, теңіз бөлімшелеріне және базаларға шабуыл жасады. Кеме шілде айында Калабрия шайқасына қатысты, бірақ шайқас кезінде итальяндық крейсерлерді торпедалауға тырысқанда оның ұшақтары ешқандай нысананы жойпаған. «Eagle» теңізде болмағанда, оның ұшақтары жағаға түсіріліп, құрлықта пайдаланылды. 1941 жылдың наурыз айында кеме жаңа әуе кемесімен алмастырылды және Үнді мұхиты мен Оңтүстік Атлантикадағы Орталық державалардың кемелерін іздеуге бұйрық берілді. Оның ұшақтары 1941 жылдың ортасында неміс блокадалық жүк тасушысын батырып, неміс мұнай танкерін істен шығарды, бірақ кемеге қайта жөндеуге тапсырылғанға дейін басқа Орталық державалардың кемелерін таба алмады. 1942 жылдың басында кең ауқымды жөндеуден өткеннен кейін, кеме 1942 жылдың бірінші жартысында Мальтаның әуе қорғанысын нығайту үшін истребительдерді жеткізіп берді. U 73 1940 жылы суға түсірілді. 1942 жылдың 11 тамызында «Eagle» Мальтаға конвойді сүйемелдеп келе жатқанда U 73 суасты қайығымен торпедаланып, батып кетті.

Aircraft carrier of 1918

HMS Eagle was an early aircraft carrier of the Royal Navy. Ordered by Chile during the South American dreadnought race as the Almirante Cochrane, she was laid down before World War I. In early 1918 she was purchased by Britain for conversion to an aircraft carrier; this work was finished in 1924. Her completion was delayed by labour troubles and the possibility that she might be repurchased by Chile for reconversion into a battleship, as well as the need for comparative trials to determine the optimum layout for aircraft carriers. The ship was initially assigned to the Mediterranean Fleet and then later to the China Station, spending very little time in home waters other than for periodic refits. Eagle spent the first nine months of World War II in the Indian Ocean searching for German commerce raiders. During the early part of the war, the Fleet Air Arm was desperately short of fighters and Eagle was equipped solely with Fairey Swordfish torpedo bombers until late 1940. She was transferred to the Mediterranean in May 1940, where she escorted convoys to Malta and Greece and attacked Italian shipping, naval units and bases in the Eastern Mediterranean. The ship also participated in the Battle of Calabria in July but her aircraft failed to score any hits when they attempted to torpedo Italian cruisers during the battle. Whenever Eagle was not at sea, her aircraft were disembarked and used ashore. The ship was relieved by a more modern carrier in March 1941 and ordered to hunt for Axis shipping in the Indian Ocean and the South Atlantic. Her aircraft sank a German blockade runner and disabled a German oil tanker in mid 1941 but did not find any other Axis ships before the ship was ordered home for a refit in October. After completing an extensive refit in early 1942, the ship made trips delivering fighter aircraft to Malta to boost its air defences in the first half of 1942. The U 73 was launched in 1940. torpedoed and sank Eagle on 11 August 1942 as Eagle was escorting a convoy to Malta during Operation Pedestal.

Құрылыс және қайта құру

1911 жылы Чили Әскери-теңіз күштері бір супер-дредноут линкор тапсырыс берді, әрқайсысы он 14 дюймдік (356 мм) және он алты 6 дюймдік (152 мм) зеңбірекпен қаруланған екінші кеме алу мүмкіндігімен, олар Чили линкорлары Almirante Latorre және Almirante Cochrane деп аталды. Almirante Latorre 1911 жылғы желтоқсанда, ал Almirante Cochrane 1913 жылғы 20 ақпанда Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Армстронг кеме жасаушылығында салына бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда екі кеменің құрылысы тоқтап қалды. Ұлыбритания Әскери-теңіз министрлігі дерлік аяқталған Almirante Latorre кемесін сатып алды, ол 1915 жылы қызметке кірді. Соғыс басталған кезде Almirante Cochrane кемесінің бағыттық бөлігі дерлік аяқталған еді, бірақ оның бортындағы бронясы әлі орнатылмаған. Соғыс аяқталғанша, британдықтар оны Корольдік теңіз күштері үшін ұшақ тасымалдағыш ретінде аяқтауды шешкенше, ешқандай жұмыс жүргізілмеді. Олар оны 1918 жылғы 28 ақпанда Чилиден сатып алып, HMS Eagle авианосырына айналдырды. Бұл атты алғаш рет алып жүрген Корольдік теңіз күштерінің он төртінші кемесі болды. Кеме құрылысы директоры кемені сатып алудан бұрын-ақ алдын ала жобалау жұмыстарын бастады және 1918 жылғы 8 ақпанда жобаның жоспарын ұсынды. Бұл жобада толық ұзындығындағы ұшу палубасы болды. Оның ең ерекше ерекшелігі – ұшу палубасымен бөлінген екі арал. Әр аралдың ұзындығы 34 метр, екі түтікше және үш тіректі мачтасы болуы тиіс еді. Олар жау кемесінің бағытын анықтауды қиындату үшін бірінен екіншісіне ығыстырылып, берік тіректерімен байланыстырылатын. Көпір осы тіректің үстіне орнатылатын, бұл ұшу палубасындағы ұшақтар үшін 6 метрлік биіктік қалдыратын. Ұшақтар ұшып көтерілгенге дейін құрастырылатын аралдардың арасында 21 метрлік кеңістік болды. Ұшақтарды екі лифт (көтергіш) арқылы ангар мен ұшу палубасы арасында тасымалдауға болады. Әр аралдың артқы жағында ұшақтарды көтеруге және гидросамолеттерді қалпына келтіруге арналған кран орналастырылуы керек еді. Үлкен мөлшердегі жанармай ыдыстарда сақталып, бағыттық бөлік палубасында орналастырылып, бронямен қоршалған. Аралдардың жанындағы екі резервуар ұшу палубасындағы ұшақтарға жанармай құюға мүмкіндік беретін. Кеменің жоспарланған қарулануына тоғыз 6 дюймдік зеңбірек және төрт зениттік зеңбірек кіретін. Eagle линкордың көмір мен отын майының қоспасын сақтап қалды, бірақ олардың мөлшері көмірдің және майдың көлеміне дейін артты, өйткені алдыңғы және артқы 14 дюймдік оқ-дәрі қоймалары май резервуарлары ретінде пайдаланылды. Оның жоғарғы белдеуіне арналған броня кеменің су сызығын қорғау үшін пайдаланылды. 14 дюймдік зеңбіректерге арналған барбеттер алынып тасталды және аяқталған үстіңгі құрылым бұрылып алынды. Eagle 1918 жылғы 8 маусымда суға түсірілді және он күннен кейін кеме жасаушы High Walker кемежайына сүйретілді. Қазандықтардың түтін шығаратын құбырлары қайта бағытталды және бұрынғы тесіктер жабылды. Бұрынғы үстіңгі палуба ангар палубасының еденіне айналды және оның үстіне жаңа құрылым салынды. Ұшу палубасының қалыңдығы кеменің ең берік палубасы немесе негізгі тіреу палубасы ретінде қызмет етті. Соғыс 1918 жылдың қарашасында аяқталғанда кеме аяқталуға тоғыз айдай уақыт қажет еді. Соғыстан кейін өндірістік наразылықтар құрылысты баяулатты және 1919 жылғы 21 қазанда тоқтатылды, өйткені Чили кемені қайта сатып алып, оны линкорға айналдырғысы келді. Мұндай жұмыстың құны 2,5 миллион фунт стерлингті құрады, бұл чилиліктер ұсынған 1,5 миллион фунт стерлингтен жоғары болды, сондықтан Әскери-теңіз министрлігі кемені өз өзінде қалдыруды шешті. Корольдік теңіз күштері аралмен жабдықталған авианосты сынау қажет болды және Әскери-теңіз министрлігі 11 қарашада Eagle-ды пайдалануға рұқсат берді. Армстронг Уитворт ұшу палубасындағы жеткізілмеген лифттерге арналған тесіктерді жапты, олар талаптарға сай келмегендіктен тоқтатылған. Армстронг Уитворт сонымен қатар артқы түтікшені аяқтады, торпеда түтікшелерін алып тастады және алдыңғы түтікшелердің түтін шығаратын құбырларын жапты. Содан кейін ол 1920 жылғы 20 сәуірде сынақтарға қажетті өзгерістерді енгізу үшін Портсмуттегі Корольдік кемежайға бағытталды. Сынақ кезінде тек екі қазандықты, жанармай майына ғана жұмыс істеуге бейімделген, пайдалануға болады.

In 1911, the Chilean Navy ordered one super dreadnought battleship, with an option for a second ship, each to be armed with ten 14 inch (356 mm) and sixteen six inch (152 mm) guns, that were named Chilean battleship Almirante Latorre and Almirante Cochrane. Almirante Latorre was laid down in December 1911, followed by Almirante Cochrane at the Armstrong yards at Newcastle upon Tyne on 20 February 1913. On the outbreak of the First World War, construction of the two ships was suspended. The British Admiralty purchased the almost complete Almirante Latorre, which then in 1915 entered service as At the outbreak of war, Almirante Cochrane was almost complete up to the forecastle, although her side armour had not yet been installed. No further work was carried out during the war until the British decided to complete her as an aircraft carrier for the Royal Navy. They purchased her from Chile on 28 February 1918 to be converted into the carrier HMS Eagle. She was the fourteenth ship of the Royal Navy to bear that name. The Director of Naval Construction began preliminary design work even before the ship was purchased and submitted an outline design on 8 February 1918. This design had a full length flight deck. Its most distinctive features were the two islands separated by the flight deck. Each island was to be 110 feet (34 m) long, containing two funnels and a tripod mast. They were staggered to make it more difficult for an enemy ship to estimate the ship's course and were to be connected to each other with heavy bracing. The bridge was to be mounted on top of this bracing which left a clear height of 20 feet (6 m) for the aircraft on the flight deck. There was to be a 68 feet (21 m) wide space between the islands where the aircraft were to be assembled before taking off. Aircraft would be transported between the hangar and the flight deck by two aircraft lifts (elevators). A crane was to be located at the aft end of each island to lift aircraft aboard and to recover seaplanes. Bulk petrol storage consisted of in tins stowed on the forecastle deck and protected by plating. Two ready use tanks near the islands would allow aircraft on the flight deck to refuel. The ship's planned armament consisted of nine 6 inch guns and four anti aircraft guns mounted on the platform between the islands. Eagle retained the battleship's mixture of coal and fuel oil, but the quantities were increased to of coal and of oil, as the forward and rear 14 inch magazines and shell rooms were converted to be used as oil tanks. The armour planned for her upper belt was used to protect the ship's waterline. The already completed superstructure was removed as were the barbettes for the 14 inch guns. Eagle was launched on 8 June 1918 and was towed downriver to the shipbuilder's High Walker yard for fitting out ten days later. The boiler uptakes were re routed and the existing openings were plated over. The existing upper deck became the floor of the hangar deck and a new superstructure was built above it. The flight deck was thick and served as the uppermost strength deck, or main supporting deck, of the ship. When the war ended in November 1918, the ship was about nine months from completion. Construction was slowed by industrial action after the war, and was suspended on 21 October 1919 as Chile wanted to repurchase the ship and have it re converted to a battleship. The £2.5 million cost of doing so would have been higher than the £1.5 million offered by the Chileans and the Admiralty decided to retain the ship. The Royal Navy needed to carry out flying trials with a carrier fitted with an island, and the Admiralty approved the use of Eagle on 11 November. Armstrong Whitworth plated over the openings for the undelivered lifts on the flight deck that had been cancelled when they could not meet the specifications. Armstrong Whitworth also finished the rear funnel, removed the torpedo tubes, and plated over the forward funnel uptakes. She then sailed to the Royal dockyard at Portsmouth for the modifications necessary for the trials on 20 April 1920. Only two of her boilers, converted to run on fuel oil only, could be used during the trials.

Ұшу сынақтары

Сынақтар негізінен бұрынғы шағын ұшақ тасымалдауыштарында қолданылған бойлық тоқтату құрылғысын сынады. Олардың мақсаты қонуға жатқан ұшақтарды тоқтату емес еді – сол кездегі қону жылдамдықтары күшті қарсы жел болғанда жеткілікті түрде төмен болғандықтан, мұндай қажеттілік болмады – егер ұшақ бір жаққа бұрылып, ұшу палубасынан құлап кетпеуі үшін ғана қолданылды. Алғашқыда тоқтату құрылғысының ұзындығы шамамен 170 фут (52 метр) болды және тым алға орнатылған еді. Сынақтар барысында ол артқа жылжытылып, жалпы ұзындығы 320 футқа (98 метр) дейін ұзартылды. Сынақтар кезінде кемеге 1918 жылы осы әуе кемесіне басшылық еткен капитан Уилмот Николсон басшылық етті, ал Корольдік әуе күштерінің өкілі – топ капитаны Чарльз Самсон болды. Топ капитаны Самсон аралды толығымен жоюды қалады, бірақ Николсон кемені қызметте қалдыруды ұсынды, аралдың мөлшері мен пішініне толық қанағаттанбаса да.

Сипаттама

Кеме 16 қарашада төленді, бірақ қайта қарастырылған жоба бойынша құрылыс 1921 жылғы 24 наурызда Портсмутта басталды. Адмиралтейство Николсонның кейбір ұсыныстарын қабылдады, бірақ барлығын емес. Ұлттық физикалық зертханадағы жел туннеліндегі сынақтар нәтижелеріне сәйкес аралдың пішіні мен мөлшері өзгертілді, бірақ 6 дюймдік зеңбіректер сақталды. Ұшу палубасының алдыңғы жиегі кеменің мұртымен біріктіріліп, әуе ағымдарын тегістеу үшін, ал аралдың маңына 4 дюймдік зениттік зеңбіректер орнатылды. Алдыңғы лифт ангардың алғы жағына көшірілді. Құрылыс басталғаннан кейін 2 метр тереңдікте торпедаға қарсы бөртпелер қосылды, ал жанармай сақтау бөлмесі резервуармен ауыстырылды. Кеменің жобаланған жанармай сыйымдылығы , бірақ ол бөртпелер қосылғанда артты. Дегенмен, осы көлемнің бір бөлігі арал мен оның жабдықтарының салмағын теңдестіру үшін балласт ретінде қолданылуы керек еді. Кеменің жалпы ұзындығы 203 метр, ені 35 метр, ал суға батқан бөлігінің тереңдігі 8 метр болды. Ол стандартты жүктемемен тоннаны ығыстырды. Кеменің төрт Brown Curtis бу турбинасының әрқайсысы үш пернелі винтті қозғалтты. Оларды 32 Yarrow кішкентай түтік қазандықтары қуаттандырды. 1923 жылғы 9-10 қыркүйектегі теңіз сынақтары кезінде турбиналар қуат өндіріп, кеменің жылдамдығын арттырды, бірақ бұл турбина буындарының ақауларына әкеп соқты және кеме қызметтегі ең жоғары жылдамдығымен шектелді. Кеменің ұшу палубасының ұзындығы 199 метр, ал ангарының ұзындығы 122 метр, ені 10 метр болды. Оның ең төменгі биіктігі 6 метр болатын, және ангардағы кез келген өртті оқшаулау үшін төрт болаттан жасалған өртке қарсы перделермен жабдықталған. Алдыңғы және артқы лифттердің өлшемдері болды, ал алдыңғы және артқы тежегіш құрылғысының ұзындығы 100 метр, ол лифт шеттері арасындағы ұшу палубасының бойымен созылды. Аралдың артында 18 метр радиусы бар үлкен кран орналастырылды. Жау кемелеріне қарсы қорғану үшін кемеде тоғыз BL Mk XVII 6 дюймдік зеңбірек болды, үшеуі кормада, ал алтауы кеменің екі жағында орналасты. Әр зеңбірекке 200 оқтан берілді. Оның бес QF Mk V 4 дюймдік зениттік зеңбірегінің екеуі аралдың алдындағы ұшу палубасында, ал үшіншісі аралдың артында орналасты. Қалған екі зеңбірек аралдың үстіне орнатылды, біреуі екі түтік арасында, әр зеңбірек 150 оқтан қамтамасыз етілді. Жерорта теңізіндегі рейстер әдетте RAF Hal Far (Мальта) немесе Aboukir (Мысыр) әуежайларындағы жағалық базаларда орындалды. Seagull ұшақтары қызметте қанағаттандырмайтындықтан 1925 жылдың қаңтарында Fairey IIID ұшақтарымен ауыстырылды. 1925 жылдың соңында No. 421B рейсінің Avro Bison байқаушылары бір уақытқа кемеде жұмыс істеді. Eagle 1925 жылдың соңында Девонпортқа қысқа жөндеуге кетті, онда ұзындығын тежеуге арналған құрылғы пайдасыз деп табылғандықтан алынып тасталды. 4 дюймдік зеңбіректердің алдындағы ұшу палубасында екі QF 2 фунттық жеңіл зениттік зеңбірек қосылды, ал кеменің жанармай сыйымдылығы артты. Eagle жыл соңында Мальтадан Портсмутқа кетіп, Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында өткен Британдық индустрия көрмесінде көрсету үшін ең жаңа әуе кемелерін жүктеді. Ол Жерорта теңізіне оралып, жазғы флоттық жаттығуларға қатысты, содан кейін жөндеуге Август айында Девонпортқа бет бұрды. Жөндеу кезінде кеменің қазандықтары ауыстырылды, ал түтіктер арасындағы 4 дюймдік зеңбірек 8 ұңғылы QF 2 фунт Mark V pom pom қондырғысымен ауыстырылды. Ұшу палубасының оң жағында Vickers .50 пулеметінің төрт ұңғылы бірлігі орнатылды. Ұшу палубасына төрт өрт сөндіру көбік генераторы орнатылды. Үш табанды мачтаның басқару бөлігінде бір жоғары бұрышты басқару жүйесі (HACS) орнатылды. 753 теңізші мен 253 ұшқыштан тұратын экипаж жақсартылған тұрғын үймен қамтамасыз етілді. Жөндеу 1932 жылғы 28 қарашада аяқталды, бірақ қызметкерлердің жетіспеуі 1933 жылғы сәуірге дейін толыққанды жұмыс істеуге кедергі келтірді. Жөндеуден кейін Eagle 1934 жыл бойы Қытай станциясында қызмет етіп, қарақшылар кемелеріне және олардың базаларына қарсы ұшақтарды пайдаланды. Тропикалық ыстық бомба қоймаларын салқындатуда қиындықтар туғызды, ал азық-түлік сақтау бөлмелері мен желдеткіштер жеткілікті емес болып шықты. 2 фунттық зеңбірек алдындағы ұшу палубасына тағы бір төрт еселенген .50 пулеметтік қондырғы қосылды, ал бастапқы қондырғы сол жаққа жылжытылды. Осы уақыт ішінде кеменің әуе тобы 803 эскадрильяның тоғыз Hawker Osprey истребителінен және 824 эскадрильяның 12 Fairey IIIF ұшақтарынан тұрды; соңғы бөлім 1934 жылдың қазан айында 825 эскадрилья болып қайта тағайындалды. 803 эскадрилья 1934 жылдың соңында Eagle-ді ауыстырғанда кемеге ауысты. Eagle 1936 жылдың басында жөндеу жұмыстары басталғанға дейін төленді, сондай-ақ 824 эскадрильяны қайта жабдықтау үшін тағы тоғыз Swordfish ұшағы келді. Капитан Клемент Муди 1937 жылғы 1 қаңтардан бастап 1939 жылғы 16 маусымда капитан А. Р. М. Бридж ауыстырғанға дейін кеменің командасын басқарды. 1939 жылғы тамызда Гонконгта кеме экипажы алмастырылды, ал Eagle 1939 жылғы 12 тамызда Сингапурға қысқа жөндеуге кетті.

The ship was paid off on 16 November, but did not begin construction to a revised design until 24 March 1921 at Portsmouth. The Admiralty accepted some of Nicholson's suggestions, but not all. The shape and size of the island was modified in accordance with the results from wind tunnel testing at the National Physical Laboratory, but the 6 inch guns were retained. The forward edge of the flight deck was faired into the ship's bow to smooth out the air currents over the bow and the 4 inch anti aircraft guns were mounted on and around the island. The forward lift was moved to the forward end of the hangar. After construction began, anti torpedo bulges were added, 6 feet (2 m) deep, and the petrol tin storage room was replaced by a tank. The ship's designed fuel capacity was , but this was increased to when she was bulged. However, of this amount was required to act as ballast to offset the weight of the island and its equipment. Eagle had an overall length of 667 feet (203 m), a beam of 115 feet (35 m), and a draught of 26 feet (8 m) at deep load. She displaced at standard load. Each of the ship's four sets of Brown Curtis geared steam turbines drove one 3 bladed propeller. They were powered by 32 Yarrow small tube boilers. During her sea trials on 9–10 September 1923, the turbines produced and gave Eagle a speed of , but this caused leaks in the turbine joints and she was limited to a maximum of in service. She had a range of at
The ship's flight deck was 652 feet (199 m) long and her hangar was 400 feet (122 m) long and 33 feet (10 m) wide. Its minimum height was 20 feet (6 m), and it was equipped with four steel shutter fire curtains to isolate any fires in the hangar. The forward lift's dimensions were and the aft lift was The fore and aft arresting gear was 328 feet (100 m) long and extended the length of the flight deck between the edges of the lifts. A large crane with a 60 feet (18 m) radius was positioned behind the island. For self defence against enemy warships, Eagle had nine BL Mk XVII 6 inch guns, three at the stern and six along both sides of the ship. The ship carried 200 rounds per gun. Two of her five QF Mk V 4 inch AA guns were positioned on the flight deck in front of the island while a third was behind the island. The remaining two guns were mounted on top of the island, one between the two funnels, and each gun was provided with 150 rounds. While in the Mediterranean, one flight usually operated ashore at either RAF Hal Far, Malta, or Aboukir, Egypt. The Seagulls proved to be unsatisfactory in service and they were replaced by Fairey IIIDs in January 1925. Avro Bison spotters of No. 421B Flight operated aboard for a time in late 1925. Eagle sailed for Devonport at the end of 1925 for a brief refit where the longitudinal arresting gear was removed as it had been found to be virtually useless in service. Two single QF 2 pounder pom pom light anti aircraft guns were added forward of the 4 inch guns on the flight deck in front of the island and the ship's petrol capacity was increased to
When Eagle returned to the Mediterranean later in the year, both 440 and 448 Flights had re equipped with Fairey IIIF reconnaissance aircraft. Eagle departed Malta on 8 January 1931, en route to Portsmouth to load the latest carrier aircraft for a demonstration at the British Industries Exhibition at Buenos Aires, Argentina. She returned to the Mediterranean to participate in the summer fleet exercises before sailing for Devonport where she began a lengthy refit in August. The ship's boilers were replaced during the refit and the 4 inch gun between the funnels was replaced by an eight barrel QF 2 pounder Mark V pom pom mount. A single quadruple Vickers .50 machine gun mount was added on the starboard aft side of the flight deck. Four fire fighting foam generators were also fitted on the flight deck. A single High Angle Control System (HACS) director was fitted on the aft end of the control top on the tripod mast. The crew, now numbering 753 sailors and 253 airmen, benefited from improved accommodation. The refit was completed on 28 November 1932, but personnel shortages prevented her from working up until April 1933. Following the refit, Eagle was sent to the Far East, serving on the China Station throughout 1934, with her aircraft being deployed against pirate ships and their bases. The tropical heat caused problems in cooling the bomb magazines, and the food storage rooms and the ventilation proved to be barely satisfactory. Another quadruple .50 machine gun mount was added forward of the 2 pounder gun on the flight deck and the original mounting was shifted over to the port side. During this time, the ship's air group comprised nine Hawker Osprey fighters of 803 Squadron and 12 Fairey IIIFs of 824 Squadron; the latter unit was re designated as 825 Squadron in October 1934. 803 Squadron transferred to when she relieved Eagle at the end of 1934. Eagle was paid off until her refit began in early 1936. as well as nine more Swordfish to re equip 824 Squadron when it transferred from Hermes in April. Captain Clement Moody commanded Eagle from 1 January 1937 until relieved by Captain A. R. M. Bridge on 16 June 1939. In August 1939 the ship's crew was exchanged in Hong Kong and Eagle sailed for Singapore to begin a short refit on 12 August.

1939-1941 жылдар

Келесі айда Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, кеме Сингапурда жөндеу жұмыстарын аяқтаған еді. Бірнеше күннен кейін ол теңізге шығып, жеңіл крейсермен бірге неміс сауда кемелерін іздестіре бастады. «Армандар» Суматрадағы Паданг портынан оңтүстікке қарай жүк кемесін тауып алды. Бірнеше күннен кейін ол теңізге шығып, жеңіл крейсермен бірге неміс сауда кемелерін іздестіре бастады. 10 қыркүйекте Коломбоға (Цейлон) келді, ал 5 қазанға дейін Үндістанның батыс жағалауы мен Мальдив аралдары арасында неміс кемелерін іздеді. Содан кейін «Игл» жеңіл крейсермен бірге I топқа тағайындалды. Желтоқсанның ортасында қазандықтары мен түбін Дурбанда (Оңтүстік Африка) тазалады. 1940 жылы «Игл» Үнді мұхитында қарауылдауды жалғастырды, бірақ сол жылдың басында Суэцке үлкен австралиялық әскер конвойын ертіп барды. 14 наурызда Никобар аралдары маңында бомба жарылып, 14 адам қаза тапты. Кемеге келтірілген залал негізінен бомбалық бөлімдерге тиді, бірақ екі генератордың жұмысы тоқтатылды. Жарылыс бомбалық лифті арқылы жоғары көтеріліп, ангарда сақталған «Семсербалықтың» қанатын өртке ұштырды. Өрт сөндірілген кезде төрт ұшақтан басқасының бәрі тотықты су шашырату жүйесінен зақымдалды. 15 наурыз бен 9 мамыр аралығында Сингапурда жөндеу жұмыстары жүргізіліп, 26 мамырда Жерорта теңізіне жетіп, Коломбоға бет алды. Маусым айында Дехеиладан үш Gloster Sea Gladiator табылды, бұл ұшақтар Шығыс Жерорта теңізіндегі флот үшін қол жетімді жалғыз ұшақ болды. 5 шілдеде жағалаудағы базалардан ұшып, 813 эскадрильясы RAF-пен бірігіп Тобрук портына шабуыл жасады, итальяндық «Zeffiro» эсминцін және жүк кемесін батырып, итальяндық «Euro» эсминцінің бауын қиратты. Екі сауда кемесі суға батып кеткеннен кейін жағаға шығып кетті. 9 шілдедегі Калабрия шайқасында 813 эскадрильясы итальяндық флотты іздестіріп, іздеді, ал 824 эскадрильясы итальяндық крейсерлерге екі рет сәтсіз шабуыл жасады. 10 шілде күні кешке «Игл» ұшақтары Сицилиядағы Аугуста портына шабуыл жасап, итальяндық «Leone Pancaldo» эсминцін батты. 13 шілдеде әуе шабуылы кезінде «Диңгездік гладиатор» ұшағының ұшқыштары үш итальяндық бомбалаушыны атып түсірді. 20 шілде түнінде Сиди-Барраниден ұшып келген 824 эскадрильясының алты ұшағы итальяндық «Nembo» және «Ostro» эсминдерін, сондай-ақ жүк кемесін батты. Грекияға бара жатқан конвойды қашықтан қорғап жатқанда, 29 шілдеде «Игл» ұшақтары Savoia Marchetti SM.79 орташа бомбардировщигін атып түсірді. 22 тамызда Сиди-Барраниден ұшып келген 824 эскадрильясының үш «Семсербалығы» Бомба шығанағында итальяндық «Iride» субмаринасын және «Monte Gargano» деполық кемесін шабуылдап, батты. Кемелерде сегіз бақашы мен төрт адаммен жабдықталған торпедалар болды. Олар Александрия портындағы британдық кемелерге шабуыл жасады. Қыркүйекте «Игл» авианосецке қосылды, екі кеме де 9 қыркүйекте Родостағы итальяндық әуе базаларына шабуыл жасады. «Игл» 12 «Свордфиш» ұшағы ұшып шығуға кешікті, итальяндықтар «Иллюстриус» ұшақтарының жақын маңдағы Колато әуе базасына жасаған шабуылынан хабардар болғаннан кейін Марицадағы әуеайлаққа шабуыл жасады. Төрт ұшақты Fiat CR.32 және Fiat CR.42 Falco истребителдері атып түсірді, бірақ екі SM.79 жерде жойылып, тағы төрт ұшақ зақымдалды. Бұл кеменің соғыстың кез келген миссиясында ең көп шығынға ұшырағаны болды. 12 қазанда Мальтаға басқа конвойды күзетіп жүргенде, Сицилияда орналасқан SM.79-дан қайтқанда зақымдалды. Ол әуе кемелерінің жанармай жүйесіне зақым келтіргенін бірден байқаған жоқ. Александрияға қайтып келе жатқанда, 27 қазанда оның ұшақтары Родостағы Мальтезана гидроавиациялық базасына шабуыл жасады. 824 эскадрильясының төрт «Свордфиш» ұшағы Табрук портына түнгі шабуыл жасау үшін Фука десантына ұшып келді. 824 эскадрильясының ұшақтары қорғанысты 250 фунт бомбалармен алаңдатты, ал қалған 12 «Свордфиш» миналар салды. 28 қазанда «Игл» және Жерорта теңізінің қалған бөлігі Грекияның батыс жағалауында бірнеше күн бойы итальяндық әскери-теңіз флотын Грекияға шабуылдаған итальяндық армияға қолдау көрсетті деп күтті, бірақ байланыс жасалмады. 5 қарашада кеме тексерілгенде, оның авиациялық отын жүйесі ағынды болып, жөндеуді қажет етті. Оның бес ұшағы 11 қарашада Тарантоға шабуыл жасау үшін «Иллюстриусқа» көшірілді (Операция үкімі), ал «Игл» Александрияда қалды. «Иглдің» «Семсербалықтарының» бірі итальяндықтардың қатаң авиациясына ұшырады. Қараша айының қалған бөлігінде кеме Грекия мен Мальтаға бірнеше рет конвойлар жеткізді. 24/25 қараша түнде оның алты ұшағы Триполи портына бомба тастады. «Игл» желтоқсанның көп бөлігін Александрияда өткізді, бірақ оның ұшақтары құрлықтағы соғысқа көмектесті, әсіресе 2 қаңтарда Бардияны бомбалау кезінде «Нельсон» және «Родней» кемелеріне нысананы көрсетті. Қаңтардың ортасында кеме Грекияға конвойды күзетті, бірақ нашар ауа райы итальяндық базаларға шабуыл жасау жоспарларын жоққа шығарды. Қайтып келгеннен кейін, «Иглдің» ұшақ құрамы көбірек истребительдерді қосу үшін қайта ұйымдастырылды, өйткені «Иллюстриус» неміс бомбалаушыларынан зардап шеккеннен кейін «Игл» флоттың үстіндегі истребительдерге жауапты болды. Истребительдерге орын ашу үшін «Семсербалық» эскадрильясының бірі десантталып, құрлықтағы соғысқа көмектесу үшін пайдаланылды. Ақпанның ортасында Мальтаға басқа конвойды күзетіп жүргенде, кемеде 805 эскадрильясының тоғыз Fairey Fulmar, бес Sea Gladiator және алты «Семсербалық» болды. 9 наурызда «Иллюстриус» «Иглді» Оңтүстік Атлант мұхитында неміс сауда кемелерін іздеуге жіберуге болатындығын жойды, ал кеме 9 сәуірге дейін Александриядан шықпады. Осы уақыт аралығында екі «Семсербалық» эскадрильясы Массауадағы итальяндық кемелерге шабуыл жасау үшін Порт-Суданға көшірілді. Олар өте табысты болды және 13 сәуірде кемеге қайтып келді. 26 сәуірде Момбасаға (Кения) жеткеннен кейін, 29 сәуірде Үнді мұхитында кемедегі кемеге шабуыл жасау үшін теңізге шықты. Бір күннен кейін кемеге Дурбанға (Оңтүстік Африка) «Нельсонға» кездесуге және Гибралтарға баруға бұйрық берілді. Екі кеме 25 мамырда Сьерра-Леонедегі Фритаунда қаласына жанармай құю үшін келді, «Нельсон» Гибралтарға жалғастырды, бірақ «Иглдің» бұйрығы өзгерді және енді Оңтүстік Атлант мұхитында неміс жабдықтау кемелерін іздеуге міндеттелді. Осы уақытта капитан А. Р. М. Бриджді Е. Г. Х. Рашбрук ауыстырды. «Игл» 29 мамырда Оңтүстік Атлант мұхитында іздеуді бастады, көбінесе «Дорсетширмен» немесе жеңіл крейсермен бірге. Кеменің «Семсербалықтары» 6 маусымда Elbe блокадалық кемесін тауып, бомбалап батырды. 15 мамырда «Дюнедин» Lothringen май кемесін бомбалап, атып салғаннан кейін басып алды. Кеме оқиғасыз патрульдеуді жалғастырды, бірақ 20 қыркүйекте ангарда өрт шығып, бір ұшақ механігі қаза тапты. Өрт сөндірілген кезде кеменің «Семсербалықтарының» төртіншісі зақымдалды, бірақ кемеге зиян келтірмеді. 1941 жылдың қазанында «Иглге» Ливерпульдегі Глэдстон догында жөндеуге қайтуға бұйрық берілді. 26 қазанда Гриннокке келді және 1 қарашада Ливерпульдегі докқа қойылды. Төрт .50 калибрлік пулеметтер 12 қолмен басқарылатын 20 мм Oerlikon зениттік пулеметтерімен ауыстырылды, олардың алтауы әр жақтағы ұшу палубасының спонсондарында орналасқан, ал төрт дюймдік зениттік пулеметтердің экипаждарына сынықтардан қорғау үшін қосымша қорғаныс берілді.

When World War Two began the following month, the ship had just completed her refit in Singapore. She put to sea a few days later and began searching for German merchant ships in company with the light cruiser and escorted by the destroyer A Swordfish discovered the freighter south of the port of Padang on Sumatra and Birmingham was ordered to intercept it while Eagle continued her air patrols. She arrived in Colombo, Ceylon, on 10 September and until 5 October she searched the Indian Ocean for German ships between the west coast of India and the Maldive Islands with the light cruiser Eagle was then assigned to Force I together with the heavy cruisers and , to search the Indian Ocean for the pocket battleship German cruiser Admiral Graf Spee and other German commerce raiders. In mid December her boilers and bottom were cleaned during a period of maintenance in Durban, South Africa. Eagle continued to patrol the Indian Ocean in 1940, but escorted a large Australian troop convoy to Suez early in the year. While in the vicinity of the Nicobar Islands on 14 March, a bomb accidentally exploded, killing 14 men. The damage to the ship was mostly confined to the bomb magazines, although two generators were knocked out. The explosion flashed upwards through the port bomb lift and ignited the wing on one Swordfish stowed in the hangar. All but four of the aircraft were damaged by the corrosive salt water spray system when the fire was doused. She was repaired at Singapore between 15 March and 9 May when the ship sailed for Colombo en route to the Mediterranean, which she reached on 26 May. In June three crated Gloster Sea Gladiators were found in storage at Dekheila and these aircraft became the only fighters available for the entire fleet in the Eastern Mediterranean. Flying from shore bases on 5 July, 813 Squadron attacked Tobruk harbour in a combined attack with the RAF at dusk, sinking the Italian destroyer Zeffiro and the freighter , and blowing the bow off the destroyer Italian destroyer Euro. Two other merchantmen had to be beached before they sank. During the Battle of Calabria on 9 July, 813 Squadron was used to search and track the Italian fleet while 824 Squadron made two unsuccessful attacks on Italian cruisers without loss. On the evening of 10 July, Eagles aircraft attacked Augusta harbour in Sicily, sinking the destroyer Italian destroyer Leone Pancaldo. While under heavy aerial attack on 13 July, pilots of the Sea Gladiator Flight shot down three Italian bombers. On the night of 20 July, six aircraft from 824 Squadron, flying from Sidi Barrani, sank the destroyers Italian destroyer Nembo and Italian destroyer Ostro as well as the freighter While providing distant cover to a convoy bound for Greece, one Savoia Marchetti SM.79 medium bomber was shot down on 29 July by Eagles Sea Gladiators while attacking the fleet. On 22 August three Swordfish from 824 Squadron, flying from Sidi Barrani, attacked and sank the Italian submarine Iride and the depot ship Monte Gargano in the Gulf of Bomba. The ships were carrying eight frogmen and four manned torpedoes to attack British shipping in Alexandria harbour. In September, she was joined by the carrier and both ships attacked Italian airbases on Rhodes on 9 September. Eagles 12 Swordfish were late in taking off and attacked the airfield at Maritza after the Italians had been alerted by the earlier attack by Illustrious aircraft on the nearby airbase at Collato. Four aircraft were shot down by the defending Fiat CR.32 and Fiat CR.42 Falco fighters, but two SM.79s were destroyed on the ground and four other aircraft were damaged. These losses were the ship's heaviest in any single mission of the war. While covering another convoy to Malta on 12 October, she was damaged by near misses from SM.79s based in Sicily. The damage to her aviation fuel system was not immediately apparent and she covered another convoy later that month. While returning to Alexandria, her aircraft attacked Maltezana seaplane base on Rhodes on 27 October. Four of her Swordfish from 824 Squadron had been disembarked earlier and were flown to Fuka Landing Ground for a night attack on Tobruk harbour. The 824 Squadron aircraft distracted the defences with 250 pound bombs, while the 12 other Swordfish laid mines. On 28 October, Eagle and the rest of the Mediterranean Fleet patrolled off the west coast of Greece for a few days hoping to intercept the Italian Navy if it supported the Italian Army in their invasion of Greece, but no contact was made. When the ship was examined on 5 November, her aviation fuel system was leaking and required repairs. Five of her aircraft were transferred to Illustrious for an attack on 11 November on Taranto (Operation Judgement), whilst Eagle remained in Alexandria. One of Eagles Swordfish was shot down by the intense Italian anti aircraft fire. The ship covered multiple convoys to Greece and Malta during the rest of November. Six of her aircraft bombed Tripoli harbour during the night of 24/25 November without loss. Eagle spent most of December in Alexandria, but her aircraft supported the ground war, most notably when they spotted for the battleships and during the bombardment of Bardia on 2 January 1941. In mid January, the ship covered a convoy to Greece, but bad weather foiled plans to attack Italian bases en route. After her return, her aircraft complement was reorganised to include more fighters, as Eagle now had sole responsibility for fighter cover over the fleet after the crippling of Illustrious by German dive bombers on 11 January. In order to make room for the fighters, one of the Swordfish squadrons was disembarked and used to support the ground war. When Eagle was covering another convoy to Malta in mid February, the ship carried nine Fairey Fulmars of 805 Squadron, five Sea Gladiators and six Swordfish. After the carrier arrived on 9 March to relieve Illustrious, orders were cancelled that would have transferred Eagle to the South Atlantic to hunt for German commerce raiders and the ship did not leave Alexandria until 9 April. In the meantime, both Swordfish squadrons were transferred to Port Sudan to operate against Italian shipping in Massawa, in Italian East Africa, on 25 March. They were very successful and returned to the ship on 13 April after she had passed through the Suez Canal. After she reached Mombasa, Kenya, on 26 April, she was ordered to sea on 29 April on an unsuccessful search for a raider in the Indian Ocean. The ship was then ordered on 1 May to proceed to Durban, South Africa, to rendezvous with the battleship and to proceed to Gibraltar. After the two ships arrived in Freetown, Sierra Leone, on 25 May to refuel, Nelson was ordered to continue to Gibraltar, but Eagles orders changed and she was now charged with hunting for German supply ships in the South Atlantic. Captain A. R. M. Bridge was relieved by E. G. H. Rushbrooke at this time. Eagle began searching the South Atlantic on 29 May, usually accompanied by Dorsetshire or the light cruiser The carrier's Swordfish discovered, bombed and sank the blockade runner Elbe on 6 June. The oil tanker Lothringen was captured on 15 June by Dunedin after it had been bombed and strafed by several Swordfish. The ship continued patrolling without incident except for a hangar fire that killed one aircraft mechanic on 20 September. All but four of the ship's Swordfish were damaged by the spray used to put out the fire, but the ship herself was undamaged. In October 1941, Eagle was ordered to return to Britain for a refit at Gladstone Dock, Liverpool. She arrived off Greenock on 26 October and was docked at Liverpool on 1 November. The quadruple .50 machine guns were replaced by 12 manually operated automatic 20 mm Oerlikon light anti aircraft guns, six in sponsons on each side of the flight deck, and the crews of the four inch AA guns were given protection from splinters by the addition of zarebas around each weapon. The HACS was moved to the front of the control top and fitted with a Type 285 gunnery radar. A Type 290 air warning radar was also installed. The ship's oil fuel capacity was reduced to in exchange for an increase in her petrol storage of This reduced her range to at a speed of
Eagles refit was completed on 9 January 1942 and she was working up for the next five weeks. She joined the convoy WS16 en route to Gibraltar on 16 February and reached it a week later. 813 and 824 Squadrons had rejoined the ship with their Swordfish and they were supplemented by four Sea Hurricane 1B fighters from a detachment of 804 Squadron and the Fighter Flight of 813 Squadron. Because their wings could not fold, they could not use either lift and remained on the flight deck at all times. The ship reached Gibraltar on 23 February and was assigned to Force H.

Мальта шайқасы

Гибралтарға жеткен соң, 824 эскадрильясы Солтүстік фронтқа көшті, кемеге 15 Supermarine Spitfire истребителі тиелді. Олар кеменің астына сыймағандықтан тым үлкен болды және ұшу палубасында қалды, онда олардың жұмысын, ұшу палубасында тасымалданатын бірнеше истребительдерді қоспағанда, Eagle истребительдерінің жұмысын қиындатты, олар ұшып кеткенге дейін. 1942 жылдың 27 ақпанында ол Spitfire истребительдерін Мальтаға жеткізу үшін шықты, оны Argus линкорлары, крейсер және тоғыз эсминец сүйемелдеді, бірақ Spitfire истребительдерінің ұзақ қашықтықтағы жанармай бактерілерінің кемшілігіне байланысты операция тоқтатылды. Кемшіліктер 7 наурызға дейін түзетілмеді, содан кейін 15 Spitfire истребителі Мальтаға сәтті ұшып кетті. Қайтып келгеннен кейін кеменің қозғалтқыштарына 13 наурызға дейін жөндеу жұмыстары жүргізілді. 21 наурызда тағы тоғыз Spitfire және 29 наурызда тағы жеті Spitfire Мальтаға жеткізілді. Ол қайтып келгеннен кейін, рульдік құрылғысына сәуірдің соңына дейін созылған күрделі жөндеу жұмыстары қажет болды. "Боуэри" операциясының аясында Eagle 7-8 мамыр түнінде 47 Spitfire истребителін тасымалдаған американдық Wasp авианосецімен кездесті, ал Eagle өзінің 17 Spitfire истребителіне орын жасау үшін барлық ұшақтарын түсірді. Олардың алпысы аман-есен Мальтаға жетті. Келесі операция үшін 17 мамырда 813 эскадрильяның Swordfish және Sea Hurricane истребительдері 17 Spitfire және Мальтаға бағытталған алты Fairey Albacore торпедалық бомбалаушыларына қосылу үшін кемеге қайта оралды. Истребительдер оқиғасыз ұшып кетті, бірақ қозғалтқыштардың бұзылуы барлық Albacore бомбалаушыларын қайта оралуға мәжбүр етті. Олар қонып келгеннен кейін кемеге жартылай SM.79 торпедалық бомбалаушылары шабуыл жасады, бірақ ешқандай соққы беруге қол жеткізбеді. Жеңіл крейсердің радармен басқарылатын зениттік артиллериясы итальяндық ұшақтарды ығыстыруға көмектесті. Eagle 31 Spitfire истребителіне орын жасау үшін төрт Sea Hurricane истребителінен басқа барлық ұшақтарын түсірді және оларды 3 маусымда "Style" операциясы кезінде ұшырды. Тағы 32 истребитель 9 маусымда "Salient" операциясы кезінде ұшып кетті. Айдың соңында кеме басқа конвойды, "Harpoon" операциясын әуеден қорғады, ол "Vigorous" операциясының конвойымен бір уақытта, қарама-қарсы бағытта Мальтаға кетті. 801 эскадрильясының он екі Sea Hurricane истребителі және 807 эскадрильясының төрт Fulmar истребителі күтілетін ауыр әуе шабуылдарына қарсы тұру үшін 813 эскадрильясының төрт Sea Hurricane истребителін күшейтті. Конвойға неміс және итальян әуе күштерінен қатты әуе шабуылдары жасалды. Eagle истребительдері көптеген шабуылдарды тойтарды, тоғыз ұшақты жойды және тағы екеуін жойылған деп санайды, бірақ 813 эскадрильясынан бір Sea Hurricane және үш Fulmar истребителі жоғалды. Конвой 17 маусымда Гибралтарға жетті және 14 шілдеде 32 Spitfire истребителін Мальтаға ұшырғанға дейін ұшақтарды жеткізіп алмады ("Pinpoint" операциясы). Осы уақыт аралығында кемедегі ұшақ құрамына 801 эскадрильясының алты Sea Hurricane истребителі ғана кірді. 20 шілдеде тағы 29 Spitfire және 824 эскадрильясының төрт Swordfish истребителі тиелді, ал келесі күні Spitfire истребительдері ұшып кетті. Осыдан бұрын, кеме итальяндық Dandolo су асты кемесімен сәтті шабуылға ұшырады. Eagle "Pedestal" операциясын және басқа авианосецпен бірге жүзеге асырды, Eagle операцияға 801 және 813 эскадрильяларының 16 Sea Hurricane истребителін, сондай-ақ төрт резервтік ұшақты алып барды. 11 тамыздың таңертеңгісінде Eagle 1940 жылы құрылған U 73 су асты кемесінен келген төрт торпедадан зардап шекті, оған Гельмут Розенбаум басшылық етті және төрт минут ішінде Салинас мүйісінің оңтүстігінде батып кетті. Кеме батқанда 131 офицер мен сарбаз, негізінен кеменің қозғалтқыш бөлімдерінен қаза тапты. 801 эскадрильясының төрт Sea Hurricane истребителі кеме торпедаланған кезде әуеде болды және басқа авианосецтерге қонды, ал қалған он алты кемемен бірге суға батып кетті. Эсминецтер және Jaunty буксирі 67 офицер мен 862 теңізшіні құтқарып алды.

Upon Eagle'''s arrival in Gibraltar, 824 Squadron transferred to RAF North Front and the ship loaded 15 Supermarine Spitfire fighters brought to Gibraltar by the carrier These aircraft were partly assembled dockside and hoisted aboard for final assembly. They were too big to fit below deck and remained on the flight deck, where they impeded the operations of Eagles aircraft, except for those few also carried on the flight deck, until the ferried aircraft were flown off. On 27 February 1942, she sailed to deliver the Spitfires to Malta, escorted by the battleship , Argus, the cruiser , and nine destroyers, but the operation had to be cancelled when the long range fuel tanks of the Spitfires proved defective. The problems were not rectified until 7 March, when the 15 Spitfires were successfully flown off to Malta. Upon her return, the ship's engines required repairs that lasted until 13 March. Nine more Spitfires were delivered to Malta on 21 March and an additional seven on 29 March. After her return, her steering gear required extensive repairs that lasted until the end of April. As part of Operation Bowery, Eagle rendezvoused on the night of 7/8 May with the American carrier Wasp, carrying 47 Spitfires, while Eagle had landed her entire aircraft complement to make room for 17 Spitfires of her own. Sixty of them arrived safely at Malta. For the next operation on 17 May, the Swordfish and Sea Hurricanes of 813 Squadron flew back on board to join the 17 Spitfires and six Fairey Albacore torpedo bombers destined for Malta. The fighters flew off without incident, but engine problems forced all of the Albacores to return. After they had landed, the ship was attacked by a half dozen SM.79 torpedo bombers which failed to score any hits. The radar guided guns of the escorting light cruiser, , were instrumental in driving off the determined Italian aircraft. Eagle disembarked all of her aircraft, except for her four Sea Hurricanes, to make room for 31 Spitfires and flew them off on 3 June during Operation Style. Another 32 were flown off on 9 June during Operation Salient. Later in the month, the ship provided air cover for another convoy, Operation Harpoon, which departed for Malta at the same time as the Operation Vigorous convoy did, from the opposite direction. A dozen Sea Hurricanes of 801 Squadron and four Fulmars from 807 Squadron reinforced the four Sea Hurricanes of 813's Fighter Flight to deal with the heavy air attacks anticipated. The convoy was subject to heavy air attacks by both the German and Italian Air Forces; Eagles Sea Hurricanes managed to disrupt many attacks, claiming nine aircraft destroyed and a further two probably destroyed for the loss of one Sea Hurricane from 813 Squadron and three Fulmars. The escorts reached Gibraltar on 17 June and did not make the next delivery of aircraft until 14 July when 32 Spitfires were flown off to Malta (Operation Pinpoint). During this time, the carrier's aircraft complement consisted solely of six Sea Hurricanes of 801 Squadron. Another 29 Spitfires as well as four Swordfish of 824 Squadron were loaded on 20 July and the Spitfires were flown off the following day. Earlier in the day, the ship was unsuccessfully attacked by the Italian submarine Dandolo. Eagle covered Operation Pedestal together with the carriers and Eagle carried 16 Sea Hurricanes of 801 and 813 Squadrons as well as four reserve aircraft for the operation. On the early afternoon of 11 August, Eagle was hit by four torpedoes from the U 73 was launched in 1940., commanded by Helmut Rosenbaum, and sank within four minutes, south of Cape Salinas at position ; Cape Salinas is the southernmost point of Majorca (that is, approximately midway between Palma, Majorca and Algiers, Algeria.) Losses in the sinking included 131 officers and ratings, mainly from the ship's propulsion machinery spaces. Four Sea Hurricanes from 801 were aloft when the ship was torpedoed, and they landed on other carriers; the remaining sixteen went down with the ship. The destroyers and and the tug Jaunty'' rescued 67 officers and 862 sailors.