Тасымалдау шартында жүк алушының құқығы және міндеттері
Consignee
Тасымалдау шартында жүк алушы – төлем жауапкершілігі бар сатып алушы. Жүк жіберуші, алушы және тасымалдаушы ұғымдары, құқықтық мәселелер мен тәуекелдер туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тасымалдау шартында тауарды қабылдайтын тарап
Party who receives the good in a contract of carriage
Тасымалдау шартында жүк алушы – жүк жөнелтілімін қабылдауға қаржылық жауапты тұлға (сатып алушы). Көбінесе, бірақ әрқашан емес, жүк алушы мен қабылдаушы бірдей болады. Егер жөнелтуші бір затты қабылдаушыға жеткізу қызметі арқылы жіберсе, жөнелтуші – жөнелтуші, қабылдаушы – жүк алушы, ал жеткізуші – тасымалдаушы болып табылады.
In a contract of carriage, the consignee is the entity who is financially responsible (the buyer) for the receipt of a shipment. Generally, but not always, the consignee is the same as the receiver. If a sender dispatches an item to a receiver via a delivery service, the sender is the consignor, the recipient is the consignee, and the deliverer is the carrier.
Заңның қысқаша мазмұны
Бұл заңның қиын саласы, себебі ол жаппай көлік индустриясын реттейді, ол әрқашан уақтылы жеткізілімді немесе тауарлардың тасымалдау барысында зақымдануын қамтамасыз ете алмайды. Тағы екі мәселе бар: төленбеген жөнелтушілер немесе жүк тасымалдаушылары төлем жасалғанша тауарларды ұстап тұруы мүмкін, сондай-ақ, адал емес адамдар заңды алушылардың орнына жеткізіп алуға тырысуы мүмкін. Мұндай дауларды шешудің кілті – құжаттамада. Келісімшарттың стандартты түрі – коносамент, ол халықаралық теңіз құқығында жүк жөнелтуші мен тасымалдаушы арасында жасалған, чартерлік келісімшарт емес, жүк тасымалдау шарты болып табылады. Бұл келісімшарттың міндетті шарты бойынша тасымалдаушы тауарды нақты алушыға жеткізуге міндетті.
This is a difficult area of law, in that it regulates the mass transportation industry, which cannot always guarantee arrival on time or that goods will not be damaged in the course of transit. Two other problems are that unpaid consignors or freight carriers may wish to hold goods until payment is made, and that fraudulent individuals may seek to take delivery in place of the legitimate consignees. The key to resolving such disputes lies in the documentation. The standard form of contract is a bill of lading which, in international shipping law, is simply a contract for the carriage of goods entered into between the shipper and the carrier that is not a charter party. It is always a term of that contract that the carrier must deliver the goods to a specific receiver.
Құжаттама және жеткізуге қойылатын құқықтық талаптар
Жүзімен немесе теңіз арқылы тікелей жүк жөнелту вексельдері немесе әуе жүк жөнелту вексельдері олар көрсететін тауарларға меншік құқығын беретін құжаттар болып табылмайды. Олар тек тауарды аталған алушыға жеткізуді талап етеді және (жөнелтушінің тауарды басқа тұлғаға қайта бағыттау мүмкіндігін ескере отырып) басқа ешкімге емес. Бұл "ордерге" немесе "тасымалдаушыға" жазылған коносаменттерден өзгеше, олар иелік құқығын растайтын және саудаға жарамды құжаттар болып табылады, яғни оларды қолтаңбалап беру арқылы жеткізу құқығын соңғы қолтаңбалаушыға беруге болады. Кеме тасымалы заңнамасының бұл саласы Гаага ережелерімен және жекелеген елдердің заңдарымен реттеледі, мысалы, Ұлыбританияның 1992 жылғы Теңіз арқылы тауар тасымалы туралы заңы және АҚШ-тың 1916 жылғы Померан заңы. Тікелей жүк жөнелту векселі бойынша алушы жеткізуді алу үшін вексельді көрсетуі керек пе, деген мәселе бойынша халықаралық пікір қақтығыстары бар. АҚШ-тың позициясы бойынша, жеткізуді қабылдаған адам өзінің куәлігін көрсетуі керек, бірақ Гонконгтағыдай, вексельдің өзін ұсыну қажет емес. Ұлыбританияда "The Rafaela S" [2003] 2 Lloyd's Rep. 113 және "The Happy Ranger" [2002] 2 AER (Comm) 23 істері бойынша қарама-қайшы пікірлер айтылған, сондықтан мәселе нақты шешілмейді, тіпті егер бастапқы коносаменттерді түсіру портында ұсыну мүмкін болмаған жағдайда, жүкті кепілхаттарға қарсы түсіру сияқты жиі кездесетін жағдайлардан туындайтын мәселелер болса да.
Straight bills of lading by land or sea, or air waybill are not documents of title to the goods that they represent. They do no more than require delivery of the goods to the named consignee and (subject to the shipper's ability to redirect the goods) to no other. This differs from "order" or "bearer" bills of lading, which are possessory title documents and negotiable, i. e. they can be endorsed and so transfer the right to take delivery to the last endorsee. This aspect of shipping law is regulated by the Hague Rules, and the laws of individual countries, e. g. the UK Carriage of Goods by Sea Act 1992 and the U. S. Pomerene Act 1916. There is some international dispute as to whether the consignee on a straight bill must produce the bill in order to take delivery. The U. S. position is that the person taking delivery must prove his or her identity but, as in Hong Kong, there is no need to present the bill itself. In the UK there are conflicting obiter dicta in "The Rafaela S" [2003] 2 Lloyd's Rep. 113 and "The Happy Ranger" [2002] 2 AER (Comm) 23, so the matter must remain unclear even though there are serious problems, for example, arising from the everyday occurrence of cargo being discharged against letters of indemnity when original bills of lading are not yet available to be presented at the discharge port.
Алушының құқықтары
Авиациялық жол жүруі туралы жолдама бойынша жүк алушының құқықтары 1929 жылғы Халықаралық әуе тасымалы үшін белгілі бір ережелерді біріктіру жөніндегі Варшава конвенциясымен және 1999 жылғы Халықаралық әуе тасымалы үшін белгілі бір ережелерді біріктіру жөніндегі Монреаль конвенциясымен, сондай-ақ тиісті мемлекеттік заңдармен реттеледі (бұл тараптар таңдаған бір заң немесе сатушы, сатып алушы, жүк жіберуші және тасымалдаушыны көрсететін заңдардың кез келген комбинациясы болуы мүмкін). Экспорт құжаттарына сәйкес, бұл өте маңызды. Жүк алушы мен жүк жіберуші бір адам болмауы мүмкін.
The rights of the consignee under an air waybill are regulated by the Warsaw Convention for the Unification of Certain Rules for International Carriage by Air, 1929 and the Montreal Convention for the Unification of Certain Rules for International Carriage by Air 1999 and the relevant state laws (which may be one law chosen as the proper law by the parties, or any combination of laws representing the seller, buyer, consignor, and carrier.) This is very important as per export documents. The receiver can be different than that of the consignee.