Ресейлік теңізші Вильгельм Витгефт және Ресей-Жапон соғысы

Кіріспе

Императорлық Ресей теңіз флоты офицері

Вильгельм Витгефт (Вильгельм Карлович Витгефт, tr. ; 14 қазан 1847 – 10 тамыз 1904), көбінесе Вильгельм Витгефт деп танылады, 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысындағы қызметімен көзге түскен Ресей-неміс адмиралы болды.

Өмірбаян

Витхофт Одессада дүниеге келген, неміс тегінен және лютеран дінінен шыққан. 1868 жылы Теңіз кадет корпусын бітіріп, кейіннен «Всадник» клиперінде әлемді аралап шықты. Ресейге оралғаннан кейін 1870 жылы офицер, ал 1873 жылы лейтенант шеніне көтерілді. 1875-1878 жылдары әскери-теңіз артиллериясы және мина соғысы саласындағы маман ретінде арнайы оқудан өтті. Содан кейін Ресей Балтық флотының кемелерінде түрлі қызметтер атқарды. 1885 жылы екінші рангідегі капитан болып, алғашқы командалық міндетін алды – «Гроза» канонерлік қайығының командирі болды. Кейіннен Теңіз техникалық комитетінің жұмыстар инспекторы және мина бас инспекторының көмекшісі болып қызмет етті, теңіз миналарын сынауға жауапты болды. 1892 жылы Витгефт «Воевода» крейсерінің басқаруын қабылдап, 1894 жылы бірінші рангідегі капитан атанды. 1899 жылдың 26 қазанында Витхофт контр-адмирал болып тағайындалды және Ресейдің Тынық мұхит флотына ауыстырылды. 1900 жылғы орыс-қытай соғысына қатысқаны үшін Санкт-Станислав орденімен (1-дәрежелі, қылыштармен) марапатталды, сондай-ақ Жапония империясы оны 2-дәрежелі Шығыс Күні орденімен марапаттады. 1900-1903 жылдары вице-король Евгений Алексеевтің штаб бастығы қызметін атқарды. 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысы басталғаннан кейін Витгефт алыс Шығыстағы Әскери-теңіз штабының бастығы болды. Адмирал Степан Макаровтың қазасынан кейін Витгефт «Бірінші Тынық мұхит эскадрильясының» уақытша командирі болып тағайындалды, бұл бөлім жапондық блокададан Порт-Артурда қалған Ресей Тынық мұхит флотының бір бөлігі болды. Витгефт 23 маусымда Порт-Артурдан шығуға бір рет әрекеттенді, бірақ сәтсіз аяқталды. 7 тамызда жапондықтардың Порт-Артурды бомбалау кезінде снарядтың сынығынан аяғына жарақат алды. Вице-король Алексеев, адмирал, Бірінші Тынық мұхит эскадрильясының Владивосток эскадрильясымен қосылуына мүмкіндік беру үшін және осылайша жапон флотына қарсы тұра алатын күшті теңіз күшін құру үшін белсенді шабуыл жасауды жақтады. Витгефт «флоттың күшін сақтап қалу» принципін ұстанды, яғни флотты жағалауда ұстап тұрып, құрлықтағы шайқасқа қару-жарағының бір бөлігін беруді ең қауіпсіз жол деп есептеді. Пассивті болғанымен, Витгефттың пікірі Ресей теңіз флотының доктринасына сәйкес келді. 1904 жылдың 10 тамызында сағат 06:15-те адмирал Витгефт «Цесаревич» линкорда туын көтеріп, порттан флотын бастап кетті. Ресей флотының құрамына «Цесаревич», «Реввизан», «Победа», «Пересвет», «Севастополь» және «Полтава» линкорлары, «Аскольд», «Диана», «Новик» және «Паллада» крейсерлері, сондай-ақ 14 эсминец кірді. Сары теңіздегі шайқаста адмирал Того Хейхачиро басқаратын Жапон императорлық теңіз флотының біріккен күштері ресейлік флотты тоқтатып қалды. 1904 жылдың 10 тамызында сағат 18:40-та адмирал Витгефт және оның тікелей штабы жапондық «Асахи» линкорының сальвасы «Цесаревичтің» жоғарғы көпіріне тигенде бірден қаза тапты. Снаряд сонымен қатар флагманның рулін бұрауын қиындатып, ресейлік жауынгерлік шепті шатастырды. Бес линкор, бір крейсер және тоғыз эсминец Порт-Артурға қайта оралды; алайда, зақымдалған «Цесаревич» және үш эскорт эсминец Циньдаоға барып, онда губернатор Оскар фон Труппель мен оның штаб бастығы корветтенкапитан Феликс Функе басшылығымен Императорлық неміс билігі тұтқындады.

Withöft was born in Odessa, and was of German ancestry and Lutheran faith. He graduated from the Sea Cadet Corps in 1868 and subsequently circumnavigated the globe on the clipper Wsadnik. After his return to Russia, he was promoted to warrant officer in 1870 and to lieutenant in 1873. From 1875 to 1878 he received specialized training as a naval artillery and mine warfare expert. Thereafter he served in various functions on ships of the Russian Baltic Fleet. In 1885, as a captain of the second rank, he was assigned his first command, that of the gunboat Groza. He subsequently served as an inspector of works for the Marine Technical Committee, and as the Assistant Chief Inspector of Mines, was responsible for testing naval mines. In 1892, Vitgeft took over command of the cruiser Voyevoda and was promoted to captain 1st rank in 1894. On 26 October 1899 Withöft was promoted to rear admiral and was transferred to the Russian Pacific Fleet. He was awarded the Order of St. Stanislaus (1st class with Swords) for participation in the Russian Chinese War of 1900, and was also decorated by the Empire of Japan with the Order of the Rising Sun, 2nd class. He served as chief of staff to Viceroy, Yevgeny Alekseyev, from 1900 to 1903. After the outbreak of the Russo Japanese War of 1904–1905, Vitgeft became chief of the Naval Headquarters in the Far East. Following the death of Admiral Stepan Makarov, Vitgeft was appointed temporary commander of the "First Pacific Squadron", that portion of the Russian Pacific Fleet trapped at Port Arthur by the Japanese blockade. Vitgeft made one aborted attempt to break out of Port Arthur on 23 June. On 7 August, he suffered from a leg wound caused by a shell splinter during the Japanese bombardment of Port Arthur. Viceroy Alekseyev, an admiral, favored an aggressive sortie so as to enable the First Pacific Squadron to link up with the Vladivostok Squadron and thereby create a naval force powerful enough to challenge the Japanese fleet. Vitgeft believed "in a fleet in being", which simply stayed at anchor, while at the same time contributing some of his weaponry to the land battle as the safest course to follow. Although passive, Vitgeft's preference was actually more in keeping with the Russian Navy's doctrine, By 06:15 hours, on 10 August 1904, Admiral Vitgeft, flying his flag in the battleship Tsesarevich, began leading his fleet from the harbor. The Russian fleet consisted of the battleships Russian battleship Tsesarevich, Russian battleship Retvizan, Russian battleship Pobeda, Russian battleship Peresvet, Russian battleship Sevastopol, and Poltava, the protected cruisers Russian cruiser Askold, Russian cruiser Diana, Russian cruiser Novik and Russian cruiser Pallada, and 14 destroyers. In the subsequent Battle of the Yellow Sea, the Imperial Japanese Navy's Combined Fleet under Admiral Togo Heihachiro intercepted the Russian fleet. At 18:40 on 10 August 1904, Admiral Vitgeft and his immediate staff were killed instantly when a salvo from the Japanese battleship Japanese battleship Asahi struck the upper bridge of the Russian flagship Tsesarevich. The shell also jammed the flagship's steering into a shaft port turn, which threw the Russian line of battle into confusion. Five battleships, a cruiser and nine destroyers escaped back to Port Arthur; however, the damaged Tsesarevich and three escorting destroyers sailed to Qingdao, where they were interned by Imperial German authorities under Governor Oskar von Truppel and his chief of staff Korvettenkapitän Felix Funke.