Мэри Маршалл: Британ экономисі және әйелдер біліміне қосқан үлесі

Кіріспе

Британдық экономист (1850–1944)

Мэри Маршалл (туған аты Пейли; 24 қазан 1850 – 19 наурыз 1944) – ол Университетте құрылған екінші әйелдер колледжі – Ньюнхэм колледжінде оқуға алғашқы болып қабылданған бес әйелдің бірі болды.

Балалық шақ

Пейли Линкольнширдегі Стамфордқа жақын Уффорд ауылында дүниеге келді. Ол дін қызметкері Томас Пейли мен оның әйелі Джудиттің екінші қызы еді. Оның әкесі Уффордтың пасторы және Кембридж университетінің Сент-Джон колледжінің бұрынғы мүшесі болған. Ол теолог және философ Уильям Пейлидің шөбересі болды. 1874 жылы ол Моральдық ғылымдар бойынша емтиханды тапсырып, бірінші және екінші сыныптардың арасында бағаланды, бірақ әйел болғандықтан диплом алу мүмкіндігінен айырылды. Пейли осы емтиханды Эми Буллимен бірге тапсырды. Олар трипос емтихандарын тапсырған алғашқы әйелдердің қатарында болды және емтиханды Марион мен Бенджамин Холл Кеннедидің тұрғын бөлмесінде тапсырды. Пейли профессор Кеннедиді шаршағыш деп сипаттады, бірақ ол кейде қадағалау кезінде ұйықтап қалатын. Оның жұмысына қатысты жалғыз дәлел – оның емтихан комиссиясынан келген құпия хат болды. Кембридж университеті үшін трипос емтиханына қатысқан әйелдердің болуы – маңызды оқиға болды және оның маңыздылығына қатысқан адамдарды қарап бағалауға болады. Пейли мен Буллидің жұмыстарын Альфред Маршалл, Генри Сиджик, Джон Венн және Седли Тейлор жеткізді. Ол дипломды жақсы нәтижемен тапсырды, бірақ бұл оған ресми диплом алуға құқық бермеді. Кейіннен Кембридж өзінің әйел түлектерін мойындауға қарсылық көрсетті, бұл шектеуді кейінірек оның болашақ күйеуі қолдады. 1876 жылы Пейли өзінің экономика пәнінің оқытушысы Альфред Маршаллға күйеуге шықты, ол сол кезде әйелдерге жоғары білім беруді қолдаған. 1878 жылы олар Бристоль университетінің колледжінде экономиканы оқытуды құру үшін көшті. Мэри алғашқы әйел лекторының бірі болды, бірақ оның жалақысы күйеуінің профессорлық жалақысынан төленді. 1883 жылы ол Оксфордқа күйеуімен бірге көшті, содан кейін олар Кембриджге қайтып оралды, онда Мадингли жолында Баллиол Крофтты (1991 жылы Маршалл үйі деп аталды) салып, көшті. Мэри экономика бойынша лекция оқыды және одан Кембридж лекциялары негізінде кітап жазуды сұрады. Мэри мен Альфред 1879 жылы жарық көрген «Өнеркәсіп экономикасы» атты еңбекті бірге жазды. Альфред бұл кітапқа риза болмады, содан кейін ол баспадан шығып қалды, сұраныс орташа болғанымен. Альфред Кембридждегі әйел студенттерге қатысты өз пікірін де өзгертті. Ол аралас университеттерге қарсылық білдіретін памфлеттер мен хаттар жазды, ал 1897 жылы университет заңы әйелдерге Кембридж дипломдарын беруге тыйым салды. Оның күйеуінің университеттегі әйелдерге қатысты кемсітушілігіне қарсылық білдіргені туралы ешқандай жазба жоқ. Ол Ньюнхэм мен Гиртонда 1916 жылға дейін сабақ берді, ал университет өзінің әйел түлектерін ресми дипломмен мойындамады, ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін 30 жылдан астам уақыт өткен соң ғана мойындады. Ол қайырымдылық саласында жұмыс істейтін әйелдермен тығыз байланыста болды, ол Эглантине Джеббті (Кэролайн Джеббтің немересі) осы салаға досы Флоренс Кейнстің көмекшісі ретінде кіруге шақырды, ал Эглантине кейін Save the Children ұйымын құрды. Мэридің күйеуі Альфред әйелдердің біліміне көбірек кедергі келтіріп, әйелдердің айтуға пайдалы ештеңесі жоқ деп сенді. Кембридж әйелдерге диплом беруді қарастыра бастағанда, ол достары мен әріптестерінің пікірлеріне қарамастан, бұл идеяға қарсылық білдіруге шешім қабылдады. Дегенмен, Мэри күйеуіне адал болды және оның экономикалық жазбаларында маңызды ресми емес серіктес болды. Джеймс және Джулианна Сикареллидің «Ерекше экономистер» атты кітабында Джон Мейнард Кейнс оны өзінің «Байографиялық очерктерінде» тізімдеген. Цикареллилер оны «Кейнс жоғары бағалап, оны өзінің күйеуі немесе ол туралы жазған басқа экономистер сияқты экономиканың тарихи дамуы үшін маңызды интеллектуал және ойшыл деп санайды» дейді. Ол 1944 жылдың 19 наурызында 93 жасында қайтыс болғанға дейін Баллиол Крофта тұрды. Оның күйеуі Ассенсион шіркеуінің зиратында жерленген. Мэри Маршаллдың естеліктері «Мен есімде қалғандар» (1947) деген атпен қайтыс болғаннан кейін жарияланды.

Paley was born in the village of Ufford, near Stamford, Lincolnshire, second daughter of the Reverend Thomas Paley and his wife Judith Her father was Rector of Ufford and a former Fellow of St John's College, Cambridge. She was a great granddaughter of the theologian and philosopher William Paley. She took the Moral Sciences Tripos in 1874, and was classed between a first and second class, though as a woman she was debarred from graduation. Paley sat the exam with Amy Bulley. They were some of the first women to take tripos examinations and they sat the exams in Marion and Benjamin Hall Kennedy's drawing room. Paley described Professor Kennedy as excitable, but he would sometimes doze whilst invigilating. The only evidence she was given of her work was a confidential letter from her examiners. Women sitting the tripos examination was a milestone for Cambridge University and the importance can be gauged by the people involved. The people who delivered Paley and Bulley's papers were Alfred Marshall, Henry Sidgwick, John Venn and Sedley Taylor. She was to pass with honours but this did not entitle her to an official degree. Cambridge was to resist recognising its own women graduates; a restriction that was, later, to be supported by her future husband. In 1876, Paley became engaged to Alfred Marshall who had been her economics tutor, and was at that time a strong supporter of higher education for women. In 1878 they moved to found the teaching of economics at University College, Bristol. Mary was one of the first women lecturers, although her salary was taken from her husband's pay as a Professor. In 1883 she followed him to Oxford, before the couple returned to Cambridge where they built and moved into Balliol Croft (renamed Marshall House in 1991) on Madingley Road. Mary lectured on economics, and was asked to develop a book from her Cambridge lectures. Mary and Alfred wrote The Economics of Industry together, published in 1879. Alfred disliked the book, however, and it eventually went out of print, even though there was moderate demand for it. Alfred had also changed his mind about women students at Cambridge. He wrote pamphlets and letters objecting to a mixed university, and in 1897 a university law was passed preventing women from being given a Cambridge degree. There is no record of her publicly disagreeing with her husband's support for the university's discrimination against women. She taught at Newnham and Girton until 1916 and the university did not recognise its own would be women graduates, with a formal degree, until over 30 years after she retired. She had close links with women working in charity, encouraging Eglantyne Jebb (Caroline Jebb's niece by marriage) to enter this field as an assistant to her friend Florence Keynes; Eglantyne later went on to found Save the Children. Mary's husband Alfred became increasingly obstructive to the cause of women's education, believing that women had nothing useful to say. When Cambridge began to consider giving women degrees, he decided to object to the idea despite the views of friends and colleagues. Mary was nevertheless devoted to her husband, and an important unofficial collaborator in his own economic writings. According to James and Julianne Cicarelli, who wrote a book entitled Distinguished Women Economists, she was listed by John Maynard Keynes in his Essays on Biography. The Cicarellis say that “Keynes held her in the highest regard and considered her an intellectual and thinker every bit as significant to the historical development of economics as her husband or any of the other economists about whom he wrote.” She continued to live in Balliol Croft until her death on 19 March 1944 at the age of 93. Her husband is buried in the Ascension Parish Burial Ground. Mary Marshall's reminiscences were published posthumously as What I Remember (1947).