Эвелин Барбур: Органикалық егіншіліктің негізін қалаушысы
Lady Eve Balfour
Леди Эвелин Барбур: британдық фермер, органикалық шаруашылықтың негізін қалаушы. Ауыл шаруашылығындағы алғашқы әйелдердің бірі, органикалық қозғалыстың көшбасшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық органикалық фермер (1898–1990)
British organic farmer (1898–1990)
Леди Эвелин Барбара Бальфур (16 шілде 1898 – 16 қаңтар 1990) – британдық фермер, педагог, органикалық егіншіліктің пионері және органикалық қозғалыстың негізін қалаушылардың бірі. Ол Англиядағы университеттің бірінде ауыл шаруашылығын оқыған алғашқы әйелдердің бірі болды, қазіргі Рединг университетін бітірген.
Lady Evelyn Barbara Balfour, (16 July 1898 – 16 January 1990) was a British farmer, educator, organic farming pioneer, and a founding figure in the organic movement. She was one of the first women to study agriculture at an English university, graduating from the institution now known as the University of Reading.
Өмірбаян
Балфур – Джеральдтың, 2-ші Балфур графының және 1-ші Литтон графының (бұрынғы Үндістанның вице-королі) қызы Елизавета Эдит "Бетти" Булвер-Литтонның алты баласының бірі. Ол бұрынғы премьер-министр Артур Дж. Балфурдың немере қызы болды. Ол 12 жасында фермер болғысы келетінін шешті. 17 жасында ол Рединг университетінің колледжіне ауыл шаруашылығы дипломы алу үшін түскен алғашқы әйел студенттердің бірі болды. 1917 жылы диплом алғаннан кейін, ол бір жылдық тәжірибелік шаруашылықпен айналысты, 102 Basingstoke Road, Редингтегі жатақханада тұрды. Осы уақыт ішінде ол Manor Farm фермасында егін егу жұмыстарын атқарды. Кейіннен ол Ньюпорт маңындағы фермаға басқарушы болып тағайындалды, ол әртүрлі соғыс комитеттерінің, әсіресе Монмутшир әйелдерінің соғыс шаруашылығы комитетінің басшылығымен жұмыс істеді, оның төрағасы Лантилио сотының леди Мэтер Джексон болды. 1919 жылы, 21 жасында, отбасы досы Уильям Э. Г. Палмердің ұсынысымен, ол және оның қарындасы Мэри әкесі сенім қорына салынған мұра ақшасын пайдаланып, Суффолк графтығының Хаугли Гриндегі New Bells Farm фермасын сатып алды. Кейін ол көп жылдар бойы Хогли ауылдық кеңесінің төрағасы болды және ауылда әуе шабуылынан қорғану шараларын ұйымдастырды. Ол шіркеуге тит (ондық) төлеуге қарсы белсенді науқан жүргізді және Хоглидің викары, Уолтер Грейндж Уайтқа қарсы болды. 1943 жылы Лондонның жетекші баспа үйі Faber & Faber Балфурдың "Тірі топырақ" атты кітабын жариялады. Көптеген рет қайта басылған бұл кітап, дамып келе жатқан органикалық тағам және шаруашылық қозғалысының негізін қалаушы мәтінге айналды. Кітапта органикалық шаруашылықты қолдайтын барлық аргументтер жинақталды және оның Хаугли экспериментіне арналған жоспарлары сипатталды.
Balfour was one of the six children of Gerald, 2nd Earl of Balfour, and Lady Elizabeth Edith "Betty" Bulwer Lytton, daughter of the 1st Earl of Lytton (former Viceroy of India). She was the niece of former prime minister Arthur J. Balfour. She decided at the age of 12 that she wanted to be a farmer. At the age of 17, she enrolled, as one of the first women students to do so, at Reading University College for the Diploma of Agriculture. After obtaining her Diploma in 1917, she completed a year's practical farming, living in 'digs' at 102 Basingstoke Road, Reading. During this time she worked at Manor Farm ploughing fields. She was subsequently appointed bailiff to a farm near Newport, Wales, under the direction of various war committees, notably the Monmouthshire Women's War Agricultural Committee whose Chairwoman was Lady Mather Jackson of Llantilio Court, Abergavenny. In 1919, at the age of 21, at the suggestion of family friend William E. G. Palmer of Haughley, she and her sister Mary bought New Bells Farm in Haughley Green, Suffolk, using inheritance monies put into a trust by their father. She later became Chairperson of Haughley Parish Council for many years and organised Air Raid Precautions in the village. She campaigned vigorously against the payment of tithes to the church and was in opposition to the Vicar of Haughley, the Rev Walter Grainge White. In 1943, leading London publishing house Faber & Faber published Balfour's book The Living Soil. Reprinted numerous times, it became a founding text of the emerging organic food and farming movement. The book synthesised existing arguments in favour of organics with a description of her plans for the Haughley Experiment.
Топырақ қауымдастығы
1946 жылы Балфур Топырақ қауымдастығын (Soil Association) құрған және оның тұңғыш президенті болған. Бұл қауымдастық тұрақты ауыл шаруашылығын қолдаумен айналысатын халықаралық ұйым еді, сондай-ақ Балфур Ұлыбританиядағы органикалық егіншіліктің негізгі жақтаушыларының біріне айналды. 1947 жылғы Ауыл шаруашылығы заңының қабылдануымен Ұлыбритания жоғары деңгейде механикаландырылған, қарқынды ауыл шаруашылығы жүйесіне бағытталғанын көрсетті. Бұл Балфурды көңіл көшірді, себебі заң органикалық өндіріс тәсілдерін қолдауға не қаржыландыруға мүмкіндік бермеді. 1952 жылға қарай Топырақ қауымдастығының мүшелерінің саны 3000-ға жетті, бұл Балфурды қоса алған шағын комитеттің жанқиярлығының және олардың "Ана Жер" (Mother Earth) журналын жариялауының нәтижесінде болды, кейіннен ол "Тірі Жер" (Living Earth) деп аталды. Оңтүстік Африкада Valley Trust 1961 және 1962 жылдары Балфурдың әдістерін қолданып тәжірибелер жүргізді. Олар органикалық тәсілдің ғана жеткілікті екенін, тіпті құрғақ топырақта пайдасыз, зиянды химиялық заттардың қажеті жоқ екенін көрсетті.
In 1946, Balfour co founded and became the first president of the Soil Association, an international organisation which promotes sustainable agriculture, and became one of the UK's main organic farming advocate. Through the introduction of the Agriculture Act 1947, the UK established its commitment towards a highly mechanised, intensive farming system, which disappointed Balfour, as it refused to offer support or funding towards organic production methods. By 1952, the Soil Association saw its membership increase to 3,000, largely owing to the dedication of a small committee, including Balfour and the publication of their journal Mother Earth, later renamed Living Earth. In South Africa, experiments were undertaken by the Valley Trust. using Balfour's methods in 1961 and 1962. These subsequently demonstrated that the organic approach was all that was necessary, indeed, that "the people did not need chemicals, which were worse than useless on the dry soil."
Жеке өмір
Бальфур Кэтлин Карнлимен (1889–1976) 50 жыл бірге өмір сүрді. Карнли 1930-шы жылдары Бальфурға Хауглиде қосылып, шебер малшы болды. Үлкен шаруашылық үйі жалға берілген соң, олар Хауглидегі шағын үйde тұрды. Карнлиден бұрын тарихшылар оның Берил Хернденмен (1897–1978) арақатынасы туралы пікір айтқан. Бальфур мен Карнли Грэм Уайтпен дос болып, Австралия мен Жаңа Зеландияға саяхат еткенде оның Bald Blair-дегі үйінде қонақтап тұрды.
Balfour lived with Kathleen Carnley (1889–1976) for 50 years. Carnley joined Balfour at Haughley during the 1930s and was a skilful dairy worker. After the large farmhouse was rented out, they lived in a cottage at Haughley. Before Carnley, historians speculated about her relationship with Beryl Hearnden (1897–1978). Balfour and Carnley became friendly with Graham White and stayed with him at Bald Blair when touring Australia and New Zealand.
Кейінгі өмірі
Бальфур өмірінің соңына дейін шаруашылықпен айналысып, жазу және дәріс оқыды. 1958 жылы ол Австралия мен Жаңа Зеландияға бір жылдық сапарға шықты, оның барысында ол Австралияның органикалық егіншіліктің алғашқы қадамдарын жасаушыларымен, соның ішінде Тасманияның «Тірі топырақ» қауымдастығының президенті Генри Шубриджпен кездесті, бұл қауымдастық Топырақ қауымдастығымен байланыс жасасқан алғашқы ұйым болды. Ол 1963 жылы Саффолк жағалауына көшіп, Хаугли фермасына үнемі қайта баратын болды. Ферма 1970 жылы орталықтың артқан қарыздарының салдарынан сатылды. 1984 жылы 85 жасында Топырақ қауымдастығынан зейнеткерлікке шықты. Ол үлкен бағын күтуді жалғастырды. 1990 жылдың 14 қаңтарында ол 1990 жылғы Жаңа жылдық наградалар тізімінде OBE орденімен марапатталды. 1989 жылы ол инсульт алды және 1990 жылдың 16 қаңтарында Шотландияда 90 жасында қайтыс болды. 1990 жылдың 17 қаңтарында, оның қайтысынан кейін бір күн өткен соң, Маргарет Тэтчер басқаратын консервативті үкімет британдық фермерлерді органикалық әдістерге көшуге ынталандыру үшін гранттар ұсынды.
Balfour continued to farm, write and lecture for the rest of her life. In 1958, she embarked on a year long tour of Australia and New Zealand, during which she met Australian organic farming pioneers, including Henry Shoobridge, president of the Living Soil Association of Tasmania, the first organisation to affiliate with the Soil Association. She moved to the Suffolk coast in 1963 and made regular visits back to the farm at Haughley. The farm was sold in 1970, owing to mounting debts incurred by the centre. In 1984, she retired from the Soil Association aged 85. She continued to cultivate her large garden. On 14 January 1990, she was appointed OBE in the 1990 New Year Honours list. In 1989, she had suffered a stroke from which she died in Scotland, aged 90, on 16 January 1990. On 17 January 1990, the day after her death, the Conservative Government, under Margaret Thatcher, offered grants to encourage British farmers to change to organic methods.