Француздық «Патриоттар Лигасы»: Фашистік ұйымның тарихы
Ligue des Patriotes
Француздық «Патриоттар Лигасы» (1882) – ұлтшылдардың саяси ұйымы. Германияға қарсы «құдайға жараспайтын кек алу», әскери дайындық, Буланже ісі талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз Үшінші Республикасындағы қанаи саяси топ Патриоттар лигасы – 1882 жылы ұлтшыл ақын Поль Деруледе, тарихшы Анри Мартин және саясаткер Феликс Форе құрған француздық қанаи лигасы. Лига бастапқыда партиялық емес ұлтшыл лига ретінде құрылды, оны жазушы Виктор Гюго сияқтылар қолдады. Олар Германия империясына қарсы «қайта қарулану» (Франко-прусс соғысындағы француз жеңілісі үшін кек алу) шақырды. Лиганың бастапқы мақсаттарының бірі – әскери дайындықтан өтуге мүмкіндік беру, мүшелеріне гимнастикамен және мылтықпен оқ атумен айналысуға жол ашу болды.
Far right political group in the French Third Republic
The League of Patriots was a French far right league, founded in 1882 by the nationalist poet Paul Déroulède, historian Henri Martin and politician Félix Faure. The Ligue began as a non partisan nationalist league, supported among others by writer Victor Hugo, calling for 'revanche' (revenge for the French defeat during the Franco Prussian War) against the German Empire. One of the original purposes of the Ligue was to offer pre military training, allowing members to participate in gymnastics and rifle shooting.
Тарих
Лига Леон Гамбеттаның қолдауымен құрылды; Гамбеттаның білім министрлігі Деруледен әскери білім беру комиссиясына қосты, ол да 1882 жылы құрылған болатын. Алайда, Буланже ісі кезінде Деруледе Лиганы генералға қолдау көрсетуге баулыды, бұл көптеген республикалық мүшелерді наразылыққа итерді. 1889 жылы Буланже елден қуылғаннан кейін Лига үкімет тарапынан таратылды. 1891 жылы Францияға ресми емес сапары барысында болашақ неміс императоршасы Виктория Версаль мен Сен-Клаудта (Франко-пруссия соғысында қираған қала) болғаны белгілі болғанда, Лига халық арасында қыжырлылық тудырды. Сапарға байланысты тәртіпсіздік нәтижесінде тәж мұрагері сапарын қысқартып, қауіпсіздігі үшін француз әскери күзетімен Кале қаласына жеткізіліп, Англияға бару үшін кемеге отырды. 1898 жылы Лига Дрейфус ісіне қатысып, шулы және көбінесе зорлық-зомбылыққа толы антисемиттік, оңшыл наразылықтар ұйымдастырды. Осы кезде Лиганың құрамында, көбінесе Парижде 60 000-ға жуық мүше болған деп есептеледі. 1899 жылы президент Феликс Фоурдың қорымдағы салтанатты жерлеу рәсімі кезіндегі төңкеріс әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін, Лиганың негізін қалаушылардың бірі, кейін ұстанымдарынан алшақтаған Поль Деруледе 10 жылға Франциядан қуылды; Лига тағы да таратылды. Бірақ ұлтшыл жазушы Морис Баррес 1914 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін оның жетекшісі болды. Баррес қайтыс болғаннан кейін генерал Эдуард де Кастельно басшылыққа келді, ал Александр Миллан құрметті президент атанды. Де Кастельно Ұлттық католик федерациясының төрағасы болды, бұл оны 1926 жылы басшылықтан, ал 1932 жылы президенттік лауазымнан бас тартуға мәжбүр етті. Лига 1930 жылдардың соңында, генерал Денис Огюст Дюшен 1939 жылы оны қысқа мерзімге қайта құрғаннан кейін, толығымен таратылды.
The league was formed with Léon Gambetta's blessing; Gambetta's education ministry included Déroulède in its Military Education Commission, which was also formed in 1882. However, during the Boulanger affair, Déroulède co opted the Ligue to support the general, alienating many Republican members. After Boulanger's exile in 1889, the Ligue was suppressed by the government. Upon the discovery that Victoria, the future German Empress, had stayed in Versailles and Saint Cloud (a town destroyed during the Franco Prussian War) during her unofficial visit to France in 1891, the Ligue incited a public uproar. The disorder surrounding the visit eventually resulted in the Crown Princess cutting her trip short and being escorted under French military protection, for her safety, to Calais to board a ship to England. In 1898, the Ligue was revived to become involved in the Dreyfus affair engaging in noisy and often violent anti Semitic, right wing protests. At this stage, the Ligue is estimated to have had 60,000 members, largely in Paris. After a failed coup d'état attempt in 1899 at the state funeral of President Félix Faure, one of the Ligue's founders who later distanced himself from its positions, Paul Déroulède was sentenced to exile from France for 10 years; the Ligue was again dissolved. Nevertheless, the nationalist author Maurice Barrès became again its leader in 1914, at the eve of World War I. Upon Barrès's death, General Édouard de Castelnau became leader, with Alexandre Millerand as president of honour. De Castelnau became head of the Fédération Nationale Catholique, which made him resign the leadership in 1926, as well as the presidency in 1932. The Ligue was definitely dissolved in the late 1930s, after General Denis Auguste Duchêne briefly reformed it in 1939.