Кіріспе

Амфибия түрлері

Көк дақты саламандр (Ambystoma laterale) – Ұлы көлдер аймағы мен АҚШ-тың солтүстік-шығысында, сондай-ақ Канаданың Онтарио және Квебек провинцияларының кейбір бөліктерінде табиғи ортада өсетін, жер астында тіршілік ететін саламандр. Олардың ареалы солтүстікке қарай Джеймс шығанағына, ал батысқа қарай оңтүстік-шығыс Манитобаға дейін жетеді.

Сипаттама

Көк дақты саламандралардың ұзындығы аралығында болады, оның құйрығы 40% құрайды. Әдетте, аталықтары аналықтарынан сәл кішідірек (Донато 2000). Олардың терісі көкшіл қара түсті, арқасында ерекше көк және ақ дақтар, ал денесі мен құйрығының бүйірінде көкшіл ақ дақтар болады. Олардың денелері созылған. Жатық тесігі көбінесе қара болады, бұл бауырының ақшыл түсімен контраст құрайды. Өзгерген дернәсілдерде сары дақтар болуы мүмкін, бірақ жеке дарақ жерге шыққаннан кейін олар көк түске айналады. Кейде жабайы табиғатта меланистік дарақтар кездеседі. Оларда ұзын саусақтары бар: алдыңғы аяқтарында төрт, артқы аяқтарында бес. Әдетте, үлгілерде 12–14 қабырға ойығы болады. Аталықтары аналықтарынан кішідірек, бірақ олардың құйрықтары ұзын және жалпақ. Көк дақты саламандралар түнгі жануарлар (Feuka, Hoffman, Hunter, Calhoun, 2017), күндіз жер астында жасырынып, түнде тамақ іздеу үшін шығады (Donato 2000).

Географиялық аумағы

Көк дақты саламандралар Солтүстік Американың солтүстік-шығыс бөлігінде кездеседі. АҚШ-тың Жаңа Англия аймағында амбистома латерале сияқты көптеген саламандра түрлерінің көптеген популяциялары бар. Көк дақты саламандраларды батысқа қарай Мичиган штатындағы Ұлы көлдерге дейін және Канаданың шығыс провинцияларында табуға болады (Донато 2000, Гилхен 1974).

Тіршілік ету ортасы

Көк дақты саламандрлер негізінен ылғалды, жапырақты, қатты ағаш ормандары мен құмды топырақты батпақты орманды жерлерде кездеседі (Донато 2000), бірақ оларды қылқан жапырақты ормандар мен далаларда да табуға болады. Олар суы орта шілдеге дейін сақталатын көктемгі тоғандарды ұнатады, бұл оларға қолайлы көбейту ортасына қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Көк дақты саламандрлер филопатриялық және уақытша тоғандардың болуына үлкен дәрежеде тәуелді. Қалың өсімдіктер, жапырақ тіндірілгендері, тастар мен шыршалар баспана ретінде жиі қолданылады. Зерттеулер көрсетуде, мекендеу ортасын таңдауға жарық ластануы және химиялық түстер сияқты факторлар да әсер етуі мүмкін. Көк дақты саламандрлер мекендеу ортасының жоғалу қаупіне тап болып отыр (Хоффман 2017).

Көбею

Көк дақты саламандралар сперматофорды қалдырып, оны жинау арқылы жұптасады. Сперматофор – еркек саламандра бөліп шығаратын сперма жиынтығы. Жұптасу процесін еркек саламандра ұрғашысының басын иелену және оның басын иығымен сүрту арқылы бастайды. Ұрғашының жұмыртқалары сперматофордағы спермамен ұрықтана алады, бірақ ол сперматофорға жақын болуы керек. Еркек оны осылай болуы үшін тиісті жақын жерге орналастыруға тырысады (PBS 2023). Жұмыртқалар орманды көлдің немесе арнаның жиегіндегі бұтақтарға, тастарға немесе өсімдіктерге бекітілген шағын топтарда салынады. Бір клатчта орташа он екі жұмыртқа болады, ал аналықтары жылына 500-ге дейін жұмыртқа сала алады. Еркек және аналық саламандралар екі жасқа келгенде жұптаса бастайды. Көбейіс көктемнің басында, көктемгі сулы көлдердің жанында жүзеге асады. Жұмыртқадан шамамен бір айдың ішінде личинка шығады. Личинканың аузы мен көздері жақсы жетілген, сондай-ақ сыртқы жабырқақтары мен кең құйрық қанаттары болады (Донато 2000). Алдыңғы аяқтары екі аптада, ал артқы аяқтары үш аптада қалыптасады. Личинкалар саламандраның құрлықтағы түріне айналғанша суда өмір сүреді. Суда жүрген кезде личинкалардың түсі қоңыр, жасыл және сұр сияқты бейтарап реңдерде болады. Дақтары да көк емес, сары түсті болады (Gilhen 1974). Ол жаздың соңына қарай толыққанды құрлықтағы түріне айналады. Көк дақты саламандралар ежелгі текті, тек әйелдерден тұратын популяциялармен байланысты екені белгілі. Мұндай әйелдер көбінесе көк дақты саламандраларға ұқсайды, бірақ гибридтік геномға ие, содан кейін сперма геномын жойып, жыныссыз жолмен (яғни, гиногенез, алдын ала мейоздық екі еселеумен) дамиды; алайда, олар спермадан алынған геномды пайда болған ұрпаққа қосуы мүмкін.

Тремблай саламандрасымен қарым-қатынасы

Әйел Tremblay саламандралары (Ambystoma tremblayi) наурыз бен сәуір айларында ер көк дақты саламандралармен шағылысады. Жұмыртқалары көл төріндегі қоқысқа жеке-жеке немесе 6-10 жұмыртқадан тұратын кішкентай топтармен салынады. Еркектердің хромосомалық үлесі тек жұмыртқаның дамуын күшейтеді, ал оның генетикалық материалы назарға алынбайды.

Қорғау

Көк дақты саламандралардың бірнеше қорғаныс механизмі бар. Саламандраның арқасы мен құйрығындағы көк дақтар оны жыртқыштарға анық көрінбейтіндей етеді. Көк дақты саламандралардың құйрықтарында зиянды сүттей зат секрециялайтын арнайы бездері болады. Саламандра үшін үлкен құйрық та артықшылықты құрайды, себебі ол құйрығын жыртқыштан денесін қорғау үшін пайдалана алады. Улы затпен жабылған үлкен құйрық – саламандраның жыртқыш аузымен алғашқы байланысатын бөлігі, нәтижесінде жыртқыш саламандраны тастап кетеді (Донато 2000).

Диета

Көк дақты саламандралар етқоректі, құрттар, қоқоштар, жұмырқұрттар, жүзқұйрықтар және жәндіктер сияқты омыртқасыздармен қоректенеді. Көптеген саламандралар сияқты, көк дақты саламандралар да күндіз жер астында болады. Бірақ, түнде олар топырақтан шығып жем іздейді. Қоршаған орта жаңбырлы немесе ылғалды болғанда да олар жем алу үшін шыға алады (Донато 2000).

Жыныстық бірлікте өмір сүретін түрлермен өзара әрекеттесу

Көк дақты саламандрдің географиялық ареалының солтүстік бөлігінде осы түрдің жыныссыз саламандрлар популяциясымен қарым-қатынас жасайтын аймақ бар. Жыныссыз саламандрлар популяциясы көбеюді бастау үшін көк дақты саламандрлармен өзара әрекеттеседі, себебі жыныссыз түрлердің көпшілігі аналық. Бұл өзара әрекеттесу көк дақты саламандрлар популяциясына зиян келтіруі мүмкін, өйткені жыныссыз популяцияның гендері үстемдік танытып, екі топ арасында бәсекелестік тудырады (Бродман, Круз, 2007). Таза диплоидты көк дақты саламандрлар (A. laterale) АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы ең сирек кездесетін қосмекенділердің бірі болып табылады.