Кіріспе
А мажор (немесе А тоналығы) – А нотасына негізделген мажор гаммасы, құрамында А, В, С, D, Е, F және G ноталары бар. Оның нота жазу белгісінде үш диез болады. Оның салыстырмалы миноры – F диез миноры, ал параллель миноры – A миноры. А мажор тоналығы – Неаполитандық секстаккордының (яғни төмендетілген супертоникасы) бірқатар диез бен бемоль белгісін қажет ететін жалғыз тоналық. А мажор гаммасы:
A major (or the key of A) is a major scale based on A, with the pitches A, B, C, D, E, F, and G. Its key signature has three sharps. Its relative minor is F sharp minor and its parallel minor is A minor. The key of A major is the only key where the Neapolitan sixth chord on (i. e. the flattened supertonic) requires both a flat and a natural accidental. The A major scale is:
In the treble, alto, and bass clefs, the G in the key signature is placed higher than C. However, in the tenor clef, it would require a ledger line and so G is placed lower than C.
Требль, альт және бас кілттерінде G нотасы C нотасынан жоғары орналасады. Дегенмен, тенор кілтінде қосымша сызық қажет болғандықтан, G нотасы C нотасынан төмен орналасады.
A major (or the key of A) is a major scale based on A, with the pitches A, B, C, D, E, F, and G. Its key signature has three sharps. Its relative minor is F sharp minor and its parallel minor is A minor. The key of A major is the only key where the Neapolitan sixth chord on (i. e. the flattened supertonic) requires both a flat and a natural accidental. The A major scale is:
In the treble, alto, and bass clefs, the G in the key signature is placed higher than C. However, in the tenor clef, it would require a ledger line and so G is placed lower than C.
Тарих
Симфониялық әдебиетте үштен астам діріл кілттері сияқты жиі кездеспесе де, А мажордағы симфониялар D мажор немесе G мажор сияқты аз діріл кілттеріне қарағанда сирек. Бетховеннің 7-ші симфониясы, Брукнердің 6-шы симфониясы және Мендельсонның 4-ші симфониясы – Романтикалық дәуірдегі осы кілттегі симфониялардың шамалы тізімі. Моцарттың кларнеттік концерті мен кларнеттік квинтеті, сондай-ақ оның 23-ші фортепиано концерті А мажорда жазылған. Моцарт, әдетте, E-flat мажордан басқа, кларнетті А мажорда жиі қолданған. Сонымен қатар, Чайковскийдің скрипкалық концертінің кульминациялық бөлігі де А мажорда орындалады. А кілті камералық музыкада және басқа да скрипкаға арналған музыкада жиі кездеседі, себебі олар діріл кілттерін ұнатады. Франц Шуберттің «Троут» квинтеті мен Антонин Дворжактың 2-ші фортепиано квинтеті А мажорда жазылған. Иоганн Брамс, Сезар Франк және Габриэль Форе скрипкалық сонаталарын А мажорда жазды. Пьетро Кроппер Бетховеннің Кройцер сонатасы туралы: «А мажор – скрипканың ең толық дыбысталатын кілті» деді. Христиан Фридрих Даниель Шубарттың сөзіне сәйкес, А мажор «шынайы махаббатты жариялауға, жақындарымен қайта кездесу үмітіне, жастық шақтың қуанышына және Құдайға сенімге» лайықты кілт. А мажордағы оркестрлік туындылар үшін тимпандар әдетте А және Е дыбыстарына, көптеген басқа кілттердегідей, төртінші емес, бесінші интервалмен реттеледі. Гектор Берлиоз өзінің заманындағы тимпандарды А және Е дыбыстарына реттегенде, оларды төртінші интервалмен көрсету салтына наразылық білдірді, бұл әдет Франц Бервальдтың музыкасына дейін сақталды.