Кіріспе

Жойылған бауырымен жорғалаушылар туысы

Энигмозавр (мағынасы "Жұмбақ кесіртке" немесе "Жұмбақты кесіртке") – Азияда соңғы бор дәуірінде өмір сүрген теризинозавроидтар туысы. Ол орташа мөлшерлі, жерде тіршілік ететін, екі аяқты шөп жейтін жануар, және Баян-Шире формациясынан табылған үшінші теризинозавр таксоны болып табылады, бірақ ол формацияның төменгі бөлігінен белгілі. Туыс монотипті, тек түбіртек түрі E. mongoliensis-тен ғана құралады, ол жақсы сақталған қуыс және басқа да болжамды дене сүйектері арқылы белгілі.

Ашылуы және атауы

IGM 100/84 холотипі Баян-Шире формациясындағы (кейде Байншир формациясы немесе Байнширская свита деп аталады) Хара-Хутул локейлігінде табылды, Оңтүстік-Шығыс Моңғолия, Кейінгі Бор дәуірінен, алғаш рет 1979 жылы басқа теропод динозаврлармен жамбас салыстыру арқылы хабарланды. Ол кезде терризинозаврлар туралы көп мәлімет болмаған. 1980 жылы монғол палеонтологтары Ринчен Барсболд пен Алтангерел Перле жасаған жаңа инфрақатарда қайта еске алынды: Segnosauria. "Хара-Хутул динозавры" деп аталған, ол қысқаша сипатталып, Segnosauria құрамына енгізілді. Үш жылдан кейін, 1983 жылы Барсболд типтік түрге, Enigmosaurus mongoliensis атау берді және сипаттады. Сақталған элементтер бас сүйегі жоқ, жартылай қаңқадан тұрады, оның ішінде жақсы сақталған жамбас белдеуі және басқа посткраниалдық сүйектер бар. Туыс атауы, Enigmosaurus, грек тілінен алынған – αίνιγμα (aínigma, «жұмбақ» деген мағынада) және σαῦρος (sauros, «кесіртке» деген мағынада), оның жамбасының ерекше және есімсіз пішініне сілтеме жасайды. Көрсеткіш атауы, mongoliensis, оның табылу орны – Моңғолияға сілтеме жасайды. Ірен Дабасу формациясында табылған кейбір терризинозавр қазбалары алғашқыда Enigmosaurus-қа жататындығы ойланды. Холотиптің бастапқы сипаттамасында айтылмаған бірнеше қалдықтар, оның көптеген белгілі жамбасынан басқа, сол үлгі нөмірімен (IGM 100/84) таңбаланған. Бұл элементтер жамбасқа қарағанда нашар сақталған және өлшенбеген, суреттелмеген: жамбас сүйегінің проксимальді ұшы; үлкен жамбас сүйегі, мүмкін, тібік сүйегі; кейбір қабырғалар; иық сүйегінің дистальді ұшы; болжамды радиус және иық сүйегінің проксимальді ұшы. Дегенмен, жамбас сүйегі холотиптік жеке тұлғамен байланысты табылған жоқ, сондықтан оны Therizinosauria incertae sedis-ке жатқызу керек; қалғандары холотипке жатуы мүмкін. Өте үлкен сол жамбас сүйегі, ұзындығы өлшенген, сондай-ақ сол үлгі нөмірімен таңбаланған, бірақ оның үлкен өлшемі (жамбас сүйегінен үлкен) себепті холотиппен байланысты емес. Дегенмен, ол жақын туыс Segnosaurus-тың мөлшеріне жақымдау көрінеді.

Эрликозаврмен мүмкін синонимі

Кейбір палеонтологтар Энигмозаврдың Эрикозаврмен бір жануар болуы мүмкін деген пікірді айтты, себебі екеуі де бір геологиялық формацияда табылды. Энигмозавр жамбас сүйектері арқылы белгілі, ал Эрикозаврдың жамбас сүйектері белгісіз және оларды ажырататын ерекшеліктер жоқ. Егер бұл дәлелденсе, Энигмозавр Эрикозаврдың кіші синонимі болар еді. Дегенмен, Энигмозаврдың жамбас сүйегі Эрикозаврмен байланысты болған жағдайда күтілетіндей Сегнозаврдың жамбас сүйегіне ұқсамайды, сондай-ақ олардың мөлшері айтарлықтай ерекшеленеді. Бұған қоса, екі туыс да әртүрлі қабаттардан (төменгі және жоғарғы) табылған, және көптеген авторлар оларды жеке жануарлар деп санайды.

Сипаттама

Энигмозавр салыстырмалы түрде ірі денелі терризинозавр болды, ұзындығы шамамен және салмағы арасында бағаланады. Энигмозаврдың бастапқы сипаттамасында Барсболд атап өткендей, оны келесі ерекшеліктерімен тануға болады: қысқа жалғаяқ сүйек және ішек сүйегі; қабыршақтың алдыңғы бөлігіндегі, қабыршақ алдындағы аймақтағы созылған жиек. Терризинозавр болғандықтан, ол, көптеген авторлардың пікірінше, баяу өсімдік жейтін және/немесе барлық нәрсені жейтін жануар болған. Бұл формациядағы биоәртүрлілік терризинозаврлармен сипатталады, бұл Энигмозавр, Эрликозавр және Сегнозаврдың қалдықтарында көрінеді. Голотиптік орны - Хара Хутул, сонымен қатар заманауи Сегнозаврдың да табылуына мүмкіндік берді. Бұл формациядан табылған палеофаунаның көп бөлігі жоғарғы қабаттардан белгілі, ал Энигмозавр төменгі қабаттардан белгілі. Осы жерде табылған көптеген қазба жемістері формацияда гүлді өсімдіктердің көп болуын көрсетеді. Табылған жемістер Abelmoschus esculentus-қа кейбір ұқсастықтарды көрсетеді, бірақ нақты таксономиялық жақындықтар әлі анық емес.