Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1958 жылы түсірілген британдық фильм, Стэнли Доненнің туындысы.
1958 British film by Stanley Donen
"Индискрет" – 1958 жылы түсірілген, Стэнли Доненнің режиссерлік еткен, Ингрид Бергман мен Кэри Грант қатысқан британдық романтикалық комедия. Фильм Норман Краснаның 1954 жылғы "Жақсы мырза" атты пьесасы негізінде түсірілген. Бұл Бергман мен Гранттың Альфред Хичкоктың "Жасырын" (1946) фильмінен кейін бірге түскен екінші туындысы. Фильм екіге бөлінген экранды көркемдік тұрғыдан қолдануды танымал еткен алғашқы фильмдердің бірі болды. 1988 жылы фильм теледидар үшін қайта түсірілді, оның басты рөлдерін Роберт Вагнер мен Лесли Энн Даун сомдады.
Indiscreet is a 1958 British romantic comedy film produced and directed by Stanley Donen, and starring Ingrid Bergman and Cary Grant. The film is based on the 1954 play Kind Sir by Norman Krasna. This was Bergman and Grant's second film together, following Alfred Hitchcock's Notorious (1946). It was one of the first films to popularize the artistic use of split screen. The film was remade for television in 1988 starring Robert Wagner and Lesley Anne Down.
Сюжет
Анна Калман - Лондонның әйгілі театр актрисасы, ол армандаған жігітін табудан үмітін үзген. Алфред Мансон арқылы Анна көрікті экономист Филип Адамспен танысады және оған бірден ғашық болады. Анна Филипті балетке шақырады, бірақ ол үйленгенін әдеппен атап, қарсылық білдіреді. Филип өзінің бөлек тұрғанын және әйелімен ажыраса алмайтынын айтады. Анна бұған да үңіліп, тағы да сұраса, Филип келіседі. Олар бірінші кездесуде жақсы көрісіп, бір-бірін жиі көруге тырысады. Көп ұзамай олар бір-біріне ғашық болады. Аннаның әпкесі Маргарет оны ескертеді, бірақ Анна бұл ұсынысты қабылдамайды. Олардың романтикасы гүлдей бастаған кезде, Филип НАТО-дағы жұмысы үшін Нью-Йоркке уақытша ауысу туралы хабарлама алады, бұл Аннаны қатты мазалайды, өйткені ол оларды бес ай бойы бөлек ұстайды. Филиптің кететін күні Алфред оның еркек екенін білетінін айтады және неге оны жасырып тұрғанын сұрайды. Филип некеге тұруға құштар емес екенін, бірақ әйелдерден бас тарта алмайтынын айтады. Филип Альфредті Аннаны шын жүректен жақсы көретіндігіне сендіреді. Ол сондай-ақ, келесі күні Аннаның туған күніне сюрприз жасамақ. Анна Альфред пен Маргаретке Филиппен Нью-Йоркке барып, таңғалдыратынын айтады. Алфред оның көңілінен шығу үшін Филиптің жоспарын ашады. Маргарет Филиптің үйленбегенін айтып, жағдайды қиындатады. Анна мұны білгенде ашуланады, бірақ ештеңе болмағандай әрекет етуді шешеді, жасырын түрде онымен кек алу жоспарын жасайды. Анна өзінің туған күніне Филиппен кездескенде, ол бұрынғы жалыны Дэвидпен қарым-қатынаста болған сияқты көрінеді, бірақ жоспарланғандай болмайды. Анна Дэвидтің апатқа ұшырап, келе алмайтынын естігенде, қарт үй басқарушы Карлді Дэвид ретінде тұруға көндіруге тырысады. Филип келіп, үйленуге ұсыныс жасайды, бірақ Карлды Дэвидке ұқсатып жібергенде кетеді. Анна қатты күйзеліске ұшырады, бірақ Филип қайтып келеді және ол шатастықты жоя алады. Анна Филипке жағдайдың жай-күйіне қуанышты екенін айтады, бірақ Филип үйлену туралы қатаң. Анна қуаныштан қалжырап, фильм жұптың құшақтасуымен аяқталады.
Anna Kalman is a famous London based theater actress who has given up hope of finding the man of her dreams. Through her brother in law, Alfred Munson, Anna meets Philip Adams, a handsome economist, and she is instantly smitten with him. Anna invites Philip go to the ballet, but he demurs, politely noting he is married. Philip adds that he is separated and unable to get a divorce from his wife. Undeterred, Anna asks again and Philip agrees. They hit it off on their first date and continue seeing each other frequently. Soon, they fall in love. Anna's sister Margaret cautions her, but Anna rebuffs the suggestion. As their romance blossoms, Philip receives a temporary transfer notice to New York for his work at NATO, which distresses Anna greatly as it will keep them apart for as much as five months. On the day before Philip is scheduled to sail, Alfred reveals he knows Philip is a bachelor and asks him why he kept this secret. Philip reveals that he is unenthusiastic about the idea of marriage but can't give up on women. Philip assures Alfred that he sincerely loves Anna. He also says he plans to surprise Anna on her birthday the next day. Anna tells Alfred and Margaret that she plans to go to New York to surprise Philip. To discourage her, Alfred discloses Philip's plan. Margaret complicates the situation by revealing that Philip is unmarried. Anna is furious upon learning this, but decides to go on as if nothing happened, secretly forming a plan to get even with him. Anna arranges an elaborate ruse where it will appear that she was having an affair with David, an old flame, when Philip comes to visit her on her birthday, but it does not go as planned. When Anna hears David has had an accident and can't come, she tries to persuade her elderly caretaker Carl to stand in as David. Philip arrives and proposes marriage, but leaves when he mistakes Carl for David. Anna is distraught but Philip returns and she is able to clear up the confusion. Anna tells Philip she is happy the way things are, but Philip is adamant about getting married. Anna is overwhelmed with joy and the film ends with the couple embracing.
Өндіріс
Ешбір киностудия «Жақсы мырза» пьесасының құқықтарын алуға тырыспады, сондықтан Норман Краснаның Джошуа Логан, Мэри Мартин және Чарльз Бойер сияқты серік өндірушілері Краснаның құқықтарды өзі 10 000 долларға сатып алу туралы ұсынысына келісті. Красна өзінің серік өндірушілеріне Кэри Грант пен Ингрид Бергманды фильмде түсіруді жоспарлағанын айтпады. 1955 жылдың наурыз айында United Artists компаниясы Краснаның осы студия үшін фильм түсіретінін жариялады. Бастапқыда фильмді Мэрилин Монро немесе Джейн Мэнсфилдпен және Кларк Гейбл басты рөлде түсіру жоспарланған. Красна Стэнли Доненді, ол Грантпен бірге «Kiss Them for Me» (1957) фильмін түсіріп жатқанда, режиссерлікке келісетін-келіспейтінін сұрады. Донен «тек Кэримен» деген шартымен келісті. Грант оның серіктесі Ингрид Бергман болса ғана келісті (екені олар соңғы рет 1946 жылғы «Ноториус» фильмінде бірге ойнаған). Бергман фильмді Англияда түсіруге келісті, себебі оның Парижде театрға міндеттемесі болған. Красна пьесадан өзгерістер енгізуге келісті. Донен мен Грант фильмді түсіру үшін Grandon Productions компаниясын құрды. 1957 жылдың қыркүйегінде Бергман Грантпен бірге Warners студиясының фильмінде түсетінін мәлімдеді. Ойыншылар клубындағы сахналар Лондонның Гаррик клубында түсірілді. Клуб оларға түсіруге рұқсат берді, бірақ өздерінің атын пайдалануға тыйым салды. Логан фильмді пьесадан өзгеше деп күткен, бірақ оны «Жақсы мырза» сияқты «сөз сойлегендей» (verbatim) болғанына таң қалды. «Краснаның жазу стилі және менің талғамым расталды», - деді Логан. «Егер мен пьесаны жақсы режиссерлік етсем, онда басқаша болар еді».
No film studio sought the rights to the play Kind Sir, so Norman Krasna's co producers as Joshua Logan, Mary Martin, and Charles Boyer as agreed to Krasna's offer to buy the rights himself for $10,000. Krasna did not tell his fellow producers he had lined up Cary Grant and Ingrid Bergman to star in a film. In March 1955 United Artists announced Krasna would direct a film version for that studio. It was originally announced that the film would be made with either Marilyn Monroe or Jayne Mansfield, and with Clark Gable as the male star. Krasna asked Stanley Donen if he wanted to direct while the latter was making Kiss Them for Me (1957) with Grant. Donen agreed "but only with Cary". Grant agreed but only if his co star was Ingrid Bergman (the two had last acted together in Notorious [1946]). Bergman agreed provided the film could be shot in England; she had a theatre commitment in Paris. Krasna agreed to make the changes from the play. Donen and Grant formed a company together, Grandon Productions, to make the film. In September 1957 Bergman announced she and Grant would star in the film for Warners. Scenes in the Players' Club were filmed at the Garrick Club in London. The club agreed to let them film there but not to use their name. Logan saw the movie expecting to find it different from the play and was surprised to find it "verbatim" like Kind Sir. "Krasna's writing and my taste were more than vindicated," said Logan. "Had I been well [directing the play] it would have been another story."
Кассалық жинақ
Фильм 1958 жылы жалпы кірістері бойынша Ұлыбританияның ең табысты 10 фильмінің қатарына кірді. Kinematograph Weekly журналы 1958 жылы британдық прокатта "қаржылық табысқа" ие болғанын жазды. Солтүстік Америкада фильм 3,6 миллион доллар тапты.
The film ranked in the top 10 British box office hits in terms of gross profits in 1958. Kinematograph Weekly listed it as being "in the money" at the British box office in 1958. In North America it made $3.6 million.
Сыни
"Ай сайынғы кино бюллетень" журналында: "Бұл комедияның сюжеті өте қарапайым. Донен оқиғасыз фильм жасауға тырысқан сияқты, және ол дерлік сәттілікке жетеді: көрермен жиі жалықады, бірақ толығымен жалықпайды. Шындығында, ештеңе болмайтын көптеген тартымды көріністер бар: Лондон арқылы серуендеу, үйдегі алғашқы түскі ас, Парижден келіп түскен телефон қоңырауы (екіге бөлінген экран әсері әдемі түрде қолданылған). Ингрид Бергман мен Кэри Грант тамаша жұптасып ойнайды. Ол тек фильмнің соңында, назарына тоймаған әйел рөлін ойнауға келгенде ғана сәтсіздікке ұшырайды; оның да, Доненнің де бұл ауысуға қол жеткізуге келмейді, нәтижесінде фильм зардап шегеді." "Британдық дыбыстық фильмдер: студиялық жылдар 1928–1959" кітабында Дэвид Куинлан фильмді "жақсы" деп бағалап, былай жазды: "Жұлдыздардың шеберлігімен беткей сүйкімділікті таратып, жылтыр әрі көңіл көтеретін комедия." Лесли Холливелл: "Өте байлар арасындағы қарым-қатынастар, бұл жұлдыздар ойнағанда қызықты, бірақ сюжетінің жұқа болуы көрерменге оны талқылауға тым көп уақыт береді." "The Radio Times Guide to Films" фильмге 5 жұлдыздың 3-ін беріп, былай деп жазды: "Экранның ең сәнді екі жұлдызы Норман Краснаның "Жақсы мырза" пьесасы негізінде жазылған осы жарқыраған романтикалық комедияда көптеген қуаныш сыйлайды. Оқиға Нью-Йорктен тұманды Лондонға көшірілді (фильм Эльстриде түсірілді), Ингрид Бергман махаббат іздеген әйгілі актриса, ал Кэри Грант әйел алғандай көрінетін дипломат рөлінде. Көрерменнің назарына Гранттың тамаша Хайленд биі мен Дэвид Коссоффтың жасырын шофер рөліндегі керемет ойыны түседі. Бұл, әрине, ақымақтық, бірақ өте тартымды."
The Monthly Film Bulletin wrote: "The story line of this comedy is extremely simple. Donen has presumably tried to make a film without incident, and he almost succeeds: one is often on the point of being bored, but one never is, quite. Indeed, there are many charming scenes in which hardly anything at all happens: the walk through London, the first lunch at home, the telephone call from Paris (with split screen effect amusingly used). Ingrid Bergman and Cary Grant are, to great effect, together again. She fails only towards the end of the film when she has to play the scorned woman; neither she nor Donen can quite manage this switch, and the film suffers accordingly." In British Sound Films: The Studio Years 1928–1959 David Quinlan rated the film as "good", writing: "Glossy, entertaining comedy of manners, with stars expertly dispensing surface charm." Leslie Halliwell said: "Affairs among the ultra rich, amusing when played by these stars but with imperfect production values which the alarmingly thin plot allows one too much time to consider." The Radio Times Guide to Films gave the film 3/5 stars, writing: "Two of the screen's most elegant stars provide much of the pleasure in this glossy romantic comedy, adapted by Norman Krasna from his play Kind Sir. The action has been transplanted from New York to foggy London (it was filmed at Elstree) with Ingrid Bergman as a famous actress looking for love and Cary Grant as the diplomat who's pretending he's married when he's not. Highlights include Grant dancing a superb Highland reel and a witty supporting performance as a chauffeur in disguise from the underrated David Kossoff. It's nonsense, of course, but utterly charming."
Марапаттар
"Индискрет" 1959 жылы үш "Алтын глобус" сыйлығына, үш "БАФТА" сыйлығына және бір "Америка жазушылар гильдиясы" сыйлығына иегер болуға ұсынылды, бірақ ешқайсысын ұтып алмады.
Indiscreet was nominated for three 1959 Golden Globes, three 1959 BAFTAs, and one Writers Guild of America award but failed to win any of them.
1988 жылғы теледидар ремейкі
Фильм 1988 жылы телефильм ретінде қайта түсірілді. 1987 жылдың наурыз айында Роберт Вагнердің басты рөлде ойнауы үшін жоба жарияланды. Вагнер бұл идеяны CBS телеарнасына ұсынды, себебі ол түпнұсқа фильмді өте жақсы көрген. Лесли Энн Даунның актерлік құрамға іріктелуі 1988 жылдың ақпан айында хабарланды. Түсірілімдер 1988 жылдың ақпан айында басталуы керек еді, бірақ сәуірдің ортасына дейін ықпалдастырылды. Май айында түсірілімдер аяқталды. "Чикаго Трибьюн" газеті былай деп жазды: "Лесли Энн Даун, әрине, Бергман емес, ал Вагнер Грант емес, қаншалықты тырысса да. «Жасырын» фильмі нағыз әлсіз, ауадай жеңіл диалогтарға толы, және ескіше терезе жақтауларында жасырыну, қайықтан құлау сияқты көріністермен толтырылған. Жақсы жағынан, Даун кейде Ава Гарднерге ұқсайды, арқасы ашық көйлек кигенде немесе есікті жабуға ерекше шеберлігін көрсеткенде." "Лос-Анджелес Таймс" газеті былай деді: "Екі басты рөлдің де мәнсіздігі, олардың бос беттеріне ұзаққа тоқталатын камера түсірілімдерімен күшейеді. Даунға біраз сәулеттілік тән, бірақ оның алданып қалған әйел рөлінде жасай алатыны – күйіспену. Өндірістік деңгей «Династия» және «Кнотс Лэндинг» телесериалдары үшін қасиетті саналған, жібектей жұмсақ ақсүйектерді еске салады." "Барып, түпнұсқаны видеокассетада жалға алыңыз", - деді "The New York Times" газеті.
The film was remade as a 1988 television movie. It was announced in March 1987 as a vehicle for Robert Wagner. Wagner pitched the idea to CBS because he loved the original. Lesley Anne Down's casting was announced in February 1988. Filming was supposed to start in February 1988 but was pushed back to mid April. Filming finished by May. The Chicago Tribune wrote: "Leslie Anne [sic] Down obviously is no Bergman Wagner is no Grant, try as he may "Indiscreet" is more flimsy than brittle, filled with lighter than air dialogue and the old hiding out on window ledges and falling out of rowboat gambits. On the up side there is Down, who at times looks positively Ava Gardnerian, whether parading around in backless dresses or demonstrating a very special talent for saucily closing doors with her tush." The Los Angeles Times said: "The vapidity of both [lead] performances is magnified by come hither camera shots that linger too long on their empty faces Down has a little more flounce to the ounce, but the best she can do as a woman deceived is to fly into a deep snit. Production values evoke the silky bland noblesse oblige that has been canonized for TV by "Dynasty" and "Knots Landing"." "Go out and rent the original on video cassette", said The New York Times.