Сэмюэл Колман: Американ суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Американдық суретші (1832–1920)

Сэмюэл Колман (4 наурыз 1832 – 26 наурыз 1920) – американдық суретші, интерьер дизайнымен айналысушы және жазушы. Ол көбінесе Гудзон өзенінің суреттерімен танымал.

Өмір және мансап

Портлендте (Мэн штаты) туған Колман бала кезінде отбасымен Нью-Йоркке көшіп келді. Оның әкесі кітап дүкенін ашып, сауатты клиенттерді тартты, бұл Колманның көркемдік дамуына әсер еткен болуы мүмкін. Ол Гудзон өзені мектебінің суретшісі Ашер Дюрандтан қысқаша оқыған деп саналады және алғашқы жұмыстарын 1850 жылы Ұлттық дизайн академиясында көрсетті. 1854 жылы Нью-Йоркте жеке студиясын ашты. Келесі жылы ол Ұлттық академияның қауымдасқан мүшесі болып сайланды, ал 1862 жылы толық мүшелікке ие болды. 1850 және 1860 жылдардағы пейзаждар Гудзон өзені мектебінің ықпалында жасалған, мысалы, «Конвейдегі алаңдар мен жабайы гүлдер» (1856) суреті қазір Вассар колледжіндегі Франсис Леман Лоуб өнер орталығының коллекциясында сақталуда. Ол сонымен қатар романтикалық стильде сурет салуға қабілетті болды, ол Азамат соғысынан кейін танымал болған. Оның ең белгілі туындыларының бірі және Гудзон өзені мектебінің көрнекті суреттерінің бірі – «Гудзон өзеніндегі Дауыл патшасы» (1866), қазір Вашингтондағы Смитсоновтың американдық өнер мұражайының қорында. 1860 жылдары Колман Нью-Йорктің Ирвингтон қаласында тұрды, онда ол ауылдың айналасындағы пейзаждарды бейнелейтін көптеген суреттер жасады. Луис Комфорт Тиффани, Тиффани шынысының ойлап табушысы, ол сол жерде тұрған кезде Колманмен бірге оқыды. Колман көп саяхат жасады, оның көптеген туындыларында шетел қалалары мен порттары бейнеленген. 1860–1861 жылдары Франция мен Испанияға алғашқы сапарын жасады, ал 1870 жылдардың басында төрт жылдық еуропалық турнеге оралды, онда ол көп уақытын Жерорта теңізі аймағында өткізді. Колман саяхаттарында кездескен сәулеттік ерекшеліктерді жиі суреттеді: қала көріністері, қамалдар, көпірлер, аркалар және су құбырлары оның шетелдік көріністерінің суреттерінде маңызды орын алды. 1870 және 1880 жылдары ол АҚШ-тың батысына сапар шегіп, Томас Моранның суреттерімен салыстыратын батыс пейзаждарын суреттеді. Азамат соғысынан кейін акварель сурет өнері кеңінен танымал болды. 1866 жылы Колман Америка акварель қоғамын құрушылардың бірі болды және 1867–1871 жылдар аралығында оның бірінші президенті болды. Ол сондай-ақ гравировка өнерін меңгерді. Ол Нью-Йорк гравировка клубының ерте мүшесі болды және еуропалық көріністерді бейнелейтін танымал гравюраларды жариялады. Колманның көркемдік қызметі өмірінің соңына қарай одан да әртүрлі болды. 1880 жылдары ол интерьер дизайнері ретінде көп жұмыс істеді, досы Луис Комфорт Тиффанимен бірге Сэмюэл Клеменстің Хартфордтағы үйінің дизайнында, кейін Генри мен Луизина Хавемайердің Бесінші авенюдегі үйінде жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Азияның сәндік заттарын жинаушы болды және геометрия мен өнер туралы екі кітап жазды, олардың бірі «Табиғаттың гармониялық бірлігі», екіншісі «Пропорционалды форма» деп аталды. Колман 1920 жылы Нью-Йоркте қайтыс болды. Ол Нью-Йорк штатының Бронкс аймағындағы Вудлон зиратында жерленді.

Born in Portland, Maine, Colman moved to New York City with his family as a child. His father opened a bookstore, attracting a literate clientele that may have influenced Colman's artistic development. He is believed to have studied briefly under the Hudson River School painter Asher Durand, and he exhibited his first work at the National Academy of Design in 1850. By 1854 he had opened his own New York City studio. The following year he was elected an associate member of the National Academy, with full membership bestowed in 1862. His landscape paintings in the 1850s and 1860s were influenced by the Hudson River School, an example being Meadows and Wildflowers at Conway (1856) now in the collection of the Frances Lehman Loeb Art Center at Vassar College. He was also able to paint in a romantic style, which had become more fashionable after the Civil War. One of his best known works, and one of the iconic images of Hudson River School art, is his Storm King on the Hudson (1866), now in the collection of the Smithsonian American Art Museum in Washington, DC. In the 1860s, Colman lived in Irvington, New York, where he made a number of paintings featuring the countryside around the village. Louis Comfort Tiffany, inventor of Tiffany glass, studied with Colman when he lived there. Colman was an inveterate traveler, and many of his works depict scenes from foreign cities and ports. He made his first trip abroad to France and Spain in 1860–1861, and returned for a more extensive four year European tour in the early 1870s in which he spent much time in Mediterranean locales. Colman often depicted the architectural features he encountered on his travels: cityscapes, castles, bridges, arches, and aqueducts feature prominently in his paintings of foreign scenes. In 1870 and again in the 1880s he journeyed to the western United States, painting western landscapes comparable in scope and style to those of Thomas Moran. In the aftermath of the Civil War, watercolor painting became more popular. In 1866, Colman was one of the founders of the American Watercolor Society, and he became its first president from 1867 to 1871. Colman also became skilled at the medium of etching. He was an early member of the New York Etching Club, and published popular etchings depicting European scenes. Colman's artistic activities became even more diverse late in life. By the 1880s he worked extensively as an interior designer, collaborating with his friend Louis Comfort Tiffany on the design of Samuel Clemens' Hartford home, and later on the Fifth Avenue home of Henry and Louisine Havemeyer. He also became a major collector of Asian decorative objects, and wrote two books on geometry and art, one of which was entitled Nature's Harmonic Unity, the other which was entitled Proportional Form. Colman died in New York City in 1920. He was interred at Woodlawn Cemetery in the Bronx, New York.