Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралиялық саясаткер
Australian politician
Джон Бассон Хамфрей (17 сәуір 1824 – 18 наурыз 1891) – британдық Виктория колониясындағы кеншілер реформасы қозғалысының белгілі жақтасы және кейіннен парламент депутаты болды. Хамфрей Уэльстің Монтгомеришир округіндегі Ньютаун қаласында дүниеге келген. Ол заңгердің шәкірті болды, чартистер қозғалысына қатысты, бірақ заң оқуын тастап, 1853 жылы Австралияның Викториясына көшіп кетті.
John Basson Humffray (17 April 1824 – 18 March 1891) was a leading advocate in the movement of miner reform process in the British colony of Victoria, and later a member of parliament. Humffray was born in Newtown, Montgomeryshire, Wales. He was articled to a solicitor, and became active in the Chartist movement, but abandoned his legal studies and migrated to Victoria, Australia in 1853.
Уэльстің ауылдарынан Австралияға дейін
Хамфрей 1853 жылы 19 қыркүйекте "Шығыс жұлдызы" кемесімен Мельбурнға келді, ал екі айдан кейін алтын табуға тырысу үшін Балларатқа көшті. 1854 жылы 11 қарашада Бейкерли-Хиллде 10 000-нан астам кеншінің наразылық жиынында Хамфрей Балларат реформа лигасының хатшысы болып сайланды. Оның пікірінше, кеншілердің наразылығының себебі өкілдік етілмейтін саяси жүйе болды, оны моральдық ықпал ету арқылы өзгертуге болатындығына сенді. Хамфрей 1854 жылы 27 қарашада Мельбурнда Виктория губернаторы сэр Чарльз Хотеммен кездескен үш адамнан тұратын делегация мүшесі болды. Кеншілердің экономикалық және саяси реформаларға қатысты талаптары қабылданбады. Өте қатыгез лицензиялық тексеруден кейін, 1854 жылы 30 қарашада Балларат реформа лигасының кезегі өтті, онда кеншілер Хамфрей ұсынған "әдепкі күшті" қабылдамады. Олар Питер Лалорды өздерінің жетекшісі етіп сайлап, "физикалық күш" жолына түсті және күшпен күшке қарсы тұру үшін Эврика бекінісін салуға шешім қабылдады. Хамфрей көтеріліске қатыспады және 1854 жылы 3 желтоқсанда Эврика бекінісінде болған шайқасқа дейін бейбітшілік орнатушы рөлін атқарды. Ол алтын өндіру аймақтарындағы наразылықтарды зерттеу комиссиясында зардап шеккен кеншілердің мүддесін қорғады және көтерілістегі рөлі үшін мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен сотталған 13 кеншінің қорғаушысы болды. 1855 жылы Баллараттағы алғашқы эйстеддфодты (Оңтүстік көшедегі жарыстардың алдағысы) ұйымдастырды, қысқа ғұмырлы Балларат Лидер газетінің редакторы, Балларат Механика институтының алғашқы президенті болды және Мельбурн университетінде (1860) заңның бірінші курсын бітірді. Кен өндіруде ақшасын жоғалтқаннан кейін Хамфрей соңғы жылдары қайырымдылыққа мұқтаж болды. Ұзақ аурудан кейін 18 наурызда 1891 жылы кедей күйде қайтыс болды. Хамфрей англикан дінінің өкілі болды және Эврика көтерілісінде қаза тапқандардың қасында Балараттың ескі зиратына жерленді. Балларат тұрғындары оған ескерткіш орнатты.
Humffray arrived in Melbourne on the "Star of the East" on 19 September 1853, and moved to Ballarat two months later to try his hand at gold digging. At a protest meeting of over 10,000 diggers at Bakery Hill on Saturday, 11 November 1854, Humffray was elected secretary of the Ballarat Reform League. In his view, the diggers' grievances were the result of an unrepresentative political system, which he felt could be changed by moral suasion. Humffray was a member of the three person delegation which met the Governor of Victoria, Sir Charles Hotham, in Melbourne on Monday, 27 November 1854. The miners' demands for economic and political reforms were rejected. After a particularly vicious licence hunt, a meeting of the Ballarat Reform League was held on Thursday, 30 November 1854 at which the miners rejected "moral force" as advocated by Humffray. They embarked on the path of "physical force" by electing Peter Lalor as their leader, and deciding to meet force with force by building the Eureka Stockade. Humffray was not part of the rebellion and played the role of peacemaker in the lead up to the battle at the Eureka Stockade on 3 December 1854. He represented the interests of aggrieved diggers at the Commission of Enquiry into the discontent on the goldfields, and was a vocal defender of the 13 miners who were charged with high treason for their role in the rebellion. He was in 1855 an organiser of Ballarat's first eisteddfod (fore runner of the South Street competitions), editor of the short lived Ballarat Leader, first president of the Ballarat Mechanics' Institute, and passed first year law, University of Melbourne (1860). As a result of losing money in mining speculations, Humffray became dependent on charity in his last years. After a long illness, he died a pauper on 18 March 1891. Humffray was an Anglican, and was buried in the Ballaarat Old Cemetery, near those who had died in the Eureka rebellion. A headstone was erected by the people of Ballarat.