Кіріспе

Алан Маршалл (1902-1984) – австралиялық жазушы, әңгімеші, гуманист және қоғамдық құжаттама жазушы. Ол Австралия әдебиет қоғамының қысқа әңгімелер сыйлығына үш рет ие болды, алғашқысы 1933 жылы. Оның ең белгілі кітабы – «Мен су тобырларын секіре аламын» (1955) – үш томдық автобиографияның бірінші кітабы. Қалған екі том – «Бұл шөп» (1962) және «Менің бойымдағы» (1963).

Өмір және жұмыс

Маршалл Виктория штатының Нурат қаласында дүниеге келген. Алты жасында ол полиомиелитке шалдықты, бұл оның дене мүшелерінің жұмыс істеу қабілетін шектеді және ол өскен сайын жағдайы нашарлады. Ерте жасынан бастап ол жазушы болуға бел буды және "Мен су тобырларын секіріп өте аламын" кітабында Нураттағы балалық шағының толыққанды есте сақтауын көрсетті. Оның кітабындағы кейіпкерлер мен орындар нақты өмірден аздап өзгешелендірілген: "Турала тауы" – Нурат тауы, "Турала көлі" – Кеиламбете көлі, "Куррутерлер" – Блэкстер, "Конлон ханым" – Дикси, Теранг қаласының Мэри Конлон, ал оның ең жақсы досы "Джо" – Лео Кармоди. 1930 жылдардың басында Маршалл Клифтон Хиллдегі Trueform Boot and Shoe Company компаниясында бухгалтер болып жұмыс істеді, кейіннен "Твои аяқтар қандай ғажайып!" (1949) романында фабрикадағы өмір туралы жазды. Маршалл көптеген әңгімелер жазды, көбінесе оқиғалар шалғынды далаларда өріледі, сонымен қатар газет мақалалары мен журналдарға материалдар жариялады. Ол сонымен қатар Австралияның аборигендерінің әңгімелерін және аңыздарын жинап, жариялады. Ол Австралия және шетелде кеңінен саяхаттады. Оның әдеби достастары мен әріптестері Джон Моррисон мен Клем Кристесен болды. Австралиялық ақын және замандасы Хал Портер 1965 жылы Маршалл туралы былай деп жазды:
"Ол ең жылы және ішкі әлемі бай адам еді. Трагикалық және ерікті батылдық арасындағы түзу сызықпен оңай және табиғи жүру – соншалықты күрделі өнер, оны мен қараңғыда іздегім келмейді." Маршалл 1941 жылдың мамырында Олив Дулси Диксонға үйленді және олардың Кэтрин мен Дженнифер есімді екі қызы болды. 1957 жылы олар ажырасты. Ол көп жыл бойы Сандрингемде тұрды. Маршалл 1984 жылдың 21 қаңтарында Виктория штатының Брайтон-Ист қаласындағы зейнеткерлер үйінде қайтыс болды, ол соңғы екі жылды сол жерде өткізген. Актер Адам Гарнет 1982 жылы "Жасөспірім актердің ең үздік ойнауы" номинациясы бойынша Логи сыйлығын жеңіп алды, ол Алан Маршалл рөлін сомдаған сериал үшін марапатталды. Телесериал Австралияда ғана емес, Ұлыбритания мен КСРО-да да үлкен танымаллыққа ие болды, бұл сол елдердегі ірі телеарналарда көрсетілген алғашқы австралиялық телесериал болды.

Тану

1979 жылы Алан Маршалл өзінің туған жері Нораттағы ескерткіштегі тақтасын ашты. Маршалл 1981 жылы Австралия күні құрметіне Австралия орденінің мүшесі атанды. 1985 жылы Маршалл көп жылдар бойы тұрған Элтем ауданында жас жазушылар үшін жыл сайынғы Алан Маршалл әңгімелер конкурсы жарық көрді. 1937 жылы ол өзінің алғашқы романын, «Аяқтарың қаншалықты әдемі» атты туындысын аяқтады, бірақ ол 1949 жылға дейін жарияланбады. Мельбурндағы Сандрингем кітапханасында оның қоладан жасалған бюсті мен тақтасы орналасқан. Суретші Маркус Скиппер Маршаллдың қоладан құйылған, шынайы мүсінін жасады, ол Yarra Plenty аймақтық кітапханасының филиалы – Элтем кітапханасының алдында тұр. Ұлттық сенім қоры оны маңызды деп таныды. Алан Маршалл саябағы, Элтем, Мейн-роуд және Лиан-драйв көшелерінің қиылысында орналасқан және кем дегенде 2007 жылдан бері сол жерде.

Өмірбаян

Мен су тобырларын секіре аламын. Мельбурн: Ф. В. Чешир, 1955 жыл. Бұл – шөп. Мельбурн: Ф. В. Чешир, 1962 жыл. Өзімнің жүрегімде. Мельбурн: Ф. В. Чешир, 1963 жыл.

Жинақтар

Алан Маршаллдың толық әңгімелер жинағы, Ноэль Кониханның суреттерімен. Мельбурн: Томас Нельсон. Аборигендердің мифтері, Сретэн Бозикпен бірлесе жазылған. Мельбурн: "Алтын жұлдыз" баспасы, 1972. "Жалюзиді түсір" (Pull Down The Blind), Ноэль Кониханның суреттерімен. Мельбурн: Ф. В. Чешир және Лондон: Уэдли және Гинн, 1949.

Балалар үшін көркем әдебиеттер

Желге сыбырлап. Томас Нельсон (Австралия) Ltd, 1969 жыл.