Кіріспе
1925 жылғы антологияны Ален Локк редакциялаған. Ален ЛеРой Локктың өмірбаянын Джеффри С. Стюарт жазған. «Жаңа негр: Түсіндірме» (1925) – Гарлем эпохасында Вашингтонда тұрып, Говард университетінде сабақ берген Ален Локк редакциялаған африка және афроамерика өнері мен әдебиетіне арналған көркем проза, поэзия және эсселер жинағы. Бұл кітап Жаңа негр қозғалысының немесе Гарлем эпохасының шығармашылық өнімдерінің жиынтығы ретінде саналады және әдебиеттанушылар мен сыншылар оны осы қозғалыстың шешуші мәтіні деп есептейді. «Жаңа негр: Түсіндірме» атты антологияның 1-бөлімі «Негрдің қайта жаралуы» деп аталады. Онда Локктың «Жаңа негр» атты эссесі, сондай-ақ Каунти Каллен, Лэнгстон Хьюз, Зора Нил Херстон, Клод Маккей, Жан Тумер және Эрик Уолронд сияқты авторлардың ғылыми еңбектері, поэзиясы және көркем шығармалары бар. «Жаңа негр: Түсіндірме» афроамерикалықтардың әлеуметтік, саяси және көркемдік өзгерістерге ұмтылысын зерттейді. Локк жаңа негрлерді қоғамдағы өз орнына мойынұрудың орнына, азаматтық құқықтарды қорғаушы және талап етуші деп қарады. Бұған қоса, оның антологиясы ескі стереотиптерді өзгертуге және қара нәсілділіктің қарапайымдылыққа қарсы тұратын жаңа көзқарастарымен алмастыруға бағытталған. Антологиядағы эсселер мен өлеңдер нақты өмірдегі оқиғалар мен тәжірибелерді көрсетеді. Бұл антология орта тапқа жататын афроамерикалықтардың дауысын жеткізеді, олар ақ нәсілді, орта тапқа жататын азаматтар сияқты тең құқықтарға ие болғысы келді. Дегенмен, Лэнгстон Хьюз сияқты кейбір авторлар төменгі, жұмысшы табының дауысын жеткізуге тырысты.
the biography of Alain LeRoy Locke by Jeffrey C. Stewart
The New Negro: An Interpretation (1925) is an anthology of fiction, poetry, and essays on African and African American art and literature edited by Alain Locke, who lived in Washington, DC, and taught at Howard University during the Harlem Renaissance. As a collection of the creative efforts coming out of the burgeoning New Negro Movement or Harlem Renaissance, the book is considered by literary scholars and critics to be the definitive text of the movement. Part 1 of The New Negro: An Interpretation, titled "The Negro Renaissance", includes Locke's title essay "The New Negro", as well as nonfiction essays, poetry, and fiction by writers including Countee Cullen, Langston Hughes, Zora Neale Hurston, Claude McKay, Jean Toomer, and Eric Walrond. The New Negro: An Interpretation dives into how the African Americans sought social, political, and artistic change. Instead of accepting their position in society, Locke saw the New Negro as championing and demanding civil rights. In addition, his anthology sought to change old stereotypes and replace them with new visions of black identity that resisted simplification. The essays and poems in the anthology mirror real life events and experiences. The anthology reflects the voice of middle class African American citizens that wanted to have equal civil rights like their white, middle class counterparts. However, some writers, such as Langston Hughes, sought to give voice to the lower, working class.
2-бөлім: Жаңа әлемдегі жаңа негрлер
"Жаңа әлемдегі жаңа негр" кітабында В.Э.Б. Дю Бойс, тарихшы Э. Франклин Фрейзер, Мелвилл Дж. Херсковитс, Джеймс Уэлдон Джонсон, Пол У. Келлог, Элис Джонсон Макдугальд, Келли Миллер, Роберт Р. Мотон және белсенді Уолтер Фрэнсис Уайт сияқты жазушылардың әлеуметтік және саяси талдаулары қамтылған. Кітапта Уинолд Рейстің бірнеше портреті мен Аарон Дугластың иллюстрациялары бар. Ол 1925 жылы Нью-Йорктегі Альберт және Чарльз Бони баспасынан жарық көрді.
"Ескі" және "жаңа" негролар
Локк көбінесе "Ескі" мен "Жаңа негр" тақырыбына сүйенеді. Локк бойынша, Ескі негр – "моральдық пікірталас пен тарихи даудың тудырғышы" болған. Ескі негрлер құлдықтың адамдық емес жағдайларымен шектелген, олар осы жағдайда өмір сүруге мәжбүр болды; оларға таңылған оқиғалар мен оларға қатысты әлеуметтік көзқарас салдарынан тарихи түрде жарақаттанған. Ескі негрге тығырықтап, жылжытып, не істеу керектігін айтып, оның жай-күйімен айналысуға болатын. Ескі негр – олардың өзі жасаған емес, оларға таңылған стереотиптер мен бағалаулардың өнімі. Олар өздерінің және басқалардың іс-әрекеттерінің көлеңкесінде өмір сүруге мәжбүр болды. Локк бойынша, Жаңа негр – енді өзін түсіне бастаған негрлер. Олар енді өздік құрмет пен тәуелсіздіктен мұқтаж емес, бұл жаңа серпіліс тудырып, Жаңа негрдің дүниеге келуіне жол ашты. Негрлердің рухани әндері ашылды; ұрпақтар бойы Веслиандық ән-күйлердің стереотиптерімен жасырынып, ұялған, батылдықпен табиғи болуға келгенше, олар сыртқа шықты – және қараңыз, халық музыкасы пайда болды.
Өзін-өзі көрсету
Локк антологиясындағы тақырыптардың бірі – өзін-өзі таныту. Локк былай дейді: «Бұл толық, шынайы өзін-өзі таныту қажеттілігі, әлеуметтік кемсітушілікке психикалық тұрғыдан оқшаулануға рұқсат етудің ақылсыздығын түсіну және өмір сүруге кедері келтіретін, шектеуші көзқарасқа қарсы тұру болды. Сондықтан "екпінді қабырға" қуана-қуана бұзылды». Бұл, нәсілдік кемсіту тарихына қарамастан, ақтар тарапынан қараларға дейін, олар өздерін дұрыс деп санайтынды өзін-өзі таныту арқылы көрсетеді, басқалар оларды қалай бағаласа да. Олардың өзін-өзі танытуы, қаралар мен ақтарды бөлу арқылы қоғамдық нормаларға бойынуға жол бермейді. Калленнің «Мұра» атты өлеңі де африкалық-американдықтардың Африкадан Америкаға құл ретінде әкелінгендердің тарихының салмағына қарсы тұра отырып, өзін-өзі қалай танытатынын көрсетеді. Лэнгстон Хьюздің «Жастық» атты өлеңі, қара нәсілді жастардың жарқын болашағы бар екенін, олардың өзін-өзі танытуда және бостандық іздеуде бірігіп көтерілуі керектігін жеткізеді.
Джаз және блюз
Локк антологиясының жарық көруі джаз дәуірінің, шайқалы жиырма жылдықтардың және жоғалған буынның өрлеуімен бірге болды. Локк антологиясы джаз дәуірінің жеке тұлғаларға да, афроамерикандық қоғамға да зор әсер еткенін мойындайды, оны "рухани есейю" деп сипаттайды. "Жаңа негр" тұжырымдамасының ықпалымен ең танымал афроамерикандық суретшілердің бірі – Уильям Грант Стилл және Дьюк Эллингтон болды, олардың музыкасы мен концерттік туындыларында бұл көрініс тапқан. Эллингтон, әйгілі джаз орындаушысы, өзінің музыкасында, әсіресе "Black, Brown, and Beige" джаз сюитасында "Жаңа негрді" бейнелеуге кірісті. Гарлем Ренессансы қара мәдениетіне деген жаңа қызығушылықты тудырды, бұл ақ суретшілердің туындыларында да көрінді, ең танымал мысалы – Джордж Гершвиннің "Порги мен Бесс" операсы.
Some of the most prominent African American artists who were greatly influenced by the "New Negro" concept, as reflected in their music and concert works, were William Grant Still and Duke Ellington. Ellington, a renowned jazz artist, began to reflect the "New Negro" in his music, particularly in the jazz suite Black, Brown, and Beige. The Harlem Renaissance prompted a renewed interest in black culture that was even reflected in the work of white artists, the most well known example being George Gershwin's Porgy and Bess.
Қабылдау
"Жаңа негр" кітабының жарық көргенімен, Локк жазған жазулар мен философиясы кең қолдауға ие болды. Дегенмен, Жаңа негр қозғалысы мен оның идеяларына барлығы келіспеді. Кейбіреулер автордың таңдауын сынады, әсіресе Эрик Уолронд, ол "Тропикалық өлім" (1926) атты әңгімелер жинағын жазған еді. Ол Локк таңдаған "қазіргі заманғы қара басшыларының қара халықтың мәдени және саяси талаптарын қанағаттандыруда жеткіліксіз немесе тиімсіз" екенін айтты. Басқалары, мысалы, афроамерикандық ғалым Харольд Круз, тіпті "Жаңа негр" терминін "саяси жайсыз немесе артық оптимистік" деп санады. Тіпті 20 ғасырдың соңында Гилберт Ософский сияқты кейбір заманауи авторлар Жаңа негр идеялары стереотиптерге айналып, қара өмірді әдемілеу көрсетуі мүмкін деп алаңдады. Белгілі қара ғалым, автор және әлеуметтанушы В. Э. Б. Дюбуа да Жаңа негр идеологиясынан туындаған қозғалыстың бағыты туралы өзгеше көзқарас білдірді, ол тек көркемдік емес, саяси сипатқа ие болуын үміттенеді. "Жаңа негр" ақырында тек өнермен шектелмейтін қозғалысқа әсер етті, саяси нанымдар арқылы афроамерикандықтардың санасын өзгертті және американдық үкіметке қатысуын ынталандырды. Бірақ Локк қозғалыстың АҚШ шекарасын асып, бүкіл әлемде оянуға ұмтылуын қалаған. Алайда, сол кездегі жағдайлар мен қозғалыстың болашағы туралы әртүрлі пікірлердің болуына байланысты, Жаңа негрден туындаған идеялар азаматтық құқықтар қозғалысына (1954–1968 жж.) дейін кеңінен танылмай қалды. Дегенмен, Локк Жаңа негр идеясын қорғауын жалғастырды. Локк мұрасы африкалық мәдениет пен өнерді зерттеуге деген қызығушылықты қайта жандандырады. Оның философиясы Гарлем Ренессансы кезеңінде ғана емес, бүгінгі күні де зерттеушілер мен ғалымдар Локк еңбектерін талдауды жалғастыруда. Оның "Жаңа негр: Түсіндіру" антологиясы 1925 жылдан 2015 жылға дейін қайта-қайта басылып шықты. 1925 жылғы алғашқы басылымынан бері ол кітап түрінде 35 рет қайта басылды. Соңғы басылымы 2015 жылы Мансфилд орталығы, КТ: Martino Publishing баспасынан шықты. Локк еңбектерінің қайта басылғаннан басқа, оның ықпалы Локк Африка мәдениеті мен өнеріне қатысты көзқарастары мен философиясына қызығушылық танытқан басқа авторлар мен ғалымдарға да таралады. Автор Анна Почмара "Жаңа негрдің қалыптасуы" еңбегін жазды. Леонард Харрис, Ален Локк және қоғам мен жекелік: Ален Локк атавизмі туралы мақалалар, Джон С. Чарльзтың "Оған Африка нені білдірді?": Ален Локк "Гарлем Ренессансы туралы жаңа дауыстар" кітабындағы эсселері. Локк Гарлем Ренессансына тигізген әсері Зора Нил Херстон сияқты суретшілер мен жазушыларды Африкадан шабыт алуға ынталандырды.