Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Су үстіндегі еркін жалғыз тауға көтерілу
Free solo rock climbing over water
Терең судағы еркін жалғыз тауға көтерілу (DWS), сонымен қатар психоблок ("психо-боулдерингтен") деп те аталады, бұл еркін жалғыз тауға көтерілудің бір түрі, онда кез келген құлау альпинистің жолдың астындағы терең суға қауіпсіз түсуіне әкелуі керек. Сондықтан DWS, әдеттегі еркін жалғыз тауға көтерілуден қауіпсіз деп есептеледі, бірақ DWS бірнеше ерекше қосымша тәуекелдерді де қамтиды, соның ішінде бақылаусыз жоғары жылдамдықта суға кіруден болатын жарақаттар, құлау кезінде судың үстіндегі және астындағы кедергілерге соғылудан болатын жарақаттар, сондай-ақ толқынды немесе тасқынды теңізде суға бату қаупі бар. Осы себепті ол әдеттегі боулдерингтен қауіптірек саналады. Терең судағы еркін жалғыз тауға көтерілуді 1978 жылы Майоркада Микель Риера Cova Del Diablo үңгірін ашқаннан бастап дамыды, ал оны британдық альпинистер Тим Эммет, Майк Робертсон және Нил Грешем, сондай-ақ австриялық альпинист Клем Лоскот одан әрі танымал етіп, дамытты. DWS 2006 жылы Крис Шарманың Es Pontàs теңіз аркасына жасаған шабуылынан кейін бүкіл әлемге танылды, ол сол кезде әлемдегі ең қиын тау маршруттарының бірі болды. DWS спорттық альпинистік бағалау жүйелерін (көбінесе француздық спорттық альпинистік бағалау жүйелерін) қолданады, ал DWS маршруттарының ерекше тәуекелдерін көрсету үшін қосымша S бағалау жүйесі қолданылады; DWS маршруттарының биіктігі кемінде кемден ең шекті жағдайда аса жоғарыға дейін өзгеруі мүмкін. Жарыс түріндегі терең судағы еркін жалғыз тауға көтерілу, әсіресе "дуэль" форматында және "Psicobloc Masters Series" (2011, 2012–2018) жарысы, кейіннен "Psicobloc Open Series" болып өзгерген, кең таралды және ең танымал DWS жарыстарының бірі болып табылады.
Deep water soloing (DWS), also known as psicobloc (from "psycho bouldering"), is a form of free solo climbing where any fall should result in the climber landing safely into deep water below the route. DWS is therefore considered safer than normal free solo climbing, however, DWS brings several unique additional risks including trauma from uncontrolled high speed water entry, injury from hitting hazards above and below the water while falling, and drowning in rough or tidal seas, and is thus considered riskier than normal bouldering. Deep water soloing was largely started in Mallorca in 1978 by Miquel Riera and his discovery of Cova Del Diablo, and was further popularised and developed by British climbers Tim Emmett, Mike Robertson, and Neil Gresham, and Austrian climber Klem Loskot. DWS came to worldwide attention with Chris Sharma's 2006 ascent of the sea arch of Es Pontàs, which at was one of the hardest climbing routes in the world. DWS uses the sport climbing grading systems (mostly French sport climbing grades) with an additional S grading system to reflect the unique risks of DWS on any route; DWS routes can vary from less than to over in height at the extreme end. Competition deep water soloing has become popular, particularly in head to head "dueling" formats, and the "Psicobloc Masters Series" (2011, 2012–2018), which later evolved into the "Psicobloc Open Series" is one of the most notable DWS competitions.
Сипаттама
Терең судағы сололық немесе DWS – бұл еркін сололық альпинизм, онда кез келген құлау альпинистті маршруттан төмен терең суға түсіруі керек. Осылайша, бұл еркін жекелей альпинизмнің салыстырмалы түрде қауіпсіз түрі саналады. Дегенмен, DWS альпинисіне бұрынғысынан кем қауіпті емес, DWS-ке тән қауіптер кездеседі, олардың ішінде суға түскенде жарақат алу немесе соққыға ұшырау (әсіресе биік немесе бақылаусыз құлаудан), толқындарда суға батып кету қаупі және суға кірмес бұрын тасқа соқтығысу қаупі бар. Судың деңгейінің өзгеруі DWS-те маңызды қауіп болып табылады, себебі жоғары толқын кезінде қауіпсіз болатын маршруттар төмендегенде қауіпті болуы мүмкін, су астындағы кедергілерді жақынға әкеледі. Еуропадағы танымал DWS орындарына Хорватия (Сплит және Сустипан), Португалия (Азор аралдары), Сардиния (Капо Теста және Капо Качча), Мальта (Гозо және Комино шатқалы), сондай-ақ Францияның Каланки теңіз шатқалы жатады. Ұлыбритания аралдарында DWS орындарына Дорсет, Девон және Пемброкшир, ал Ирландияда Аиллади кіреді. Оңтүстік-Шығыс Азиядағы DWS-тің жетекші орындарына Таиланд (Раилей жағалауының барлық бөлігі), Вьетнам (әсіресе Халонг шығанағы және Кат Ба аралы), Малайзия (Лангкави) және Филиппин (Эль-Нидо, Палаван) жатады.
Deep water soloing, or DWS, is free solo climbing where any fall should land the climber in deep water below the route. It is thus considered a safer version of free solo climbing. It is not considered as safe as bouldering as the DWS climber encounters hazards that are unique to DWS, including injury or trauma on impact with the water or hitting hazards in the water (particularly from higher falls or uncontrolled falls), risk of drowning in rough seas and hitting the rock face before entering the water. Changing tides is a serious risk in DWS, as routes that might be very safe at high tide can become dangerous at lower tide, bringing underwater hazards into play. Other leading European DWS locations include Croatia (Split and Sustipan), Portugal (Azores), Sardinia (Capo Testa and Capo Caccia), Malta (cliffs of Gozo and Comino), and the sea cliffs of the Calanques in France. In the British Isles, DWS locations include Dorset, Devon, and Pembrokeshire, and Ailladie in Ireland. In SE Asia, leading DWS locations include Thailand (all along Railay Beach), Vietnam (Hạ Long Bay and Cát Bà Island in particular), Malaysia (at Langkawi), and the Philippines (at El Nido, Palawan).
Тарих
Терең судағы сололық 1978 жылы Майоркада пайда болды, Микель Риера жергілікті аймақтағы көмекші құралдармен көтерілу жолдарынан көңілі қалды, сондықтан ол достары Жауме Пайерас, Эдуардо Морено және Пау Бовермен бірге Porto Pi, Пальмаға барып, олар еркін көтеріле алатын жолдарды іздеді. 2006 жылдың қыркүйегінде Шарма Мальоркадағы Эс Понтас аркасының астынан өтетін және ең жоғары DWS бағасын алған сызықтың оң жақ бөлігін аяқтағанда DWS халықаралық деңгейде танымал болды. Шарма 2001 жылғы спорттық көтерілісі "Реализация" сияқты DWS-тің баламасын іздеп жүрді, сондай-ақ оның алғашқы еркін көтерілуі 2007 жылғы "King Lines" фильмінде көрсетілді. 2019 жылы серия Монреальге көшірілді, кейін "Psicobloc Open Series" деп қайта аталды. Жалпы формат – шамамен 15 метрлік (50 фут) сыртқы жасанды альпинизм қабырғасы, ол шамамен 4 метрлік (12 фут) бассейнге қатаң тік бұрышпен орналасқан. Альпинистер қабырғадағы кезеңдік іріктеу раундтарында біріншілік үшін "күреседі", соңғы жеңімпаз анықталғанша. Бәсекеге ерлер, әйелдер және жастар қатысады. Суға түсу: 20 метрден жоғары тереңдікке құлау альпинистке ауыр жарақаттар келтіруі мүмкін, әсіресе егер құлау бақыланбаса. Орындықтар/сатылар. Кейбір DWS маршруттарында маршрутқа кіруге және әрекеттер арасында демалуға/кептіруге мүмкіндік беру үшін маршруттың түбіне ағаш орындықтар мен кішкентай арқан сатылары орнатылған. Арқаннан жасалған қаушақтар. DWS альпинистері әдетте альпинизм қаушағын қолданбайды; алайда, көптеген DWS маршруттары альпинистке маршрутқа кіру үшін тау бетінен түсуді қажет етеді (егер олар қаушақты пайдаланбаса). Бұл үшін олар тау шайыптан жасалған қаушақты пайдалана алады.
Deep water soloing has its roots in Mallorca when in 1978, Miquel Riera became frustrated with the aid climbing routes in his local area so he went to Porto Pi, Palma with his friends Jaume Payeras, Eduardo Moreno, and Pau Bover to find routes they could free climb. In September 2006, DWS came to international attention when Sharma completed the right hand finish to a line that climbed the underside of the dramatic Es Pontàs arch in Mallorca and carried a grade of , the hardest ever DWS grade. Sharma had been looking for a DWS equivalent to his 2001 sport climb, Realization, also , and his first free ascent was featured in the iconic 2007 film King Lines. In 2019, the series moved to Montreal, and was later rebranded as the "Psicobloc Open Series". The general format is a circa 50 feet (15 m) outdoor artificial climbing wall that severely overhangs a circa 12 feet (4 m) swimming pool. Climbers "duel" in head to head races on the wall in a series of knock out rounds until the ultimate winner is decided. Climbers compete in men's, women's, and youth's formats. Water entry: A fall into deep water from a height of over can seriously injure the climber, particularly if the entry is not controlled. Bench seats/ladders. Some DWS routes have makeshift wooden benches and small rope ladders installed at the base of the routes, hanging from pieces of protection, to enable the DWS climber to access the route, and rest/dry off between attempts. Tape harnesses. DWS climbers do not typically use a climbing harness; however, many DWS routes require the climber to abseil down the rock face to access the route (unless they can use the inflatable dingy). For this, they can use a make shift harness made from a climbing sling.