Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кенияның екінші вице-президенті Жозеф Зузарте Мурумби (18 маусым 1911 – 22 маусым 1990) – кениялық саясаткер, 1964 жылдан 1966 жылға дейін Кения Республикасының Сыртқы істер министрі және 1966 жылдың мамыр айынан желтоқсан айына дейін елдің екінші вице-президенті болған.
2nd Vice President of Kenya
Joseph Zuzarte Murumbi (18 June 1911 – 22 June 1990) was a Kenyan politician who was the Minister of Foreign Affairs of the Republic of Kenya from 1964 to 1966, and its second Vice President between May and December 1966.
Ерте өмір
Ол Жозеф Мурумби Зузарте ретінде дүниеге келді. Ол Гоа саудагері Питер Николас Зузарттың, масаи бақсысының қызынан туған заңды емес баласы еді. Оның ата-анасы ол өте кішкентай кезінде танысып кетті. Оның әкесі тоғыз баласы бар Езальда Клара Альбукерке есімді Гоа жесіріне үйленді. Содан кейін ол алты жасында оқу үшін Үндістанға жіберілді. Ол Баңғалор қаласындағы Good Shepherd Convent School және St. Joseph's High School мектептерінде оқыды. Білімін Беларидегі Сент-Панкрас еуропалық ұлдар гимназиясында аяқтады.
He was born as Joseph Murumbi Zuzarte. He was the illegitimate son of a Goan trader, Peter Nicholas Zuzarte, by the daughter of a Maasai medicine man. His parents broke up when he was a toddler. His father married a Goan widow named Ezalda Clara Albuquerque, who already had nine children. He was then sent away to India for his schooling at the age of six. He went to Good Shepherd Convent School and then St. Joseph's High School, both in Bangalore. He completed his schooling at St. Pancras European Boys High School in Bellary.
Саяси мансап
Англиядан Кенияға оралғаннан кейін, ол Лондондағы Марокко елшілігінде аудармашы болып жұмыс істеді. Мурумби Кения Африка одағы саяси партиясының мүшесі болды, бұл Шығыс Африкадағы саяси қозғалыстың басталуымен байланысты, себебі Британ империясы Африка құрлығынан қолдарын кері тартып бастады. 1952 жылғы 20 қазанда Кенияда төтенше жағдай жариялануы Кения Африка одағының жетекшілерінің көптеген ірі тұлғаларының тұтқындалуына әкеп соқты, ал Мурумби партияның бас хатшысы міндетін атқарушы ретінде партия басшылығының ортасына ілігіп қалды. Ол төтенше жағдай кезінде тұтқындалғандарға заңдық көмек көрсетуде маңызды рөл атқарды және Пио Гама Пинтомен бірге «Хроника» сияқты үнді газеттері арқылы Кениядағы британдық империялық үстемдіктің жалғасуына қарсылық білдірді. Алайда, 1953 жылдың наурыз айында Мурумби британдық биліктен қашу үшін елден кетуге мәжбүр болды. Үндістанның жоғарғы комиссары Апа Панттың көмегімен Мурумби ауыл шаруашылығы стипендиясы бойынша Үндістанға ұшып, Үндістан, Египет және Ұлыбританияда саяси байланыстар орнатып, британдық билік өкілдерінің көрнекті кениялықтарды тұтқындауы туралы хабардарлықты арттырды. Мурумби осы кезеңнің көп бөлігін Үндістан үкіметіндегі жанашыр ұлтшылдармен бірге өткізді, бұл оған үнді баспасөзінде кеңінен жазуға және «Барлық Үндістан радиосында» сөйлеуге мүмкіндік берді.
After returning to Kenya from England, where he had worked as a translator for the Moroccan Embassy in London, Murumbi became a member of the Kenya African Union political party, amidst a political ferment in East Africa caused by the beginning of the withdrawal from the African continent of the British Empire. A declaration of the State of Emergency in Kenya on 20 October 1952 saw the detention of senior figures of the Kenya African Union's leadership, and Murumbi found himself thrust into the center of the party's leadership as its acting Secretary General. He played a key role in securing legal counsel for the detainees arrested in the emergency crackdown, and, together with Pio Gama Pinto, raised objection to the continuance of British Imperial dominion in Kenya through Indian newspapers such as the Chronicle. In March 1953, however, Murumbi was forced to flee the country to avoid arrest by the British authorities. With the assistance of the Indian High Commissioner Apa Pant, Murumbi flew to India on an agricultural scholarship and spent time in India, Egypt and the United Kingdom building political connections and raising awareness of the detentions of prominent Kenyans by British authorities. Murumbi spent much of this period working with sympathetic nationalists in the Indian Government, which allowed him to write extensively in the Indian press and broadcast on All India Radio.
Қызмет мансабы
Кения 1963 жылы британдық империялық үкімшіліктен тәуелсіздік алғаннан кейін, Мурумби оның алғашқы мемлекеттік конституциясын жазуға қатысты және 1964 жылдан 1966 жылға дейін Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Жаңа құрылған мемлекет үшін шетелдік астаналарда көптеген елшіліктерді ашу мақсатымен ол әлемді аралап сапар шекті. Кейіннен ол 1966 жылы Жомо Кениатта басқарған үкіметте тоғыз ай бойы Республиканың вице-президенті болып қызмет етті. Алайда, осы кезеңде Мурумби Кениаттаның саяси қарсыластарымен қарым-қатынастағы авторитарлық тәсілдерінің күшеюі және жаңа кениялық үкімет жүйесінде жемқорлықтың өрбуіне алаңдады. Оның бұл уайымдары кейіннен расталды, Кениатта 1960 және 1970 жылдары жерді заңсыз иелену үшін үкіметтік билікті пайдалана бастады. Мурумбидің жаңа кениялық басқару жүйесінен шеттеуіне себеп болған тағы бір фактор – 1965 жылдың сәуір айында Мурумбидің жақын досы және маңызды саяси-философиялық ұстазы Пио Гама Пинтоның, оны жария түрде сынай бастағаннан кейін, қаза болуы. Фирозе Новрожидің айтуынша:
After Kenya became independent of British imperial rule in 1963, Murumbi participated in the writing of its first governmental constitution, and held the office of its Minister of Foreign Affairs from 1964 to 1966, touring the globe to set up numerous ambassadorial offices in foreign capitals for the newly created nation. He subsequently served as the Republic's Vice President in a government led by Jomo Kenyatta in 1966 for nine months. However, around this time Murumbi became uneasy with what he perceived as Kenyatta's increasing authoritarianism in dealing with political opponents, and the increasing corruption that he witnessed rapidly developing within the new Kenyan Government order, and subsequently his concerns were borne out as when Kenyatta began to use government power to engage in land grabbing in the late 1960s and 1970s. Murumbi also became further alienated from the new Kenyan governing order when Pio Gama Pinto, a close personal friend and key political philosophical mentor of Murumbi's, was murdered in April 1965 after he had become a public critic of it. As Pheroze Nowrojee stated:
Пинтоның қазасы Мурумбиге жаңа үкіметтің өзі берген уәделерінен қаншалықты алшақтағанын көрсетті. Оның пікірінше, осы қағидалар үшін көптеген адамдар қиындықтарға тап болған және оның (биліктегі жаңа саяси жүйеден) кетуі тек уақыт мәселесі еді. 1966 жылдың қараша айында денсаулығының нашарлауына байланысты вице-президент лауазымынан кеткен Мурумби саяси өмірден мүлдем қол үзді.
The assassination of Pinto illustrated to Murumbi the shocking extent to which the new government had departed from its promises. His feeling, evidently, was that these were not the principles for which so many had suffered, and his departure (from the new political order in power) was only a matter of time. After resigning from the office of the Vice President in November 1966 through what was announced officially at the time to be on account of ill health, Murumbi withdrew from politics.
Кейінгі өмірі
Саясаттан кеткен соң Мурумби Кения Ұлттық мұрағатының міндетін атқарушы төрағасы болды, кейін Алан Донованмен бірге «Африкалық мұра» құрылымын ұйымдастырды, ол континенттегі ең ірі панафрикалық өнер галереясына айналды.
After leaving politics Murumbi became the Acting Chairman of the Kenyan National Archives, and later co founded 'African Heritage' with Alan Donovan, which went on to become the largest Pan African art gallery on the continent.
Өлім
1982 жылы ол үйінде құлап, ауыр жарақат алды және өмірінің соңғы жылдарында дөңгелек креслоға тәуелді болды. 1990 жылдың 22 маусымында 79 жасында дүние салды. Мүрүмбидің денесі Найроби қалалық саябағына жерленді. Белгісіз қабір 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдардың басында ескерусіз қалдырылып, вандализмге ұшырады және бір кезде қабір орнында құрылыс жоспары қарастырылғанда мүлдем жоғалып кету қаупі туды, оның есімімен аталатын ескерткіш бақ құрылып, ол қорғалғанша.
In 1982 he seriously injured himself in a fall at his home, and was reliant upon a wheel chair in his final years. He died on 22 June 1990 in his 79th year. Murumbi's body was buried in Nairobi City Park. The unmarked grave was subject to neglect, vandalism and theft through the late 1990s and early 2000s, and had at one time been threatened with being lost trace of altogether when a building development scheme was considered for the site of the grave, until it was protected by the creation around it of a memorial garden named after him.
Жеке өмір
Мурумби 1950-ші жылдардың соңында Англияда Кениядан саяси қуғынға шыққан кезде танысқан кітапханашы Шилаға үйленді. Кейін олар Кенияда Мутайга ауданындағы шаруашылықта тұрды. Ол 2000 жылы қайтыс болды.
Murumbi married Sheila, a librarian whom he met whilst he was a political exile from Kenya in England in the late 1950s. They lived in Kenya subsequently on an estate in the Muthaiga district. She died in 2000.
Мұра
Ол өнерді ынтамен жинаған адам болды және өмірі барысында 50 000-нан астам кітап пен ресми хаттар жинады. Кенияның Ұлттық мұрағаты Мурумби қайтыс болғаннан кейін оларға сеніп тапсырылған 8000 сирек кітаптан (1900 жылға дейін жарық көрген) тұратын кітапхана құрды. Кенияның Ұлттық мұрағаты сол ғимарат ішінде "Мурумби галереясын" да ашты, онда ол өмірі бойы жинаған түрлі африкалық өнер туындылары қойылған.
He was an avid art collector, and during his life acquired over 50,000 books and sheaves of official correspondence. The Kenya National Archives established a library containing some of the 8000 rare books (published before 1900) entrusted to them upon the death of Murumbi. The Kenya National Archives also created the 'Murumbi Gallery' within the same building, displaying the different African artifacts that were collected by him through his lifelife.