Эдвард Уильям Годвин: Британдық сәулетші және дизайнер

Кіріспе

Британдық сәулетші Эдвард Уильям Годвин (26 мамыр 1833 – 6 қазан 1886) – прогрессивті ағылшын сәулетші және дизайнер. Ол мансабын Виктория дәуірінің ортасындағы, «Венеция тастарынан» шабыт алған, күшті полихромиялық «Рускин готикасы» стилінде бастады, содан кейін 1862 жылы Лондонда өткен халықаралық көрмеде жапон мәдениетімен танысқаннан кейін 1870 жылдары эстетикалық қозғалыстың «англо-жапондық талғамында» жобалар жасауға көшті. Годвиннің ықпалы кейінгі Өнер және қолөнер қозғалысында байқалады. Оның ең танымал ерте жұмыстарының қатарында оның алғашқы маңызды қоғамдық тапсырмасы болған Нортгемптон қалалық үйі (The Guild Hall, Northampton) және Конглетон қалалық үйі, сондай-ақ Лимериктегі Дромор қамалы мен Эшби қамалының қалпына келтіру және нео-готикалық қосымшалары бар.

Өмірбаян

Бристольдегі инженердің шәкірті болған Годвин 1862 жылы Лондонға көшіп, реформалық готика стиліндегі дизайнер Уильям Бурджеспен танысты. Антиквар ретінде ол ортағасырлық киім-кешектерге, жиһазға және сәулетке ерекше қызығушылық танытты. Годвин 1865 жылы жесір қалды; 1868 және 1874 жылдар аралығында әйгілі актриса Эллен Терримен болған қарым-қатынасы кезінде ол онымен бірге Гертфордширге көшіп, екі бала тапты: Эдит Крейг (1869–1947) және Эдвард Гордон Крейг (1872–1966), ХХ ғасырдың басындағы Еуропа сахнасының маңызды актері, дизайнері, режиссері және теориялық жазушысы болды. Бұл оқиға Годвинге театр костюмдері мен декорацияларын жасауға көп уақыт жұмсауға түрткі болды. Ол театрға оралғаннан кейін және олардың қарым-қатынасы суығаннан кейін Годвин кеңсесінде жұмыс істейтін жас дизайнер Беатрис/Беатрикс Бирни Филиппен (1857–1896) үйленді, ол оған Эдвард есімді ұлды дүниеге әкелді. Годвин қайтыс болғаннан кейін, ол 1888 жылы суретші Джеймс Уистлермен үйленді. Годвин "British Architect" журналына жиі материалдар жариялап, сәулет, костюм және театр туралы бірнеше кітап шығарды. Виктория және Альберт мұражайындағы оның сызба кітапшаларынан көріп отырғанда, эклектикалық тарихишілді күтуге болар еді, бірақ Годвин, антикварлық готикалық дизайндарды жай ғана қайталайтын емес, Еуропалық дизайн репертуарын кеңейтуге бірінші болып тырысты. Оның көбінесе эбониленген жабынмен жасалған ағылшын-жапон стиліндегі жиһаздары 1867 жылдан бастап Дромор қамалы үшін және жеке пайдалану үшін жасалды. Кейінірек Уильям Уатт және Коллинсон & Лок фирмалары шығарған ұқсас дизайн да "ағылшын-жапондық талғамды" баса көрсетті, одан жай ғана сәндік элементтер алынып тасталған. Жапонияның рухы, жай ғана емес, Годвиннің Коллинсон & Лок үшін жасаған қара шкафында және Кенсингтон сарайында студиясын жасаған Луиза ханшайымында анық көрінеді. 1876 жылдан бастап Годвин Бедфорд Парктің жаңа бақшалы қалашығы, Чисвик үшін үйлерді жобалады. Оның жобалары нашар деп есептелді, себебі оларда тік баспалдақтар, ванна бөлмесіндегі дәретхана, салыстырмалы түрде кішкентай бөлмелер және тар дәліздер болды. Оның салған бірнеше үйі ғана бар; олар басқа сәулетшілер салған үйлерге қарағанда биік және тар. 1877 жылы жапон графикасын жақсы білетін суретші Джеймс Уистлер Годвинге Челсидегі Тайт-стритте үй салуды тапсырды, оны Годвин келесі жылы аяқтады, астаналық құрылыс басқармасы бастапқыда қарсылық білдіргеніне қарамастан. Алайда, 1879 жылы Уистлер банкротқа ұшырап, үйді және суретшінің қалған барлық мүліктерін сатуға мәжбүр болды. Үйді сатып алған сыншы Уистлер мен Годвиннің өкініш білдірген өзгерістерін енгізді. Уистлер өзінің радикалды импрессионистік Венеция суреттерін көрсеткенде, Годвин оларды толықтыру үшін көрме галереяларын толығымен қайта безендірді. Годвин кейін Арчибальд Стюарт Вортли мен Карло Пеллегрини үшін Тайт-стритте тағы бір үйді жобалады, ол кейін Слингсби Беттелге сатылды. Тит-стриттегі үшінші үйді Фрэнк Майлз тапсырыс етіп, келесі жылы, 1878 жылы аяқтады, бастапқыда 1-ші нөмірлі, бірақ қазірге дейін тұр және қазір 44-ші нөмірлі. Майлз сол үйде тұрып, 1887 жылы ауруханаға жатқанға дейін, оның отбасы суретші Г. П. Джакомб Худқа сатқанға дейін, ол жерде өзінің досы Оскар Уайльдпен бірге өмір сүрді. 1881 жылы Годвин Көркемсурет қоғамының Бонд-стриттегі ғимаратына жаңа кіреберіс жасады, ол жаңа өнер көрмелері үшін прогрессивті орын болды, онда жапондық ағаштан жасалған баспалардың алғашқы көрмелерінің бірі өткізілді. Годвин 1886 жылдың 6 қазанында Лондонда бүйрек тастарын алып тастау операциясынан кейін асқынулардан қайтыс болды.

Apprenticed to an engineer in Bristol, where his architectural training was largely self taught, Godwin moved to London about 1862, and made the acquaintance of the reform Gothic designer William Burges. As an antiquary, he had a particular interest in medieval costume, furniture and architecture. Godwin was widowed in 1865; during his affair with the renowned actress Ellen Terry between 1868 and 1874, she retired with him to Hertfordshire, and produced two children: Edith Craig (1869–1947) and Edward Gordon Craig (1872–1966), who became an important actor, designer, director, and theoretical writer of the early 20th century European stage. The affair inspired Godwin to spend much time designing theatrical costumes and scenery. After she returned to the theatre and their connection cooled, Godwin married a young designer in his office, Beatrice/Beatrix Birnie Philip (1857–1896), who bore him a son, Edward. After Godwin's death, she married the painter James Whistler in 1888. Godwin was a frequent contributor to the periodical British Architect and published a number of books on architecture, costume and theatre. To judge from his sketchbooks at the Victoria and Albert Museum, one might have expected an eclectic historicist, but Godwin, by no means a tame reproducer of antiquarian Gothic designs, was among the first to extend the European design repertory to include the arts of Japan, which had been opened to the Western world in 1853. His Anglo Japanese style of furniture, mostly executed with an ebonized finish, was designed for Dromore Castle and his own use from 1867. Similar designs produced later by the firms of William Watt and Collinson & Lock also emphasised the stripped down "Anglo Japanese taste" pared of merely decorative touches. The spirit of Japan, rather than mere details, is strongly revealed in a black cabinet Godwin designed for Collinson & Lock, as was Princess Louise, for whom he designed a studio at Kensington Palace. From 1876, Godwin designed houses for the new garden suburb of Bedford Park, Chiswick. His designs were thought poor, as they had steep staircases, a toilet in the bathroom, relatively small rooms, and narrow corridors. Only a few of his houses were built; they are taller and narrower than those built by other architects. In 1877 the painter James Whistler, himself a connoisseur of Japanese prints, commissioned Godwin to build him a house in Tite Street, Chelsea, which Godwin completed the following year, in spite of its being initially objected to by The Metropolitan Board of Works. However, Whistler's bankruptcy in 1879 forced the sale of the house along with the rest of the painter's effects. The buyer of the house, an art critic, made alterations that Whistler and Godwin deplored. When Whistler exhibited his radical Impressionist paintings of Venice, Godwin entirely redecorated the exhibition galleries to complement them. Godwin then designed another house in Tite Street for Archibald Stuart Wortley and Carlo Pellegrini, later sold to Slingsby Bethell. A third house in Tite Street was commissioned by Frank Miles and completed the following year, 1878, originally number 1 but still standing and now numbered 44. Miles lived there, initially with his friend Oscar Wilde, until committed to an asylum in 1887, after which it was sold by his family to the artist, G. P. Jacomb Hood. In 1881, Godwin designed a new entrance for the premises in Bond Street of the Fine Art Society, a progressive venue for exhibitions of new art, where one of the first exhibitions of Japanese woodblock prints was held. Godwin died on 6 October 1886 in London from complications following an operation to remove kidney stones.