Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Йокай
Yokai
Ноппера бо (のっぺらぼう) немесе 野箆坊 – беті жоқ жапондық йокай, адамға ұқсаған, бірақ бет-әлпеті жоқ. Оларды кейде мужина деп жаңылыстырады, бұл жапон тілінде бадзер немесе енот иті деген ежелгі сөз. Мужина басқа да түрлерге айналса, ноппера бо көбінесе адам кейпінде болады. Кейбір жануарлардың адамдарды қорқыту үшін ноппера боға айналуы мүмкін деп есептелген. Лафкадио Хирн осы жануарлардың атын бетсіз монстрлар туралы әңгімесінің тақырыбы ретінде пайдаланған, нәтижесінде терминология дұрыс қолданылмаған. Ноппера бо көбінесе адамдарды қорқытумен танымал, бірақ әдетте зиянсыз. Олар бастапқыда қалыпты адамдар сияқты көрінеді, кейде құрбанға таныс адамның кейпін киеді, содан кейін олардың сыртқы белгілері жоғалып, бетінің орнында тегіс, бетсіз тері қалдырады.
The noppera bō (のっぺらぼう) or 野箆坊, or faceless ghost, is a Japanese yōkai that looks like a human but has no face. They are sometimes mistakenly referred to as a mujina, an old Japanese word for a badger or raccoon dog. Although the mujina can assume the form of the other, noppera bō are usually disguised as humans. Such creatures were thought to sometimes transform themselves into noppera bō in order to frighten humans. Lafcadio Hearn used the animals' name as the title of his story about faceless monsters, probably resulting in the misused terminology. Noppera bō are known primarily for frightening humans, but are usually otherwise harmless. They appear at first as ordinary human beings, sometimes impersonating someone familiar to the victim, before causing their features to disappear, leaving a blank, smooth sheet of skin where their face should be.
Әдебиет пен халық аңыздарында
Көп жағдайда ноппера бо іс жүзінде болмаған, бірақ муджина, түлкі кицуне немесе тануки кейпінде кездесетін. Шова 4 (1767 ж.) жылы жарияланған "Шинсетсу Хьякомоногатари" кейдан жинағында Киотодағы Ниджугаварада (Киотоның Накагё ауданындағы Ниджо охаси көпірінің жанында) ноппера бо деп аталатын бір жаратылыс пайда болғаны және оған шабуылданғандардың киімдеріне бірнеше қалың түк жабысып, оның қандай да бір жануардың маскировкасы екенін көрсететін оқиғалар келтірілген. Дегенмен, кейде олардың нақты кім екені белгісіз болады. Канбун 3 (1663 ж.) жылы жарияланған "Соори Моногатари" кейдан жинағында астананың Ойке чо (қазіргі Накагё ауданы, Киото) ауданында шамамен 7 шаку (2,1 метрдей) биіктігі бар ноппера бо пайда болғаны жазылған, бірақ оның кім екені туралы ештеңе айтылмаған. Олар сондай-ақ Осака префектурасының және Кагава префектурасының Накатадо ауданындағы Котонами сияқты халық аңыздарында да кездеседі.
Often, a noppera bō would not actually exist, but was the disguise of a mujina, a fox kitsune, or a tanuki. In Showa 4 (1767), in the kaidan collection Shinsetsu Hyakumonogatari, there were stories that told of how in Nijugawara in Kyoto (near the Nijo ohashi bridge in the Nakagyō ku, Kyoto), a monster called noppera bō appeared and those that were attacked by it would have several thick hairs attached to their clothing, indicating that it was the disguise of some kind of animal. However, sometimes their real identity is not known, and in the Kanbun 3 (1663) kaidan collection Sorori Monogatari, it was written that in the Oike cho of the capital (now Nakagyō ku, Kyoto), there appeared a noppera bō with a height of about 7 shaku (about 2.1 meters), but nothing was written about what its true identity was. They are also said to appear in folktales in the Osaka Prefecture and Kotonami, Nakatado District, Kagawa Prefecture among other places.
Акасака жолының муджинасы
Ноппера бо туралы ең танымал әңгіме - Лафкадио Хернның "Кваидан: ғажайып нәрселер туралы әңгімелер мен зерттеулер" кітабындағы "Мужина" әңгімесі. Бұл әңгімеде Акасака жолымен Эдоға сапарлап бара жатқан бір ер адам Кунизака төбесінің жанындағы шалқап жатқан жерде жылап, қайғыға батқан жас әйелге кездеседі. Ол жас әйелді көңіл көтеруге және көмек көрсетуге тырысқаннан кейін, ол оған қарап, беті жоқ әуе құбылысының бос жүзімен оны қорқытады. Қорқып, ер адам біршама уақыт жолмен жүреді, сосын соба сатушыға кездеседі. Демалу үшін тоқтаған ол сатушыға болған оқиғасын айтады, бірақ содан кейін соба сатушы оның бетін сипағанда, өзі ноппера боға айналып, үрейленеді. Шындығында, барлық ноппера болар - муджиналардың жасырынған кейпі.
The most famous story of a noppera bō is "Mujina" in Lafcadio Hearn's book Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things. The story tells of a man who, travelling along the Akasaka road to Edo, comes across a young woman in a remote location near Kunizaka hill, crying and forlorn. After he attempts to console the young woman and offer assistance, she turns to face him, startling him with the blank countenance of a faceless ghost. Frightened, the man proceeds down the road for some time, until he comes across a soba vendor. Stopping to relax, the man tells the vendor of his encounter, only to recoil in horror as the soba vendor strokes his face, becoming a noppera bō himself. It turns out that all of these noppera bō are really just mujina in disguise.