Кіріспе

Кернейдің кілттер мен клапандар ойлап табылуына дейінгі ерте түрі. Табиғи керней – гармониялық қатардың ноталарын ойнай алатын клапансыз қола аспап.

Кезекті құралдар

Бароккоға дейінгі және барокко дәуіріндегі сақталған кернейлердің ең үздік мысалдары 1580 жылдарға дейін жетеді және олар Нюрнбергтік Антон Шницер жасаған. Басқа да белгілі керней жасаушылар – Нюрнбергтік Хайнлайн отбасы, Нюрнбергтік Хаас отбасы, Нюрнбергтік Эхе отбасы және Лондондық Уильям Булл. Осы аспап жасаушылардың барлығы қазір табиғи кернейлер деп аталатын аспаптарды жасады. Бірақ сол кезде бұл аспаптарды жай ғана "кернейлер" деп атаған, "табиғи кернейлер" емес, себебі клапанды аспаптар әлі ойлап табылмаған еді.

Қазіргі үлгілері

20 ғасырдың екінші жартысында тарихи негіздемелі орындау өнері кең таралған кезде, қазіргі заманғы аспап жасаушылар тарихи аспаптардың үлгілерімен аспаптар жасауды бастады. Осы істің алғашқы бастаушылары Meinl & Lauber, Адольф Эггер, Роберт Барклей, Фрэнк Томес болды. 2021 жылға дейін жұмыс істегендердің қатарында Мэтью Паркер, Грэм Николсон, Маркус Раке, Герт Ян ван дер Хайде, Кристиан Боск, Райнер Эггер, Бернхард (Эвальд) Майнл, Тони Эспарис, Николай Манттери, Натаниел Вуд және Гюнтер Коген бар.

Құрылыс

Табиғи трубаның ауызшасы бар, ол қабылдағышқа салынады. Қабылдағыш, бірінші аула деп аталатын ұзын түтікке, тұтқа деп аталатын қысқа жалғауышпен бекітіледі. Бірінші аула тұтқа арқылы бірінші иілімге, содан кейін тағы бір тұтқа және екінші аулаға жалғанады. Екінші аула тұтқамен екінші иілімге бекітіледі. Барокко трубасында, желдеткіш тесіктері екінші ауланың үстіңгі жағында және, мүмкін, екінші доғада орналасқан. Екінші иілімнен кейін, құбыр, шар, қоңырқ, гирлянда және жиек орналасқан. Құбыр және бірінші аула ағаш бөлікшемен бөлінген, ал оның үстінде байлауға арналған бау бар.