Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық-американдық психоаналитик (1888–1969)
Austrian American psychoanalyst (1888–1969)
Теодор Рейк (12 мамыр 1888, Вена, Австрия – 31 желтоқсан 1969, Нью-Йорк) – психоаналитик, Фрейдтің Венадағы алғашқы шәкірттерінің бірі болып тәлім алған және Америка Құрама Штаттарында бейтаныс талдауды дамытушылардың бірі.
Theodor Reik (; 12 May 1888, in Vienna, Austria – 31 December 1969, in New York) was a psychoanalyst who trained as one of Freud's first students in Vienna, Austria, and was a pioneer of lay analysis in the United States.
Психология
Рейк 1912 жылы Вена университетінде психология ғылымдарының докторы дәрежесін алды, оның диссертациясы Флауберттің "Антонийдің азғырылуы" туындысын зерттеуге арналған болатын.
Reik received a Ph. D. degree in psychology from the University of Vienna in 1912 with his dissertation, a study of Flaubert's Temptation of Saint Anthony.
Психоанализ
Докторлық дәрежесін алғаннан кейін Рейк бірнеше жыл бойы Зигмунд Фрейдпен психоанализді зерттеді. Фрейд психоаналитикалық оқуының кезеңінде Рейк пен оның отбасын қаржылай қолдады. Осы кезеңде Рейкті Карл Абрахам талдады. Рейк, еврей болғандықтан, 1934 жылы Германиядан Нидерландыға, ал 1938 жылы нацизмнен қашып АҚШ-қа эмиграциялады. 1944 жылы ол АҚШ азаматы болды.
After receiving his doctorate, Reik devoted several years to studying psychoanalysis with Sigmund Freud. Freud financially supported Reik and his family during his psychoanalytic training. During this time, Reik was analyzed by Karl Abraham. Reik, who was Jewish, emigrated from Germany to the Netherlands in 1934 and to the United States in 1938 in flight from Nazism. In 1944, he became a naturalized citizen of the United States.
Соғыс және Венаның салдары
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Рейк мобилизацияланды және окоп соғысындағы шыдай алмас бейшаралық сезімімен бетпе-бет келді. Осы тәжірибеден кейін Рейк Фрейдтің 1919 жылы жарық көрген «Жақын және жат» (бір бөлігі қорқынышты нәрсені білдіреді) атты мақаласына, сондай-ақ 1924 жылы жазылып, 1929 жылы жарық көрген «Үрей» атты мәтініне үлес қосты. Рейк Фрейдтің жазбаларында таралған травматикалық невроздың әртүрлі аспектілері арасындағы байланысты көрсетеді және өзінің қосымша талдауын ұсынады; Фрейд бұл мақаланың маңыздылығын мойындады. 1935 жылы жарық көрген кітабында Рейк психоаналитик көзқарасынан ойлармен бетпе-бет келуден туындайтын үрейді талқылайды (Трехел, Г. 2012). Бітіс орнағаннан кейін, Венада Юлиус Тандлер басқарған комиссия құрылды, ол жасалған қылмыстарды тергеумен айналысты; комиссия мүшесі ретінде Юлиус Вагнер фон Яурегг қатысты. Осы кезде Вагнер фон Яурегг пен Арнольд басқарған медициналық практиканы бұрынғы пациент Уолтер Каудерс жамандады. Зигмунд Фрейд соғыс невроздарына көрсетілген медициналық көмек жөніндегі сарапшы куәгер ретінде тағайындалды. 1920 жылдың ақпан айында комиссия өз пікірін білдірді, ал 1920 жылдың қазан айында қорытындыларын ресми түрде ұсынды. Тағы бір оқиға Австрия астанасын дүр сілкіндірді. 1924 жылдың қараша айында Фрейдтен медициналық білімі жоқ адамдар жасаған талдау – яғни, бейтаныс талдау туралы сарапшылық бағалауын жазу сұрады. 1924 жылдың желтоқсан айында Вена қалалық денсаулық сақтау кеңесінің отырысында Вагнер фон Яурегг психоанализді қолданатын мекемелердің тізімін сұрады. Рейк медициналық сертификаты жоқ деп танылды. 1925 жылдың ақпан айында ресми жарлық бойынша оған медициналық практиканы жалғастыруға тыйым салынды; ал 1926 жылы Рейктің бұрынғы пациенті Ньютон Мерфи оған қарсы шығып, зиянды емдеу үшін сотқа берді. Фрейд Рейкті ашық қорғап, Тандлерге хат жазып жауап берді. Екі оқиғаның ұқсастықтары бар. Атап айтқанда, олар бір уақытта және Вена қаласында болды; олардың екеуі де күтім көрсететін адамдардың қызметіне қатысты және биліктегі тұлғаларды қамтыды. Рейктің Венадағы кезеңінде емдеген пациенттерінің арасында философ Фрэнк П. Рамзи де болды, ол осы мақсатта ұзақ уақыт Венада болды.
During the First World War, Reik was mobilized and had to face up to the experience of unbearable helplessness found in trench warfare. Out of that experience, Reik contributed to a paper of Freud, published in 1919, "The Uncanny" (referring, in part, to that which is horrifying); and some years later, in a text called "The Dread" written in 1924 and published in 1929. Reik makes a link between the various aspects of traumatic neurosis, as disseminated in the written papers of Freud, and suggests his own further analysis; Freud recognized the paper's pertinence. In a book, published in 1935, Reik discusses the dread of confronting thoughts, from the point of view of the psychoanalyst (Tréhel, G. 2012). When peace was finally restored, a committee directed by Julius Tandler was organized in Vienna to investigate committed felonies; Julius Wagner von Jauregg participated as a member. At that time, the medical practice in places directed by Wagner von Jauregg and Arnold had been discredited by a former patient, Walter Kauders. Sigmund Freud was appointed as an expert witness on the medical care provided for war neurotics. In February 1920, the committee gave its opinion and, in October 1920, formally presented its conclusions. Another matter shook up the Austrian capital. In November 1924, asked Freud to write an expert evaluation about the question of lay analysis—that is, analysis practiced by individuals who are not medical doctors. In December 1924, during a session of the Vienna Health State Board, Wagner von Jauregg asked for a list of the institutions using psychoanalysis. Reik was identified as not medically certified. In February 1925, he was, by official decree, forbidden to continue practising medicine; and in 1926, Newton Murphy, Reik's former patient, turned against him, suing him for harmful treatment— Freud publicly took up Reik's defence, reacting by writing to Tandler. The two affairs presented similarities. Specifically, they took place during the same period and in the same city, Vienna; they each concerned the practice of caregivers; and they implicated the same individuals who were in authority. Among those treated by Reik in his Viennese period was the philosopher Frank P. Ramsey, during a prolonged stay in Vienna for that purpose.
Америкадағы оқиғалар
Америка Құрама Штаттарында Рейк медициналық психоанализдің басым қауымдастығынан М.D. дәрежесі болмағандықтан қабылданбады. Оған жауап ретінде ол психологтар үшін алғашқы психоаналитикалық оқу орталықтарының бірін – Ұлттық психологиялық психоанализ қауымдастығын құрды, ол Нью-Йорк қаласындағы ең ірі және танымал психоаналитикалық оқу орындарының бірі болып табылады. Рейктің медициналық психоанализ қауымдастығымен болған қақтығысының бөлігі ретінде ол психоанализді дәрігерлер емес мамандардың тәжірибесін анықтауға және заңды етуге көмектескен алғашқы сот процесіне қатысты. Оның АҚШ-та медициналық емес психоанализге қалдырған мұрасы зор: психологтар және әлеуметтік жұмыскерлер сияқты медициналық білімі жоқ сарапшылардың оқытылуы қазіргі таңда кеңінен қабылданды, және бұл Рейктің еңбегінің нәтижесі.
Once in the United States, Reik found himself rejected from the dominant community of medical psychoanalysts because he did not possess an M. D. degree. In response, he went on to found one of the first psychoanalytic training centers for psychologists, the National Psychological Association for Psychoanalysis, which remains one of the largest and best known psychoanalytic training institutes in New York City. As part of Reik's conflict with the medical psychoanalysis community, he participated in the first lawsuit which helped define and legitimize the practice of psychoanalysis by non physicians. His legacy for non medical psychoanalysis in the US is accordingly important: that the training of non medical analysts, such as psychologists and social workers, is now largely accepted, is significantly due to Reik's efforts.
Жазулары мен ықпалы
Рейк психотерапиялық тыңдау, мазохизм, криминология, әдебиет және дін туралы психоаналитикалық зерттеулерімен танымал. Рейктің алғашқы маңызды кітабы – "Күніс беруге мәжбүрлеу" (1925), онда ол қызарту мен кекелеу сияқты невротикалық симптомдарды пациенттің жасырылған құштарлықтарын білдіретін, сонымен қатар осы құштарлықтарды жеткізгені үшін пациентті жазалайтын санасыз мойындау ретінде қарастыруға болатынын айтты. Рейк бұл тақырыпты "Белгісіз кісі өлтіруші" (1932) кітабында одан әрі зерттеді, онда ол белгісіз қылмыскерлерді психологиялық тұрғыдан сипаттау процесін қарастырды. Ол қылмыскерлердің санасыз кінәлі екенін, сондықтан олар өздерін анықтауға және қамауға алып келуі мүмкін іздер қалдыратынын дәлелдеді. "Қазіргі заманғы адамның мазохизмі" (1941) еңбегінде Рейк өзін-өзі жазалауға немесе қоздыруға бейім мінез-құлықпен айналысатын пациенттер эмоционалдық беріктігін көрсету, басқаларда кінә сезімін тудыру және "жеңіліс арқылы жеңіс" сезімін сезіну үшін солай етеді деп тұжырымдайды. Ал "Миф және кінә" (1957) еңбегінде Рейк діндегі кінә мен мазохизмнің рөлін зерттеді. АҚШ-та құрылған алғашқы BDSM ұйымы TES-тің бастапқы атауы, бұрын The Eulenspiegel Society деп аталған, "Қазіргі заманғы адамның мазохизмі" (1941) кітабындағы бір үзіндіден шабыттанды. Осы үзіндіде Рейк өзін-өзі жазалауға немесе қоздыруға бейім мінез-құлыққа түсетін пациенттер эмоционалдық беріктігін көрсету, басқаларды кінәлау және "жеңіліс арқылы жеңіс" сезімін алу үшін солай етеді деп айтады. Рейк сондай-ақ Тилл Эуленспигельдің "ерекше" мінез-құлқын сипаттайды – ол төбеге қарай жүруді ұнатады, ал төмен қарай жүргенде "көксіп" қалады, оны "мазохизмді еске түсіретін парадокспен" салыстырады, себебі Тилл Эуленспигель "жағымсыздыққа қуана мойынсұнады, одан ләззат алады, тіпті оны ләззатқа айналдырады". "Ритуал: төрт психоаналитикалық зерттеу" (1946) еңбегінде ол психоанализді куваде, жасөспірімдердің дәстүрлері және Йом Кипур мен шофардың еврейлік рәсімдерінің мағынасын түсіндіру үшін пайдаланады. Оның еврейлік юмор туралы зерттеулері "Еврейлік ақыл-ойының табиғаты туралы" (1940) және "Еврейлік ақыл-ойы" (1962) оның негіздеріне қараңғы, тіпті қайғылы көзқараспен қарастырады, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың тәжірибесімен байланысты болуы мүмкін: "комикалық фасадтың артында басқа да ақыл-ойы барлар сияқты, жай ғана маңызды емес, бірақ қорқынышты нәрсе жатыр". Рейктің ең танымал кітабы "Үшінші құлақпен тыңдау" (1948) психоаналитиктердің пациенттердің санасыз тілектері мен қиял-ойының анықталуы мен түсіндірілуі үшін өздерінің санасыз ақыл-ойының қалай интуитивті түрде пайдаланылатынын сипаттайды. Рейктің айтуынша, аналитиктер пациенттерді өздерінің бейтаныс интуициясын зерттей отырып, тереңінен түсінуге жетеді. Психоаналитикалық автобиографиясында "Ұлы мойындаудың фрагменттері" (1949) Рейк өзінің ішкі жанжалдарын және олардың жазуы мен қарым-қатынастарына тигізген әсерін түсіндіре отырып, өзінің өміріне психоаналитикалық құлақ түрді. "Сырлы өзім" (1952) психоаналитикалық әдеби сынның бірқатар очерктерінен тұрады, онда Рейк әдеби шығармалардың астында жатқан санасыз қиялдар мен импульстерді түсінуге тырысты. Осы кітапта Рейк өзінің жеке тұлғасы мен шығармашылығы арасындағы қарым-қатынасқа қызығушылық танытуды жалғастырды, оның ішкі қақтығыстары әдеби шығармаларды түсіндіруге қалай әсер еткенін зерттеді. "Әйелді жарату" еңбегінде Рейк Жаратылыс кітабындағы Адамның қабырғасынан Хауаның жаратылуы туралы екінші оқиғаны зерттеді және талдады. Ол жыныстардың рөлі кері бұрылғанын қолдады. Рейктің пікірінше, Адамның қабырғасынан туған Хауа емес, Адамның әйелдер әлемінен шығып, ерлер әлеміне қайта тууы. Оның "Ритуал" кітабында қазіргі заманғы тайпалардағы құпия сақтау мен "инициациялық рәсімдер" әйелдер әлемінен шығып, еркек әлеміне кіру туралы дәлелдер бар. Ол сондай-ақ аналық сезімнің асыра пайдалануы, мысалы, Жокаста кешенінің еркек тәуелсіздігін болдырмаудағы күшін зерттеді. Рейктің психоанализдегі "Көңіл көтеру" туралы мақаласы В. Р. Бион үшін маңызды болды, ол беймәлімге таң қалуды талдаудағы прогресстің маңызды элементі деп санайды. Оның таңғалуға дайын болуы және талдаудағы тыңдау өнері француз психоаналитикалық теоретик Жак Лакан тарапынан қабылданып, АҚШ психоанализіндегі соңғы дамуды, мысалы, оның интерсубъективтілікке және қарсы трансфертке назар аударуын болжады. Рейк "Психолог махаббатқа қарап" (1944) еңбегінде дәстүрлі фрейдтік теорияны қатаң сынға алды. Фрейд махаббаттың әрқашан қандай да бір жыныстық құштарлыққа негізделгенін сендірді. Рейк керісінше, махаббат пен құштарлықтың екі бөлек мотивациялық күш екенін айтты.
Reik is best known for psychoanalytic studies of psychotherapeutic listening, masochism, criminology, literature, and religion. Reik's first major book was The Compulsion to Confess (1925), in which he argued that neurotic symptoms such as blushing and stuttering can be seen as unconscious confessions that express the patient's repressed impulses while also punishing the patient for communicating these impulses. Reik further explored this theme in The Unknown Murderer (1932), in which he examined the process of psychologically profiling unknown criminals. He argued out that because of unconscious guilt, criminals often leave clues that can lead to their identification and arrest. In Masochism in Modern Man (1941), Reik argues that patients who engage in self punishing or provocative behavior do so in order to demonstrate their emotional fortitude, induce guilt in others, and achieve a sense of "victory through defeat", while in Myth and Guilt (1957), Reik investigated the role of guilt and masochism in religion. The original name of TES, the first BDSM organization founded in the United States, formerly known as The Eulenspiegel Society, was inspired by a passage in Masochism in Modern Man (1941). In that passage Reik argues that patients who engage in self punishing or provocative behavior do so in order to demonstrate their emotional fortitude, induce guilt in others, and achieve a sense of "victory through defeat". Reik also describes Till Eulenspiegel's "peculiar" behavior—he enjoys walking uphill, and feels "dejected" walking downhill—and compares it to a "paradox reminiscent of masochism", because Till Eulenspiegel "gladly submits to discomfort, enjoys it, even transforms it into pleasure". In Ritual: Four Psychoanalytic Studies (1946), he uses psychoanalysis to shed light on the meaning of couvade, puberty rites, and the Jewish rituals of Yom Kippur and shofar. His studies of Jewish humour 'On the Nature of Jewish Wit' (1940) and Jewish Wit (1962) take a dark, almost tragic view of its underpinnings which may be linked to the experience of the Second World War: "there lurks behind the comic façade not merely something serious, as in other witticisms, but something horrible". Reik's most famous book, Listening with the Third Ear (1948), describes how psychoanalysts intuitively use their own unconscious minds to detect and decipher the unconscious wishes and fantasies of their patients. According to Reik, analysts come to understand patients most deeply by examining their own unconscious intuitions about their patients. In his psychoanalytic autobiography Fragments of a Great Confession (1949), Reik turned a psychoanalytic ear toward his own life, interpreting his inner conflicts and their influence on his writing and relationships. The Secret Self (1952) comprises a number of essays of psychoanalytic literary criticism, in which Reik tried to decipher the unconscious fantasies and impulses lying beneath literary works. In this book, Reik continued to develop his interest in the relationship between his own personality and his work, exploring how his internal conflicts shaped his interpretations of literary works. In "The Creation of Woman" Reik investigated and analyzed the second story of the creation of Eve in Genesis from Adam's rib. He supported his conclusion that the genders were reversed. It is not Eve that is born from Adam's rib, according to Reik, it is the second birth of Adam into the world of men, leaving the world of the mother. His book "Ritual" contains evidence to support how secret keeping and 'initiation rites' in native societies in modern times are about leaving the world of the feminine, entering the masculine world. He also explored the power of the Jocasta complex, a surfeiting of mothering, in preventing such male independence. Reik's article on 'Surprise' in psychoanalysis proved significant for W. R. Bion, who considered surprise at the unknown an essential element of progress in analysis. His emphasis on being open to surprise, and the arts of listening in analysis were taken up by the French psychoanalytic theorist Jacques Lacan, and anticipated recent developments in US psychoanalysis, such as its current emphasis on intersubjectivity and countertransference. Reik presented a forceful criticism of traditional Freudian theory in A Psychologist Looks at Love (1944). Freud had believed that love is always based on some form of sexual desire. Reik argued, to the contrary, that love and lust are distinct motivational forces.