Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон әскерлері сол кезде британдық отаршылдық билікте болған Бирмаға (қазіргі Мьянма) шабуыл жасады. Британдық әскерлер кері шегінді, ал қалған билік бослығында жапондықтарды қолдайтын Рахин буддистері мен британдықтарды қолдайтын мұсылман ауыл тұрғындары арасында қырылыс болды. Жапондықтардың шабуылын тоқтату мақсатындағы «артта қалу» стратегиясының бөлігі ретінде Делидегі әскерлердің бас қолбасшысы Уэвелл «V күші» құрды. Бұл күш Солтүстік Аракандағы рохинджа жергілікті тұрғындарын қаруландырып, жапондықтардың басып кіруіне қарсы қорғаныс шебін құрды. Осы кезеңде британдықтарға адал және бірмалық ұлтшылдар арасында да зорлық-зомбылық орын алды. Иерусалимдегі Еврей университетінің Труман институтының ғылыми қызметкері Моше Йегар мұсылмандар мен буддистер арасындағы алауыздықтар Бірманың басқа аймақтарында да қайталанғанын атап өтті. Бұл шиеленіс британдықтардың шегінуімен күшейді. Жапондықтар Араканға жақындағанда буддистер мұсылмандарға қатыгездік көрсетті. Мыңдаған адам (нақты саны белгісіз) буддистер басым аймақтардан Шығыс Бенгалияға және Солтүстік Араканға қашып кетті, көптегендері қаза тапты немесе аштықтан қайтыс болды. Жауап ретінде мұсылмандар британдықтар бақылауындағы аймақтардан қарсы шабуылдар жасап, көптеген буддистерді өлтірді және оларды Оңтүстік Араканға қашуға мәжбүр етті. Жапониядағы Канда университетінің тарихшысы Ай Чан екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтастардан қару алған рохинджалардың жапондықтарға қарсы тұрудың орнына, жапондықтармен ынтымақтасқан Аракан ауылдарын жоюға тырысқанын жазды. Чан жүздеген мұсылманның Солтүстік Араканға қашқанын мойындайды, бірақ оларға жасалған қатыгездік туралы хабарлардың қатты әсіреленгенін айтады. Британ армиясының байланыс офицері Энтони Ирвин, керісінше, «V күшінің» рөлін жоғары бағалады. Солтүстік Рахин штатындағы мұсылмандар 20 000-нан астам аракандықтарды, соның ішінде У Оо Кяу Кхаингті де өлтірді. Бұған жауап ретінде буддистер де көптеген рохинджа мұсылмандарын өлтірді. Бұл қақтығыста екі тараптан да қанша адам қаза тапқаны әлі анықталған жоқ және нақты ресми мәліметтер табылмады.
During World War II, Japanese forces invaded Burma (now Myanmar), which was then under British colonial rule. The British forces retreated and, in the power vacuum left behind, considerable violence erupted between pro Japanese Buddhist Rakhine and pro British Muslim villagers. As part of the 'stay behind' strategy to impede the Japanese advance, the Commander in Chief of forces in Delhi, Wavell, established "V Force", which armed Rohingya locals in northern Arakan to create a buffer zone from Japanese invasion when they retreated. The period also witnessed violence between groups loyal to the British and Burmese nationalists. Moshe Yegar, a research fellow at Truman Institute, Hebrew University of Jerusalem, noted that hostility had developed between the Muslims and the Buddhists who had brought about a similar hostility in other parts of Burma. This tension was let loose with the retreat of the British. With the approach of the Japanese into Arakan, the Buddhists instigated cruel measures against the Muslims. Thousands, though the exact number is unknown, fled from Buddhist majority regions to eastern Bengal and northern Arakan, with many being killed or dying of starvation. The Muslims in response conducted retaliatory raids from British controlled areas, massacring scores of Buddhists and causing many Buddhists to flee to southern Arakan. Aye Chan, a historian at Kanda University in Japan, has written that, as a consequence of acquiring arms from the Allies during World War II, Rohingyas tried to destroy the collaborationist Arakanese villages instead of resisting the Japanese. Chan agrees that hundreds of Muslims fled to northern Arakan but states that the accounts of atrocities on them were exaggerated. The British Army's liaison officer Anthony Irwin, in contrast, praised the role of the V Force. Muslims from Northern Rakhine State tortured, raped, and killed more than 20,000 Arakanese, including the Deputy Commissioner U Oo Kyaw Khaing. In return the Buddhist also killed a large number of Rohingya Muslims. The total casualty count of both parties in that conflict is not certain and no concrete official reference can be found.
Жапон әскерлерінің қуғын-сүргіні
Жапон әскерлері Рохинджа мұсылмандарын және үнді мұсылмандарын қырды, зорлады және азаптады. Олар ондаған мың Рохинджаны Британдық Үндістанның Бенгалиясына қуды. Жапондар мыңдаған Рохинджаны зорлап, өлтіріп, азаптады. Осы кезеңде шамамен 22 мың Рохинджа зорлықтан қашу үшін сол кездегі Британдық Үндістанның бөлігі болған Бенгалияға шекарадан өтіп кеткен деп есептеледі. Жеңіліске ұшыраған 40 мың Рохинджа бірмалық және жапондық әскерлердің қайта-қайта жасаған қырғындарынан кейін Читтагонгқа қашып кетті. Британдық есепте қырғыннан кейін "біз басып алған аймақ негізінен мұсылман елдерінен тұрды" делінген.