Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трансұлттықтарлық – адамдардың шекаралар арқылы өзара әрекеттесуін зерттейтін ғылыми сала және әлеуметтік құбылыс. Бұл құбылыс адамдардың байланысының күшеюімен және ұлттық мемлекеттер арасындағы шекаралардың экономикалық және әлеуметтік маңызының азаюымен байланысты.
Description of people's interactions across boundaries
Transnationalism is a research field and social phenomenon grown out of the heightened interconnectivity between people and the receding economic and social significance of boundaries among nation states.
Шолу
"Трансұлттық" термині 20 ғасырдың басында жазушы Рэндольф Борн мәдениеттер арасындағы қарым-қатынас туралы ойлаудың жаңа тәсілін сипаттау үшін танымал болды. Алайда, бұл терминді колледждегі әріптесі ойлап тапқан. Merriam-Webster сөздігі 1921 жылды "трансұлттық" термині алғаш рет баспа бетінде қолданылған жыл ретінде көрсетеді, бұл Борнның өлімінен кейін болды. Трансұлттық экономикалық процесс өндіріс процесінің жаһандық қайта ұйымдастырылуын қамтиды, онда кез келген өнімнің өндірісінің әртүрлі кезеңдері әртүрлі елдерде жүзеге асырылуы мүмкін, әдетте шығындарды азайту мақсатында. Экономикалық трансұлттық, көбінесе жаһандану деп аталатын бұл құбылыс, 20 ғасырдың екінші жартысында интернет пен сымсыз байланыстың дамуымен, сондай-ақ контейнерленудің нәтижесінде жаһандық тасымалдау шығындарының төмендеуімен серпіліс алды. Көпұлттық корпорацияларды трансұлттық құбылыстың бір түрі ретінде қарастыруға болады, себебі олар саяси шекараларға қарамастан, операцияларын ең тиімді жолмен ұйымдастыруға тырысып, шығындарды азайту және пайданы арттыруға ұмтылады. Трансұлттық капитализмнің жақтаушылары аймақтар арасында адамдардың, идеялардың және тауарлардың еркін ағынын жеңілдетуге мүдделі. Олардың пікірінше, бұл капиталистік жаһанданудың қарқынды дамуымен қатар маңыздылығы артып келеді. Олардың ойынша, мысалы, көші-қон жұмыс күштері, жаһандалған корпорациялар, жаһандық қаржы ағыны, жаһандық ақпарат ағыны және жаһандық ғылыми ынтымақтастық сияқты белгілі бір ұлттық-мемлекеттік шекараларды байланыстырудың қажеті жоқ. Дегенмен, трансұлттық капитализмге қатысты сындық теориялар оның жаһандық экономикадағы жетекші топтар мен түрлі билік блоктарының капиталды монополиялау және орталықтандыру арқылы дамығанын дәлелдейді. Жаһандық капитализмді (және оның жаһандық экологиялық және теңсіздік дағдарыстарын) сынға алған ғалымдар жұмысшылар мен кооперативтер арасындағы, сондай-ақ халықтық әлеуметтік және саяси қозғалыстар арасындағы "төменнен" трансұлттықты қолдайды. Трансұлттық – концепция, теория және тәжірибе ретінде – әлеуметтік ғылымдардағы маңызды әдебиеттерді дамытуға ықпал етті. Іс жүзінде трансұлттық – мемлекеттік шекараларды кесіп өтетін процестердің функционалдық интеграциясының күшеюі, ал кейбір зерттеушілер бұл жеке тұлғалардың, топтардың, фирмалардың трансшекаралық қатынастары және мемлекеттік шекарадан тыс ұйымдастыру болып табылады. Жеке тұлғалар, топтар, институттар және мемлекеттер ұлттық қоғамдардың мәдени және саяси ерекшеліктерімен қатар, жаңадан пайда болатын көп деңгейлі және көпұлттық қызметтермен біріктірілген жаңа жаһандық кеңістікте өзара әрекеттеседі. Трансұлттық капиталистік жаһандану процесінің бір бөлігі болып табылады. Трансұлттық концепциясы ұлттық мемлекеттердің шекаралары арқылы адамдар мен институттарды байланыстыратын көптеген байланыстар мен өзара әрекеттерді білдіреді. Соңғы әдебиеттердің көп бөлігі халық наразылығын трансұлттық белсенділіктің бір түрі ретінде қарастырса да, кейбір зерттеулер жасырын және қылмыстық желілерге, сондай-ақ шетелдік жауынгерлерге трансұлттық құбылыстың кең ауқымын көрсететін мысалдар ретінде назар аударды. Кейбір зерттеушілер диаспораларды, мысалы, теңіз арқылы қоныстанған қытайларды, қазіргі заманғы трансұлттықтың тарихи алғы құрлысы деп санайды. Алайда, трансұлттық өмір салған кейбір адамдардан айырмашылығы, диаспоралардың көпшілігі ерікті түрде құрылмаған. Диаспора саясаты саласындағы зерттеулер қазіргі диаспоралардың трансұлттық саяси актерлер болуға және трансұлттық саяси күштерге ұшырауға бейім екенін көрсетеді. "Трансұлттық" термині ұлттардың әлеуметтік топтар өздерінің мағыналы практикаларына жаһандық өлшемді қосатын даулар мен келіссөздерді ұстап тұруға немесе бақылауға қабілетсіздігін көрсетсе, диаспора түсінігі халықаралық еңбек бөлінісінің және жаһандық капиталдың экономикалық ахуалының негізіндегі нәсілдік динамиканы аңғартпақ. 2006 жылы жарияланған мақаласында Асале Ангел Аджани "диаспоралық зерттеулер аясында трансұлттық зерттеулерді қоршаған саяси тұрғыдан тазартылған дискурстан қашықтауға мүмкіндік бар" деп мәлімдеді. Африкалық диаспора зерттеулері нәсілдік қалыптасу, расизм және ақ нәсілдің үстемдігіне назар аударғандықтан, диаспора теориясы трансұлттық құбылысты зерттеуге "әртүрлі, тіпті радикалды саяси көзқарас" ұсынуы мүмкін.
The term "trans national" was popularized in the early 20th century by writer Randolph Bourne to describe a new way of thinking about relationships between cultures. However, the term itself was coined by a colleague in college. Merriam Webster Dictionary states 1921 was the year the term "transnational" was first used in print, which was after Bourne's death. Transnationalism as an economic process involves the global reorganization of the production process, in which various stages of the production of any product can occur in various countries, typically with the aim of minimizing costs. Economic transnationalism, commonly known as globalization, was spurred in the latter half of the 20th century by the development of the internet and wireless communication, as well as the reduction in global transportation costs caused by containerization. Multinational corporations could be seen as a form of transnationalism, in that they seek to minimize costs, and hence maximize profits, by organizing their operations in the most efficient means possible irrespective of political boundaries. Proponents of transnational capitalism seek to facilitate the flow of people, ideas, and goods among regions. They believe that it has increasing relevance with the rapid growth of capitalist globalization. They contend that it does not make sense to link specific nation state boundaries with for instance migratory workforces, globalized corporations, global money flow, global information flow, and global scientific cooperation. However, critical theories of transnationalism have argued that transnational capitalism has occurred through the increasing monopolization and centralization of capital by leading dominant groups in the global economy and various power blocs. Scholars critical of global capitalism (and its global ecological and inequality crises) have argued instead for a transnationalism from below between workers and co operatives as well as popular social and political movements. Transnationalism as concept, theory and experience has nourished an important literature in social sciences. In practice transnationalism refers to increasing functional integration of processes that cross borders or according to others trans bordered relations of individuals, groups, firms and to mobilizations beyond state boundaries. Individuals, groups, institutions and states interact with each other in a new global space where cultural and political characteristic of national societies are combined with emerging multilevel and multinational activities. Transnationalism is a part of the process of capitalist globalization. The concept of transnationalism refers to multiple links and interactions linking people and institutions across the borders of nation states. Although much of the more recent literature has focused on popular protest as a form of transnational activism, some research has also drawn attention to clandestine and criminal networks, as well as foreign fighters, as examples of a wider form of transnationalism. Some have argued that diasporas, such as the overseas Chinese, are a historical precursor to modern transnationalism. However, unlike some people with transnationalist lives, most diasporas have not been voluntary. The field of diaspora politics does consider modern diasporas as having the potential to be transnational political actors and be influenced by transnational political forces. While the term "transnationalism" emphasizes the ways in which nations are no longer able to contain or control the disputes and negotiations through which social groups annex a global dimension to their meaningful practices, the notion of diaspora brings to the fore the racial dynamics underlying the international division of labor and the economic turmoil of global capital. In an article published in 2006, Asale Angel Ajani claimed that "there is the possibility within diaspora studies to move away from the politically sanitized discourse that surrounds transnational studies". Since African diaspora studies have focused on racial formation, racism, and white supremacy, diaspora theory has the potential to bring to transnationalism "a varied political, if not radical political, perspective to the study of transnational processes and—globalization".
Себептер
Трансұлттықты түсіндіруге әртүрлі көзқарастар ұсынылған. Бірінің пікірінше, оны көлік және байланыс құралдарын қолжетімді әрі арзан еткен технологиялардың дамуы қозғап отыр, бұл адамдар мен жерлер арасындағы қарым-қатынасты күрт өзгертеді. Бүгінде иммигранттар өздерінің туған елдерімен бұрынғыдан да жақын және жиі байланыс орнату мүмкіндігіне ие. Алайда, көптеген дамыған елдердің демографиялық болашағына халықаралық көші-қонның енуі трансұлттықтың тағы бір маңызды драйвері болып табылады. Көші-қон тек төмен жалақылы жұмыс күшіне деген сұранысты қанағаттандырумен ғана шектеліп қоймай, көптеген өнеркәсіптік елдерде табиғи халық санының азаюынан туындаған демографиялық кемшіліктерді де толықтырады. Бүгінде Батыс елдеріндегі халық өсімінің үштен екі бөлігі көші-қонның есебінен жүзеге асып, бұл үрдіс баяулауға белгі бермейді. Сонымен қатар, әлемдік саяси өзгерістер мен жаңа халықаралық құқықтық жүйелер мемлекеттің құқықтың жалғыз заңды көзі ретіндегі беделін әлсіретті. Колонизацияның аяқталуы, коммунизмнің құлауы және адам құқықтарының нығаюы мемлекеттерді адамдарды азаматтар ретінде емес, жеке тұлғалар ретінде қарауға мәжбүр етті. Осының нәтижесінде, адамдардың елдегі азаматтық статусына қарамастан құқықтары бар. Ал басқалары, неомарксистік тұрғысынан, трансұлттық сыныптық қатынастардың жаңа ұйымдастырушылық және технологиялық жетістіктермен, сондай-ақ трансұлттық өндіріс және қаржы тізбектерінің таралуымен бірге пайда болғанын айтады.
Different approaches have attempted to explain transnationalism. Some argue that it is driven mainly by the development of technologies that have made transportation and communication more accessible and affordable, which thus dramatically change the relationship between people and places. It is now possible for immigrants to maintain closer and more frequent contact with their home societies than ever before. However, the integration of international migrations to the demographic future of many developed countries is another important driver for transnationalism. Beyond simply filling a demand for low wage workers, migration also fills the demographic gaps created by declining natural populations in most industrialized countries. Today, migration accounts for three fifths of population growth on western countries as a whole, a trend that shows no signs of slowing down. Moreover, global political transformations and new international legal regimes have weakened the state as the only legitimate source of rights. Decolonization, the fall of communism, and the ascendance of human rights have forced states to take account of persons as persons, rather than as citizens. As a result, individuals have rights regardless of their citizenship status within a country. Others, from a neo Marxist approach, argue that transnational class relations have come about concomitantly with novel organizational and technological advancements and the spread of transnational chains of production and finance.
Иммигранттардың трансұлттық қызметі
Иммигранттар трансұлттық қызметпен айналысқанда, олар өздерінің бастапқы елі мен жаңа тұратын елдерін байланыстыратын "әлеуметтік өрістерді" құрайды. "Біз трансұлттықты иммигранттардың өзінің туған елі мен қоныстанған елі арасында әлеуметтік өрістер құру процесі деп түсіндіреміз". Бұл әлеуметтік өрістер өзара байланысты және бір-бірімен тоғысқан экономикалық, саяси және әлеуметтік-мәдени қызметтердің нәтижесі болып табылады:
When immigrants engage in transnational activities, they create "social fields" that link their original country with their new country or countries of residence. "We have defined transnationalism as the process by which immigrants build social fields that link together their country of origin and their country of settlement". These social fields are the product of a series of interconnected and overlapping economic, political, and socio cultural activities:
Экономдық трансұлттық қызмет
Трансұлттық экономикалық қызмет, мысалы, елдерге бизнес-инвестициялар жасау және ақшалай аударымдар кең таралған және жақсы құжатталған. Америкааралық даму банкі (АӨБ) 2006 жылы дамыған елдерде тұратын иммигранттар өз елдеріне 300 миллиард доллар көлемінде ақша жібергенін, бұл халықаралық көмектің деңгейінен екі есе асып түсетінін бағалап көрсетті. Ресурстардың мұндай қарқынды ағыны кейбір елдердің даму перспективалары олардың диаспораларының экономикалық қызметімен тығыз байланысып, тіпті оған тәуелді болуы мүмкін.
Economic transnational activities such as business investments in home countries and monetary remittances are both pervasive and well documented. The Inter American Development Bank (IDB) estimates that in 2006 immigrants living in developed countries sent home the equivalent of $300 billion in remittances, an amount more than double the level of international aid. This intense influx of resources may mean that for some nations development prospects become inextricably linked—if not dependent upon—the economic activities of their respective diasporas.
Саяси трансұлттық қызмет
Саяси трансұлттық қызмет адамның туған еліндегі саяси партияларға мүшелігін сақтап қалудан және оның сайлауларына қатысып дауыс беруден бастап, тіпті саяси лауазымға үміткер болуға дейін жете алады. Одан азырақ формалды, бірақ маңызды рөлдерге саяси идеялар мен нормаларды тарату немесе жеткізу жатады, мысалы, туған ел газетінде мақала жариялау, блог жазу немесе жергілікті сайланған шенеуніктерге ықпал ету. Мысалы, 1997 жылы туған жері Колумбияда Сенатқа үміткер болған, Нью-Джерсидегі саяхат агенті Джесус Галвисті айтуға болады. Ол Богота мен Нью-Джерси штатының Хакенсак қаласында бір уақытта сайланды және қалалық кеңесші ретінде қызмет етті.
Political transnational activities can range from retained membership in political parties in one's country of origin and voting in its elections to even running for political office. Less formal but still significant roles include the transfer or dissemination of political ideas and norms, such as publishing an op ed in a home country newspaper, writing a blog, or lobbying a local elected official. There is also the more extreme example of individuals such as Jesus Galvis, a travel agent in New Jersey who in 1997 ran for a Senate seat in his native Colombia. He was elected and intended to hold office simultaneously in Bogota and Hackensack, New Jersey where he served as a city councilor.
Саяси экономика
Глобалды капитализмнің өрлеуі, мемлекеттік шекаралар арқылы капиталистік өндіріс және қаржы тізбектерінің жаңа және одан әрі тиімді интеграциясы арқылы жүзеге асты, бұл трансұлттық капиталистік таптың қалыптасуымен байланысты. Осы көзқарас корпоративтік желілерді, жаһандық жұмысшы табын және мемлекеттік аппараттар мен элиталардың трансұлттық сипатқа ие болуын жан-жақты зерттеуге мүмкіндік берді.
The rise of global capitalism has occurred through a novel and increasingly functional integration of capitalist chains of production and finance across borders which is tied to the formation of a transnational capitalist class. This approach has led to a broader study of corporate networks, the global working class and the transnationalization of state apparatuses and elites.
Психология
Трансұлттық психология жаһанданудың қарқыны зорлай түсуі, әлемдік билік қатынастарының өзгеруі, көші-қонның артуы, әлемнің бұрынғыдан да байланысты болуы және ұлттық мемлекет шекарасын асып түсетін басқа да құбылыстардың нәтижесінде пайда болған жаңа психологиялық жағдайларға жауап ретінде дамыды. Бұл психологияның постколониалдық, постмодернистік, контекстке сезімтал мәдени психология және психология саласындағы колонизация, империализм және жаһанданудың әсерін зерттеу, түсіну және шешу үшін трансұлттық феминистік көзқарастарды қолданатын саласы. Трансұлттық психологтар жергілікті қауымдастықтардың мүшелерімен бірлесіп жұмыс істейді, ұлттық мемлекет шекарасына қарамастан, әр топтың ерекше психологиялық ерекшеліктерін зерттейді.
Transnational psychology developed in response to the new psychological contexts created by escalating globalization, global power dynamics, increasing migration, an ever more interconnected world, and other phenomena that transcend nation state boundaries. It is a branch of psychology that applies postcolonial, postmodern context sensitive cultural psychology, and transnational feminist lenses to the field of psychology to study, understand, and address the impact of colonization, imperialism, and globalization, and to counter the Western bias in the field of psychology. Transnational psychologists partner with members of local communities to examine the unique psychological characteristics of groups without regard to nation state boundaries.
Әлеуметтік-мәдени трансұлттық қызмет
Трансұлттық – иммигранттар мен азшылық топтарын бірнеше бірдей тарихи контексттің қалыптастыруы ретінде түсінуге арналған талдау құралы. Әлеуметтік-мәдени трансұлттық әрекеттер идеялар мен мағыналар алмасу арқылы жүзеге асылатын әлеуметтік және мәдени қарым-қатынастардың кең ауқымын қамтиды. Жақындағы зерттеулер шетелде тұратын мигранттар мен отан қалғандар арасында ерекше әлеуметтік капитал құратын әлеуметтік аударымдар тұжырымдамасының маңыздылығын анықтады. Дегенмен, иммигранттар шетелдегілер мен отандықтарды байланыстыратын әлеуметтік кеңістіктер құрады деу, олардың өмірі нақты бір жерде және уақытта мықты орнықпаған дегенді білдірмейді. Олар да басқалар сияқты жаңа қоғамның толыққанды мүшелері. Трансұлттыққа этностық зерттеулердің азшылық топтарындағы ынтымақты күшейтуге бағытталған күш-жігерінен алыс екені сынға ұшырайды. Азиялық американдық зерттеулері Вьетнам соғысы кезінде азиялық американдықтар мен вьетнамдықтарға қатысты нәсілдік дискриминацияны салыстыруға негізделгендіктен, оған қарсы дәлел келтіреді. Терезе Гинсато Монберг пен Моррис Янг құрастырған ғылыми мақалалар жинағы трансұлттықтың азиялық-американдықтардың "өздерін қалай талқылайтынын, қарсы тұратынын және пайда болатын, өзгеретін және көбінесе күшейе түсетін «өте тең емес билік қатынастарына» қарсы қалай жұмыс істейтінін” түсінуге бағытталған. Сонымен қатар, қозғалыстар арасындағы өзара әсерлер трансұлттық климаттық саясатта маңызды рөл атқарады. Осы тұжырымдарға сүйене отырып, қозғалыстар белсенділер мен әлеуметтік өзгерістер тактикасы арқылы біріксе, олардың күші артады және олардың маңыздылығы жоғарылайды деген қорытынды жасауға болады. Міне, қозғалыстар арасындағы өзара әсердің мақсаты мен жалпы нәтижесі осы.
Transnationalism is an analytic lens used to understand immigrant and minority populations as a meeting of multiple simultaneous histories. Socio cultural transnational activities cover a wide array of social and cultural transactions through which ideas and meanings are exchanged. Recent research has established the concept and importance of social remittances which provide a distinct form of social capital between migrants living abroad and those who remain at home. However, to say that immigrants build social fields that link those abroad with those back home is not to say that their lives are not firmly rooted in a particular place and time. Indeed, they are as much residents of their new community as anyone else. Transnationalism is criticized for being too far removed from ethnic studies' efforts to empower solidarity in minority communities. Asian American Studies provides a counterargument in that its inception was based in comparative analysis of the racial discrimination against Asian Americans and Vietnamese during the Vietnam War. A collection of scholarly articles, edited by Terese Guinsatao Monberg and Morris Young, seeks to understand how transnationalism reveals ways Asian/Americans "negotiate, resist, and work against emerging, shifting, and often intensified 'highly asymmetrical relations of power.'" Furthermore, inter movement spillover plays an important role in transnational climate change politics. Based on these findings, one can conclude that when movements come together in the form of actors and social change tactics, movements become stronger and more prominent. This is the purpose and overall effect of inter movement spillover.
Көші-қон
Трансұлттық көші-қонды түсінуге маңызды әсер етеді. Дәстүрлі түрде көші-қон автономды процесс ретінде қарастырылып, оны тудыратын факторлар – шығу еліндегі кедейлік, халық тығыздығы сияқты жағдайлар, ал қабылдаушы елдегі жағдайлар (сыртқы саясат, экономикалық қажеттіліктер) одан тыс тұрады деп есептелген. Халық тығыздығы, экономикалық дағдарыс және кедейлік көші-қонға ықпал етуін жалғастырғанымен, олардың өзі халықаралық көші-қон ағындарын құруға жеткіліксіз. Мысалы, көптеген елдер ұзақ жылдар бойы кедейлікте болғанына қарамастан, эмиграция тарихына ие емес. Сонымен қатар, Оңтүстіктен Солтүстікке қарайғы халықаралық көші-қон ағынының көп бөлігі ең төменгі табысқа ие адамдардан емес, көбінесе білікті мамандардан құралған. Жұмыс орындарын құру деңгейі жоғары елдерде де іріктеліп эмиграция жалғасуда. Көші-қонның себептері мен ықпалдастырушылары тек шығу елінде ғана емес, жалпы геосаяси және жаһандық динамикада жатыр. Географиялық көші-қон үлгілерінің айқын дәлелдері қабылдаушы елдердің ықпал аймағынан келген иммигранттарға бейім екенін көрсетеді. Осылайша, көші-қон капитализмнің кеңеюі, нарыққа ену және жаһандану процесінің негізгі бөлігі болып табылады. Жаһандану мен көші-қон арасында жүйелі және құрылымдық байланыс бар. Әлемдік экономиканың қалыптасуы, бір жағынан, эмиграцияға дайын адамдарды құруға, екінші жағынан, дамыған және дамушы елдер арасындағы экономикалық, мәдени және идеологиялық байланыстардың қалыптасуына, кейіннен халықаралық көші-қонға көпір ретінде қызмет етуге ықпал етті. Мысалы, шетелдегі фабрикалар мен кеңселерді орналастыруға жағдай жасаған факторлар, сонымен қатар иммигрант жұмысшылар үшін қажетті төмен жалақылы жұмыс орындарының көбеюіне де себепкер болды. Өндіріс жұмыстарының азаюы және қызмет көрсету секторының өсуі, өндірістің жаһандануының маңызды драйверлері, Батыс елдерінің кәсіптік және табыс құрылымын өзгертіп жатыр. Өндіріс секторы дәстүрлі түрде орташа табыс пен бәсекеге қабілетті әлеуметтік пакеттермен жұмыс орындарын қамтамасыз еткенімен, қызмет көрсету секторының көп бөлігі өте жоғары немесе өте төмен жалақымен, орташа табыс деңгейіндегі жұмыс орындарының саны салыстырмалы түрде аз. Көптеген жұмыс орындарында медициналық сақтандыру сияқты маңызды әлеуметтік жәрдемақылар қарастырылмаған. Сату өкілдері, мейрамхана қызметкерлері, кеңсе әкімшілері және тазалаушылар саны артып келе жатқан кәсіптердің қатарында. Соңында, төмендеуші емес, дамып келе жатқан секторлар ең көп төмен жалақылы жұмыс орындарын құратынын көрсетеді, осылайша мұндай жұмыс орындарының ұсынысы болашақта да арта түседі. Иммигрант жұмысшылардың келуі де сұранысты қанағаттандыруды жалғастырады. Бұл ағын өз кезегінде трансұлттық қауымдастықтардың қалыптасуына қажетті шикізатты қамтамасыз етеді.
Transnationalism has significant implications for the way we conceptualize immigration. Traditionally, immigration has been seen as an autonomous process, driven by conditions such as poverty and overpopulation in the country of origin and unrelated to conditions (such as foreign policy and economic needs) in the receiving country. Even though overpopulation, economic stagnation, and poverty all continue to create pressures for migration, they alone are not enough to produce large international migration flows. There are many countries, for example, which lack significant emigration history despite longstanding poverty. Also, most international immigration flows from the global South to the global North are not made up by the poorest of the poor, but, generally by professionals. In addition, there are countries with high levels of job creation that continue to witness emigration on a large scale. The reasons and promoters for migration are not only embodied within the country of origin. Instead, they are rooted within the broader geopolitical and global dynamics. Significant evidence of geographic migration patterns suggests that receiving countries become home to immigrants from the receiving country's zone of influence. Then, immigration is but a fundamental component of the process of capitalist expansion, market penetration, and globalization. There are systematic and structural relations between globalization and immigration. The emergence of a global economy has contributed both to the creation of potential emigrants abroad and to the formation of economic, cultural, and ideological links between industrialized and developing countries that later serve as bridges for the international migration. For example, the same set of circumstances and processes that have promoted the location of factories and offices abroad have also contributed to the creation of large supply of low wage jobs for which immigrant workers constitute a desirable labor supply. Moreover, the decline of manufacturing jobs and the growth of the service sector, key drivers of the globalization of production, have transformed western economies’ occupational and income structure. Unlike the manufacturing sector, which traditionally supplied middle income jobs and competitive benefits, the majority of service jobs are either extremely well paid or extremely poorly paid, with relatively few jobs in the middle income range. Many of the jobs lack key benefits such as health insurance. Sales representatives, restaurant wait staff, administrative assistants, and custodial workers are among the growth occupations. Finally, the fact that the major growth sectors rather than declining sectors are generating the most low wage jobs shows that the supply of such jobs will continue to increase for the predictable future. The entry of migrant workers will similarly continue to meet the demand. In turn, this inflow provides the raw material out of which transnational communities emerge.