Баңладештік әскери офицер: Полковник Әбу Таһер өмірі мен қызметі
Abu Taher
Баңладештік әскери шенеунік, 1975 жылғы қарашадағы төңкерістің ұйымдастырушысы. Зиаур Рахманды босатып, әскери басшы етіп қайта тағайындады. Сот шешімімен сот процесі заңсыз деп жарияланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бангладештік әскери офицері
Bangladeshi military officer
Ол 7 қарашадағы төңкеріс үшін жауапты болды, ол 1975 жылғы Бангладештің үшінші төңкерісі еді. Зияур Рахманды босатып, оны әскер басшысы лауазымына қайта орнатып алғаннан кейін, 2011 жылы Бангладеш жоғарғы соты оның ісін заңсыз деп жариялады. Оның шежірелік ауылы Бангладештің Нетрокона облысы Пурбадхала ауданындағы Казла болды. Силхеттегі Мурари Чанд колледжінде жоғары орта білімді аяқтағаннан кейін Тахер 1960 жылдың қыркүйегінде офицерлік үміткер ретінде Пәкістан армиясына қосылды.
He was responsible for the 7 November coup which was 3rd Coup of 1975 of Bangladesh. After freeing Ziaur Rahman and reinstating him as army chief, However, in 2011, his trial was declared illegal by the high court of Bangladesh. His ancestral village was Kazla in Purbadhala, Netrokona District of Bangladesh. After the completion of higher secondary school from Murari Chand College in Sylhet, Taher joined the Pakistan Army in September 1960 as an officer candidate.
Әскери мансап
Тахер 1962 жылы Пәкістан армиясында екінші лейтенант шенін алды. 1965 жылы Пәкістанның элиталық арнайы күштері тобына (коммандос күші) қосылды.
Taher received his Commission in 1962 as a second lieutenant in the Pakistan Army. He joined the elite Pakistan Special Services Group (Commando Force) in 1965.
Бангладештің тәуелсіздік соғысы
1971 жылдың тамыз айының соңында капитан Тахер үш басқа бенгалдық офицермен бірге – майор Манзур, майор Зиауддин және капитан Базлул Ғани Патвари Пәкістан армиясінен дезертирлік жасап, Батыс Пәкістанның Эбботтабад қаласы маңындағы шекарадан өтіп Үндістанға келді. 11-сектор Рангпур ауданында орналасқан, оған Мьменсинг ауданы, Тангайл ауданы және Рангпур ауданының бір бөлігі кірді. 10 қазанда майор Зияның Сильхет секторына уақытша ауысуына байланысты майор Шафаят Джамил сектордың уақытша басқаруын БДФ-қа тапсырды. 11-сектор. 1971 жылдың 2 қарашасында Тахер брифинг кезінде кішкентай мина жарылысынан аяғын жоғалтты. Эскадрилья басшысы М. Хамидулла Хан Бангладеш Уақытша Провинциялық Үкіметі Бас штабы арқылы генерал Османидің тікелей бұйрығымен 11-сектордың сектор командирі болып тағайындалды. Тахер Үндістанның Пуне қаласына жеткізілді. 21 қарашада Тахер медициналық комиссиядан босатылды. Кейін оның аяғы сол жерде ампутацияланды, ол 1972 жылдың ақпанына дейін сонда болды. Батырлығы үшін ол «Бір Ұттом» орденімен марапатталды.
Towards the end of August 1971, Captain Taher, along with three other Bengali officers: Major Manzur, Major Ziauddin and Captain Bazlul Ghani Patwari defected from the Pakistani Army and crossed over the border near Abbottabad, West Pakistan, into India. Sector 11 was located across the Rangpur District, which comprised Mymensingh District, Tangail District and parts of the Rangpur District. On October 10, upon Major Zia's temporary transfer to the Sylhet sector, Major Shafayat Jamil handed over the interim command of the sector to BDF. Sector 11. On 2 November 1971, Taher lost his leg from a small mine blast during a debriefing. Squadron Leader M. Hamidullah Khan was officially appointed Sector Commander of Sector 11 under direct orders through EAM from General Osmani, Bangladesh Interim Provincial Government Headquarters. Taher was flown to Pune, India. On 21 November Taher received a Medical Board Release. His leg was later amputated there, where he remained until February 1972. For his valour, he was awarded Bir Uttom.
Соғыстан кейінгі іс-шаралар
Қайтып келгеннен кейін Тахер сәуір айында әкімшілік тәртіппен зейнеткерлікке шығу үшін Бангладеш армиясына қайта қабылданды. Ол лейтенант-полковник шенімен зейнеткерлікке шықты, сондай-ақ «полковник Тахер» деп кеңінен танылды. Жатиё Самаджтантрик Дал Бангладеш Авами Лигасының студенттік ұйымы Бангладеш Чхатра Лигасынан бөлініп, қарулы төңкеріс арқылы социализм құруға шақырды. Тахер оның қарулы күштері – Гонобахинидің басшысы болып, Шейх Мүжибур Рахман үкіметіне қарсы зорлық-зомбылықпен көтеріліс науқанын жетекшілік етті.
Following his return, Taher was reinstated into the Bangladesh Army in April for effective retirement following administrative procedure. He was retired with a legacy entitlement rank of Lieutenant Colonel and hence is widely known as Colonel Taher. The Jatiyo Samajtantrik Dal had split from the Bangladesh Chhatra League, the student wing of the Bangladesh Awami League and called for establishing socialism through an armed revolution. Taher became the head of its armed wing, the Gonobahini and led a violent insurgency campaign against the government of Sheikh Mujibur Rahman.
1975 жылғы 15 тамыздағы төңкеріс
Әбу Тахер 1975 жылы 15 тамызда шейх Мүжибур Рахманның өлтірілуін құптады, соны айтып: "Олар үлкен қателік жасады. Шейх Мүжибті жерлеуге рұқсат бермеу керек еді. Енді сол жерде қабір орнатылады. Оның денесін Бенгал шығанағына тастау керек еді." "Жатиё Самаджтантрик Дал" партиясының шейх Мүжибтің үкіметіне қарсы көтеріліс жоспарлағаны белгілі болды. 15 тамыздағы төңкерістен кейін JSD өзінің жақтастарына Маркстің "Франциядағы тап күресі" кітабын оқуға кеңес берді. Тахер Дака орталық түрмесінде әскери трибуналда сотталды және 1976 жылы 17 шілдеде өлім жазасына кесілді. Ол 1976 жылы 21 шілдеде асылып өлтірілді. Оның соңғы тамағы манго және шайдан тұрды.
Abu Taher welcomed the assassination of Sheikh Mujibur Rahman on 15 August 1975, remarking, They've made a big mistake. They shouldn't have allowed Sheikh Mujib's burial. Now a shrine will be built there. His body should have been thrown into the Bay of Bengal. It was known that Jatiyo Samajtantrik Dal had plans for an insurrection against Sheikh Mujib's government. After the 15 August coup, JSD encouraged its followers to study Marx's The Class Struggles in France. Taher was tried by a military tribunal inside the Dhaka Central Jail and sentenced to death on 17 July 1976. He was executed by hanging on 21 July 1976. His last meal consisted of mangoes and tea.
Жоғары соттың шешімі
2011 жылғы 22 наурызда Жоғарғы сот Тахердің әскери трибуналмен өлім жазасын орындауға рұқсат берген бұрынғы үкімді жойды, елде әскери жағдай режимі қолданып тұрған кезде. Әскери соттың үкімі заңсыз деп жарияланды. Сот Тахердің өлімі генерал-майор Зияның жоспары бойынша жүзеге асырылғанын байқады.
On 22 March 2011, the High Court overturned the previous judgement that authorised Taher's execution by a military tribunal while the nation was under martial law. The military court judgement was declared illegal. The court observed Taher's execution had happened according to Major General Zia's plan.