Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық гуманист Агостино Стеуко (латынша Agostinus Steuchus немесе Eugubinus) (1497/1498–1548), итальян гуманисі, Ескі Ғалымның зерттеушісі, Контрреформацияның талас-тартыс тудырушысы және антиквар, Умбриядағы Губбио қаласында дүниеге келді. Ол мәңгілік философия тақырыбында ой толғады және philosophia perennis терминін ойлап тапты.
Italian humanist
Agostino Steuco (in Latin Agostinus Steuchus or Eugubinus) (1497/1498–1548), Italian humanist, Old Testament scholar, Counter Reformation polemicist and antiquarian, was born at Gubbio in Umbria. He discoursed on the subject of perennial philosophy and coined the term philosophia perennis.
Діни қызмет
1513 жылы ол Болоньядағы Сан-Сальваторе канондары ордені қауымына қосылды және Губбиодағы орденнің үйлерінің бірі – Сан-Секундо монастырында тұра бастады. 1524 жылы ол Болоньядағы бас монастырға барып, онда Болонья университетінде еврей тілі мен риторика курстарын қысқа мерзімге тыңдады. 1525 жылы оның қауымы оны Венециядағы Сант-Антонио ди Кастелло монастырына жіберді, онда ол библия тілдері мен гуманистік мәтіндік сын саласындағы біліктілігінің арқасында кардинал Доменико Гримани канондарға сыйға берген монастырь кітапханасын басқарды. Аталған жинақтағы Киелі кітап, еврей және философиялық еңбектердің көп бөлігі бұрын Пико делла Мирандолаға тиесілі болған.
In 1513 he entered the congregation of the Order of the Augustinian Canons of San Salvatore of Bologna, taking up residence in the monastery of San Secundo, one of the order's houses in Gubbio. In 1524 he went to the mother cloister in Bologna, from where he briefly attended courses in Hebrew and rhetoric at the University of Bologna. In 1525 he was sent by his congregation to the Monastery of Sant' Antonio di Castello in Venice, where, due to his expertise in biblical languages and humanist textual criticism, he was placed in charge of the monastery's library, donated to the canons by Cardinal Domenico Grimani. Many of the collection's biblical, Hebrew, and philosophical works had once been owned by Pico della Mirandola.
Ертедегі протестанттарға қарсы айтыстар
Келесі бірнеше жылда (1529–33) Стьюко Лютер мен Эразмға қарсы бірқатар талас-тартыс тудыратын еңбектер жазды, соның ішінде Эразмды шіркеуге қарсы протестанттық реформацияны қоздыруға көмектескен деп айыптады. Бұл еңбектері Стьюконың шіркеудің дәстүрлері мен қағидаларын қатты қолдағанын, сондай-ақ папалық билікті күшпен қорғағанын көрсетеді. Осы кезеңдегі шығармаларының маңызды бөлігі – "Veteris testamenti ad Hebraicam veritatem recognitio" атты Пентатеухқа жасаған кеңінен таралған түсіндірмелер жинағы. Онда ол Ежелгі өсиеттің мәтінін Иеронимнің Вульгата аудармасын түзету үшін Гримани кітапханасынан алынған еврей және грек қолжазбаларын пайдаланды. Мәтінді түсіндіргенде ол әрқашан нақты және тарихи мағынадан аттамады. Осы гуманистік библиялық түсіндіру жұмысына керемет қарсылық – осы кезеңде жазған синкретикалық философиялық еңбегі, оған "Космопея" деген ат берді. Оның талас-тартысты және түсіндірме еңбектері Рим папасы Пауыл III-нің назарына ілікті, және 1538 жылы папа Стьюконы Крит аралындағы Чисамо епископы және Ватиканның папалық қолжазбалар мен баспа еңбектер жинағының кітапханашысы етіп тағайындады. Стьюко Криттегі епископтық орнына бармаса да, 1548 жылы қайтыс болғанға дейін Ватикан кітапханашысы қызметін белсенді атқарды. Римде ол Забур мен Әйүп кітабына Ескі өсиеттен түсіндірмелер жазды, мәтіндерді түсіндіру және түзету үшін еврей деректеріне көп сүйенді.
Over the next several years (1529–33) Steuco wrote a series of polemical works against Luther and Erasmus, the latter of whom he accused of helping to foment the Protestant Reformation against the Church. These works show Steuco's staunch support of the traditions and practices of the Church, including a strident defense of papal authority. Part of his output during this period included a major set of annotations on the Pentateuch, titled Veteris testamenti ad Hebraicam veritatem recognitio, in which he used Hebrew and Greek manuscripts from the Grimani Library to correct Jerome's Vulgate translation of the Old Testament text. When explaining the text, he never strayed from the literal and historical meaning. An interesting juxtaposition to this work of humanist biblical exegesis was a syncretic philosophical work that he wrote in this period, to which he gave the title Cosmopoeia. His polemical and exegetical works attracted the notice of Pope Paul III, and in 1538 the pope made Steuco bishop of Chisamo on the island of Crete, and librarian of the papal collection of manuscripts and printed works in the Vatican. While he never visited his bishopric in Crete, Steuco did actively fulfill his role as Vatican Librarian until his death in 1548. While in Rome he authored Old Testament annotations on the Psalms and Job, again relying heavily upon Hebrew sources to help annotate and correct the texts.
Христиандық және классикалық философия
1540 жылы ол «De perenni philosophia» атты маңызды еңбегін жариялады, онда антикалық дәуірден келген даналардың, ақындардың және философтардың көптеген идеялары христиандықпен тұтас үйлесетінін көрсетуге тырысты. Марсилио Фичино мен Джованни Пико делла Мирандоладан бері бұл Ренассанс ой-санатының Италиядан Франция мен Германияға тараған ортақ бағыты болды, бірақ бұл тақырыпқа толық арналған алғашқы кітап еді. Стьюко Рим католицизмінің, Ізгі хабарларға ден қойып, ежелгі сенімдердің нағыз жасырын мәні екеніне сенді. Теобальд Фрейденбергер: «Егер [көне] мәтін оның жүйесіне сыймаса, ол авторға адал ниетпен жүгініп, әкешедей ақылға келгенін ескертеді», - деді. Бұл еңбекке даулылықтың елесі бар, себебі Стьюко Италиядағы реформаторлар мен дәстүрлі католик дінін сынағандардың күмәндануын тудырған бірнеше теологиялық ұстанымдарды қолдау үшін көптеген аргументтерін құрастырды. Оның көзқарасын Мария Муччильо былай сипаттады:
In 1540 he published a major work entitled De perenni philosophia, which attempted to show that many of the ideas expounded by the sages, poets, and philosophers from classical antiquity were in essential harmony with Christianity. Since Marsilio Ficino and Giovanni Pico della Mirandola, this was a common thread in Renaissance thought which spread from Italy to France and Germany, but this was the first book devoted to the subject. Steuco believed that Roman Catholicism, centred on the Gospels, is the true hidden core of pagan beliefs; Theobald Freudenberger commented that "If a [ancient] passage really refuses to fit into his system, he earnestly addresses the author and admonishes him in a fatherly way to come to his senses." This work has a slight polemical edge to it, as Steuco crafted a number of his arguments to lend support to several theological positions that had recently come under question in Italy by reformers and critics of the traditional Catholic faith. His perspective has been described by Maria Muccillo:
Римге қызығушылық
Римдік гуманист ретінде ол Римнің классикалық қираған орындарына және Пауль III-нің қала бойынша жаңару жұмыстарына зор қызығушылық танытты. Осыған байланысты, ол жазған және, мүмкін, папа сарайында сөйлеген бірнеше қысқа сөздері ерекше атауға лайық. Онда Пауль III-ге Римді қанағаттанарлық таза сумен қамтамасыз ету үшін Аква Вирго деп белгілі акведукты қайта жаңартуға шақыру айтылады, сондай-ақ бұл қаланың қайта жандануының маңызды факторы екені де басаланды.
As a Roman humanist, he also took a deep interest in the classical ruins of Rome, and in the urban renewal efforts of Paul III throughout the city. Of particular note in this vein are a series of short orations that he wrote and possibly delivered at the papal court, urging Paul III to refurbish the aqueduct known as the Aqua Virgo, in order to supply Rome with adequate fresh water, and as a major key to the revitalization of the city itself.
Трент конференциясына қатысуы және қайтыс болуы
1547 жылы Пауыл III Стеуконы Трент соборына қатысуға жіберді, онда ол Рим папасының артыққылықтары мен билігін қорғауға сенімді болды. Ол 1548 жылы Венецияда, собордан демалысқа шыққанда қайтыс болды. Қазір ол Губбио қаласында жерленген.
In 1547 Steuco was sent by Paul III to attend the Council of Trent, where he could be counted upon to uphold papal prerogatives and authority. He died in 1548 while in Venice on break from the Council. He is now buried in Gubbio.