Кіріспе

1820 жылы құрылған Нью-Брансуик банкі, жарғы негізінде жұмыс істеген Канаданың алғашқы банкі болды. Банк 1913 жылы Nova Scotia банкімен (қазіргі Scotiabank) біріккенге дейін Нью-Брансуик және кейін Принс-Эдвард аралында тәуелсіз түрде қызмет етті.

Негізін қалау

Нью-Брансуик банкі 1820 жылғы 25 наурызда Канаданың Конфедерацияға дейінгі Нью-Брансуик провинциясында, британ үкіметінің жарғысымен құрылды. Ол Нью-Брансуиктегі Сент-Джон қаласында колонияның көрнекті кәсіпкерлерінің тобы тарапынан іске қосылды. Сол кезде Сент-Джон – теңіз провинцияларындағы ең ірі қала болып есептелді, халқы Галифакс, Новая Шотландия және тіпті 19 ғасырдың бір кезеңінде Торонто, Онтарио қалаларынан да көп болды. Джон Робинсон Нью-Брансуик банкінің алғашқы президенті болып сайланды және 1824 жылға дейін осы лауазымда болды, содан кейін оның орнына Чарльз Симондс келді. Банк 1839 жылы Сент-Джон қалалық банкін (City Bank of Saint John) сатып алу арқылы өрістеді. 1842 жылға қарай банк капиталы 100 000 фунт стерлингке жетті.

Жаңа штаб

Сент-Джондағы Ұлы өрттен кейін банк штаб-пәтері 1879 жылы Принс Уильям көшесінде салынған жаңа ғимаратқа көшірілді. Жаңа ғимараттың неоклассикалық стиліндегі фасады қаржының Коринф тәрізді ғибадатханасын еске түсіреді. Bank of New Brunswick ғимараты Канаданың тарихи орындарының тізіліміне енгізілген.

Принс-Эдуард аралына кеңейту

1901 жылы P.E.I. провинциясының Summerside Bank-ін сатып алу Банктің желісін кеңейтті. City Bank-ті сатып алғаннан кейін, City Bank президенті Томас Левитт Нью-Брансуик банкінің президенті болды. Левитт Нью-Брансуиктің Сент-Джон қаласынан шыққан, саудагерлер, кеме иелері және кеме капитандығымен айналысқан отбасынан еді. 1909-1910 жылдары салынған, Принс-Эдвард аралы, Саммерсайд қаласындағы Сутер-стрит, 268 мекенжайында орналасқан Нью-Брансуик банкі Канаданың тарихи орындарының тізіліміне енгізілген.

Бірігу

1867 жылы Конфедерация құрылғаннан кейін Нью-Брансуикте құрылған төрт банк қиындыққа тап болды, себебі инвестициялық ақшаның көбісі Канаданың орталық аймағына ауыса бастады, ал жаңа провинциядағы өндіріс төмендеді. Сент-Джон сауда палатасының наразылығына қарамастан, сэр Джон А. Макдональдтың консервативті үкіметі 1888 жылғы 5 наурыздағы Коммерциялық одақ туралы заң жобасын мақұлдамады, бұл Сент-Джонға Жаңа Англиядағы үлкен нарыққа тікелей қол жеткізуге мүмкіндік берген болар еді. 20 ғасырдың басына таман төрт банктың ешқайсысы бәсекеге қабілетті болу үшін жеткілікті капиталды тарта алмайтыны анық болды. Ірі қала Сент-Джон, Үстіңгі Канадамен салыстырғанда 4%-ға жоғары кіріс табуға қарамастан, шетелден инвестиция тартуға қол жеткізе алмады. Нью-Брансуик банкі мен оның акционерлері 1913 жылғы 15 ақпанда Нова-Скотия банкімен бірігу туралы ұсынысты қабылдады. Көптеген инвесторлары батысты дамытуға қаржы бөлгендіктен, банк штаб-пәтері Монреальге көшірілді. Нова-Скотия банкі (Scotiabank) ақырында штаб-пәтерін Канаданың банк және қаржы орталығы – Торонтоға көшірді.

Банкнот

1934 жылғы Канада банкі заңына дейін құрылған басқа канадалық харталық банктер сияқты, Нью-Брансуик банкі мен Саммерсайд банкі өздерінің қағаз ақшаларын шығарды. Шамамен 30 000 доллар сомасында банкноттар айналымда бар. Бұл банкноттарды Канада банкі өтеуге болады, бірақ олардың сирек кездесуі коллекционерлерді оларды қымбатқа сатып алуға жетелейді.