Кіріспе

Қытайдың әскери генералы және қолбасшысы (137–226)

Ши Сье (137–226), әдепті аты Вэйян, Вьетнам тілінде Си Нхэп деп те аталады, Шығыс Хань әулеті мен Қытайдың Үш Патшалық кезеңінің басында өмір сүрген қытай әскери генералы, саясаткер және қолбасшысы болды. Ол қазіргі Вьетнамның солтүстігіндегі Цзяочжи әкімшілігінің басшысы қызметін атқарды. Үш Патшалық туралы жазбалар (Сангуочжи) – Ши Сье өміріне қатысты қытай дәстүрлерінің маңызды көзі болып табылатын үшінші ғасырдың тарихи мәтіні. Ол өмірі бойы буддизмді насихаттады. Ол қайтыс болғаннан кейін вьетнамдықтар оған көптеген аңыздар байланыстырып, кейбір храмдарда оны Си Вуан (King Sĩ, 士王) деп құрметтеді.

Отбасылық тарихы және ерте өмір

Ши Ши ата-бабаларының алтыншы ұрпағы, олар Солтүстік Вьетнамға көшіп келген, Цзяо провинциясында туған, бірақ оның ата-бабаларының туған жері қазіргі Тайань, Шандун маңында болған. Оның ата-бабалары Ван Манг таққа таласып, Синь әулетін (9-23 жж.) өзі император ретінде құрған кезде Цзяо провинциясына көшіп келген. Ши Шидің әкесі Ши Чи (士賜) Шығыс Хан әулетінің Хуан императоры тұсында Ринан округінің (日南郡) әкімшісі болды. Ши әулеті – Хан қытайларының элиталық отбасыларының бірі, олар кейін қазіргі Вьетнамға көшіп, вьетнамдық өркениеттің дамуында маңызды рөл атқарды. Жастық шағында Ши Ши Инчуань округынан (潁川郡) Лю Таоның (劉陶) жетекшілігімен "Цзо Чжуань" кітабын оқыды. Кейін ол сяолиань (азаматтық қызметке үміткер) болып тағайындалды және Хан орталық үкіметінде Жазушы мырза (尚書郎) қызметін атқарды, бірақ кейін "ресми себептермен" қызметтен босатылды. Әкесінің қайтысынан кейін ол маоцай (茂才) болып тағайындалды және Ву округінің (巫縣; қазіргі Ушань округі, Чунцин) префекті болып тағайындалды. 187 жылы Хан орталық үкіметі оны Цзяо провинциясындағы Цзяочжи округінің (交趾郡) әкімшісі (太守) етіп тағайындады.

Цзяо провинциясындағы қолбасшы ретінде

Сол кезде Чжу Фу (朱符) Хан үкіметімен Цзяо провинциясының инспекторы болып тағайындалды. Бірақ, Цзяо провинциясындағы жергілікті тұрғындар оған қарсы көтеріліп, одан ауыр салық алуға тырысқаннан кейін өлтірді. Хан үкіметі оның орнына Чжан Цзиньді (張津) жіберді, бірақ Чжан Цзиньді кейінірек оның бағыныстысы Оу Цзин (區景) өлтірді. Бұл туралы естіген Жин провинциясының губернаторы Лю Бяо хан үкіметінің рұқсатынсыз Лай Гонгты (賴恭) Цзяо провинциясының жаңа инспекторы етіп тағайындады. Сонымен қатар, ол өзінің бағыныстысын У Цзюньді (吳巨) қайтыс болған Ши Хуанның (史璜) орнына Кангу әкімшілігінің (蒼梧郡) әкімшісі ретінде жіберді. Лю Бяоның Цзяо провинциясына ықпалын кеңейтуге тырысуына қарсы тұру үшін Хан орталық үкіметі Ши Шиеді Оңтүстікті бейбіттендіретін үй шаруашылығының генералы (綏南中郎將) етіп тағайындады және оған Цзяо провинциясындағы жеті әкімшіліктің басшылығын тапсырды. Ши Ши өзінің бағыныстысы Чжан Минді (張旻) хан орталық үкіметіне алғыс айту үшін және құрмет көрсету үшін жібергеннен кейін, хан орталық үкіметі оны алыс жерлерді тұрақтандырушы генерал (安遠將軍) етіп көтерді, сондай-ақ оны Лонгду ауылының маркизі (龍度亭侯) етіп тағайындады. Сол кезде Хан империясы хаостың ортасында болды, өйткені түрлі соғыс әміршілері Солтүстік және Орталық Қытайда билік пен аумақтар үшін күресті. Цзяо провинциясы, Қытайдың оңтүстігіндегі шалғай провинция болғандықтан, бұл хаостан тыс қалды. Ши Ши, Хан империясының номиналды азаматы болғанымен, іс жүзінде Цзяо провинциясын басқаратын әскери әмірші болды. Ши Шидің кіші ағалары да Цзяо провинциясында маңызды лауазымдарды атқарды: Ши И (士壹), Ши Вэй (士䵋) және Ши У (士武) тиісінше Цзяо провинциясындағы Хепу (合浦), Цзючжэнь (九真) және Наньхай (南海) әкімшіліктерінің әкімдері болды. 210 жылы У Цзюнь Лай Гонгпен қақтығысып, оны Цзяо провинциясынан қуды. Цзяо провинциясымен шекаралас Цзяндун аймағын басқарған соғыс әміршісі Сунь Куан өзінің бағыныстысы Бу Чжиді (布治) Лай Гонгтың орнына Цзяо провинциясының инспекторы етіп тағайындады. Ши Ши өзінің ізбасарларын Бу Чжидің басшылығына бағынуға көндірді, бірақ У Цзюнь бас тартты және Бу Чжиді өлтіруді құпия жоспарлады. Бірақ Бу Чжи У Цзюньнің ниетін сезіп, оны алдап, өлтірді. Сунь Куан кейін Ши Шиеге құрмет көрсету үшін Сол генерал (左將軍) етіп тағайындады. Сонымен қатар, Хан орталық үкіметін басқарған соғыс әміршісі Цао Цао Сунь Куанға қарсы одақтас ретінде Ши Шидің қолдауын алуды қалағандықтан, император Сяньнің атынан Ши Шиге тоғыз сыйлық пен басқа да құрметтерді берді (Цао Цаоның бақылауындағы хан императоры).

Шығыс Вуның азаматы ретінде

220 жылы Шығыс Хан әулетінің құлауынан кейін Сунь Куан өзін патша деп жариялап, Шығыс Ву патшалығын (кейін империя) құрды. Ши Ши Сюнь Сунь Куанға адалдыққа ант беріп, өзінің ұлдарының бірі Ши Синді (士廞) Сунь Куанға кепіл ретінде жіберді, осылайша оның Ву-ға адал болуын қамтамасыз етті. Ол сондай-ақ Сунь Куанға үнемі сыйлықтар жіберді. Ву мен оның бұрынғы одақтасы, кейін қарсыласы болған Шу Хан арасындағы қақтығыс кезінде Ши Ши Сюнь Ву жағына шығып, Шу аумағындағы жергілікті тайпа басшысы Йонг Кайды Шу билігіне қарсы көтеріліске түсіріп, Ву-ға қашуға итермеледі. Ши Ши Сюньнің Йонг Кайды дезертирлеуге ықпам еткені үшін Сунь Куан Ши Ши Сюньді гвардия генералы (衛將軍) қылып тағайындады және оған "Лонгбян маркизі" (龍編侯) атағын берді. Ши Ши Сюнь 226 жылы 89 жасында аурудан қайтыс болды.

Отбасы

Ши Шидің кем дегенде бес ұлы болды (үлкендігінен кішілігіне қарай): Ши Син (士廞), Ши Чжи (士祗), Ши Хуэй (士徽), Ши Ган (士幹) және Ши Сун (士頌). 226 жылы Ши Ши қайтыс болғаннан кейін, оның үшінші ұлы Ши Хуэй Шығыс У билігі тұсында Цзяочжи округінің (交趾郡) әкімшісі болды. Сол шамада У императоры Сунь Куан Цзяо провинциясын бөліп, Гуан провинциясын (廣州) құруды жоспарлады: Цзяочжи, Цзючжэнь (九真) және Ринань (日南) округтері Цзяо провинциясының құрамында қалатын болды; ал Цангу (蒼梧), Наньхай (南海), Юлинь (鬱林) және Хэпу (合浦) округтері жаңа Гуан провинциясын құрады. Сунь Куан Дай Лянды (戴良) және Лю Дайды тиісінше Цзяо және Гуан провинцияларының инспекторлары етіп тағайындады. Сунь Куанның жақын кеңесшісі Чэнь Ши (陳時) Ши Хуэйдің орнына Цзяочжи округінің әкімшісі болып тағайындалды. 227 жылы Ши Хуэй жаңа бұйрықтарды естіген соң, оған бағынудан бас тартып, Джай Лян мен Чэнь Шидің Цзяо провинциясына кіруіне кедергі келтіре отырып, У билігіне қарсы көтерілді. Осы кезде Ши Хуэйдің бағыныштысы Хуан Лин (桓鄰) жоғары лауазымдағы адамынан бұйрыққа бағынып, Цзяочжи округінің әкімшісі қызметін Чэнь Шиге тапсыруын өтінді. Бірақ Ши Хуэй бас тартып, Хуан Линды өлтірді. Хуан Линнің сіңілі баласы Хуан Фа (桓發) Ши Хуэйге қарсы бүлік көтеріп, бірнеше айға созылған шайқасқа түсті. Кейін олар келісімге келді. Осы уақытта Ши Хуэйдің көтерілісі туралы естіген Сунь Куан Гуан провинциясының инспекторы Лю Дайға Цзяочжи округін қайта басып алу үшін әскер жіберуді бұйырды. Ши Хуэйдің туысы Ши Куанға (士匡; Ши Шидің інісі Ши Идің (士壹) ұлы) жақын болған Лю Дай, Ши Хуэйді берілуге көндіру үшін Ши Куанды жіберді, егер ол берілсе, өмірі сақталатынын уәде берді. Ши Хуэй мен оның бауырлары Цзяочжи округінің қақпаларын ашып, Лю Дайға берілді. Ертесі күні Лю Дай Ши ағайындарын банкет кезінде тұзаққа түсіріп, тұтқынға алды, содан кейін Ши Хуэйдің жасаған қылмыстарының тізімін оқыды. Олардың барлығын өлімге кесті және сол кезде Учанға (武昌; қазіргі Эчжоу, Хубэй) барған Сунь Куанға бастарын жіберді. Ши Шидің інілері Ши И (士壹) және Ши Вэй (士䵋) отбасыларымен бірге өлімнен құтылды, бірақ қарапайым халыққа дейін төмендетілді. Кейін Ши И мен Ши Вэй қылмыс жасағаны үшін жазаланды. 220 жылдары Ши Ши өзінің үлкен ұлы Ши Синды (士廞) кепіл ретінде Сунь Куанға жіберіп, Ву императорына адалдығын көрсетті. Осылайша Ши Син 227 жылы Лю Дайдың өлім жазасына кескен Ши Хуэй мен оның басқа бауырларының тағдырынан құтылды. Ши әулетінің басқа да мүшелері сияқты (мысалы, оның інілері Ши И және Ши Вэй 士䵋), ол ағаларының өлімінен кейін қарапайым халыққа дейін төмендетілді. Ол көп ұзамай аурудан қайтыс болды және оның орнын басатын ұлы болған жоқ.

Вьетнамдағы "Патша Си", Си Тиепке табыну

Ши Ши қырық жыл бойы Вьетнамды автономды әскер басшысы ретінде басқарды және кейін Вьетнам монархтары оны қасиетті санады. Стивен О’Харроудың сөздерімен айтқанда, Ши Ши, әсіресе, “бірінші вьетнамдық” болды. Холмгреннің пікірінше, Ши Шидің билеуі “Тонгкингте екі жаңа әлеуметтік топтың – вьетнамдық және вьетнамдасқан қытайлық топтардың қалыптасуы мен бірігуінің маңызды кезеңі” болды. Соңғысы біртіндеп Қытай империясының мүддесінен гөрі дельтаның мүддесімен санасып, оған бейімделді. Тейлор (1983) оның императорлық тағайындалымдарының “жергілікті қоғаммен тығыз байланысы бар аймақтық билеуші таптың пайда болуына” ресми нығайып, заңдылық бергенін айтты. Оның қайтысынан кейінгі оқиғалар оның “жеке армия ұстай алатын үлкен Хан-Вьет әулеттеріне негізделген ерекше аймақтық билік жүйесіне төрағалық еткенін” көрсетеді. Қытайлықтар үшін Ши Ши – “шекараны қорғаушы”, ал вьетнамдықтар үшін – аймақтық билеуші таптың басшысы болды. Адамдар осы екі көзқарас арасында оңай ауыса алды. Сондықтан, қытай немесе аралас текті адамның аралас рөл ойнауы, ал кейбір жағдайларда нақты вьетнамдық рөлде болуы ерте вьетнам тарихында жиі кездесетін құбылыс. “Ол Қытай өркениеті аясында жергілікті қоғамды дамытқан, осы аймақтың мықты басшысы болған көптеген адамдардың біріншісі болды”. Осы кезеңде вьетнамдық басшылар ретінде көзге шыққандардың көпшілігі аралас текті болды: олардың отбасылары бірнеше буыннан бері Вьетнамда тұрды, олар, әрине, вьетнам тілінде сөйледі және олардың саяси көзқарастары вьетнамдық қоғамның аймақтық мүдделеріне негізделген. Ши Ши бүгінгі күнге дейін кейбір вьетнамдық храмдарда “Патша Си” (Sĩ Vương) деп құрметтеледі. Вьетнам тарихы Việt Điện U Linh Tập (越; 1400) қытай жазбаларының дәстүрлеріне жергілікті вьетнамдық дәстүрлермен толықтырып, маңызды үлес қосады.