Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы түсірілген Лоренс Оливье фильмі
1957 film by Laurence Olivier
"Принц және шоу-қыз" (алғашқы атауы "Ұйықтаған ханзада") – 1957 жылы түсірілген британдық романтикалық комедиялық фильм. Басты рөлдерді Марлин Монро мен Лоренс Оливье сомдаған, ол режиссерлік пен продюсерлік жұмыстарын да атқарды. Теренс Раттиган жазған сценарий оның 1953 жылғы "Ұйықтаған ханзада" пьесасына негізделген. "Принц және шоу-қыз" Букингемширдегі Пайнвуд студиясында түсірілді.
The Prince and the Showgirl (originally titled The Sleeping Prince) is a 1957 British romantic comedy film starring Marilyn Monroe and Laurence Olivier, who also served as director and producer. The screenplay written by Terence Rattigan was based on his 1953 stage play The Sleeping Prince. The Prince and the Showgirl was filmed at Pinewood Studios in Buckinghamshire.
Сюжет
1911 жылғы маусымда Лондонда Георг V 22 маусымда патша болып киеді, ал оған дейінгі күндері көптеген маңызды шенеуніктер келеді, соның ішінде 16 жасар Николай VIII, Балқан елі – Карпатияның (құрылыс) патшасы, оның әкесі – қатал және мақтаншыл жесір ханзада-регент Карл, және анасының анасы – Карпатияның жесір патшайымы (Румынияның королі Михаил I, Румынияның королі Кароль II және Румынияның королевасы Мариядан шабыттанған). Британ үкіметі Карпатияны Еуропадағы жағдайдың ушығуына байланысты үштік келісімде ұстап тұрудың маңызды екенін шешкендіктен, Лондондағы сапарларында патшалық отбасыға қамқорлық жасауды және мемлекеттік қызметкер Нортбрукты осы міндетке тағайындауды қалайды. Нортбрук Чарльзды «Жаңғақты қыз» музыкалық қойылымына алып барады. Түскі үзілісте Чарльз сахна артында актерлермен кездеседі және орындаушы Элси Маринаға ғашық болады, оған Карпатия елшілігінде түнгі дастарқанға ресми шақыру жібереді. Элси Нортбрукпен елшілікте Чарльз келгенге дейін кездеседі және үлкен кеш күтеді, бірақ көп ұзамай Чарльздің нақты ниеті оны жеке дастарқанға сүйіндирмек екенін түсінеді, мұндай әрекеттер оның әйелдік тартымдылығымен әйгілі қызға бұрын да таныс. Нортбрук оны дастарқаннан кейін қашуға мүмкіндік беруге уәде беріп, қалуға көндіреді. Чарльз оған ұяңдықпен жақындасқанда, ол оны бірден қабылдамайды және ол өзін романтика, құмарлық және «цыган скрипкалары» арқылы баурап алуын күткенін түсіндіреді. Жауабында Чарльз өзінің стилін және тактикасын өзгертеді, тіпті скрипкашыны да шақырады. Екеуі ақырында құшақтасып, Элси ол ғашық болуы мүмкін екенін мойындайды, ал Нортбруктың оған елшіліктен шығуға көмектесуге алдын ала келісілген әрекетіне қарсы тұрады. Элси тым көп арақ ішкендіктен есінен танып қалғанда, Чарльз төрт қызметшісін оны иықтарына көтеріп, көрші бөлмеге апартады, онда ол түнді өткізеді. Келесі күні Элси Николайдың неміс елшілігімен бірге әкесін құлатуды жоспарлап отырғанын естиді. Ешкімге айтпауға уәде берген Элси жесір патшайыммен, Чарльздың енесімен кездеседі, ол Элсиді ауру жатқан күтімшісінің орнына таққа отыру рәсіміне қатысуға шақырады. Салтанатты рәсім өтеді, ал Элси Чарльзға сатқындық жоспары туралы айтудан бас тартады. Николай Элсиді таққа отыру кешіне шақырады, онда ол оны өзінің және немістердің ниеттерін мойындауға келісімге келтіреді, бірақ тек Чарльз жалпы сайлауға келіссе ғана. Чарльз таңғалады және ол Элсиге ғашық болғанын түсінеді. Кештен кейінгі таңертең Элси Чарльз бен Николайды қайта қосады. Оның адалдығы мен шыншылдығы Чарльзді ұлына шынайы махаббат көрсетуге шабысқанды етеді. Келесі күні Карпатиялықтар үйлеріне оралуы керек. Чарльз Элсиді де қасына алуды жоспарлаған, бірақ оның регенттік мерзімі 18 айдан соң аяқталады, содан кейін ол еркін азамат болады. Элси оған өзінің музыкалық келісімшарты да осы уақытта аяқталатынын еске салады. Олар 18 айда көп нәрсе болуы мүмкін екенін түсінеді, сондықтан бір-бірімен қоштасады.
In London in June 1911, George V will be crowned king on 22 June and in the preceding days, many important dignitaries arrive, including the 16 year old King Nicholas VIII of the (fictional) Balkan country of Carpathia, with his father the stiff and pompous widower prince regent Charles, and his maternal grandmother the widowed queen dowager of Carpathia (inspired by King Michael I of Romania, King Carol II of Romania and Queen Marie of Romania). As the British Government had decided that keeping Carpathia in the Triple Entente is critical amid the rising tensions in Europe, they wish to pamper the royals during their stay in London and assign civil servant Northbrook for the task. Northbrook takes Charles to the musical performance The Coconut Girl. During the intermission, Charles meets the cast backstage and is smitten with performer Elsie Marina, to whom he sends a formal invitation for midnight dinner at the Carpathian embassy. Elsie meets Northbrook at the embassy before Charles arrives and expects a large party but soon realizes Charles' true intentions are to seduce her over a private supper, something a girl with her abundant feminine charms has been through too many times to fall for, and she attempts to leave. Northbrook persuades her to remain, promising to provide an excuse for her to escape after supper. When Charles makes a clumsy pass at her, she immediately rebuffs him and explains that she had hoped that he would sway her with romance, passion, and "gypsy violins." In response, Charles changes his style and tactics, complete with a violinist. The two eventually kiss and Elsie admits that she may be falling in love, turning aside Northbrook's pre agreed attempt to help her leave the embassy. When Elsie passes out due to being encouraged to drink too much vodka, Charles has four servants carry her on their shoulders like a log into an adjoining bedroom, where she spends the night. The following day, Elsie overhears that Nicholas is plotting with the German embassy to overthrow his father. Promising not to tell, Elsie then meets the dowager queen, Charles' mother in law, who invites Elsie to join them for the coronation in place of her sick lady in waiting. The ceremony passes and Elsie refuses to tell Charles of the treasonous plot. Nicholas invites Elsie to the coronation ball, where she persuades him to agree to a contract in which he will confess his and the Germans' intent, but only if Charles agrees to a general election. Charles is impressed and realizes that he has fallen in love with Elsie. The morning after the ball, Elsie helps reunite Charles and Nicholas. Her honesty and sincerity have inspired Charles to finally show sincere love to his son. The next day, the Carpathians must return home. Charles had planned to have Elsie join them, but his regency will end in 18 months and he will then be a free citizen. Elsie reminds him that her music hall contract will expire at the same time. They both realize that much can happen in 18 months and they say goodbye to each other.
Өндіріс
Фильмді Лоренс Оливье өндіріп, режиссерлік етті. Ол Pinewood студиясында Technicolor форматында түсірілді. Мэрилин Монро өзінің «Мэрилин Монро Продакшнз» атты жеке компаниясын құрды, осы компания арқылы ол Теренс Раттиганның «Ұйықтаған ханзада» пьесасының құқықтарын сатып алды. Оливье мен Вивьен Ли осы пьесаның лондондық тұсаукесерінде басты рөлдерді ойнаған еді. Кент Монромен көптеген түсірілімдерде бірге болған әріптесі Ричард Уоттистің, кадрларды көп рет қайта түсіруге тура келгендіктен, ішімдікке салына бастағанын айтты. Сондай-ақ, Монроның әдетте тыныш және сабырлы оператор Джек Кардиффпен қарым-қатынасының дұрыс болмағанын, ал Оливье оны «қатыгез әйел» деп атағанын жеткізді. Фильмде Мэрилин Монроның аты көрсетілмеген ағылшын дублері болды, ол жас модель, сахналық есімі Уна Перл. Бұл туралы 1956 жылдың 18 тамызында «Picturegoer» журналында хабарланды.
The film was produced and directed by Laurence Olivier. It was shot in Technicolor at Pinewood Studios. Marilyn Monroe had formed her own company, Marilyn Monroe Productions, through which she purchased the rights to Terence Rattigan's The Sleeping Prince. Olivier and Vivien Leigh had played the lead roles in the original London production of the play. Kent claimed that she witnessed her costar Richard Wattis, who appeared in many scenes with Monroe, "take to drink because takes had to be done so many times" and that Monroe had an uneasy relationship with the normally quiet and placid cinematographer Jack Cardiff, who said that Olivier referred to her as a "bitch." Monroe had an uncredited English body double for the movie, a young model whose stage name was Una Pearl. It was announced in Picturegoer magazine 18 August 1956.
Шығару
Фильм 1957 жылдың 13 маусымында Нью-Йорктегі Radio City Music Hall-да, ал 1957 жылдың 3 шілдесінде Лос-Анджелесте және Лондонда тұңғыш рет көрсетілді.
The film opened on 13 June 1957 at the Radio City Music Hall in New York and in Los Angeles and London on 3 July 1957.
Қоса жұмыстар
2011 жылы шыққан «My Week with Marilyn» фильмінде Монроның «Принц және шоу-қыз» фильмінің түсірілімі барысында жеке көмекшісі Колин Кларкпен бірге Лондон қаласын аралаған аптасы бейнеленген. «My Week with Marilyn» фильмі Кларктың түсірілім алаңындағы тәжірибесін баяндайтын екі кітабына негізделген: «My Week with Marilyn» (2000) және «The Prince, the Showgirl, and Me: Six Months on the Set With Marilyn and Olivier» (1996). Екі кітапта да, фильмде де Монроның түсірілім кезінде Кларкпен қысқа мерзімге дос болып, жартылай романтикалық қарым-қатынас құрғаны көрсетілген.
The 2011 film My Week with Marilyn depicts the week in which Monroe was escorted around London by personal assistant Colin Clark during the production of The Prince and the Showgirl. My Week with Marilyn is largely based upon two books written by Clark recounting his experiences during the production: My Week with Marilyn (2000) and The Prince, the Showgirl, and Me: Six Months on the Set With Marilyn and Olivier (1996). Both books and the film depict Monroe beginning a friendship and semi romantic relationship with Clark for a brief time during production.