Кіріспе
Филипп Роттың "Біздің топ" (1971) романы – Филипп Роттың бесінші романы. Бұрынғы, танымал "Портнойдың шағымдарынан" мүлдем өзгеше, "Біздің топ" – жабық пьеса форматында жазылған саяси сатира. Кітап сол кездегі президент Ричард Никсонның пародиясын жасаған "Трик Э. Диксон" кейіпкеріне ден қояды. Роман Никсонның нақты айтқан сөзінен бастау алады:
Our Gang (1971) is Philip Roth's fifth novel. A marked departure from his previous book, the popular Portnoy's Complaint, Our Gang is a political satire written in the form of a closet drama. Centered on the character of "Trick E. Dixon", a caricature of then President Richard Nixon, the book takes its cue from an actual quote from Nixon:
Roth was inspired to write Our Gang by Nixon making this statement on the same week he ordered William Calley's release from prison to house arrest. As the book is written entirely as dialogue, Roth uses stage directions, such as "impish endearing smile", when Dixon is talking.
Ротты "Біздің топты" жазуға Никсонның осы мәлімдеме жасауы себеп болды, бұл оқиға Уильям Кэллиді түрмеден үй қамауына босатуға бұйрық берген аптада болды. Кітап толығымен диалог түрінде жазылғандықтан, Рот Диксон сөйлегенде "жаман, сүйкімді күлімдеу" сияқты сахналық көрсетімдерді пайдаланады.
Our Gang (1971) is Philip Roth's fifth novel. A marked departure from his previous book, the popular Portnoy's Complaint, Our Gang is a political satire written in the form of a closet drama. Centered on the character of "Trick E. Dixon", a caricature of then President Richard Nixon, the book takes its cue from an actual quote from Nixon:
Roth was inspired to write Our Gang by Nixon making this statement on the same week he ordered William Calley's release from prison to house arrest. As the book is written entirely as dialogue, Roth uses stage directions, such as "impish endearing smile", when Dixon is talking.
Қорытынды
Кітап алты тараудан тұрады. Бірінші тарау "Трики азапталған азаматты жұбатады" деп аталады. Бұл тарауда аталған азамат Уильям Кэллидің Май Лайдағы жиырма екі вьетнамдық ауыл тұрғынын өлтіргеніне алаңдайды, бірақ ол "лейтенант Кэллидің аборт жасауы мүмкін деген мүмкіндікке қатты алаңдайды". Бүкіл тарау бойында Диксон Кэллидің жүкті әйелді өлтірген болуы мүмкін деген пікірді қорғайды, көптеген факторларды қарастырады: жүкті әйелдің "көрініп" тұрған-тұрмағаны, Кэллидің онымен байланысқа түсе алған-алмағаны, ол шынымен жүкті екенін білген-білмегені, әйел Кэллиден аборт жасауды сұраған-сұрамағаны және т.б. Дрик Э. Диксон Кэллиді жақсы қорғайды, бірақ азамат Кэллидің "қазалаудың тікелей түрі" ретінде оған еркіне қарсы аборт жасаған болуы мүмкін екенін сұрайды. Диксон өзінің заңгерлік тәжірибесі мен оның мінезін анықтау қиын екенін көрсететін келесі жауабын береді: "Әрине, бұл өте күмәнді сұрақ, солай емес пе? Біз заңгерлер мұны гипотетикалық жағдай деп атаймыз, солай емес пе? Егер есте сақтасаңыз, біз тек "Май Лайдағы ордада жүкті әйел болған деп болжадық". Егер ол ордада жүкті әйел "болмаса" дейік, ал шындығында барлық дәлелдер соны көрсетіп тұр. Онда біз толығымен академиялық талқылауға тартылғанбыз". Екінші тарау "Трики баспасөз конференциясын өткізеді" деп аталады. Диксон журналистердің сұрақтарына жауап береді, журналистердің аттары олардың мінез-құлқына сай. Журналистердің арасында мырза Асслик (аты айтып тұрғандай, Президентке "жағымпаздық" жасайтын), мырза Батыл (зерттеуші журналистика стиліндегі батыл ұсыныстарды ұсынатын), мырза Құрметті (өзге әріптестерімен салыстырғанда өте тартымсыз), мырза Ақылды (мырза Батылдан сәл батыл, президент Диксонның саяси себептермен туылмаған балаға дауыс беру құқығын беруі мүмкін екенін ұсынатын), мырза Шармды (бұқаралық ақпарат құралдарында көбінесе "тартымды" деп сипатталатын әйел журналист), мырза Практик (жағдайдың саясатына емес, қашан және қаншалықты екеніне қатысты) бар. Осы бастамадан бастап Рот Никсонды және оның кабинетін – әсіресе Генри Киссинджерді ("Жоғары білімді жаттықтырушы") және Спиро Агнюді ("Президенттің орынбасары, аты кім екені есімде жоқ") сатиралық бейнелейді. Трики жыныстық қатынасты қолдайтынын жоққа шығаруға тырысады, бұл Вашингтондағы бойскауттар тобының бүлік шығаруына себеп болады, оның салдарынан үш адам атылады. Трики бейсболшы Курт Фладты және Дания мемлекетін кінәлайды, нәтижесінде Копенгаген қаласы жойылды. Жоғарғы ерінінен тер безін алып тастаған операциядан кейін, ол суға толы алып қапқа батырылып өлтіріледі, оның денесі ұрық күйінде табылады. Трики романын тозақта аяқтап, Ібіліс лауазымы үшін шайтанмен күреседі.
Well, of course, that is a very iffy question, isn't it? What we lawyers call a hypothetical instance—isn't it? If you will remember, we are only "supposing" there to have been a pregnant woman in the ditch at My Lai to begin with. Suppose there "wasn't" a pregnant woman in that ditch—which, in fact, seems from all evidence to have been the case. We are then involved in a totally academic discussion. In chapter two, entitled "Tricky holds a press conference", Dixon takes questions from reporters with names to suit their respective personalities. The reporters are called Mr. Asslick (who, as his name suggests, "sucks up" to the President), Mr. Daring (who poses, as suggested, the more daring suggestions in the style of investigative journalism), Mr. Respectful (who acts rather meekly compared to some of his compatriots), Mr. Shrewd (who, being slightly more daring than Mr. Daring, suggests President Dixon may be giving voting rights to the unborn for purely political reasons), Miss Charming (the typical female reporter often stereotyped in media as 'charming' indeed), Mr. Practical (concerned not with the politics of the situation, but the when and the how much of the situation). From this starting point, Roth satirizes Nixon and his cabinet—particularly Henry Kissinger ("Highbrow coach") and Spiro Agnew ("Vice President what's his name")—as Tricky tries to deny that he supports sexual intercourse, provoking a group of Boy Scouts to riot in Washington, D. C. in which three are shot. Tricky tries to pin the blame on baseball player Curt Flood and the nation of Denmark, managing to obliterate the city of Copenhagen in the process. After an operation to remove his upper lip sweat gland, he is eventually assassinated by being drowned in a giant baggie filled with water, his corpse in the fetal position. Tricky ends the novel in Hell, campaigning against Satan for the position of Devil.
Қабылдау
"Нью-Йорк таймс" газетінде Дуайт Макдональд бұл кітапты "қияли, әділетсіз, дәмсіз, мазасыз, логикалық, қабақты және өте күлкілі" деп сипаттап, "қысқасы, шедевр" деген баға берді. Ал "The New Republic" бұл романды "МакБирд!" романымен салыстырып, "дәмсіз және қорқынышты" деп атады. Никсонның өзі кітапты бас штаб бастығы Х. Р. Холдеманмен талқылаған, ол оны "абсурдты" және "ауру тудыратын" деп сипаттады. Олардың сөйлескен сөздері Никсонның Ақ үй таспаларында сақталған.